Aeromodelling GR

Καλησπέρα σε όλους. Σκοπός της δημιουργίας αυτού του θέματος είναι για να παρουσιάσουμε αυτη την όμορφη κατηγορία που εδώ και 2 χρόνια έχει εντυπωσιάσει μεγάλους και κυρίος τους μικρούς μας φίλους. Εδώ θα βρείτε πληροφορίες κατασκευης, φωτογραφικό υλικό, βίντεο αλλά και όλη την Αθλητική δραστηριότητα εντός και εκτός Ελλάδας.

Παρακάτω οι Κανονισμοί:

Κατηγορία F1N - ΑΝΕΜΟΠΤΕΡΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ –
ΕΚΤΟΞΕΥΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ

3.7.1. Ορισμός
         Αερομοντέλο που πετάει σε κλειστό χώρο και δεν διαθέτει συσκευή προώθησης και στο
         οποίο η άνωση παράγεται από αεροδυναμικές δυνάμεις που ενεργούν σε επιφάνειες που
         παραμένουν σταθερές στην πτήση.

3.7.2 Χαρακτηριστικά
        Μοντέλα με μεταβλητή επιφάνεια (π.χ. αναδιπλούμενα φτερά) δεν επιτρέπονται. Ο
        αριθμός των επιτρεπόμενων μοντέλων για συμμετοχή από κάθε αγωνιζόμενο είναι τρία.
        Ο αγωνιζόμενος πρέπει να είναι ο κατασκευαστής των μοντέλων με τα οποία θα
        συμμετέχει.
        Το μοντέλο θα φέρει τον μοναδικό αριθμό ταυτότητας F.A.I. του διαγωνιζόμενου στην
        άνω επιφάνεια του φτερού.

3.7.3. Αριθμός πτήσεων
         Στον διαγωνιζόμενο θα επιτραπούν 9 πτήσεις.

3.7.4. Ορισμός Επίσημης Πτήσης
         α) Η διάρκεια που επιτυγχάνεται στην πρώτη προσπάθεια, εκτός αν η προσπάθεια είναι
         ανεπιτυχής σύμφωνα με τον ορισμό στο 3.7.5.
         β) Η διάρκεια που επιτυγχάνεται στην δεύτερη προσπάθεια. Εάν η δεύτερη προσπάθεια
         είναι επίσης ανεπιτυχής σύμφωνα με το 3.7.5, τότε καταχωρείται μηδενικός χρόνος
         για την πτήση.

3.7.5. Ορισμός ανεπιτυχούς προσπάθειας
         Μια προσπάθεια χαρακτηρίζεται ως ανεπιτυχής εάν εκτοξευτεί το μοντέλο και προκύπτει
         τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω συμβάντα: Εάν συμβεί αυτό στην πρώτη προσπάθεια
         τότε ο αγωνιζόμενος δικαιούται μια δεύτερη προσπάθεια.
         a) Το μοντέλο συγκρούεται με ένα άτομο ή με αντικείμενο που κρατάει κάποιο άτομο
             (εξαιρείται ο αγωνιζόμενος).
         b) Το μοντέλο συγκρούεται με άλλο μοντέλο σε πτήση.
         c) Είναι φανερό στους χρονομέτρες ότι ένα μέρος του μοντέλου αποκολλάται κατά την
             εκτόξευση ή την επίσημη διάρκεια της πτήσης.

3.7.6 Χρονομέτρηση πτήσεων
        Οι πτήσεις πρέπει να χρονομετρηθούν από δύο χρονομέτρες με ηλεκτρονικά
        χρονόμετρα, με ψηφιακή ένδειξη. Ο χρόνος που καταχωρείται είναι ο μέσος όρος των
        χρόνων που καταγράφηκε από τους χρονομέτρες, μειωμένος όμως στο κοντινότερο
        δεκαδικό ψηφίο κάτω από τον μέσο όρο, εκτός αν η διαφορά μεταξύ των χρόνων που
        καταγράφηκαν δείχνει λάθος στη χρονομέτρηση. Στην περίπτωση αυτή ο Οργανωτής
        (στμ. Αλυτάρχης?) πρέπει να καθορίσει, μαζί με την Ελανόδικο Επιτροπή, ποιος χρόνος
        θα πρέπει να καταχωρηθεί ως επίσημος, ή αν πρέπει να αποφασιστεί άλλη ενέργεια.
        
       Η χρονομέτρηση κάθε πτήσης ξεκινάει μόλις το μοντέλο εκτοξεύεται. Η χρονομέτρηση
       τερματίζεται όταν
          a) Το μοντέλο έρχεται σε ακινησία στο πάτωμα του κτιρίου
          b) Το μοντέλο έρχεται σε επαφή με οποιοδήποτε άλλο μέρος του κτιρίου ή περιεχόμενου
              σε αυτό εκτός από το πάτωμα και σταματάει η διαμήκης κίνηση

3.7.7. Κατάταξη
        Το σύνολο των τριών καλύτερων πτήσεων κάθε αγωνιζόμενου θα ληφθεί υπόψη για την
        τελική κατάταξη. Σε περίπτωση ισοπαλίας η τέταρτη καλύτερη πτήση λαμβάνεται υπόψη,
        και ούτω καθ’ εξής σε περίπτωση περεταίρω ισοπαλίας.
3.7.8. Εκτόξευση
         Η εκτόξευση γίνεται με το χέρι, με τον αγωνιζόμενο όρθιο στο έδαφος. Επιτέπονται τα
         άλματα. Η απαίτηση στο Β.1.2.1.(b) των Γενικών Κανονισμών της CIAM ότι τα μοντέλα
         πρέπει να εκτοξευτούν με το ένα χέρι να κρατάει την άτρακτο δεν έχει εφαρμογή στην
         F1N.

3.7.9. Κατηγορίες ύψους οροφής
        Οι ακόλουθες κατηγορίες ύψους οροφής αναγνωρίζονται για αγώνες και ρεκόρ:
        Ι- λιγότερο από 8 μέτρα
        ΙΙ- μεταξύ 8 και 15 μέτρα
        ΙΙΙ- μεταξύ 15 και 30 μέτρα
        IV- περισσότερο από 30 μέτρα
        Το ύψος της οροφής ορίζεται ως η κατακόρυφη απόσταση από το δάπεδο έως το
         υψηλότερο σημείο στο οποίο μπορεί να εγγραφεί ένας κύκλος διαμέτρου 15 μέτρων,
         κάτω από την κύρια δομή του κτιρίου.

Παρακάτω ένα απλό σχέδιο που κάθε ένας θέλει να ασχοληθεί πρέπει να το κατασκευάσει. H ονομασία του Thunderbold.

Πρόκειται για ένα αεροπλάνο που κατασκευάζετε με σχετική ευκολία διότι το φτερό αποτελείται από δύο κομμάτια. Balsa και υπόστρωμα ξύλινων πατωμάτων. Αξίζει να αναφέρω πως έχω δει το ίδιο σχέδιο κατασκευασμένο εξολοκλήρου από ξύλο balsa και πετάει εξίσου καλα. Αυτό μπορεί να γίνει ένα βήμα μετά λόγω ότι πρέπει να γίνουμε περισσότερο προσεκτικοί με αυτή την κατηγορία διότι τα υλικά είναι ευαίσθητα. βασικά δν είναι και τόσο ευαίσθητα... Τα κάνουμε ευαίσθητα και θα εξηγήσω παρακάτω στα επόμενα μηνύματα που θα ακολουθήσουν τί εννοώ!

Το πλεονέκτημα  του είναι ότι μπορεί να τριμαριστει εύκολα από ένα αρχάριο και γενικά δν θέλει και πολύ "πείραγμα" για να κάνει μια αξιοπρεπή πτήση.

Υλικά που θα χρειαστούν για την κατασκευή:

Ξύλο μπάλσα 3mm για τα φτερά
Ξύλο μπάλσα 1.5mm για elevator και rudder
Υπόστρωμα για ξύλινα πατώματα 3mm isofloor ή όποιο άλλο βρεθεί
Carbon μύτη για καλαμι από μαγαζί με ψαρευτικά προϊόντα για την άτρακτο (ότι πιο λεπτό βρεθεί καλό θα μας κάνει.. φυσικά όχι υπερβολές πρέπει να έχει ένα όριο γιατί αν είναι και πολύ λεπτή δημιουργεί αστάθεια στο πίσω σύστημα διεύθυνσης)
Μια ωτοασπίδα
Πλαστελίνη σε περίπτωση που χρειαστεί να μπει στην μύτη της ατράκτου για να ζυγίσει
Αρκετά νυστέρια γιατί με το κόψιμο στομώνουν εύκολα και θέλουν αντικατάσταση για να έχουμε σωστό κοψιμο
Κόλλα στιγμής για το ξύλο λεπτόρευστη (όχι υπερβολές ποτίζει και περνάει από την κάτω μεριά και δεύτερο προσθέτει βάρος στην κατασκευή)
Κόλλα uhu por για το κόλλημα ξύλο με το isofloor διότι η στιγμής το λιώνει. (Εκτός άν υπάρχει και κόλλα ca foam safe) δεν την πρωτεϊνών γιατί κοκαλωνει το isofloor και με τις πιέσεις που ασκούνται σπάει κάποια στιγμη.
Γυαλοχαρτο 180αρι για τα πιο χοντρά και 300αρι για το τελικό φινίρισμα

Όλα τα υλικά που αναφέρω παραπάνω παίζουν τον ρόλο τους και έχουν την ανάλογη αξία στην κατασκευή αλλά και στο αποτέλεσμα...

Μπάλσα 3mm έτσι ώστε να έχουμε ψωμί για να τρίψουμε χωρίς να αδυνατίσει και πάντα με προσοχή

Μπάλσα 1.5mm γιατί δν υπάρχει λόγως για παραπάνω για το elevator και rudder.. (ούτως η άλλος  θέλουμε να γίνει πιο ελαφρύ το πίσω μέρος για να μην χρειαστούμε περισσότερο βάρος στην μύτη της ατράκτου)

Isofloor  διότι είναι ένα υλικό που μπορεί να τριφτει εύκολα και το βάρος του είναι ιδανικό για τέτοιες κατασκευές. Επίσης μπορεί να λυγίσει εύκολα ώστε να μας δώσει την ανάλογη κλίση για τα φλαπς-πηδαλια

Ντιζα από καλάμι carbon γιατι είναι ελαφρύ και επίσης επειδή χρησιμοποιούμε την φαρδιά μεριά μπροστά και την λεπτή πίσω χρειάζεται λιγότερο βάρος μπροστά για να ζυγίζει.. (αν η ντιζα που χρησιμοποιήσουμε είναι ίδιο πάχος από την μια άκρη στην άλλη δυστυχώς το μοντέλο μας θα γίνει πιο βαρύ)

Ωτοασπίδα γιατι απορροφάει τους κραδασμούς σε μια κάθετη πτώση (πιστέψτε με θα εχετε πολλές μέχρι να βρείτε τον σωστό τρόπο ρίψης) έχω δει αεροπλάνα να μοιράζουν στην μέση από την πρώτη κάθετη πτώση χωρίς να έχουν ωτοασπίδα.

Παρακάτω ακολουθεί φωτογραφικό υλικό απο τα είδη μπάλσας που υπάρχουν και ποια τελικά χρησιμοποιούμε σε αυτή την κατηγορία

Ο στόχος μας είναι να φτιάξουμε ενα ελαφρύ αεροπλάνο.. Όμως είναι αυτο αρκετο? Η απάντηση είναι όχι και ο λόγος είναι η ανθεκτικότητά του στις πιέσεις που ασκούνται κατα την ρίψη του. Θα πρέπει λοιπόν να γίνει ελαφρύ αλλά και ανθεκτικό. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με δύο τρόπους. Κατάλληλη επιλογή αντοχής σε συνάρτηση το βάρος ξύλου και ο τρόπος κατασκευής του αεροπλανου κυρίος στο δέσιμό του (παρακάτω θα εξηγήσω το πρώτο σκέλος και σε επόμενα μηνύματα το δεύτερο)

Υπάρχουν 3 είδη μπάλσας που κόβονται απο διαφορετικά μέρη του κορμού του δέντρου όπως παρακάτω GRAIN C GRAIN B GRAIN A

GRAIN C : είναι οι πιο ανθεκτικές ο λόγος είναι ο τρόπος κοπής. βγαίνει ένα ξύλο με τα νεύρα του να είναι πιό έντονα χωρίς να ακολουθούν κάποιο συγκεκριμένο μοτίβο (βαριές)
GRAIN B : είναι λιγότερο ανθεκτικές. Η διαφορά είναι εμφανής στα νερά του να είναι πιό ομαλό με κάποια σημεία να διαφέρουν λιγακι στο μοτίβο (λογικά πλαισια βάρους)
GRAIN A : είναι οι λιγότερο ανθεκτικές με τα νερά τους ομοιόμορφα ακολουθόντας το ίδιο μοτίβο  σε όλη την επιφάνεια. (πιο ελαφρύ)

Πάμε τώρα στα δύσκολα.... στην επιλογή... Προσπαθούμε να βρούμε GRAIN C όσο πιο ελαφριές βρούμε. Υπάρχουν αλλά είναι πολυ σπάνιες. εγω προσωπικά μπορει να παραγγείλω 10 - 20  και να κρατήσω μία δύο  τις πιό ελαφριές. Η επιλογή της GRAIN B μοιάζει καλύτερη λύση διότι ειναι ανθεκτική όχι βέβαια σαν την A και λιγότερο βάρος καθώς επισης μπορείς να την βρείς στο ράφι πιό ευκολα απο την C. Η επιλογή της A δέν είναι σωστή γιατι μέν έχεις ένα ελαφρύ αποτέλεσμα αλλά πολύ ευκολα να σπάσει. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις στα πίσω πηδάλια την A γιατί δέν τρώει τοσο ζόρι.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: όταν πάμε να αγοράσουμε παιρνουμε και μια ζυγαριά ακριβείας ζυγίζουμε και παίρνουμε C άν βρούμε σε λογικό βαρος  ή B για το φτερό μας και Α για το elevator- rudder μας.. μην ξεχνάμε πως το πίσω πρέπει να γίνει ελαφρύ γιατι αλλιώς θα είμαστε πισώβαροι. Άν δν βρούμε GRAIN C ή GRAIN B  παίρνουμε Α αλλά λιγο βαριά για να αντέξει. (Μία βαριά Α είναι πιο ανθεκτική απο την πιό ελαφριά A)
Μπορεί και να σας κούρασα με τα A B C αλλά είναι πολυ σημανττικό να έχουμε μία καλή πρώτη ύλη για την κατασκευή μας!

Η μορφή που βλέπουμε οταν τις δούμε στο ράφι!

Καλησπέρα,

πολύ ωραία η σειρά των μηνυμάτων, στο τέλος θα προκύψει ένας πλήρης οδηγός για την κατηγορία.

Θα μου επιτρέψεις μια παρατήρηση / διόρθωση / συμπλήρωση, (όπως θέλεις).

Το βάρος, ή καλύτερα το ειδικό βάρος (πυκνότητα / density) της μπάλσας παραδοσιακά μετριόταν με αγγλοσαξωνικές μονάδες, lbs/cubic feet, λίβρες ανά κυβικό πόδι. Η πολύ ελαφριά και ιδιαίτερα σπάνια είναι η 4 lbs/cft.

Πριν καιρό είχα κάνει μια πιο ταιριαστή προσαρμογή σε μετρικές μονάδες και μετατροπή σε βάρος ανά φύλλο, για άμεση αναγνώριση της πυκνότητας του. Συνημμένα ο σχετικός πίνακας.

Σε ότι αφορά τις διαφορές βάρους ανά είδος κοπής, αυτό δεν είναι ακριβές. Υπάρχει πανάλαφρη μπάλσα C grain, όπως υπάρχει και A grain  που κάνει μόνο για έπιπλα ή για οικοδομές.

Απλά το C grain είναι γενικά πιο σπάνιο, λόγω μη οικονομικής κοπής (υψηλή φύρα) και επίσης , η μπάλσα του εμπορίου είνσι γενικά βαριά. Για πραγματικά ελαφρύ ξύλο πρέπει να ψάξει κανείς σε εξειδικευμένα καταστήματα του εξωτερικού.

gkan

Όποία προσθήκη μόνο θετική θα είναι σε όλη αυτή την προσπάθεια! Η αλήθεια είναι πως πρέπει να ψάξει αρκετά κάποιος που θα κάνει ένα ελαφρύ και στιβαρό μοντέλο... Ας μην σταθούμε όμως σε αυτό! Μπορεί να πετάξει και ένα μοντέλο που είναι βαρύ.... Θα εξηγήσω παρακάτω σε άλλα μηνύματα αυτό που εννοώ... Μείνετε συντονισμένοι!!!!!

Κάποια πράγματα τα οποία πρέπει να γνωρίζουμε πριν την κατασκευή είναι το πώς θα χρησιμοποιήσουμε τα υλικά μας έτσι ώστε η κατασκευή μας να γίνει ανθεκτική. Η κατασκευή μας θα γίνει ανθεκτική παρόλο του μικρού της βάρους αν κολληθεί σωστά.

To κόλλημα του isoflor με την μπάλσα το κάνουμε  με κόλλα uhu por. Δυο είναι οι τρόποι που μπορούμε να κολλήσουμε με αυτή την κόλλα.

1. Βάζουμε ικανή ποσότητα στο ένα υλικό μας και απλά το εφαρμόζουμε πάνω εκεί που θέλουμε να κολλήσουμε ασκώντας δύναμη και κρατώντας το αρκετή ώρα μέχρι να κολλήσει. ο τρόπος αυτός είναι ο πιό σωστός γιατί εκτός οτι μας δίνει χρόνο να δουλέψουμε τα υλικά μας το τελικό αποτέλεσμα είναι μία δυνατή κόλληση. το αρνητικό είναι οτι θέλει περισσότερο χρόνο

2. Βάζουμε ικανή ποσότητα στο ένα υλικό μας και απλά το εφαρμόζουμε πάνω εκεί που θέλουμε να κολλήσουμε και αμέσως το αφαιρούμε αφήνοντας τα δύο κομμάτια για 2-3 λεπτά. Η κόλλα αφού εχει ακουμπήσει και στις δύο πλευρές  μόλις αποκολληθεί βγάζει κάποιες ινες δημιουργόντας κενά με αέρα τα οποία βοηθάνε στο να στεγνώσει πιο γρήγορα. μόλις περάσουν τα 3 λεπτα ενώνουμε τα δύο υλικά με πολυ προσοχή να είναι κεντραρισμένα ακριβώς όπως θέλουμε να κολληθούν. Η διαδικασία αυτή δέν συγχωρεί λάθη (δύσκολα να γίνουν διορθώσεις), είναι πολύ γρήγορη και κολλάει σχετικά καλά.. όχι όμως σαν τον πρώτο τρόπο.

παρακάτω εικόνες που προσπάθησα να βγάλω για να σας δείξω το δεύτερο τρόπο τον οποίο χρησιμοποιώ     

Μετά απο καιρό λόγω υποχρεώσεων επιστροφή στο θέμα μας.. Παρακάτω θα ακολουθήσει ο τρόπος που κατασκευάζω εγώ το αεροπλάνο με τον τρόπο που με βολέυει. Δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος πιο δυσκολος ή πιο εύκολος.

Ακολουθεί η κατασκευή του LASY BIRD II και όχι αυτού που έχω βαλει σε παραπάνω φωτογραφία (να μου μείνει εν όψη των αγώνων που θα ακολουθήσουν  ;) ;)), ενα αεροπλάνο που με έχει κερδίσει μετα απο τοσες κατασκευες που έχω κάνει και με βοήθησε να καταλάβω αρκετά πραγματα στον τρόπο ρήψης..

Όποιος θέλει το σχέδιο ας μου στείλει πμ γιατι περνάει τα όρια της επισύναψης...

LAZY BIRD II

Μόλις πάρουμε το σχέδιο στα χέρια μας και το έχουμε σε εκτύπωση 1:1 κόβουμε πολύ προσεκτικά όλα τα κομμάτια που αποτελούνται από μπάλσα. Το χαρτί το κολλάμε πάνω σε κάτι έτσι ώστε να έχουμε πατρόν για μελλοντική άλλη κατασκευή. Εγώ προσωπικά επέλεξα μία απλή μπαλσα 3mm κόλλησα με κόλλα πάνω το κομμένο κομμάτι από το σχέδιο και πολύ προσεκτικά έκοψα το περίσσευμα. Μπορεί ο καθένας να βάλει ότι υλικό θέλει μέταλλο, κόντρα πλακέ κ.α.

Σημαντικό είναι να δούμε πώς πάνε τα νερά του ξύλου από το σχέδιο μας έτσι ώστε να τοποθετούμε το πατρόν μας ανάλογα στο ξύλο που θα κόψουμε τελικά. Τα νερά στα διάφορα κομμάτια που προκύπτουν απο το σχέδιο είναι με διαφορετικές τάσεις έτσι ώστε όταν κολληθούν να δώσουμε αντοχή στο γενικό σύνολο της κατασκευής. Αν παρατηρήσετε έχω κάνει γραμμές πάνω στο πατρόν μου και μου δείχνει ακριβώς  που να το βάζω κάθε φορά για να κόψω σύμφωνα με την φορά που έχουν τα νερά.

Παρακάτω φωτογραφία με τα πατρόν πάνω στην μπαλσα που θέλουμε να φτιάξουμε το σχέδιο. Απλά τα βάζουμε πάνω τα κρατάμε σταθερά και με ένα λεπτό στυλό φτιάχνουμε το περίγραμμα.

Σημείωση: προσπαθούμε να τακτοποιούμε τα σχέδια μας έτσι ώστε να κάνουμε οικονομία σε αυτή την τόσο δυσεύρετη μπάλσα...

Για το φτερό χρησιμοποιώ 3.2mm και για τα Elevator και rudder 1.5mm. (φυσικά τρίβονται και χαμηλώνουν)

Μόλις φτιάξουμε αυτό το όμορφο παζλ με μεγάλη προσοχή βάζουμε CA κόλλα σαν γαζί σε ελάχιστη ποσότητα διότι άν μπει αρκετή ποσότητα το ξύλο ποτίζει με αποτέλεσμα να περάσει η κόλλα απο κάτω και να κολλήσει στον πάγκο εργασίας μας. Προσέχουμε να πατάμε και τις δύο μεριές έτσι ώστε να κολλήσουν τα δύο κομμάτια σωστά. Σε αντίθετη περίπτωση αν κολληθούν στραβά δημιουργεί πηδάλιο με αποτέλεσμα να στρίβει ή να έχει up down. Μόλις φτιάξουμε την ραφή μας μπορούμε να το σηκώσουμε και να βάλουμε σε όλη την τομή κόλλα. Πάλι με προσοχή όχι υπερβολές γιατί προσθέτουμε βάρος χωρίς λόγο (έχει κολλήσει είμαι σιγουρος :D)

Για την κόλλα εγώ χρησιμοποιώ τις λεγόμενες πιπέτες. Με μία πένσα πιάνω την μύτη και την τραβάω σιγά σιγά (αν το κάνουμε απότομα και με δύναμη κόβει ) έτσι ώστε να κάνω μύτη για να πέφτει μικρή ποσότητα κόλλας. Κόβουμε το περίσσευμα και είμαστε έτοιμοι. ανοίγουμε την κόλλα ρουφάμε και κλείνουμε. Με αυτό τον τρόπο έχουμε άπειρες μύτες και δεν χαλάει - βουλώνει ποτέ το στόμιο της κόλλας μας.  

** Παίρνουμε αυτές που χωράνε 1ml. Αυτές για παραπάνω ml  δέν κάνουν λεπτή μύτη. Πιπέτες μπορούμε να βρούμε σε φαρμακεία ιντερνετ κτλ.. είναι πολυ φτηνές**

..

Κόψιμο και κόλλημα του isofloor:

Χρησιμοποιώ αυτό που είναι 2.2mm από πράκτικερ. Δέν υπάρχει λόγος να πάρουμε πιο χοντρό γιατι θα μας πάρει ώρα στο τρίψιμο.

Τοποθετούμε το isofloor και από πάνω το ένα κόμματι από το κολλημένο φτερό. Προσεκτικά πατάμε το ξύλο και με ένα νυστέρι με καινούρια μύτη κόβουμε όπως μας πάει το ξύλο.  Σημείωση ότι μετά απο δύο τρία κοψίματα πρέπει να αλλάξουμε μύτη γιατί το μασάει και δέν θα έχουμε μία καθαρή τομή με αποτέλεσμα να μην κολλήσει μετά σωστά με το ξύλο.

Πάντα αφήνουμε παραπάνω Isofloor και όχι όσο λέει το σχέδιο γιατί αν δεν κοπεί σωστά πρέπει να το κόψουμε παρακάτω με αποτέλεσμα να μην βγεί στην διάσταση του σχεδίου αλλά πιο κοντό. Μετά που θα κολληθεί και είμαστε εντάξει τότε μπορούμε να κόψουμε το περίσσιο isofloor που σύμφωνα με το σχέδιο θα πρέπει να είναι 9cm.

Το πώς κολλάμε το έχω παρουσιάσει παραπάνω!

Καιρός για την αεροτομή μας:

Πρώτο στάδιο το χείλος προσβολής. Τοποθετούμε το πατρόν πάνω στο φτερό μας λίγο πιο κάτω και μαρκάρουμε. Το τοποθετώ στα 8mm. Γενικά μέχρι το 1/3 του ξύλου μπορούμε να παίξουμε παραπάνω όχι γιατί θα αδυνατίσει πολύ το ξύλο μας και θα σπάσει σε μια δυνατή ρίψη.
 

Μόλις το μαρκάρουμε μέχρι το τέλος του φτερού τοποθετούμε ταινία ακριβώς στην κόλληση του isofloor με το ξύλο και μετά ταινία ακριβώς στο μαρκαρισμένο χείλος προσβολής. βάζω ταινία γιατί δεν τρίβετε όσο το ξύλο και έτσι με βοηθάει σαν οδηγό να το τρίψω ομοιόμορφα.

Ηρθε η ώρα για το τρίψιμο..... χρησιμοποιώ κομμάτι ξύλο και πάνω σε αυτό κολλάω σμυριδόπανο 180αρι και άλλο ένα 320αρι για το φινίρισμα. αυτό με βοηθάει να είναι επίπεδο το τρίψιμό μου σε όλη την επιφάνεια. δίνουμε κλήση και αφήνουμε μισό και λίγο πιο κάτω μπροστά. προσοχή δέν το τρώμε και πάρα πολύ γιατί είναι τόσο ευαίσθητο που με το παραμικρό σπάει. Πρώτα φυεικά με το 180 και τελος το 320.

Μόλις τελειώσουμε ξεκολλάμε την πρώτη ταινία και προχωράμε στο δεύτερο κομμάτι της αεροτομής μας.

..

Για το υπόλοιπο κομμάτι πάλι με τον ιδιο τρόπο τρίβουμε με κλίση  δίνοντας το περισσότερο βάρος στην άκρη της ταινίας έτσι ώστε να φαγωθεί όπως την παρακάτω φωτογραφία. Tρίβουμε μέχρι το ξύλο γίνει όσο το isofloor.

Το τρίτο μέρος (Isofloor) το ξεκινάμε ανάποδα και τρίβουμε σταδιακά προς τα πάνω. Εδώ με βοηθάνε οι γραμμές που έχει. Μόλις σβήσουν πάω παραπάνω και ούτω κάθε  εξής.
Μεγάλη προσοχή ελαφρύ πάτημα όταν τρίβουμε γιατί μπορεί να το σηκώσει και να το σκίσει. Μόλις φτάσουμε στην κόλληση αλλάζουμε φορά και αρχίζουμε τρίβουμε και το ξύλο και το isofloor. Με αυτό τον τρόπο το χείλος εκφυγής  χαμηλώνει περισσότερο απο το πάνω μέρος. 1mm αν καταλήξει είναι καλά όχι παρακάτω

Οριζόντια όσο προχωράμε προς την άκρη του φτερού το κατεβάζουμε πιο πολύ από το κέντρο του φτερού. Δυστυχώς δεν υπάρχει μπούσουλας  να σας πω πόσο να το κατεβάσουμε γιατί αυτό εξαρτάται απο την αντοχή και σκληρότητα της κάθε μπάλσας. Τρίβουμε τσεκάρουμε αντοχή - ελαστικότητα επαναφοράς και αν είναι αρκετά σκληρό ξανά τρίβουμε. Μετά απο την κατασκευή αρκετών παει το χέρι μόνο του.

Τελικό αποτέλεσμα

Ένα σημείο της κατασκευής που ξέχασα να σας αναφέρω είναι η δημιουργία φάλτσου στην ρίζα του φτερού μας εκεί που θα ενωθούν. Πρέπει να γίνει διότι το μοντέλο πρέπει να έχει δίεδρο  και για να κολληθούν μεταξύ τους είναι μονόδρομος. Παρακάτω είναι ένας εύκολος τρόπος για όποιον δεν έχει γωνιακό τροχό.

Πολύ απλά πάμε σε ένα ξυλουργό και του λέμε να μας φτιάξει απο ένα ρετάλι ένα κομμάτι με κλήση 10 μοίρες (που ούτως η άλλος τα πετάνε)
Βάζουμε ένα κομμάτι χαρτοταινία έτσι ώστε με το τρίψιμο μην χαλάσουμε το φάλτσο του ρεταλιού και τρέχουμε σε ξυλουργούς πάλι. Βάζουμε το φτερό και κρατώντας το σταθερά και όσο πιο σωστά γωνιασμένο τηρώντας την ευθεία κάτω γραμμή του της μπάλσας και το τρίβουμε μέχρι να γίνει το φάλτσο μας.

**ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΛΛΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ISOFLOOR ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΊΤΕ**

Κόλλημα των φτερών:

Γυρνάμε τα φτερά ανάποδα και τα ενώνουμε. Προσοχή να είναι σωστά ενωμένα και όχι λίγο παρακάτω η παραπάνω το ένα από το άλλο. Βάζουμε χαρτοταινία και τα γυρνάμε από την πάνω μεριά.
βάζουμε βάρος από το ένα φτερό να ακουμπάει σε ένα ίσιο σημείο και σηκώνουμε το άλλο ελεύθερο φτερό μέχρι να πάει στα επιθυμητά εκατοστά του σχεδίου μας. Το σχέδιο μας γράφει 7.5cm όμως προσοχή αυτά τα εκατοστά είναι για το ένα φτερό. Απο την στιγμή που το ένα φτερό είναι κάτω όπως σας είπα παραπάνω και σηκώνουμε μόνο το ένα πάνω, πρέπει να είναι διπλάσιο άρα 15cm. Τοποθετούμε κάτι απο κάτω απο το φτερό για να μας το κρατάει σταθερό στα εκατοστά που θέλουμε.

Την ίδια διαδικασία κάνουμε και για το elevator το οποίο το σχέδιο μας λέει 2.5cm Άρα 5cm.

Με προσοχή και όχι υπερβολές βάζουμε κυανοακρυλική χωρίς να πλησιάσουμε κοντά στο isofloor διότι θα μας το κάψει, άν η κόλλα δεν είναι foam safe. Tην χαρτοταινία  την βάζουμε και στο μεν και στο δεν πρώτων για να τα κρατάει ίσια αλλά  για τον λόγο ότι μόλις βάλουμε κόλλα μπορεί να ρουφήξει το ξύλο και να περάσει απο κάτω. Ειδικά στο elevator που είναι πιο λεπτό.

Μόλις κολλήσουν βγάζουμε τις ταινίες και κολλάμε ένα carbon κομματάκι πλάτους 3-4mm και μήκος 5-8cm. Αυτό θα μας δώσει ασφάλεια στο ότι δέν θα ξεκολλήσει το φτερό απο την ρίζα του.
Επίσης κολλάμε το rudder μας όπως την παρακάτω εικόνα. Εμένα με βοηθάει το υπόστρωμα του πάγκου μου που έχει γραμμές και κολλάω το rudder ευθεία. Το τοποθετούμε όσο πιο ίσια μπορούμε και του βάζουμε στην αρχή μια πολύ μικρή ποσότητα κόλλας. Το κάνουμε αυτό σε περίπτωση που θέλουμε να το κάνουμε πιο αριστερά η δεξιά αν έχουμε κάνει λάθος. Μόλις το βρούμε κολλάμε σε όλο το σημείο.

Απο το σχέδιο μας παίρνουμε πάλι πατρόν για το τακάκι που θα ενώνει το φτερό με την ντίζα μας . Μόλις το κόψουμε, προσπαθούμε με στρογγυλή λίμα για το σημείο που θα κάτσει στην ντίζα μας και μίας κουρμποτής λίμας για να πατήσει το φτερό να δημιουργήσουμε σωστό σημείο επαφής  έτσι ώστε να κολλήσει σωστά και δυνατά.

Τοποθετούμε το τακάκι πάνω στο ξύλο και σημαδεύουμε με ένα στυλό το σημείο του Isofloor και πισω. Αυτό το κάνουμε γιατί σε αυτό το σημείο βάζουμε uhu poor ή ca foam safe και στο υπόλοιπο την κανονική. βάζουμε κόλλα με τον τρόπο που σας έχω πεί για την poor.
μόλις κολληθεί αυτό το σημείο  μπορούμε να βάλουμε και στο ξύλο την CA

..

Όπως παρατηρούμε στο σχέδιο το μήκος της ντίζας είναι 54cm εγώ την κόβω στα 53cm και την κολλάω πιό μπροστά στο elevator μου 1cm όπως παρακάτω. Με αυτό τον τρόπο κερδίζουμε αυτό το ελάχιστο βάρος του ενός εκατοστού που επειδή είναι στην ουρά μας  είναι σημαντικό γιατί γλυτώνουμε  πρόσθετο βάρος που πρέπει να βάλουμε στην μύτη αν και εφόσον χρειαστεί φυσικά στο ζύγισμά μας. Μετράμε 19 cm από την μπροστινή μεριά της ντίζας όπως στο σχέδιο και το μαρκάρουμε. Σε αυτό το σημείο και πίσω θα κολληθεί το τακάκι μας.  

Μπροστά στην μύτη κολλάμε μία ωτοασπίδα για την απορρόφηση των κραδασμών σε μία κάθετη πτώση και κολλάμε την ντιζα απλά ακουμπώντας την πάνω στο elevator. Είναι εύκολο  γιατί έχει δίεδρο και λειτουργεί σαν οδηγός στο κόλλημα μας

**ΔΕΝ ΞΕΧΝΆΜΕ ΝΑ ΤΟ ΚΟΛΛΗΣΟΥΜΕ 1CM ΠΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ**  

Αφού έχουμε κολλήσει τα πάντα μένει να μπεί το φτερό μαζί με το τακάκι πάνω στην ντίζα. Βάζουμε ένα κομμάτι χαρτοταινία στο και παρατηρώντας το αεροπλάνο από την μύτη ευθυγραμμίζουμε το ellevator έτσι ώστε οι άκριες να είναι παράλληλες με το φτερό μας. σίγουρα θα χρειαστεί να παίξουμε δεξιά αριστερά μέχρι να το βρούμε. Μόλις το βρούμε πΆλι με την ίδια διαδικασία όπως το rudder βάζουμε μία μικρή ποσότητα κόλλας στην αρχή τσεκάρουμε και αν όλα είναι έτσι όπως πρέπει βάζουμε κόλλα στην ραφή

Καλησπέρα
Έχω μία απορία
Γιατί να κοντύνουμε τον μοχλό της ουράς κατά ένα εκατοστό και να μην φέρουμε το φτερό προς τα πίσω ένα εκατοστό. Ετσι και θα μειωθεί η επίδραση της μάζας της ουράς, και θα μειωθεί το αντισταθμιστικό βάρος της μύτης.

Πολύ σωστά αλλάζουμε το κέντρο βάρους μ'αυτό τον τρόπο και μπορούμε να γλυτώσουμε βάρος μπροστά. Δέν ξέρω όμως πως θα επηρεάσει την όλη κατασκευή αν πάει πιο πίσω όλο το φτερό. Σίγουρα θέλει πειραματισμούς αρκετούς!

Δεν θα επηρεάσει την απόδοση, περισσότερο από αυτό που προτείνεις εσύ, δηλαδή να φέρουμε το οριζόντιο ένα εκατοστό πιό μπροστά.

Καλημέρα! Προς αποφυγή παρεξήγησης ο τρόπος που προτείνω παραπάνω δεν επηρεάζει καθόλου τουλάχιστον σύμφωνα με το σχέδιο γιατί δεν μετατοπίζω τίποτα. Το φτερό μπαίνει εκεί που λέει ο δημιουργός του σχεδίου επίσης το ίδιο και το elevator. Aπλά κόβω ένα εκατοστό από την ντίζα της ουράς. Οι αποστάσεις μύτης μέχρι το φτερό αλλά και το μήκος απο το φτερό μας μέχρι το elevator είναι όπως ακριβώς το σχέδιο. Το βάρος που γλυτώνουμε είναι αστείο 1 προς 3 αντίστοιχα, όμως σε μια τόσο ελαφριά κατασκευή παίζει το ρόλο του.

Θα συμφωνήσω μαζί σας  πως αν το φτερό πάει πιο πίσω αλλάζει το κέντρου βάρους και θα θέλει λιγότερο βάρος στην μύτη. Είναι μία λύση και αυτή για να γλυτώσουμε. Το θέμα είναι το πόσο πίσω θα το βάλουμε έτσι ώστε να μην επηρεαστεί το γενικό σύνολο!

Σε ευχαριστώ για την διευκρίνησή σου.   
Δεν είχα καταλάβει καλά το τι πρότεινες.
Όμως κάθε πρόταση φέρνει τροφή για νέα πρόταση και θα ήθελα να προσθέσω:
Το να αφαιρέσεις ένα εκατοστό από το πίσω μέρος του σωλήνα δεν προσφέρει μεγάλη διαφοροποίηση στο τελικό βάρος.
Η εναλλακτική πρόταση είναι να μετακινήσεις και το φτερό και το οριζόντιο πτερύγιο προς τα πίσω (διατηρώντας τον μοχλό της ουράς), δηλαδή να κολλήσεις το οριζόντιο στο μπροστινό τμήμα της χορδής του (π.χ. στο μισό της χορδής) ενώ το υπόλοιπο μισό θα βρίσκεται στον αέρα.
Τότε ο μοχλός της μύτης θα καταλήξει μακρύτερος και το αντισταθμιστικό βάρος που χρειάζεται στην μύτη θα μειωθεί ακόμα περισσότερο.

Μόλις υπάρξει εξοικείωση στην κατασκευή ενός τέτοιο  αεροπλάνου με τόσο μικρό βάρος μπορούμε να αρχίσουμε τα πειράματα φτιάχνοντας αρκετά και μετά από παρατήρηση καταλήγουμε σε βάρος, υλικά κατασκευής, τεχνικές ρίψης, κατασκευή και τριμαρίσματος που μας ταιριάζει. Γενικά και αόριστα ισχύει πως όσα γραμμάρια είναι το αεροπλάνο τόσο ψηλά μπορεί να φτάσει. Πάντα θεωρητικά!

Πάντα ζυγίζουμε το αεροπλάνο μόλις τελειοποιηθεί και μετράμε το ύψος της αίθουσας για να έχουμε ένα μπούσουλα!   

Το επόμενο βήμα είναι να φτιάξουμε ένα κουτί για να τα μεταφέρουμε. Όχι δεν είναι υπερβολή γιατί αν η μεταφορά τους δεν γίνει με προσοχή μπορεί να σπάσουν πολύ εύκολα. Άσε που μπορεί να χάσουν το τριμάρισμα αν χτυπήσουν πουθενά και πάλι από την αρχή!

Παρακάτω το πρώτο μου κουτί απο χαρτόκουτα τηλεόρασης πολύ απλό το είχα κολλήσει με Πιστόλι θερμοκόλλησης που το είχα κατασκευάσει για το ACROPOLIS CUP 20024 στην Αθήνα με λίγο ταινία γύρω γύρω στις γωνίες και στο καπάκι που ανοιγοκλείνει συνεχώς, ένα χερούλι απλό δεν θυμάμαι τί χάλασα για να το πάρω  :D :D :D και σκράτς για να κλείνει. Χωρούσε 4 αεροπλάνα άνετα. Πρακτικότατο λόγο του βάρους του αλλά όχι για πολύ ταλαιπωρία.  

Επειδή όμως τελικά αυτό το μαραφέτι ήρθε και έκατσε σαν μικρόβιο μέσα μου και επειδή ήδη έχω συμμετάσχει σε αγώνα εκτός Κρήτης και ταλαιπώρησα τα αεροπλάνα και λόγο του ότι στης 17/05/2025 θα πάρω μέρος σε ένα διαγωνισμό στην Σερβία αλλά και στον διεθνή αγώνα που θα γίνει Αθήνα τον Σεπτέμβρη, είπα να φτιάξω ένα στιβαρό κουτί που να αντέχει στον τρόπο που τα πετάνε εεεεεεεεεε συγνώμη εναποθέτουν  στα αεροδρόμια και τα μοντέλα να είναι σταθερά μέσα τοποθετημένα στην βάση τους χωρίς να ακουμπάει τίποτα άλλο πάνω τους.

** Σημείωση οι Ελληνικές συμμετοχές στην Σερβία θα είναι τρείς!! Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας θα υπάρχει εκπροσώπηση σε ξένη χώρα σε αυτή την κατηγορία! **

Ξεκινάμε με τις διαστάσεις οι οποίες είναι 55cm x 55cm x 26cm . Το 25 μπορεί να γίνει και 20cm. Θα χωράει 3 σίγουρα απλά εγώ ήθελα να είμαι πιο άνετος γιατί στο ταβάνι του θα ήθελα να έχω χώρο να βάλω και 3 αεροπλάνα FIN-150 γιατί μελλοντικά θέλω να ασχοληθώ και με αυτό και επίσης στους αγώνες μόνο τρία αεροπλάνα μπορούμε να έχουμε.

Το ύψος το χώρισα σε 20cm το κύριο μου κουτί και το καπάκι του 6cm. Ξύλο κόντρα πλακέ θαλάσσης 9mm σημύδα  όχι το κινέζικο γιατί δυστυχώς δεν είναι και τόσο γερό και επίσης κοιλιάζει στα ράφια που τα αποθηκεύουν με αποτέλεσμα να έχουμε προβλήματα στα γωνιάσματα. 

Καλησπέρα,

Αν το κουτί γίνεται για μεταφορά ως παραδοτεα αποσκευη, έχε υπόψη ότι το μέγιστο μέγεθος είμαι 160εκ = Μ+ Π + Υ..

Έχεις λίγο περιθώριο ακόμα, π.χ στο ύψος,...

Κατά τα άλλα, ωραία παρουσίαση.

Gkan

Πρώτα έφτιαξα το πάζλ προσωρινά και τοποθέτησα ένα αεροπλάνο να δω ότι είμαι οκ με τις διαστάσεις μου και δεν έχει γίνει κάποιο λάθος στις μετρήσεις μου ή στο κόψιμο στο ξυλουργείο. Οι διάσταση που προτείνω είναι αρκετή και αφήνει αέρα δεξιά αριστερά από τα φτερά μας αλλά και μπροστά και πίσω.

Οι γωνιάστρες με βοήθησαν να βγεί σωστό το πλαίσιο. Αφού πέρασα ξυλόκολλα και έπειτα μικρά καρφάκια για να κρατάει. Την επόμενη μέρα που είχε στεγνώσει έβαλα τα καπάκια στο πλαίσιο και πάλι καρφάκια.

Ναι το γνωρίζω! Καλη η πληροφορία σου που ξεχασα να την αναφέρω! Βέβαια μπορείς και μεγαλύτερες διαστάσεις να βάλεις αλλά πάει στις ειδικές κατασκευές και οι χρεώσεις είναι σαν να πληρώνεις δύο μεγάλες αποσκευές!!

Μόλις κολληθεί το κύριο και το καπάκι βάζουμε το ένα πάνω στο άλλο και το προσαρμόζουμε να κάθετε ευθεία από όλες τις μεριές. Βάζοντας ταινία να είναι σταθερό βάζουμε τους μεντεσέδες πάνω για να τους σχεδιάσουμε γύρω γύρω αλλά και τις τρύπες που πρέπει να ανοίξουμε. Το μαρκάρισμα γύρω γύρω το κάνουμε  για να το σκάψουμε λίγο να μπεί μέσα γιατί ο μεντεσές έχει μεγάλο αυτάκι στο κέντρο και αν χρειαστεί να αφήσουμε το κουτί όρθιο δεν θα κάθετε σωστά αλλά θα γέρνει.     

Χρησιμοποίησα και 2 καταβάτες για να ασφαλίζει το κουτί και 1 καταβάτη με τρύπα για λουκέτο. Επίσης δύο μπουκάλες 60Ν δύναμης (άν έβρισκα 40 άρες καλύτερα θα ήταν γιατί το σηκώνει γρήγορα). Οι καταβάτες μπήκαν πάλι απέξω σημάδεψα τρύπες και τρύπησα. για τις μπουκάλες έχει οδηγίες κάθε μπουκάλα και είναι εύκολο να μπουν. ΠΡΟΣΟΧΗ στους καταβάτες στις κάτω τρύπες τρυπάμε κανονικά και στις άλλες ελάχιστα πιο πάνω έτσι ώστε όταν ασφαλίσει να το κρατάει με δύναμη και όχι να παίζει και να ανοίγει μόνος του! 

Το κουτί θέλει τρίψιμο ειδικά στις ματίσεις γιατί όσο και να προσέχουμε δεν είμαστε και ξυλουργοί και κάπου θα κάνει δοντάκι! Αυτό το έκανα γιατί το έντυσα με αυτοκόλλητο και στα γυρίσματα αλλά και στο κόλλημα πάνω στο ξύλο θα μου έκανε κενά και δεν θα κολλούσε καλά.

Μέσα για να μήν είναι έτσι άσπρο το έκαψα με καμινέτο να φανούν τα νερά του και να δώσει μία αίσθηση παλιού ξύλου. Μετά το έβαψα με ένα ειδικό σπρέι που αφήνει εφέ μαρμάρου  και μόλις στέγνωσε το πέρασα ένα χέρι βερνίκι.

Επέξω καθάρισα πολύ καλά όλο το κουτί από σκόνες με ένα πινέλο για τα πολλά πολλά και έπειτα με ένα βρεγμένο πανί για να κολλήσει το αυτοκόλλητο. Μόλις στέγνωσε πέρασα μία στρώση απο ένα σπρέι της 3Μ το νούμερο 77 είναι τρομερό συγκολλητικό το χρησιμοποιώ χρόνια και μετά από πάνω πέρασα προσεκτικά το αυτοκόλλητο και με την βοήθεια σπάτουλας το πατούσα και έβγαζα τυχόν αέρα που έχει μείνει μέσα.

Στις πλάγιες γωνίες χρησιμοποίησα γωνία απο βέργα αλουμινίου 1χ8mm και τις κόλλησα με σιλικόνη. Ίσως θα έπρεπε να τα βιδώσω αλλά μπορώ να το κάνω και αργότερα. Στις 8 κύριες γωνίες βρήκα τριγωνικές γιατί η γωνία που έκαναν τα λαμάκια ήταν μαχαίρια. Απο praktiker και τα δύο.

Επέλεξα αυτοκόλλητο carbon αν και μετά το μετάνιωσα γιατί είχα πρόβλημα με τα εκτυπωμένα αυτοκόλλητα που έβγαλα από τυπογραφείο. Δυστυχώς το υλικό που χρησιμοποιούν για εκτυπώσιμο βινύλιο δεν κολλάει καλά σε όχι εντελώς λεία επιφάνεια. Το carbon δεν έχει λεία επιφάνεια και πέταξα δυστυχώς τα πρώτα γιατί ξεκόλλησαν.. Τα άλλα που εχω βάλει στα γράμματα τα μονόχρωμα κόλλησαν μία χαρά. Επέλεξα 7ετίας που είναι αρκετά ανθεκτικά. Για το πρόβλήμα με τα εκτυπώσιμα αυτοκόλλητα βρήκα ένα κολπάκι και κόλλησαν μια χαρά. Τα κόλλησα σε μαύρο βινύλιο πάνω 7ετιας όπου η επιφάνεια είναι λεία και μετά περιμετρικά το έκοψα με νυστέρι ξεκόλλησα το βινύλιο και το κόλλησα αυτό πάνω στο carbon αφού πρώτα φυσικά πέρασα το σημείο με οινόπνευμα. Δεν έχουν ξεκολλήσει ακόμα  :D :D

Για την βάση των αεροπλάνων βρήκα Αφρόδες πολυαιθυλένιο που το είχα κρατήσει απο παλιά δέματα που μου είχαν στείλει και κατασκεύασα στην ουσία ένα Π και το κόλλησα στο κουτί. Έκανα μία σχισμή στην μέση να μπορεί να περνάει το σώμα του αεροπλάνου. Μόλις μπούν και σε απόσταση ασφαλείας μην ακουμπάνε το ένα με το άλλο τα ασφαλίζω με σκρατς που έχουν αρσενικό θηλυκό και τα σφίγγω κάθε ένα ξεχωριστά  μπρός και πίσω.

Μέσα στο κουτί έμεινε και λίγο χώρος για να βάλω ένα σακουλάκι με τις κόλλες, χρονόμετρο, ανταλλακτικά Rudder - Elevator, πλαστελίνη, νυστέρι κ.α. και αυτά ασφαλίζουν με τον ίδιο τρόπο. Βίδωσα στο ξύλο σκράτς και αγκαλιάζοντας το σακουλάκι ασφαλίζουν.

Ξέχασα να αναφέρω για το  χερούλι που το έβγαλα απο μία παλιά βαλίτσα που είχε χαλάσει και συγχωρέστε με που δεν έχω φωτογραφίες απο την τοποθέτηση καταβάτες και μπουκάλες

..

Συγχαρητήρια

Τελείωσε ένας πολύ όμορφος αγώνας με πολλές συμμετοχές σε ένα αρκετά ιδιότροπο αγωνιστικό χώρο. Όλοι οι διαγωνιζόμενοι δυσκολεύτηκαν και είχαν αρκετές αστοχίες όμως υπήρχαν αρκετα κορυφαίοι αθλητές που έβγαλαν εξαιρετικούς χρόνους!
Δύο από τους τρείς αθλητές μας ανέβασαν το προσωπικό τους ρεκόρ σε επίσημο αγώνα!

Οι διοργανωτές, μας υποδέχτηκαν με μεγάλη χαρά γεμάτοι όρεξη να μας λύσουν οποιαδήποτε απορία. Πραγματικά οι αθλητές βρίσκονται σε άλλο επίπεδο που μόνο με αρκετή εργασία επιτυγχάνεται!

Τώρα τα κεφάλια μέσα για να κάνουμε πράξη αυτά που μάθαμε!
Πακετάρισμα και πίσω για την Ελλάδα μας. Επόμενος αγώνας στο Ολυμπιακό χωριό..

..

...

Τα τελικά αποτελέσματα

Παιδιά συγχαρητήρια για την συμμετοχή σας! Άξιοι αθλητές του συλλόγου μας που η επιμονή και ο κόπος  σας ανταμιφθικε με τις θέσεις που καταλάβατε σε ένα ανταγωνισμό σε χώρα που το άθλημα ανθεί. Και πάλι (ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ!!!).  :thumbs up:

Ο τελευταίος αγώνας της χρονιάς σε ένα δύσκολο αγωνιστικό χώρο μόλις 6 μέτρων παρά κάτι λίγο.. Το ρεκόρ το 2024 σε αυτή την κατηγορία (cat I ) είναι 34,9 sec. Καλή επιτυχία σε όλους και ελπίζω κάποιος αθλητής να σπάσει το ρεκόρ με μεγαλύτερο χρόνο!

Πανελλήνιος Αγώνας F1N
Ημερομηνία 23/11/2025
Ώρα Έναρξης 10.00 πμ
Χώρος Κλειστό Στέγαστρο 133 Σ.Μ. Καστελλίου
Συμμετοχές 54 Αθλητές