Aeromodelling GR

Μετά από αρκετές αναβολές, ήρθε η στιγμή να παρουσιάσω μια 4μετρη κατασκευή φτερού τύπου "RES". Έχω καταλήξει σε μια συγκεκριμένη μέθοδο κατασκευής για φτερά με πάνω από 3 μέτρα εκπέτασμα. Αυτή η μέθοδος δίνει πτέρυγες ελαφριές και αρκετά στιβαρές, για χρήση ακόμα και σε πλαγιές με δυναμικά ή απογείωση με βίντζι.

Το φτερό που θα παρουσιάσω εδώ είναι "light" έκδοση, κυρίως για πτήση πεδιάδας με εκμετάλλευση θερμικών.

Το φτερό σχεδιάστηκε στο πρόγραμμα devwing ευγενική χορηγία του φίλου μας του Αντρέα (eolos30). Όλες οι αεροτομές κόπηκαν με laser στον φίλο μας Γιάννη Δικαιούλια και τα joiner των 9,5° για τη  σύνδεση κεντρικού με ακροπτερυγίο κατασκευάστηκαν από τον "καλλιτέχνη" Θανάση (athas).

Αυτά προς το παρόν, καλή Ανάσταση!

αναμένουμε εναγωνίως . :)

Το φτερό σχεδιάστηκε κάπου μέσα στο 2018, αλλά επειδη ακολούθησε μια περίοδος κατασκευαστικής απραξίας  ::), τα σχέδια ξαναβγήκαν στο φως μόλις πριν από μερικούς μήνες, όταν άρχισε και η κατασκευή του. 
Οπως φαίνεται και στις φωτογραφίες (θέλω να ελπίζω βασικά..), σχεδιάστηκε με πνεύμα "μινιμαλιστικό".  Ελαφρύ και αρκετά στιβαρό για να κάνει τις πτήσεις για τις οποίες εχει σχεδιαστεί.
Στο δια ταύτα λοιπόν, έχουμε:
Το φτερό χωρίζεται σε τρία κομμάτια: το κεντρικό (πάνελ Α) και δυο ακροπτερύγια (πάνελ Β και Γ).
Η χορδή στην ρίζα του φτερού έχει μηκος 26,5cm, και στο τελείωμα του Α πάνελ 25,6cm.
Το δοκάρι έχει πλάτος 11mm και για να μην δυσκολεύουμε κι άλλο την ζωή μας, διατηρήθηκε σταθερό σε όλο το πρώτο πάνελ. Οχι όμως και το πάχος του ::)
Ξεκινά με 13 στρώσεις UNI 100 που σταδιακά μειώνονται και καταλήγουν σε 8 στο τέλος του Α.
Έτσι καταλήγουμε με ένα δοκάρι που αποτελείται από δύο λάμες carbon με πάχος 1,45mm με tapering στα 0,90mm περίπου και ενδιάμεσα blocks από μασίφ μπάλσα το γνωστό δοκάρι από το bubble dancer του Mark Drela.

Τα φύλλα balsa 2 mm με την AG 24-25-26

Κατασκευή Κεντρικου τμήματος.

'Ολο το φτερό χτίζεται ανεστραμμένο..., τοποθέτηση οπως πάντα πρώτα  του σχεδίου μας του φτερού.

Η κάτω λάμα carbon με ένα φιλέτο από μπάλσα 1,5 χιλ. (δεν φαίνεται στην φώτο)από κάτω.

Τα blocks από μπάσλα για τα ενδιάμεσα τμήματα.

Με τισ φωτογραφίες έχω ενα θέμα... :laugh:. Αν κλικάρεται πάνω πάντος ,φαίνονται κανονικά.

Αυτό είναι το πιο κρίσιμο στάδιο. Το δοκάρι έχει περαστεί ρητίνη και θα ξεκαλουπωθεί μετά από 2 ημέρες. Έχουν αφαιρεθεί όπως φαίνεται τα ενδιάμεσα πλευρίδια (ribs), ώστε η κατασκευή των blocks (spare webs) να γίνει ευκολότερη. Αυτά θα τοποθετηθούν μετά, αφού πρώτα κολλήσουμε στη θέση τους το χείλος προσβολής και εκφυγής ώστε να χρησιμεύσουν σαν οδηγοί στην τοποθέτηση των υπολοίπων ribs. Για να αποφύγουμε τυχόν στρεβλώσεις που θα αχρηστεύσουν όλη την  κατασκευή, αφού μετά την ρητίνη καμία επιδιόρθωση δεν μπορεί να γίνει, κάνουμε μια γενική πρόβα ακριβώς όπως φαίνεται στη φωτογραφία, χωρίς φυσικά ρητίνη.
Δηλαδή, τοποθετούμε τα πλευρίδια και τα spare webs σύμφωνα με την αρίθμησή τους. Ασφαλίζουμε το κεντρικό κομμάτι του φτερού βιδώνοντας καλά τους ξύλινους σφιγκτήρες #1.  Τοποθετούμε και τους υπόλοιπους σφιγκτήρες σφίγγοντας χαλαρά τις βίδες και αφού συμπιέσουμε κατά μήκος όλο το δοκάρι, ασφαλίζουμε διαδοχικά τους ακριανούς σφιγκτήρες. Σφίγγουμε μετά όλους τους σφιγκτήρες και ελέγχουμε για τάσεις στρέψης στα tabs (ποδαράκια) όλων των πλευριδίων. Ένας έξυπνος τρόπος είναι να τοποθετήσουμε χαρτονάκια πάχους 0,5χιλ κάτω από κάθε tab. Αν μετά την απομάκρυνση των χαρτονιών τα ribs δεν παραμείνουν στη θέση τους (κενό 0,5χιλ), σημαίνει ότι οι τάσεις συμπίεσης δεν εφαρμόζονται μόνο στα blocks μπάλσας αλλά συμπιέζονται και τα πλευρίδια. Γι’αυτό φροντίζουμε πάντα τα spare webs να είναι λίγο ψηλότερα από τα ribs (περίπου 0,3χιλ). Μπορούμε βέβαια επιλεκτικά να βαθύνουμε την εγκοπή του δοκαριού στα προβληματικά πλευρίδια.
 

- Ξεκαλούπωμα και έλεχγος ευθυγράμμισης....

Λεπτομέρειες του Κεντρικου Τμήματος και της ενύσχισης....

  -Ζύγισμα για να δούμε πως πάμε !

  - Χείλος εκφυγείς.

  - Ταίριασμα των υπολοίπων ribs

Συνέχισε την υπέροχη διαδρομή, την απολαμβάνω αφάνταστα !

Ευχαριστώ   :)

  - Τοποθέτηση στις εγκοπές, των δοκαριών, που θα σχηματισουν το πλαίσιο για το καπάκι των αερόφρενων (spoilers).

  - Το σημειο όπου αργοτερα θα τοποθετήσουμε το pocket του joiner . Παράληψη στον σχεδιασμό του αποτυπώματος στην απέναντι πλευρά !

  - Pocket και joiner των 9,5^ο. Ταίριασμα και κλείσιμο των άκρων με rapid epoxy των  3'. Ελεχγος διαρροών πριν το γέμισμα με ρητίνη!

Αν μπορεις περισσότερες πληροφορίες για την κατασκευή των joners.  ::)

 Το δύσκολο κομμάτι το ανάλαβε ο Αθανάσιος, με την κατασκευή  ενός εξαιρετικού καλουπιού,για το joiner των 9,5^ο.
Το επόμενο στάδιο ειναι σχετικά απλό. Κόβω δυο φιλέτα από depron 6 mm,  πάχους 2.7 mm. Το καθένα τυλιγεται 4 φορές με υφασμα UNI , και μετά όλα μαζί πάλι  4 φορές με το ίδιο υφασμα. Βγαίνει η διατομή που φαίνεται με πάχος τοιχώματος λίγο πάνω από ένα χιλιοστό. Έχει πλευρά 8,6 χιλ. και βάρος 6,5 γρ.

Σε ευχαριστώ.
 Για το καλουπι να περιμένουμε καμία πληροφορία ? ;) :)

  Μερικές φωτογραφίες απο το  καλούπι του joiner.

Για περισσότερες λεπτομέριες απευθυνθείτε στό κατάλληλο άτομο.... :)

 - Ετοιμο !

 - Πανοραμική του  Κεντρικου τμήματος του φτερού. Εχει τοποθετηθεί το Χ.Ε. και το πρώτο μέρος του Χ.Π.

 - Ακολουθεί το δέσιμο για αποφυγεί αποκόλλησης. Πραγματικά δεν ξέρω πόσο απαραίτητη είναι αυτή η διαδικασία ,ακολουθείται όμως από όλους...

πολύ ωραία δουλεια .
 :thumbs up: Το παρακολουθώ με πολύ ενδιαφερον .
ΥΣ.Δεν θα ξανακάνω  παρόμοιο σχόλιο για να μην χαλάω την ροή του θέματος . Θα γράψω μονο αν εχω κάποια ερώτηση :)

Καλή συνέχεια .

 Εννοείται οτι ειναι ελεύθερες ολες οι ερωτήσεις και τα σχόλια! :)

  - Η κεντρικη ενισχυση, διαστάσεων 12,5 Χ 8,5 χιλ. και μηκος 14 cm, κατασκευασμένω με τον ίδιο τρόπο που φτιάχτηκε και το joiner.

  - Κατασκευή ελατηρίων στρέψης, για την επαναφορά των spoilers, από ατσαλόσυρμα 0,40 χιλ.

  - Γυγγλισμός των spoilers από σωλήνα αλουμινίου 2 χιλ. επί 1 χιλ. εσωτερική διάμετρο. θα ασφαλίζει με ατσαλόσυρμα 1 χιλ. Αγοράστηκε για άλλη κατασκευή , αλλά δεν πειράζει.... ::)

  - Το πλαίσιο με τα αερόφρενα έτοιμο.

  - Επικάλυψη του D- BOX, με light balsa,1.5 mm ( 15 με 20 γρ. το φύλλο).

  - Close - up, του ελατηρίου στρέψης, τοποθετημένου. Δύο σε κάθε spoiler.

  Συνέχεια της κατασκευής του κεντρικού τμήματος του φτερού, με το "καρμπονάρισμα" των πλευριδίων. Μέχρι αυτό το σημείο μεταχειριζόμασται το φτερό με πολύ προσοχή, γιατί οι ''ουρές''και το Χ.Ε. είναι κυριολεκτικά στον ''αέρα''.
Μετά όλο το σύστημα ισχυροποιείται παρά πολύ.

 - Κόψιμο λωρίδων (carbon cap strip),από UNI 100.

 - Σχεδόν έτοιμο. Τοποθέτηση της τελευταίας ενίσχυσης, και μετά γιαλοχαρτάρισμα του Χ.Ε. και τελείωμα με το Χ.Π.

 Σημαντική παραληψη από μέρους μου, είναι η αναφορά  του βάρος, που έχω θέση ως όριο, για την light έκδοση του φτερού  :).  Όλα τα υλικά που επιλέχθηκαν,καθώς και η σχεδίαση , είχαν ως στόχο το τελικό βάρος να μην υπερβάινει τα 800 γραμμάρια..

 - Ζύγισμα του Κεντρικού πάνελ. Ολα πάνω, μένει μόνο το μονοκοτάρισμα με ORALIGHT.

Συνέχεια με την κατασκευή των ακροπτερυγίων, που αποτελούνται από τα πάνελ  B ΚΑΙ C συνολικού μήκους (78,5 συν 42.5 cm) 121 cm, το καθένα.

Ολοι οι ανεμοπτεράδες παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την κατασκευή του μοντέλου σου.
Απλά θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:
Για συμμετοχή σε αγώνα, η ελάχιστη φόρτιση των φτερών (μαζί με την επιφάνεια της ουράς) είναι τα 12 γ/τ.π.
Ένα ανεμόπτερο με αυτή την φόρτιση, προορίζεται για καιρό με άπνοια.
Στην Ελλάδα, οι αγώνες ξεκινούν περίπου στις 10:00, οπότε έχει αρχίσει να φυσάει.

Εγώ θα πρόσθετα και την απουσία πηδαλίων από τα φτερά. Σε ένα φτερό αυτού του μεγέθους, και για πτήση thermal, πιστεύω θα σου έδινε περισσότερη χαρά η παρουσία τους.

Επειδή πολύς λόγος γίνεται και για το ''κακό'' βάρος, και θεοποιούμε όλοι τα ελαφριά, έχω να πω, πως όταν πάμε να πετάξουμε
κοιτάμε στην εργαλειοθήκη μας να δούμε αν έχουμε μαζί μας λίγο μολύβι, αν όχι, αρκούμαστε στο πιο βαρύ μας εργαλείο (πένσα)  ;D

Πιο πολύ χρειάζεται να πετάμε το μοντέλο μας, ώστε να βελτιώσουμε τα  χέρια μας, παρά να το ελαφρύνουμε.

Συγχαρητήρια, για την όμορφη κατά τ' άλλα κατασκευή σου.

 Καλησπέρα σε όλους. Να πετύχεις σε κτιστό φτερό 4 -μετρο, τόσο χαμηλή  φορτίση  είναι αρκετά δύσκολο. Οπότε πιο πολύ ανυσηχώ αν θα μου βγεί βαρύτερο παρά ελαφρύτερο. Θα πρέπει εξάλου να συνδιαστεί με μια ελαφριά άτρακτο ,το πολύ 600 γρ κομπλέ, για να πιάσεις φορτίση κάτω από 16 γρ/τπ. Σε όλα τα άλλα συμφωνώ. Μεγάλες φορτίσης για αέρα, χαμηλές  για μέχρι 2 bft,το πολύ. Δεν υπάρχει όμως, πιο απολαυστική πτήση σε συνθήκες με λίγο αέρα, από ένα RES ανεμόπτερο. Απλό στην χρήση, χωρίς πολλά κουμπιά και μοχλούς . απλά πετάς.... :)
 Για άνεμο πάνω από 3 bft.το ίδιο ανεμόπτερο (βασικά η άτρακτος),θα πετάει με άλλο φτερό, full house, 3.8 μέτρα. Φτιάχτηκε κάπου το 2016,στα 21γρ/τπ. Τώρα μετά τόσο καιρό, μου φαίνεται βαρύ. αν το ξανάφτιαχνα (το φτερό),σίγουρα θα προσπαθούσα για κάτω από 19γρ /τπ. Το ''RES'' τώρα το προορίζω για κάτω από 15γρ/τπ., μαζί με κάποιες βελτιώσεις της ατράκτου....βλέπουμε :)
.

Για άνεμο πάνω από 3 bft.το ίδιο ανεμόπτερο (βασικά η άτρακτος),θα πετάει με άλλο φτερό, full house, 3.8 μέτρα.

                   Πόσο βολεύει εδώ το ολοκινούμενο πηδάλιο ύψους.

 Βασικά το έχω συνηθίσει. Κατασκευάζεται πιο εύκολα είναι πιο ελαφρυ,και πτητικά έχεις μια τεράστια επιφάνεια να επιδρά σαν elevator.

Μπορείς να μας το τεκμηριώσεις αυτό;
Ευχαριστούμε.

             Μια πρώτη σκεψη: Καθε φορα που θα αλλάζεις φτερο στην ίδια άτρακτο θα χρειάζεσαι και άλλο τριμ στο πηδάλιο ύψους, με το allmoving θα εχεις λιγότερη παρασιτική οπισθέλκουσα.
         Τοποθετώντας το σημείο περιστροφής κάπου στο 1/4 της χορδής μηδενίζεις τις δυνάμεις στο σέρβο και τέλος μπορει να φτιαχτεί εύκολα ετσι που να έχεις πιο καθαρή ροη.
          αναλυτική περιγραφή του θέματος: σελ.171 παραγραφος 13.3 The all-moving tailplane απο το Ευαγγέλιο της αεροδυναμικής, του Σιμονσ (που αντιπαθείς) :Model aircraft aerodynamics.

  Τοποθετώντας το σημείο περιστροφής κάπου στο 1/4 της χορδής μηδενίζεις τις δυνάμεις στο σέρβο.

Εννοείς ότι, όταν ο άξονας  περιστροφής μιας πλήρως κινούμενης επιφάνειας ,βρίσκεται κοντά στο αεροδυναμικό της κέντρο , οι δυνάμεις που ασκεί ο σερβομηχανισμός,  για την εκτροπή της επιφάνειας αυτής ,ειναι πολύ χαμηλές. :thumbs up:

2011 kαλεμοπτερο
πανελλήνιος 2011  το RES ανεμοπτερο  που το  απόγευμα της πρωτης μερας με νοτια 3-4 μποφορ εγραφε μηδεν βαθμούς όταν ολλοι οι αλλοι  πετουσαν 2 με  3 λεπτα το πολύ
 το ολοκουνητο δουλευε πολύ καλα

Ανδρέα, σωστά τα λές. Απλά θα παραθέσω ότι οι μεγάλοι κατασκευαστές, σήμερα προσφέρουν μόνο Stab/Elevator ουρά. Κάποιος λόγος θα υπάρχει.

Οσο για τον Simons, πράγματι έχω ξεχωριστή γνώμη. Αν διαβάσεις με προσοχή το βιβλίο που αναφέρεις, θα διαπιστώσεις ότι κάθε κεφάλαιο είναι γραμμένο με διαφορετική χροιά, που με κάνει να υποψιάζομαι ότι είναι γραμμένο από διάφορα άτομα, μάλλον ανέθεσε κάθε κεφάλαιο ως εργασία σε διαφορετικούς φοιτητές του και μετά συνέθεσε τις εργασίες σε ένα τόμο.
  

Τα δύο φτερά έχουν την ιδια γεωμετρια. Κρατήθηκε σταθερό ,ακόμα και το μήκος χορδής του κεντρικού πάνελ , 26,5 εκατοστά στη ρίζα 25,6 στην άκρη και στα δύο φτερά. Συνεπώς θα έχουν ιδιο C.G. Το ζύγισμα και κυρίως η πράξη θα δείξει αν κάθε φορά που αλλάζω πτερυγα θα προσθέτω ή θα αφαιρώ  λίγο βάρος. Σταθερή θα κρατηθή και η διαμήκη δίεδρος γωνία 1,5⁰. Αν μπλέξω με τρίμ του all moving, θα πρέπει κάθε φορά νε θυμάμαι αν έβαλα  τα ''τωρινά''... και αν έβγαλα τα ''περασμένα'' :laugh: Στό τέλος θα καταλήξω να μην ξέρω ούτε σε τι γωνία πετάει το κάθε φτερό !

Σε ενα σπιράλ τετράδιο 2 θεμάτων κρατάς ημερολόγιο, με μετρήσεις , παρατηρήσεις, μελλοντικές ενέργειες ...

Κατά την γνώμη μου δεν υπάρχει κέρδος, στο να χρησιμοποιείς την ίδια άτρακτο με εναλλαγή των φτερών. Μόνο για πειραματικούς λόγους.
Αν και προβλέπω ότι θα καταλήξεις ότι το ένα από αυτά είναι πιο αποδοτικό και θα αφήσεις το άλλο στο ράφι.
Φτιάξε μία δεύτερη άτρακτο, δεν έχει πολύ παραπάνω δουλειά.
Εκτός και αν δεν θέλεις να επιβαρυνθείς με το κόστος της δεύτερης εγκατάστασης μοτέρ, ESC και servo/δέκτη.
Αλλά δεν είναι λογικό να έχεις φτιάξει δύο φτερά με τόσο κόπο και να χρησιμοποιείς μόνο το ένα.

Οσο για την περίπτωση που αναφέρεις ότι δεν θα θυμάσαι που είναι το ένα τριμ και που το άλλο, στήσε δύο διαφορετικές μνήμες στον πομπό που κάθε μία θα έχει τα δικά της ουδέτερα σημεία.

            Το καρμπονενιο Χ.Ε γιατι να μην κάθεται πανω στα ποδαρακια; Για να μη χάσεις τη καμπυλότητα,; Βαλτα στην απάνω μερια, που μετα γιαλοχαρτάρεις απλά ευθεία.
          Τι πάχος ςχουν τα καρμπον που περιβάλουν τις αεροτομές;

           

         

Η σκέψη με τις δύο μνήμες στον πομπό είναι ωραία λύση και αποφεύγεις έτσι τα λάθη. Θα πρέπει όμως κάθε φορά που αλλάζω μνήμη να κάνω bind στον δέκτη.
Υπάρχει και η λύση ενός ξεχωριστού fly mode
 για τις ρυθμίσεις του RES

          
Το πάχος των carbon caps  είναι 0.19 Χιλ.
Το χείλος εκφυγείς το έχω συνηθίσει έτσι. Δεν με δυσκολεύει στην σχεδίαση ούτε στην κατασκευή.

Σε ποιό σύστημα χρειάζεται Bind οταν δέκτη όταν αλλάζεις μοντέλο αλλά χρησιμοποείς τον ίδιο δέκτη ;

Εχω Spektrum.

 Μετά από μια σύντομη παύση, αρχίζουμε με την κατασκευή του ακροπτερυγίου.

 - Κατασκευή της ''επιφάνειας οδηγού'' πάνω στην οποία θα κτιστεί το φτερό με γωνία 10 ⁰.

 - Η κάτω λάμα carbon με διπλή λέπτυνση (tapering). Ξεκινά με 11 χιλ. και 8 φύλλα UNI, και καταλήγει στα 6 χιλ. και 4 UNI. Σημειώνουμε και ποια ribs θα αφαίρεθουν προσωρινά.

  - Τα  blocks  από  balsa,έτοιμα και για τα δύο φτερά,με την αρίθμησή τους.

  - Δοκιμή πριν την ρητίνη!

  - Εφαρμογή εποξικής ρητίνης.Εδώ θέλει προσοχή στην ποσότητα ρητίνης που θα στρώσουμε. Λίγη, δεν θα κολλήσουν καλά , ενώ πολύ, θα αρχίσει να τρέχει μετά το βίδωμα των σφικτήρων και θα χρειάζεται να σκουπίζουμε τα τρεξίματα, συνέχεια.

  - Ξεκαλούπωμα του Β πάνελ.

  - Ζύγισμα του δοκαριού με τα μισά ribs.

  - Ελεγχος ευθυγράμμισης.

  - Τοποθετημένο το Χ.Ε. και το πρώτο μισό του Χ.Π..

  - Το σημείο που θα μπούν αργότερα οι θήκες, για την ένωση του κεντρικού με το ακροπτερύγιο.

  - Ετοιμη η θήκη στη θέση της,με σφραγισμένα τα άκρα, κλεισμένη η μία πλευρά , για γέμισμα με ρητίνη, ανακατεμένη με υαλοσφαιρίδια.

τα carbon  δοκάρια τα φτιάχνεται σε καλούπι και βγαίνουν τόσο "ομορφα"  :) η τα τριμαρετε μετά τον πολυμερισμό της ρητίνης ?

  Καλησπέρα. Κάθε φορά  η  carbon λάμα διαφέρει ανάλογα το μέγεθος του φτερού  και την χρήση του. Το καλούπι δεν βολεύει. Εξάλλου κατασκευάζετε εύκολα.
Χρησιμοποιώ δύο μοριοσανίδες από mdf . Εκεί στρώνω τα υφάσματα και τα πρεσσάρω  με νταβίδια. Μαζί με τα υφάσματα κολλάω και λωρίδες από χαρτί κοινό, Α4,με σημαδεμένες τις διαστάσεις των δοκαριών.
 Το σημαντικότερο  κόβεις  τις λάμες πριν πολυμεριστεί η ρητίνη. Εγώ αφήνω στο κυπελάκι λίγη ρητίνη και όταν γίνει σαν σκληρή τσίχλα, τότε χαράζω καλά τις λάμες με κοπίδι, και τις ξαναβάζω στα νταβίδια.
 Τα τριμάρισμα είναι απαραίτητο,για να φύγουν οι ακίδες  από το κοπίδι και για να ταιριάξουν καλά στις εγκοπές...

Νασαι καλα .
παρόμοια τα φτιάχνω ( σε γυαλί , με mylar  και peelply ) αλλά τριμαρω , πριν ( χοντρά ) και μετά ( αυτο ειναι επίπονο )  :D

  - Ενίσχυση με carbon tube Φ4 χιλ.,για την ένωση του πανελ B με το C. Έλεγχος και της γωνίας των 10^ο που έβγαλε το πρόγραμμα με αυτό της επιφάνειας οδηγού.

  - Συνέχεια με την κατασκευή του δοκαριού στο C πάνελ. Στά τελευταία 25 περίπου εκατοστά για ευκολία θα χρησιμοποιήσουμε σωλήνα carbon.

  - Ενίσχυση της ένωσης με μπάλσα 4 χιλ.

                     Ενα πλεονέκτημα της κατασκευης με το joiner να ειναι ενσωματωμένο στο δοκάρι, ειναι οτι
                                                              γλυτώνεις το βάρος 3 τουλαχιστων αεροτομων απο καντραπλακε

 Ισχύει... ;)

  Τα διαλείμματα είναι απαραίτητα, αλλά νομίζω οτι το παράκανα λίγο... ::).  Μένουν λίγα στάδια για την ολοκλήρωση του φτερού,και από Σεπτέμβριο, οι εντυπώσεις για την απόδοσή του,όσον αφορά το πτητικό κομμάτι.
Αυτήν την στιγμή αναβαθμίζω την άτρακτο . Εχει φτιαχτεί μια καινούργια μπούμα 39 γρ. (63 η παλιά) και αλλάζει το οριζόντιο all moving. Από 40 γρ, ελπίζω να κατέβω στα 30γρ. Σειρά μετά έχει και ένα καινούργια κάθετο.
 Στο δια ταύτα λοιπόν έχουμε.

  - Δεξί ακροπτερύγιο έτοιμο . Μένει να σφραγιστούν οι ενώσεις με ρητίνη.

  - Έτοιμες....

  - Το τελείωμα με carbon Φ4.

  -Δέσιμο με νήμα Suffix 0,18χιλ. 12 Kgr.

  Συνέχεια...

  - Επικάληψη με μπάλσα 1,5 χιλ.

  - Λεπτομέρεια ένωσεις Β με C
 
  - Καρμπονάρισμα .....

  - Αριστερό ακροπτερύγιο: Τοποθέτηση των ενδιάμεσων πλευριδίων - Χ.Ε. και Χ.Π.

  Συνέχεια.

  - Σχεδόν έτοιμο και το αριστερό ακροπτερύγιο.

  - Καρμπονάρισμα και του αριστερού.

  -Τελείωμα με την επικάληψη, το χείλος προσβολής και έλεγχος με τα "formers"

  Και τέλος έχουμε:

  -Zύγισμα του δεξιού...

  -Ζύγισμα του αριστερού...

  - Ετοιμο όλο το φτερό. Συνολικό βάρος εντός προδιαγραφών, 582,2 γρ.


 Εμβόλιμα θα ανεβάσω και φωτογραφίες από την κατασκευή του οριζόντιου, ελπίζω σύντομα.
 
    Καλό Καλοκαίρι !

 

            Αψογα ολα.
        Με τους σωληνες που βαζω εγω για δοκάρια, ειναι αδυνατον να πλησιάσω τα δικάσου γραμμαρια.
      Ισως να το δουμε στο Καστρο , τέλει Σεπτεμβρη, εστω δοκιμαστικα?

  Ελπίζω να προλάβω έστω και δοκιμαστικά!

ΜΠΡΑΒΟ Δημήτρη !!!

Ελπίζω η ουρά του να εχει αντοχή ;)

 Θα το δούμε στην πράξη Τάσο !

Ευχαριστώ.

Καλησπέρα στην παρέα

Τι πτερυγικό φορτίο αναμένεται; (Βάρος / συνολικές επιφάνειες εμπρός & πίσω)

  Καλησπέρα  Κ. Γιάννη.
 
Με την τωρινή άτρακτο 15,9 γρ / τπ. Μετά την αναβάθμιση της θα είναι περίπου στα 13,9γρ/τπ.

  Καλησπέρα και Χρόνια πολλά! Μετά απο αρκετή καθυστέρηση το περασμένο Σάββατο, πραγματοποιήθηκε η πρώτη δοκιμαστική πτήση του ανεμοπτέρου, παρέα με τον Ανδρέα και τον Βαγγέλη. :thumbs up:
 Τα πρώτα συμπεράσματα - παρατηρήσεις, έχουν ως εξής:

  - Το κέντρο βάρους μετακινήθηκε στα 95 χιλ. από τα 101 χιλ. που είχε βγάλει το Sailplane cal.,χωρίς να είναι και η τελική ρυθμιση, απο οτι φαίνεται.

  - Το φτερό έδειξε αντοχή καλύτερη της αναμενόμενης . (βυθίσεις .επιταχύνσης κτλ.).

  - το ίδιο και η μπούμα των 39 γρ.

  Ένα πρόχειρο βίντεο από κινητό , χωρίς πολλές δυνατότητες εστίασης ζούμ κτλ. :) δείχνει μιά δεύτερη πτήση (χθές) σε συνθήκες 2 BF,
https://youtu.be/tm12Ap-Ud2E?t=1 (https://youtu.be/tm12Ap-Ud2E?t=1).