Aeromodelling GR

με αρκετή καθυστέρηση ακολουθεί η παρουσίαση της μέχρι τώρα κατασκευής του Avro 504 N/O...

Ο τύπος αυτός, μαζί με το Bristol 81A έχουν μια ιδιαίτερη θέση στην αεροπορική ιστορία της χώρας.

Είναι τα πρώτα αεροπλάνα που αγοράστηκαν μετά την Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή και αποτέλεσαν τη βάση για την αναδημιουργία της αεροπορίας.

Αγοράστηκαν 6 και 6 αντίστοιχα το 1925-26 για τις ανάγκες εκπαίδευσης της Ναυτική Αεροπορίας.

Τα Avro είχαν δυνατότητα εναλλακτικού συστήματος προσγείωσης, ή με τροχούς ("Ν"), ή με πλωτήρες ("Ο"). Για αυτό και βλέπουμε φωτογραφίες του ίδιου αεροπλάνου και στις δύο παραλλαγές.

https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=57934.0

Το μοντέλο που κατασκευάζω είναι σε κλίμακα 1/20 και προορίζεται για πτήση κυρίως σε κλειστούς χώρους (indoor).

Θα είναι ηλεκτρικό και θα συνδυάζει δυνατότητα πτήσης ως τηλεκατευθυνόμενο ή ως ελεύθερης πτήσης, όπως ακριβώς το de Havilland 9 που σκοπεύω να αντικαταστήσει.

11 χρόνια αγωνιστική παρουσία είναι αρκετά, καιρός να γίνει κάτι καινούργιο...

Καθώς πρόκειται για μοντέλο αγώνων, η κατασκευή είναι λίγο πιο προσεγμένη και λεπτομερής σε σχέση με ένα νορμάλ μοντέλο, αντίστοιχα και ο απαιτούμενος χρόνος ολοκλήρωσης. Ίσως να έχει τελειώσει σε ένα χρόνο από τώρα, ανάλογα βέβαια και με άλλες προτεραιότητες.

Η κατασκευή καταγράφεται ήδη στο forum Hippocket Aeronautics, το πλέον δημοφιλές για μοντέλα free flight, οπότε όποιος βιάζεται μπορεί να το δει εκεί...

https://www.hippocketaeronautics.com/hpa_forum/index.php?topic=25566.0

Η εδώ παρουσίαση ίσως να είναι λίγο πιο περιληπτική...

ξεκινάμε με το πηδάλιο διεύθυνσης...

Η μέθοδος κατασκευής ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, χρησιμοποιείται περισσότερο σε μεγαλύτερα μοντέλα. Το κεντρικό κομμάτι είναι από φύλλο μπάλσα πάχους 0,5 χιλιοστών

σε κάθε πλευρά κολλιούνται τα αντίστοιχα πηχάκια, έπειτα το περίγραμμα από προδιαμορφωμένο λεπτό κομμάτι μπάλσα.

Ακολουθεί προσεκτικό τρίψιμο με γυαλόχαρτο σε κάθε πλευρά για να πάρει το αεροδυναμικό σχήμα (για λόγους αισθητικής κυρίως, καθόλου για αεροδυναμική...) και προκύπτει το βασικό κομμάτι. Λείπουν τοπικές ενισχύσεις και τρύπες για τα control horns, συρματόσχοινα κλπ...

ίδιο ακριβώς διαδικασία για το οριζόντιο πηδάλιο, μόνο που αποτελείται από τρία μέρη, το σταθερό και τα δύο κινητά.

...

...

Σειρά είχε η άτρακτος.

2 πλαϊνά, κατασκευασμένα από πηχάκια. Κανονικά χρησιμοποιείται μπάλσα, εδώ προτίμησα φλαμούρι (basswood) που είναι πιο βαρύ από μπάλσα, αλλά επιτρέπει πιο μικρές διατομές με ίδια αντοχή, πιο κοντά στις διαστάσεις του πρωτότυπου αεροπλάνου.

πρώτα ολοκληρώθηκε το ένα πλαϊνό, στη συνέχεια το δεύτερο έγινε ακριβώς από πάνω από το πρώτο. Έτσι εξασφαλίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό απόλυτη ομοιότητα στο σχήμα των δύο.

Τοπικά μπορούν να κολλήσουν μεταξύ τους, προσεκτική χρήση λεπτού ξυραφιού επιτρέπει την αποκόλληση τους. Αφού όμως πρώτα τριφτούν με γυαλόχαρτο ώστε να είναι εντελώς ίδια...

Τα πλαϊνά σε αυτό το στάδιο δεν είναι αρκετά άκαμπτα και στιβαρά. Για αποφυγή παραμορφώσεων στα επόμενα στάδια κόλλησα προσωρινά φυλλαράκια μπάλσα. Θα αφαιρεθούν αργότερα με χρήση διαλυτικού. Προφανώς εδώ δεν χρησιμοποιείται κυανοακρυλική  :D

Για την ακρίβεια, όλη η κόλληση της μέχρι τώρα κατασκευής έχει γίνει με μη αραιωμένο βερνίκι επικάλυψης. Είναι ελαφρύ, τρίβεται εύκολα και στεγνώνει σχεδόν διαφανές. Η σωστή ποσότητα στο σωστό σημείο εξασφαλίζει την απαιτούμενη αντοχή. Φυσικά χρειάζεται η σχετική προσοχή στον χειρισμό των διαφόρων κομματιών αλλά και να ξεκολλήσει κάτι, το ξανακολλάμε... Κόλλα υπάρχει...

στην περιοχή των δύο cockpit η δομή της ατράκτου θα είναι εμφανής. Στην περιοχή αυτή γίνεται αι η στήριξη των φτερών καθώς και του συστήματος προσγείωσης.

Κατά συνέπεια θα υπάρχουν και αρκετές δυνάμεις οπότε κρίνεται απαραίτητη η ενίσχυση με διαγώνια σύρματα, όπως στο πρωτότυπο αεροπλάνο. Μόνο που σε αυτή την κλίμακα μιλάμε για κλωστές που επιτελούν τον ίδιο ακριβώς ρόλο...

Άνοιγμα μικρών τρυπών με τρυπανάκι 0,3χιλ., πέρασμα των κλωστών, κόλλημα του ενός άκρου τους χωρίς φορτίο. Στη συνέχεια φόρτιση του άλλου άκρου με βάρος, ίδιο και στα δύο διαγώνια μέρη για ισορροπία δυνάμεων και κόλλημα με κυανοακρυλική.

κόψιμο των άκρων που περισσεύουν και αφαίρεση των βοηθητικών ξύλων, μια και τώρα υπάρχει η αναγκαία διαγώνια στιβαρότητα.

Με ένα μαγικό τρόπο που δεν τεκμηριώθηκε φωτογραφικά, ολοκληρώθηκε το κουτί της ατράκτου  ;)

Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, απλά θέλει προσοχή ώστε στο τέλος να είναι όλα σωστά γωνιασμένα...

 :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up:.......................
...................χωρείς λόγια

ολοκλήρωση του κουτιού της ατράκτου και προσθήκη κορμοτομών και στη συνέχεια διαμήκων πηχών (stringers)

Για να μην παραμορφωθεί η άτρακτος κατά την ασύμμετρη κόλληση, κολλήθηκε πάλι προσωρινά στο κάτω μέρος της ένα χοντρό κομμάτι μπάλσα για να την κρατάει στη θέση της.

Σειρά είχαν οι κορμοτομές ή νομείς ατράκτου. Στις φωτογραφίες η πάνω πλευρά έχει ήδη ολοκληρωθεί, χωρίς τεκμηρίωση των βημάτων. Η ιδιαιτερότητα εδώ είναι το μικρό πάχος και το μικρό μέγεθος των κομματιών που οδήγησαν στη λύση μεγαλύτερων κομματιών με αφαίρεση εκ των υστέρων των περιττών.

Τα σχεδιασμένα κομμάτια εκτυπώθηκαν και κολλήθηκαν με κόλλα Spraymount της 3Μ. Η κόλλα αυτή επιτρέπει την αφαίρεση αργότερα του χάρτινου πατρόν, χωρίς να αφήνει ίχνη στο ξύλο.

...

πλαϊνοί νομείς κολλημένοι, λείπουν τα πηχάκια.

τα πηχάκια και αυτά από φλαμούρι. αφού κόπηκαν από λεπτό φύλλο περάστηκαν με γυαλόχαρτο για να πάρουν την ακρινή διάσταση, 1,5x0,5 χιλιοστά.

Διάλειμμα από την άτρακτο, ξεκίνημα των φτερών.

Κόψιμο των αεροτομών, σάντουιτς με δύο πατρόν σε κάθε πλευρά του ξύλου ως οδηγός, κόψιμο του περιγράμματος και φινίρισμα με γυαλόχαρτο, μία μία ξεχωριστά... Για να περνάει η ώρα...

Έτσι εξασφαλίζεται πολύ μεγάλη ομοιότητα...

Το κόψιμο των διαφόρων εγκοπών γίνεται με πολύ μυτερό κοπίδι, με ειδικά εργαλεία και με λεπτή διαμαντόλιμα για φινίρισμα

...

δοκοί φτερών από σάντουιτς μπάλσας και φύλλου carbon.

Η αντοχή και με σκέτη μπάλσα θα ήταν αρκετή, καλύτερα όμως λίγη παραπάνω για ασφάλεια, έστω και με θυσία βάρους

Το χείλος εκφυγής στα πηδάλια κλίσης είχε καμπύλο σχήμα στα Ελληνικά 504Ν. Αυτό μπορεί να κοπεί από φύλλο μπάλσα, προτιμώ όμως τέτοια καμπύλα κομμάτια να τα κάνω με κόλληση επάλληλων ξύλων (laminations).
Πρώτα έγινε τρίψιμο το χείλους σε τριγωνική διατομή, στη συνέχεια κόπηκε κατά μήκος σε τρία διαφορετικά πηχάκια. έπειτα βρέξιμο για να μαλακώσει και διαμόρφωση στο σχετικό πατρόν για να πάρει το σήμα. Τέλος, κόλληση με οδηγό άλλο πατρόν για το τελικό σχήμα

η απλή ιδιοσυσκευή για το τρίψιμο του χείλους εκφυγής σε τριγβνική διατομή.

Επίσης, αρχική κοπή των στυλιδίων από φλαμούρι πάχους 2 χιλιοστών. Το φλαμούρι αν και βαρύτερο από την μπάλσα είναι εξαιρετικό για εμφανή βερνικωμένα ξύλινα κομμάτια γιατί έχει πολύ καλή επιφάνεια χωρίς πόρους και δίνει πολύ ρεαλιστικό φινίρισμα. Και καλύτερη αντοχή αλλά με μικρή επβάρυνση βάρους...

Δοκιμαστικό τρίψιμο ενός στυλιδίου στην τελική διατομή...

και μετά την προετοιμασία των διαφόρων κομματιών, επιτέλους συναρμολόγηση του φτερού... Ένα από τέσσερα...

...

...

ένωση των πάνω φτερών στο κεντρικό κομμάτι.

Για ακρίβεια αντοχή και επαναληψιμότητα η ένωση γίνεται με ατσαλόσυρμα 0,5 χιλ. και σωληνάκι αλουμινίου 1-0,5 χιλ.

Το μοντέλο θα είναι μονοκόμματο μια και μιλάμε για άνοιγμα φτερών στα 550 χιλιοστά. όμως αυτός ο τρόπος σύνδεσης έχει πολλά πλεονεκτήματα μακροπρόθεσμα...

...

ο οδηγός για το τρίψιμο του χείλος προσβολής καθώς και ο δεύτερος καλύτερος για το χείλος εκφυγής...

αγαπημένη διαδικασία... πρόχειρη συναρμολόγηση της μέχρι τώρα κατασκευής για μια πρώτη φωτογραφία...

κεντρικό κομμάτι άνω φτερού και στυλίδια. Φαίνονται οι υποδοχές από σωληνάκι αλουμινίου για τα στυλίδια

για την ολοκλήρωση της ατράκτου πρέπει να καθοριστεί η θέση και η διάταξη των σέρβο.

Ως συνήθως στις κατασκευές μου χρησιμοποιώ δέκτη Spektrum με ενσωματωμένα γραμμικά σέρβο ενώ θα χρειαστεί και ένα τρίτο για τα πηδάλια κλίσης.

Η κίνηση στα πηδάλια μεταφέρεται μέσω συρματόσχοινων (κλωστή...) με σύστημα pull-pull όπως και στο πραγματικό αεροπλάνο. Κατά συνέπεια πρέπει να μεσολαβήσει ένα σύστημα μοχλών που να μετατρέπει την γραμμική κίνηση του σέρβο σε κίνηση των συρματόσχοινων. Μετά από σχετικούς υπολογισμούς για τα μήκη και τον αντίστοιχο σχεδιασμό προέκυψε η μονάδα που φαίνεται, για τα πηδάλια της ουράς.

προσωρινή τοποθέτηση και ένωση των μοχλών με τα σέρβο λε λεπτό ορειχάλκινο συρματάκι. Προσωρινό καθ΄ς θα αντιακτασταθεί με ατσάλινο, απλά βολεύει σε αυτό το στάδιο για τον υπολογισμό των μηκών και για μικροδιορθώσεις

η άτρακτος σε πιο προχωρημένο στάδιο...

Το σύστημα προσγείωσης σκοπεύω να το κάνω αφαιρούμενο ώστε να μπορεί να γίνει εύκολη αλλαγή από αεροπλάνο σε υδροπλάνο και ανάποδα. Μετά από αρκετή σκέψη και δοκιμές βρήκα μια λύση όπου η στήριξη θα γίνει σε αφαιρούμενες βάσεις που κρατιούνται στη θέση τους με μικρές βίδες. Και όταν λέμε μικρές, εννοούμε μικρές, 1 χιλ. διάμετρο περίπου...

Κάποιες φωτογραφίες σε αυτό το στάδιο μπορεί να μην εξηγούν απόλυτα το σχέδιο, με την πορεία και την προσθήκη και άλλων ελπίζω αυτό να γίνει πιο ξεκάθαρο...

τα πίσω στυλίδια του συστήματος προσγείωσης σχηματίζουν ένα V. Στερεώνονται στη βάση και αποτελούν μια άκαμπτη κατασκευή. Η απόσβεση των κραδασμών κατά την προσγείωση γίνεται στα εμπρός στυλίδια (αργότερα...)

Σωληνάκι αλουμινίου 1,6/0,9 χιλ.

...

ευκαιρία για νέα συναρμολόγηση και φωτογράφηση !  ;)

η βάση για τα εμπρός στυλίδια του συστήματος προσγείωσης.

Τομή των εμπρός στυλιδίων για να αποφασιστεί ο τρόπος κατασκευής τους.

προφανώς ήδη αρκετοί θα σκέφτονται ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί μου... μπορεί να έχουν κσι δίκιο... ;D

Η κατασκευή σε αυτό το μέγεθος έχει κάποιες ιδιαίτερες απαιτήσεις. Εννοείται ότι γίνεται χρήση λάμπας - μεγεθυντικού φακού, χρήση τσιμπίδων και άλλων μικροεργαλείων.

Και βέβαια πολλές μικρές ιδιοσυσκευές που επιτρέπουν την επίτευξη της επιθυμητής ακρίβειας.

Παράδειγμα εδώ η διαμόρφωση των άκρων από τα αλουμινένια σωληνάκια. Στο κέντρο του 1,6 χιλ. αλουμινίου πρέπει να γίνει μια τρύπα 0,5 χιλιοστά. Στη συνέχεια, σε 90 μοίρες γωνία, να γίνει μια εγκοπή και να διαμορφωθεί αντίστοιχα το άκρο σε κυκλικό σχήμα.

Με το χέρι? Ούτε για αστείο...

Εδώ η δεύτερη ιδιοσυσκευή για την εγκοπή. Λεπτό πριονάκι σέγας χειρός, φινίρισμα με γυαλόχαρτο.

Εξασφαλίζεται η καθετότητα και το πάχος της εγκοπής...

Απόλαυση είσαι Γιώργο  :thumbs up:

Δεν θυμάμαι αν στους αγώνες στην Ελβετία ο Luthi παρουσίασε το ψαλίδι που είχε φτιάξει για να κόβει το ύφασμα της επικάλυψης με turbulators, στο δικό σου το panel ή στο άλλο?

Την επόμενη φορά πες του "Που πάς ρε Καραμήτρο"?

Μπράβο Γιώργο και για την υπομονή και κυρίως για το αποτέλεσμα.

Μοναδικός,
Με κανείς να αισθάνομαι άχρηστος Γιώργο ….. 🤪

ΜΠΡΑΒΟ

Σας ευχαριστώ για τα πολύ καλά σας λόγια...

Αντώνη, θα το έχω υπόψη μου μόλις τον ξαναπετύχω...

Τάσο, απλά πράγματα. Όταν συγκεντρώνεσαι και περιορίζεσαι σε κάτι μπορείς και να το τελειοποιήσεις... Το χόμπυ μας όμως έχει πολλές διαφορετικές συνισταμένες και δυνατότητες, όπου ισχύει το αντίθετο από αυτό που αναφέρεις, οπότε είμαστε τουλάχιστον πάτσι... Αν δεν με πιστεύεις, δώσε μου να πετάξω ένα δικό σου F3A και θα δεις :D

και συνεχίΖουμε...

διαμόρφωση του άκρου με χρήση οδηγού (τα μικρά σωληνάκια) και τέλος πάτημα των άκρων να γίνουν επίπεδα

η μετάδοση της κίνησης από τα σέρβο στην ουρά ήταν σχετικά εύκολη υπόθεση.

Για τα πηδάλια κλίσης χρειάστηκε λίγο παραπάνω σκέψη, λόγω του περιορισμένου χώρου και του τρόπου του πρωτότυπου αεροπλάνου.

Απαραίτητη μια μικρή διπλή τροχαλία από πλαστικό, διάμετρος 5 χιλιοστά

Οι φωτογραφίες από μόνες τους μάλλον δεν φτάνουν για να εξηγήσουν τις κινήσεις και τις λειτουργίες, αυτό το βίντεο όμως βοηθάει...


dDJAI29w7_g

η άτρακτος του 504Ν ήταν επικαλυμμένη με ύφασμα εκτός από το εμπρός μέρος που είχε μεταλλικά καλύματα.

Το μοντέλο φυσικά θα επικαλυφτεί με ειδικό χαρτί. Για το εμπρός μέρος θα χρησιμοποιηθεί λεπτό πλαστικό, διαμορφωμένο σε κενό (vacuum forming).

Τα panels θα είναι ξεχωριστά κομμάτια και αφαιρούμενα για πρόσβαση στο εσωτερικό. Ως μοντέλο για το vacuum forming κατασκευάστηκε το σχετικό τμήμα της ατράκτου από συμπαγή μπάλσα. Μετά από αρκετές προσθαφαιρέσεις, τρίψιμο και βερνίκωμα φτάσαμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα

μεντεσέδες οριζόντιας ουράς από λεπτό ορειχάλκινο σύρμα. Φαίνεται επίσης και η στερέωσή της στην άτρακτο

και του πηδαλίου διεύθυνσης.

Διακρίνονται και διάφορες μικρές τοπικές ενισχύσεις.
Στόχος είναι η καλύτερη δυνατή εξοικονόμηση βάρους, κάτι που απαιτεί παραπάνω δουλειά συνεπώς και χρόνο. Αλλά μου αρέσουν οι κατασκευές, οπότε...

και οι απαραίτητη διακοπή για το συνολικό αποτέλεσμα, που τρώει βέβαια χρόνο κατασκευής...

ο τζόγος στις κλωστές που κινούν τα πηδάλια πρέπει να είναι ελάχιστος. Εάν αυτές ήταν μόνο σε ευθεία αυτό δεν θα ήταν θέμα, λόγω όμως του μοντέλου και της τηλεκατεύθυνσης είναι απαραίτητη αλλαγή κατεύθυνσης.

Οπότε στα σημεία καμπής πρέπει να υπάρχουν οδηγοί που θα μειώσουν στο ελάχιστο την τριβή.

...

και τώρα το πιο περίεργο κομμάτι της μέχρι τώρα κατασκευής.

Με παίδεψε αρκετά στη σκέψη πως θα το κάνω. Ίσως με μηχανουργικά μηχανήματα να γινόταν εύκολα, δεν έχω όμως...

Είναι ο σύνδεσμος που ενώνει τα εμπρός κομμάτια του συστήματος προσγείωσης. Πρέπει να επιτρέπει σχετική περιστροφή των διαφόρων κομματιών, καθώς άλλη η θέση τους όταν το μοντέλο κάθεται στο έδαφος και άλλη όταν πετάει, καθώς κρέμονται από το βάρος τους. Χαρακτηριστικό οπτικό γνώρισμα των 504Ν, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες των πρώτων μηνυμάτων.

Ιδιαιτερότητα, πάλι φυσικά το μικρό μέγεθος. Αρχική σκέψη, κατασκευή από αλουμίνιο αλλά που, πως να το πιάσει κανείς...

Τελικά κατασκευάστηκε από φύλλο carbon 0,5χιλ. και πάλι με διάφορες πατέντες... Ένα δεξί, ένα αριστερό... Μοναδικό ερώτημα, αν θα αντέχει στη χρήση κάτι που θα το δείξει η πράξη.

Για τις πρώτες δοκιμές σκοπεύω να έχω μια πιο πρόχειρη κατασκευή, μέχρι να τριμαριστεί το μοντέλο, μετά τα πράγματα είναι πιο εύκολα...

...

και κάτι πιο νορμάλ... Οι τροχοί...

Από κεντρικό δίσκο λεπτού κόντρα πλακέ και πλαϊνά δαχτυλίδια μπάλσα... Το καλό με τα μικρά μοντέλα είναι ότι δεν χρειάζονται απαραίτητα κανονικούς τροχούς, έτσι στα scale μπορεί να κάνει κανείς ότι τροχό θέλει...

Τορνίρισμα του μισού δαχτυλιδιού στο σχήμα του τροχού, πάχος μεγαλύτερο από το τελικό.

με χρήση κατάλληλου οδηγού ύψους, κοπή του δαχτυλιδιού στο επιθυμητό πάχος. Λίγο γυαλοχαρτάρισμα και έτοιμο για κόλλημα στον κεντρικό δίσκο. Επανάληψη στην άλλη πλευρά και έτοιμος ο τροχός... Βερνίκωμα, τρίψιμο, βερνίκωμα ... Τέλος βάψιμο

...

και πάλι μια προσυναρμολόγηση, αυτή τη φορά μόνο η άτρακτος...

Και αυτή είναι η τρέχουσα κατάσταση, καθώς η προτεραιότητα δόθηκε στην ολοκλήρωση του PZL 24.

Η κατασκευή ξεκίνησε το φθινόπωρο του 20, οι τελευταίες φωτογραφίες είναι από τον Μάιο...

Από τον Οκτώβριο ελπίζω να το ξαναπιάσω στα χέρια μου. Επιθυμητός ορίζοντας ολοκλήρωσης ο Οκτώβριος 22 για τους επόμενους αγώνες στην Ολλανδία... Εφικτό? Θα δείξει...

gkan

Πολύ ωραίο!

 Το σύστημα προσγείωσεις ειναι όλα τα '' λεφτά ''. :D

 Θα είναι πολύ ρεαλιστικό, αν αλλάζει θέση κατά την απογείωση, όπως με αυτό του πραγματικό.

 Τό μοτέρ από που το έχεισ πάρει? Μπορεί να γυρίζει τόσο μεγάλη έλικα χωρίς μειωτήρα?

και κάνουμε άλμα με την χρονομηχανή μας, δύο χρόνια και δύο μήνες μετά...

Τελείωσε (σχεδόν) η παραλλαγή με τους τροχούς, μένει η παραλλαγή με τους πλωτήρες...

Λείπουν πολλές φωτογραφίες από τα ενδιάμεσα στάδιο, τουλάχιστον φαίνεται το τελικό αποτέλεσμα...


Δημήτρη (Dimko), συγγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση, είναι brushless από την Τσεχία, δεν έχει πρόβλημα για έλικα 5030.

Φωτογραφίες από τον φίλο Lars Tolkstam (Σουηδία) από πρόσφατη εκδήλωση.

gkan

Καταπληκτικό!
Και τα ailerons κουνιούνται με κλωστές pull/pull?

Ακόμα οι φωτογραφίες αδικούν.
Θα προτιμούσα το μοντέλο να συνοδεύεται στις φωτογραφίες από κάποιο αντικείμενο γνωστό σε όλους ,ώστε να καταλαβαίνουμε  κλίμακα = την δυσκολία του εγχειρήματος…
Ένα στυλό BIC για παράδειγμα…

Μπράβο και πάλι George

Υπέροχο και ελληνικό θέμα! Συγχαρητήρια Γιώργο!

Πανέμορφο Γιώργο, συγχαρητήρια!

Καταπληκτικό τεχνούργημα... Απορώ πως είναι δυνατόν να βγεί κάτι τέτοιο σε τόσο μικρή κλίμακα.

Συγχαρητήρια!

μικροχειρουργική σε όλο της το μεγαλέιο και με φανταστικό αποτέλεσμα :thumbs up:

Υπέροχο  :thumbs up:

 :D ΜΒΡΑΒΟ Γιώργη πόλή δουλειά και  άψογο  αποτέλεμα...!!!
   
Χρησταρας

Μετά από αρκετό καιρό, επανέρχομαι στο θέμα της κατασκευής του Avro.

Κατά τη διάρκεια της η πρόοδος καταγράφονταν και ανέβαινε στο ξένο φόρουμ H.P.A. το οποίο όμως κάποια στιγμή κράσαρε και χάθηκε το περισσότερο περιεχόμενο του.

Θα ανεβάσω εκ νέου εδώ τις φωτογραφίες, χωρίς όμως αναλυτική περιγραφή, ελίζω να είναι από μόνες τους αρκετά επεξηγηματικές...

Και αν κάποιος έχει τυχόν απορίες, μπορεί να ρωτήσει ότι θέλει.

gkan

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

 :D
 :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up:

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

 ...

ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ

Ειχα την τυχη να δω το αεροπλανο απο κοντα,σε αυτες τις φωτογραφιες φαινεται ο ογκος της δουλειας που εχει κανει ο Γιωργος.

Τα συγχαρητηρια ειναι μαλλον λιγα.

Φανταστικό!!! Μπράβο George.

Αριστουργημα Γιώργο! Καλή συνέχεια καλές πτήσεις!

Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια...

πράγματι, έχει πολλή δουλειά πάνω του, μια και προοριζόταν για αγώνες.

Ακολουθούν οι τελευταίες φωτογραφίες πριν την ολοκλήρωση του, περίπου ένα χρόνο πριν

...

...

...

...

...

Και κάπου εδώ ολοκληρώνεται η σειρά των φωτογραφιών.

Το μοντέλο ολοκληρώθηκε οριακά πριν την ετήσια συνάντηση στην Ολλανδία για μοντέλα scale free flight.

Το μοντέλο πήρε την καλύτερη στατική βαθμολογία, στην πτήση όμως δεν τα πήγε καλά μια και δεν είχα προλάβει να το τριμάρω σωστά.

Στις δοκιμές τα πήγε καλούτσικα, όχι όμως αρκετά για μια πλήρη σωστή πτήση.

Εδώ μια από τις δοκιμές που ξεκίνησε πολύ καλά, τα χάλασε όμως κάπου στη μέση...

rbODGKW_Rok

Τρέχουσα κατάσταση, προετοιμασία για νέες δοκιμές αλλά και κατασκευή πλωτήρων για την έκδοση του υδροπλάνου...

Πανέμορφο Γιώργο, συγχαρητήρια!
 :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: