Aeromodelling GR

Χειμώνας βαρύς, κρύο κάργα, και ένα βράδυ που 'βρεχε, τα σύννεφα χαμηλώσανε και το φεγγάρι δεν βγήκε ο Γκούσκος κάθισε στην ντιβανοκασέλα του άνοιξε το κομπιουτερ του και άρχισε να γράφει.. Αποσπάσματα από (αερομοντελιστικούς) έρωτες...  ;D ;D ;D ;D ;D ;D

ίσως η πιο άκυρη εισαγωγή σε άρθρο που υπήρξε ποτε... ::)

Καλησπέρα σε όλους.

Σε αυτό το θέμα θα δούμε την κατασκευή ενός Fuselage body (άτρακτο) για ελικόπτερο βήμα προς βήμα.

Η κατασκευή του body αφορά την 3η φάση ολοκλήρωσης του project X-CELL με τουρμπίνα αλλά λόγω του ότι από μόνο του το θέμα της κατασκευής είναι αρκετά μεγάλο, θεώρησα καλύτερο να το εξειδικεύσω εδώ στο αερομοντελιστικό εργαστήρι.

Έτσι θα προσπαθήσω να μεταφέρω την εμπειρία που είχα πάνω σε αυτό τον τομέα των κατασκευών, που τελικά δεν είναι και τόσο εύκολο πράγμα..  :-X

Ελπίζω να βοηθήσω κάποιους που θα θελήσουν στο μέλλον να κάνουν κατασκευές με καλούπια και σύνθετα υλικά, να προλάβουν λάθη και γενικά να τους διευκολύνουν οι αναφορές που θα γίνουν από όλους μας σε αυτό το θέμα.



Στόχος λοιπόν, είναι η κατασκευή ενός ολόσωμου body για το ελικόπτερο με τουρμπίνα που κάναμε μετατροπή και παρουσιάζεται σε αυτό το θέμα :  https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=42913.0 (https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=42913.0)

Σε λιτές γραμμές, που θα ακολουθούν ένα F3C / Speed Design, μοντέρνο, αεροδυναμικό, απλό και ταυτόχρονα σεβόμενοι το χαρακτηριστικό design του canopy της σειράς XCELL της κατασκευάστριας Miniature Aircraft, θα προσπαθήσω να φτιάξω ένα ελαφρύ body που θα βοηθήσει στην ταχύτητα μειώνοντας την οπισθέλκουσα από τις παραγόμενες δίνες γύρω από το ελικόπτερο και ταυτόχρονα θα βελτιώσει την οπτική επαφή μου με το μοντέλο στον αέρα.

Καταλαβαίνω ότι πολύ θα απογοητευθούν από το στιλ του body καθώς το 99% των jet ελικοπτέρων με body είναι τύπου scale…  Μου αρέσουν και εμένα πολύ να τα βλέπω αλλά δεν είναι στο στιλ μου.. οπότε ας με συγχωρήσουν οι φίλοι scale-άδες του forum και ας μείνουμε στο κατασκευαστικό κομμάτι του θέματος, όχι στα γούστα..


Για να κατασκευάσεις ένα κομμάτι από σύνθετα υλικά υπάρχουν δύο τρόποι (απ όσο ξέρω).. ένας εύκολος.. και ένας δύσκολος..

Μαντέψτε ποιον θα ακολουθήσουμε..  σωστά μαντέψατε.. τον δύσκολο..  όχι από βίτσιο στην ταλαιπωρία αλλά λόγω του ότι δεν υπάρχει διαθέσιμο εργαλείο για να το κάνουμε με τον πρώτο τρόπο!  >:(

Και εξηγούμαι…

Όταν θέλεις να κατασκευάσεις ένα canopy, ένα cowl, μια άτρακτο, ένα φτερό, μια πτέρυγα, οτιδήποτε τέλος πάντων από σύνθετα υλικά (carbon fiber – Fiberglass) θα πρέπει να έχεις καλούπια από τα οποία θα παράγεις το προϊόν..

Τα καλούπια μπορούν να σχεδιαστούν με ειδικά προγράμματα τύπου CAD στον υπολογιστή με άνεση και ευκολία και σε περίπτωση αλλαγών να χρειάζονται μερικά κλικ παραπάνω…


Αυτό τον τρόπο τον χαρακτηρίζω ως εύκολο διότι σε αυτή την περίπτωση δεν χρειάζεται μοδέλο (μήτρα) για να βγάλεις τα καλούπια από αυτό αλλά ένα CNC router που το μέγεθός του να είναι λίγο μεγαλύτερο από το μέγεθος του κομματιού που θέλεις να κατασκευάσεις! Στην περίπτωση του body θα χρειαζόμουν ένα CNC router με μήκος κατεργασίας 1.50 μέτρο..  :idiot2:

Ο δεύτερος τρόπος ο οποίος κατ' εμέ είναι ο δύσκολος, είναι όταν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα και θα πρέπει να κατασκευασθεί από το μηδέν το μοδέλο – μήτρα από το οποίο θα κατασκευασθούν τα καλούπια για να βγει το τελικό κομμάτι!

Εννοείται ότι αυτό γίνεται στην περίπτωση που δεν θέλουμε να αντιγράψουμε αυτούσιο κάτι το οποίο ήδη υπάρχει αλλά θέλουμε να κατασκευάσουμε κάτι εκ νέου.. ένα δικό μας σχέδιο..


Η διαδικασία λοιπόν έχει ως εξής :

Αφού στόχος είναι να παντρέψω το canopy του XCELL με f3c/speed design..

θα πρέπει

- να κατασκευασθεί μια μήτρα (ομοίωμα body ελικοπτέρου)
- να φτιαχτεί στη συνέχεια το διαιρούμενο καλούπι από τη μήτρα
- να κατασκευασθεί το body πάνω στα δύο μισά του καλουπιού με vacuum infusion..
- να κολληθούν τα δύο μισά του body σε ένα ολόκληρο..
- να γίνουν οι κατάλληλες τρύπες και τομές για τη τουρμπίνα τις εξατμίσεις ,τις βίδες,τα σκέλη και το canopy..
- να βαφτεί και να βερνικωθεί
- να τοποθετηθεί στο ελικόπτερο και να πετάξει.

 :o

Τι λέτε? Θα τα καταφέρουμε?

εισαι αρρώστια και μας αρέσει :thumbs up:

Θα τα καταφέρουμε θα τα καταφέρουμε.........................................
Με μια διαφορά..........................όχι με vacuum infusion σε  δύο κομμάτια, αλλά μονοκόματη με μπαλόνι στην εσωτερική πλευρά του καλουπιού. ::)

Και βέβαια θα τα καταφέρετε, δεν υπάρχει αμφιβολία περί τούτου!!!  :thumbs up: 

Το θέμα θα το παρακολουθούμε ανελλιπώς Διονύση όπως και τα προηγούμενα, να είσαστε καλά και
καλή δύναμη στο καινούργιο project!!  :thumbs up:

Αν και από μακρυά να ξέρετε ότι θα έχετε συμπαραστάτες όλους εμάς εδώ στο φόρουμ!!!   ;)

Αναμένουμε!!!  :)

Τάσο.. άσε.. η τρέλα πάει και στα νησιά..  :D

Γιώργο.. είμαι σε δίλημμα περι αυτού.. ίσως κανω δυο προσπάθειες όταν φτάσουμε σε αυτό το σημείο και βλέπουμε!!  :-\

Μάρκο! Όπως πάντα παρόν με τον καλό λόγο σου! Να σαι καλά φίλε.  :)

Έχει πολύ ζουμί αυτό το θέμα..

 :thumbs up:

Καλη επιτυχια!! Περιμενουμε με ανυπομονησια!!

Από αυτά που βλέπω από εσένα το μόνο που δεν περιμένω είναι να δώ να κατασκευάζεις fuselage  F3c. Μάλλον  κανένα sci fi  ελικόπτερο θα δούμε στο τέλος.   :lalala:

Άντε κάνε γρήγορα. !!!!
Μας έχεις στην αναμονή και περιμένουμε όλοι μας !!!   :beer:

(http://s13.postimg.org/hbqlht8sn/dsg1.jpg)

;D οκ οκ..

Για να μην ξεκινήσω από το απόλυτο μηδέν σκέφτηκα να εκμεταλλευτώ, δηλαδή εδώ που τα λέμε να θυσιάσω ένα f3c body για 90άρι ελικόπτερο και ένα canopy από ένα X-CELL.

Εδώ θέλω να σημειώσω ότι εάν μπορούσε το f3c body να μπει στο X-CELL ίσως να μην έκανα ποτέ όλο αυτό που έκανα.. αλλά το X-CELL δεν χωράει μέσα και εγώ θέλω body!

Λέω λοιπών να πάρω ένα body, να το κατακρεουργήσω, να του κοτσάρω και ένα canopy μπροστά και σιγά σιγά να γεμίσω τα κενά και να του δώσω σχήμα..
Σχήμα..  ;D ;D ;D τέλος πάντων..

Canopy έχουμε.. βρέθηκε και ένα staySee II F3C Fuselage για τη θυσία.. Προμηθεύθηκα τα απαραίτητα υλικά και εργαλεία για την ‘φαναρτζο-δουλειά’, σιδιρόστοκους, σπάτουλες, υαλόχαρτα και άλλα.. και πάμε να ξεκινάει το έργο σιγά-σιγά..

Παρακαλείται ο Νίκος ο Ζωχιός από την Κέρκυρα να απομακρυνθεί από την οθόνη του υπολογιστή του.. Οι εικόνες που ακολουθούν είναι εξαιρετικά σκληρές και δεν ευθύνομαι για οποία επίπτωση επιφέρει στην ψυχολογική του υγεία!! (εγώ μια φορά ειδοποίησα..)  :angel:

Νίκο!!! Το body σου φίλε πήγε περί πίστεως και τουρμπίνας!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/1.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/2.jpg)

Για να τα ενώσω κάπως ώστε να δω πρόχειρα πως μπορεί να μοιάζει στο τέλος (λέμε τώρα..) χρησιμοποίησα αφρό πολυουρεθάνης ο οποίος τελικά αποδείχθηκε ότι δεν ήταν και η καλύτερη επιλογή..  :whatever:

Τα προβλήματα που μου δημιούργησε ήταν αρκετά με το μεγαλύτερο να είναι ότι κατά το τρίψιμο στου στόκου, όταν γινόταν πολύ λεπτός έσπαγε και έμπαινε μέσα στον αφρό!

Χρειάστηκε πολλές φορές να κάνω διορθώσεις κόβοντας μεγάλα κομμάτια με χαρτοκόπτη και στοκάροντας ξανά για να μη σπάει..  :tickedoff:

Ένα ακόμη τεράστιο πρόβλημα που μου δημιούργησε και μου κόστισε αρκετές παραπάνω ώρες δουλειάς είναι ότι καθώς διογκώθηκε ο αφρός άλλαξε ελαφρά το σχήμα του body και του canopy με αποτέλεσμα να στραβώσουν και να δημιουργηθούν ασσυμετρίες.. καλύτερα να μη τη θυμάμαι αυτή τη μέρα..  :-X

Και εγένετο frankenstein..  :uglystupid2:

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/3.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/4.jpg)

Με τροχό, τριβεία, και ότι άλλο εργαλείο υπήρχε διαθέσιμο, κατεβάσαμε λίγο τα μάγουλα στο πλαϊ ώστε να το λεπτύνουμε καθώς δεν έχουμε εξατμίσεις νιτρο και τα συναφή.. το θέλω και όσο πιο λεπτό γίνεται για μικρότερες αεροδυναμικές αντιστάσεις οπότε είχε πολύ δουλειά..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/5.JPG)

Ο αφρός πρέπει να καλυφθεί με στόκο πολυεστέρα και σιδιρόστοκο συμμαζεύοντας και λίγο τα στραβά του αφρού, να μπορεί να τριφτεί..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/6.JPG)

Μετά από πολλές ώρες δουλειάς , στοκάρισμα – τρίψιμο με τριβεία και χονδρά υαλόχαρτα και ξανά και ξανά… αρχίζει να παίρνει ένα κάποιο σχήμα … λέμε τώρα…

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/7.jpg)

Στη συνέχεια μια επίπονη διαδικασία .. αυτό το πράμα που φτιάχνουμε θα πρέπει να είναι και λίγο ίσο!!! Οι συμμετρίες, οι ευθείες, οι καμπύλες..  μαύρο δράμα! Φρόντισε η αφεντιά μου σε αυτό να επιλέξω το κατάλληλο υλικό για να με καταστρέψει!!

Τέλος πάντων, με πολύ δουλειά, κάπου στις 60 ώρες.. κάτι αρχίζει να γίνεται..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/10.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/8.JPG)

 :worry:

Επιστρατεύοντας τεχνολογία αιχμής  :uglystupid2: καταφέραμε με πολύ κόπο να μην γίνει σαν σίγμα τελικό (ς) .. να μπορεί να περάσει μια μπούμα από μέσα του όταν θα τελειώσει!!!

Η ιδέα είναι ότι περνώντας τον σταυρό των ακτινών laser από το body με σταθερό άξονα και παρατηρώντας τις διαφορές στις καμπύλες που σχηματίζονται μπορούμε να δούμε που ‘χάνει’.. και αναλόγως να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε υλικό..

Εδώ παίζουμε με υαλόχαρτα από 100 μέχρι 600..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/11.JPG)

Αφού λοιπόν καταφέραμε να το φέρουμε στο να θυμίζει ελικόπτερο.. (άλλαξε πολλές μορφές ζώων μέχρι εδώ..) σκέφτηκα να κάνω ένα ψιλό-3d πατρόν για να δούμε κατά πού οδεύουμε!!
Που πάμε βρε αδελφέ!!  :worry:

Το φασκιώσαμε με ζελατίνα και το βάψαμε με κόλλα πολυεστέρα.. έτσι σκέτη χωρίς μαλλί.. μιας χρήσης για να μπορέσω να το δώ επάνω στο ελικόπτερο και να δώ πόσο θα πρέπει να κατεβάσω την καμπύλη που θα γίνει η τρύπα για να βγει η τουρμπίνα έξω.. και γενικά να δώ τι άλλες διορθώσεις θα πρέπει να γίνουν για να μην κλαίμε στο τέλος..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/12.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/13.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/14.JPG)

Όταν στέγνωσε η κόλλα, με ένα κοπίδι χωρίσαμε το ένα μισό για να μπορέσουε να το δούμε επάνω στο μοντέλο..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/15.JPG)

Μελετώντας αυτό το αριστούργημα, κρατάμε μερικές σημειώσεις και συνεχίζουμε..

 :-\

Απο τα πιο ενδιαφεροντα κατασκευαστικα ποστ...

Φοβερος μπραβο

Κώστα σε ευχαριστώ.

Όντως είναι ενδιαφέρον το όλο θέμα της κατασκευής.. Δύσκολο εγχείρημα αλλά μεγάλο σχολείο σε όλες του τις φάσεις από το σχέδιο μέχρι το τελικό αποτέλεσμα..

 :thumbs up:

Αυτή τη δοκιμή έδειξε ότι θα πρέπει να κατεβεί η καμπύλη στο κάτω μέρος κάπου στα 4-5 εκατοστά για να μπορέσει να ξεπροβάλει η τουρμπίνα από κάτω.
Θέλω να είναι έξω από το body για λειτουργικούς αλλά και αισθητικούς λόγους.  8)smiley

Αυτό το σημείο είναι αρκετά δύσκολο. Η καμπύλη που πρέπει να γίνει είναι ανάποδη σε σχέση με τις καμπύλες του body και αν δεν έχεις εμπειρία είναι πραγματικά μεγάλη ταλαιπωρία.

Το βάθος που πρέπει να έχει και αυτό είναι λίγο δύσκολο να γίνει διότι πρέπει να έχει συγκεκριμένη γωνία έτσι ώστε να μπορεί να βγαίνει η τουρμπίνα έξω αλλά να μη χτυπήσει το κάτω μέρος του body στις βάσεις της τουρμπίνας!

Και το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι δεν είναι απλά με επίπεδη καμπύλη προς τα μέσα αλλά θα είναι κοίλη επιφάνεια!! Σαν να είναι μέρος σφαίρας..  :-\

Αυτό πρέπει να γίνει στο σημείο αυτό για πολλούς λόγους, πρώτον για να κερδίσουμε μερικά χιλιοστά προς τα μέσα ακόμη, να έχει δύο νεύρα στα πλάγια της τρύπας για να είναι λίγο πιο ενισχυμένα τα σημεία γύρω στην τουρμπίνα και τέλος γιατί έτσι το φαντάστηκα στο μυαλό μου!!

Τροχός, μπαλαντέζα, στόκος, χοντρό υαλόχαρτο ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/17.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/18.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/9.JPG)

Μετά από όλα αυτά, και δουλεύοντας περίεργες ώρες.. κάτι αρχίζει να φαίνεται στο φως..

Ισως δούμε και φως στο τούνελ σιγά σιγά καθώς ανεβάζουμε τα νούμερα στην κόκκοση των υαλόχαρτων που το χαϊδεύουμε.. τόσο χάδι ούτε σε γυναίκα δεν έχω κάνει!  ;D

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/20.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/19.JPG)

 :worry:

Θα το πω όπως η ανηψιά μου.
LIKE  :thumbs up:

Καλή συνέχεια.

 ;D Αυτά τα LIKE...
Να σαι καλά.


Το στοκάρισμα – στρίψιμο πάει καλά και μπορούμε να περάσουμε τα πρώτα χέρια γεμιστικό αστάρι (στόκο πιστολιού ή σουλφασερ) και να γίνουν λίγο πιο λεπτομερή στοκαρίσματα..

Εδώ σιγά-σιγά ανεβάζουμε την κόκκοση στα υαλόχαρτα και αφαιρούμε λιγότερο υλικό, έχουμε μικρές μεταβολές και πλησιάζουμε σιγά-σιγά στο όνειρο.. το φινίρισμα καθρέπτου!  :D

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/21.JPG)

Μετά ακόμη λίγα χέρια γεμιστικό αστάρι και τρίψιμο.. αρχίζει να γίνεται όμορφο…

Εδώ δυο φωτογραφίες μόλις πέρασα το πρώτο χέρι στόκο πιστολιού.. όσο είναι υγρό δίχνει η γυαλάδα την επιφάνεια.. μόλις γίνει ματ έχει στεγνώσει και είναι έτοιμο για τρίψιμο με 800 υαλόχαρτο και στη συνέχεια ξανά ψέκασμα... και ξανά τρίψιμο... και σιγά σιγά θα έρθουν λίγο καλύτερα οι ευθείες, οι καμπύλες και οι συμμετρίες..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/23.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/22.JPG)

Έως τώρα έχουμε φτάσει αισίως τις 100 ώρες δουλειάς!

Κάτι αρχίζει να γίνεται.. ε?

 :)

Στη συνέχεια και αφού το έχουμε τρίψει στη λεπτομέρεια με 1200-άρι υαλόχαρτο είναι έτοιμο για βάψιμο..  :-X

Όχι.. δεν θα το βάψω εγώ.. υπάρχει ο ειδικός..

Γιάννης Μαμφρέδας επί τω έργο.. δύο χέρια Μαύρο μονής δηλαδή..  ::)

Για αρχή θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να κρεμαστεί.
Κάναμε δυο τρύπες για να μπουν βίδες και να κρεμαστεί με σύρμα μέσα στον φούρνο του φανοβαφείου..

Μια τρύπα περίπου στο σημείο που θα βγαίνει ο κεντρικός άξονας του στροφείου και μια στην άκρη της ουράς που θα είναι κούφιο το body για να περνά η μπούμα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/24.JPG)

Μετά από ένα καλό καθάρισμα για σκόνες και λίπη είναι έτοιμο να το περάσει ο Γιάννης το πρώτο χέρι το αναγνωριστικό όπως είπε..

Σε αυτή τη φάση είναι αχνό το χρώμα και ματ..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/25.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/26.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/27.JPG)

Μετά από λίγα λεπτά αρχίζει το δεύτερο πέρασμα και εδώ ξεκινούν τα ωραία..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/28.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/29.JPG)

Μόλις έχει τελειώσει το δεύτερο και τελικό πέρασμα και η ανάκλαση του εαυτού μου κατά το κλικ της μηχανής τα λέει όλα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/30.JPG)

Μια τελική εξέταση από τον μάστορα για τυχών ατέλειες ή για την ικανοποίηση από το αποτέλεσμα.. ^-^

Εδώ, εκτός από το κεφάλι του Μαμφρέδα, φαίνεται και η καμπύλη όπου θα γίνει η τρύπα για την τουρμπίνα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/31.JPG)

Έτσι, θα φιλοξενηθεί ακόμη μια μέρα στο φούρνο, να στεγνώσει το χρώμα και να είναι έτοιμο για τη συνέχεια των εργασιών..   

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/32.JPG)

Η επιλογή του μαύρου χρώματος έγινε για να μπορώ να δω τη μέγιστη γυαλάδα που μπορεί να βγει με τα μέσα που διαθέτω, και να δω πιο εύκολα τις ατέλειες που έχουν απομείνει..
Σκοπός είναι να μαθαίνουμε και κάθε φορά να γινόμαστε και καλύτεροι..

Τώρα μπορείτε να καταλάβετε το τελικό σχήμα του body. Πώς ακριβώς θα είναι στο τέλος όταν θα βγεί από το καλούπι το ανθρακονημάτινο body δηλαδή..

Από το design που είχα φανταστεί και είχα στο μοιαλό μου μπορώ να πω ότι κατάφερα να το αποδώσω στη μήτρα κατα 90%.

Κάποιες μικρές λεπτομέρειες θα μπορούσαν να είναι καλύτερες.. Ίσως με περισσότερη δουλειά? Με καλύτερα μέσα? Με περισσότερη εμπειρία? Με όλα αυτά μαζι…??
Είμαι τελειομανής.. αλλά δυστυχώς όχι τέλειος..  :-[

Η βάρδια του Μαμφρέδα τελειώνει και το ‘παιδί’ επιστρέφει σπίτι για τα υπόλοιπα..

Το ευχαριστώ στον Γιάννη σαφώς είναι πολύ λίγο για τη άψογη δουλειά που έκανε στο βάψιμο αλλά κυρίως για τις πολύτιμες συμβουλές που μου έδωσε για να το φτάσω από την πρώτη φωτογραφία που είδατε έως την τελευταία (που δεν έχετε δει ακόμη)..

 :thumbs up:

Διονύση άψογο!!Καλή συνέχεια!! :thumbs up:

......Η επιλογή του μαύρου χρώματος έγινε για να μπορώ να δω τη μέγιστη γυαλάδα που μπορεί να βγει με τα μέσα που διαθέτω, και να δω πιο εύκολα τις ατέλειες που έχουν απομείνει..

               .................. ΟΥΔΕΝ  ΣΧΟΛΙΟΝ ......................

τελειο καλη συνεχεια διονυση  :thumbs up:

Ετοιμάσου μετά να δεχτείς παραγγελία για body για velocity!  :D ;D

Πολύ ωραία δουλειά ,καλή συνέχεια !!!!

Να σαι καλά Αργύρη!  :thumbs up:


Γιάννη καλή συνέχεια και στο δικό σου project φίλε!!  :thumbs up:


Τάσο.. ανταλλάσω ένα Velocity για ενα homemade Boby!!
Όπως έχω ξαναπεί είναι από τα πιο αγαπημένα μου ελικόπτερα!! Βρές το μου εσύ και μη σε νοιάζει!!   ;D


Ευχαριστώ πολύ! Έχει αρκετή δουλειά ακόμη..

 :thumbs up:

Σειρά έχει το γυάλισμα..

Σύμφωνα με τις οδηγίες του μάστορα Μαμφρέδα, θα πρέπει να αρχίσουμε το τρίψιμο με υαλόχαρτο νερού 2500. ‘Έτσι θα σπάσουμε το ‘πορτοκάλισμα’ που υπάρχει μετά το βάψιμο με πιστόλι..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/33.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/34.JPG)

Μόλις γίνει όλο το κομμάτι θαμπό, προχωράμε στο επόμενο στάδιο..

Με τη μέτρια αλοιφή (πράσινη 3Μ) και ένα καινούριο σφουγγάρι στον αλοιφαδόρο, ξεκινάμε με μικρές ταχύτητες το γυάλισμα του body και σιγά σιγά ανεβάζουμε ταχύτητες με προσοχή να μην υπερθερμάνουμε την επιφάνεια γιατί θα καταστραφεί η βαφή..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/35.JPG)

Τώρα έχει κατεβεί το χρώμα λίγο έτσι ώστε να μην υπάρχει το «πορτοκάλισμα» και η όλη η επιφάνεια έχει γίνει λεία και απαλή..

Καθρέπτης..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/36.JPG)

Το ίδιο θα γίνει σε όλες τις πλευρές με πολύ προσοχή να μη το παρακάνουμε και φτάσουμε στο αστάρι ε…

 ;)

Πολύ ωραία και δύσκολη δουλειά.
Θα σου πρότεινα την επόμενη φορά που θα τρίψεις με το χέρι, οι κινήσεις σου να είναι περιστροφικές και όχι οριζόντιες. 
Οι οριζόντιες είναι δυσκολότερο να "καλυφθούν" τόσο στο γυάλισμα με αλοιφή, όσο και στο βάψιμο.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα μαστόρια έχουν περιστροφικά τριβεία.

Πολύ σωστά. Ακριβώς έτσι είναι..

Το γνωρίζω και το γνώριζα από πριν αρχίσω το έργο, αλλά λόγο έλλειψης εμπειρίας έπιασα τον εαυτό μου πολλές φορές να το ξεχνώ και φυσικά το θυμόμουν κατόπιν εορτής..  :whatever:

Αλλά όλα οκ τα καταφέραμε..

Σε ευχαριστώ πολύ.
 :thumbs up:

Παιδιά συγνώμη και χωρίς να θέλω να κάνω τον έξυπνο αλλά κάνετε λάθος και οι δύο.
Πολύ σωστά Διονύση(ακόμα και κατά λάθος) γυαλοχάρτισες προς μία κατεύθυνση και όχι περιστροφικά γιατί θα ήταν δυσκολότερο να γυαλίσεις μετά με αλοιφαδόρο αφού τα κυκλικά αυλάκια(ίχνη) που αφήνει το χέρι θα είχαν την ίδια φορά με την κίνηση του αλοιφαδόρου, οπότε θα χρειαζόταν περισσότερη προσπάθεια και θα αφαιρούσε περισσότερο βερνίκι για να γυαλίσει το αντικείμενο απ' ότι τώρα.

Οι βαφείς χρησιμοποιούν μεν περιστροφικά τριβεία, που περιστρέφονται όμως με ταχύτητες εκατοντάδες ή χιλιάδες φορές γρηγορότερα από το χέρι.

Γιώργο καλησπέρα.

Προς θεού δεν υπάρχει περίπτωση να παρεξηγηθείς εδώ..

Είναι κάτι το οποίο δεν είχα σκεφτεί και τώρα που το ανέφερες μπορώ να πω ότι κλείνω να συμφωνήσω με αυτό το επιχείρημα.
Είναι μια ενδιαφέρουσα πληροφορία σε σχέση με τον τρόπο τριψίματος..   

Τελικά τείνω να καταλήξω ότι το τρίψιμο με περιστροφικό τριβείο ή με περιστροφικές κινήσεις με το χέρι αφορούν το στοκάρισμα και το αστάρι περισσότερο, δηλαδή πρίν τη βαφή..
και το τρίψιμο σε ευθείες γραμμές είναι καλύτερα να γίνεται σε βαμμένες επιφάνειες όταν πρόκειται να γυαλιστούν μηχανικά..

Όπως και να έχει, αυτά είναι μεν 'ψιλά γράμματα' αλλά είναι ωραία να τα διαβάζουμε και αυτά που και που..

Σας ευχαριστώ και τους δύο.

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Διονύση και πιστεύω ότι σκοπός αυτής του φόρουμ πέραν της επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων με άτομα που έχουμε κοινά ενδιαφέροντα, είναι (ειδικά σε θέματα όπως το δικό σου) και να μαθαίνουμε ο ένας απ' τον άλλον. Όσο γι' αυτά που ανέφερα ποιο πάνω να διευκρινίσω ότι δεν είναι δικό μου αποτέλεσμα σκέψης ή διαπίστωση κατά την πράξη, αλλά υπόδειξη πολύ καλού με 40 χρόνια πείρα βαφέα εδώ στη Χίο.

ανταλλαγής απόψεων με άτομα που έχουμε κοινά ενδιαφέροντα,


σωστος ο gkcarbons .μαθαίνουμε ο ενας από τον αλλον και ετσι πρεπει

Στη συνέχεια πρέπει να ετοιμάσουμε το μοδέλο για το καλούπωμα.. αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να εφαρμόσουμε πολλαπλές στρώσεις με τα κατάλληλα αποκολλητικά υλικά για να σφραγιστεί η επιφάνεια κλείνοντας τους μικροσκοπικούς πόρους έτσι ώστε να μη κολλάνε επάνω του τα εποξικά συστήματα όπως είναι το gelcoat..

Αυτό το σημείο είναι τρομερά σημαντικό.

Αν δεν γίνει σωστό σφράγισμα, το καλούπι δεν θα μπορέσει να αποκολληθεί σωστά από το μοδέλο και έτσι θα πάει χαμένη όλη αυτή η δουλειά που έχει γίνει μέχρι τώρα..  :-X

Για να είμαι σίγουρος θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ χωρίς τσιγκουνιές και βιασύνες.  :police:

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να περαστεί αστάρι αποκολλητικού με τον αλοιφαδόρο.
Αυτό το στάδιο δεν είναι 100% απαραίτητο.. μπορεί και να το προσπεράσει κανείς.. αλλά για νέα καλούπια, το προτείνουν οι ειδικοί για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα..

Με την ίδια διαδικασία που ακολουθείται στο γυάλισμα αλλά με πιο μαλακό σφουγγάρι θα περαστεί δύο χέρια με μέτρια ταχύτητα και λίγη πίεση..

Αφού ανακατέψουμε καλά το αστάρι αποκολλητικού, απλώνουμε λίγη ποσότητα πάνω στο μοδέλο και γυαλίζουμε με τον αλοιφαδόρο..
Το αστάρι αποκολλητικού είναι το W301 της FiberMax.

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/37.JPG)

Το αστάρι αποκκολητικού έχει δύο δράσεις.. προσφέρει καλύτερη στιλπνότητα (γυαλάδα) και σφραγίζει τους μικροσκοπικούς πόρους για να μπορέσει το κερί αποκόλλησης που ακολουθεί να εφαρμοστεί ακόμη καλύτερα.

Μετά από δύο περάσματα έχουμε πολύ καλά αποτελέσματα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/38.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/39.JPG)

Το μοδέλο έχει σφραγίσει γενικά, έχει γυαλίσει ακόμη περισσότερο και η υφή του είναι ακόμη πιο λεία και απαλή.. Είναι μια άψογα προετοιμασμένη επιφάνεια για να εφαρμοστούν τα υπόλοιπα αποκκολητικά πριν πέσει το gelcoat..

Σειρά έχει το κέρωμα…

 ;)

Με το κερί αποκόλλησης TR W-104 θα πρέπει να το περάσουμε τουλάχιστον 6 φορές.. εγώ θα το περάσω στο σύνολο 10!

Το κέρωμα δεν μπορεί να γίνει γρήγορα.. απαιτείται χρόνος για κάθε πέρασμα για να γίνει σωστά και διαδικασία είναι η εξής..

Κάθε κύκλος κερώματος αποτελείται από δύο φάσεις.

Φάση 1 (wax-on) : Κέρωμα με το σφουγγάρι που περιέχει η συσκευασία του κεριού, με κυκλικά, επαναλαμβανόμενα και με επικάλυψη  περάσματα. Το κερί σε αυτή τη φάση είναι υγρό στο σφουγγάρι από την θερμοκρασία που έχει αναπτυχθεί με την τριβή.

Φάση 2 (wax-off) : Αφού έχει παγώσει το κερί που απλώσαμε επάνω στο μοδέλο (έχει γίνει ματ) με μια καθαρή πετσέτα σφουγγίζουμε κα αφαιρούμε όλο το κερί από επάνω με απαλές κυκλικές κινήσεις ..

Μεταξύ της φάσης 1 και της φάσης 2 πρέπει να δώσουμε 5 - 10 λεπτά χρόνο στο κερί να παγώσει. Από την εμπειρία που είχα μπορώ να δώσω μια συμβουλή σε αυτό το σημείο..

Παρατήρησα ότι αν εδώ αφήσουμε περισσότερο χρόνο το κερί να παγώσει επάνω στο μοδέλο, μετά το σκούπισμα μένουν γραμμές επάνω στην επιφάνεια με το σχήμα που είχε το κερί από το πέρασμα με το σφουγγάρι!

Δεν είναι κάτι τραγικό αφού στο επόμενο πέρασμα αν γίνει σε σωστό χρόνο το σκούπισμα καθαρίζει.. αν είναι όμως το τελευταίο χέρι ίσως δεν είναι και πολύ καλό το αποτέλεσμα..

Σε οποιαδήποτε περίπτωση πάντως δεν είναι μεγάλο θέμα αφού και να τύχει αυτό μπορούμε απλά να περάσουμε ένα ακόμη χέρι και όλα οκ. Μόνο καλό θα κάνει..

Μεταξύ της φάσης 2 τώρα, και της φάσης 1 ( κατά την επανάληψη του κύκλου δηλαδή) πρέπει να δώσουμε τουλάχιστον 20 - 30 λεπτά χρόνο για να επιτρέψουμε στο κερί που έχει απομείνει απάνω στο μοδέλο ( δεν το βλέπουμε αλλά υπάρχει)  να παγώσει ξανά και να είναι έτοιμο για την επόμενη επάλειψη.

Οπότε η όλη διαδικασία για να γίνει 10 φορές απ όλες τις πλευρές χρειάζονται αρκετές ώρες.. εγώ το έκανα σταδιακά μέσα σε 3 μέρες για τα 7 πρώτα χέρια και τα υπόλοιπα τρία θα γίνουν λίγο πριν το καλούπωμα…

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/40.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/41.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/42.JPG)

Τώρα είμαστε ασφαλείς για να προχωρήσουμε στο καλούπωμα και τα περαιτέρω..

 :thumbs up:

Η δουλειά έχει πάει στον μάστορα!!!   :D  :D
Καλή συνέχεια, εδώ είμαστε να χαιρόμαστε την παρουσίασή σου!!  :beer:

Ναι τώρα θα αναλάβει ο καλουπατζής Μάρκο!!  ;D ;D

Πολλές ειδικότητες σε αυτό το Project!!   ;D

Για να μπορέσουμε να καλουπώσουμε, θα πρέπει να κατασκευαστεί μια βάση για το μοδέλο.

Η βάση αυτή θα πρέπει να φτιαχτεί έτσι ώστε το μοδέλο να είναι εκτεθειμένο μόνο το μισό και μονωμένο απόλυτα σε σχέση με το υπόλοιπο μισό..

Το καλούπι που θα φτιάξουμε θα είναι διαιρούμενο σε δύο κομμάτια οπότε και η τομή θα πρέπει να είναι όσο πιο στη μέση μπορεί να γίνει.

Αυτό απαιτεί πολύ καλό πιάσιμο & σωστή οριζόντια θέση του μοδέλου σε όλους τους άξονες.. Αυτό με τις καμπύλες που έχει είναι πολύ δύσκολο..

Αν δεν σταθεροποιηθεί το μοδέλο σωστά και με ασφάλεια, υπάρχει περίπτωση να κουνηθεί κατά τη διαδικασία του πολυμερισμού του gelcoat και αυτό δεν είναι και πολύ καλό σενάριο..

Σε αυτό το στάδιο χρειάζεται αρκετά μεγάλη προσοχή γιατί θα κριθεί η ποιότητα του καλουπιού και του παραγόμενου body στη συνέχεια!! Και λόγω του ότι τα υλικά που θα χρειαστούν για την κατασκευή του καλουπιού είναι αρκετά και κοστίζουν.. δεν παίρνει και πολλά……  :-X

Αρχίζουμε με τα απαραίτητα..

- Ένα τραπέζι.
- Μία πόρτα.
- Ένα φενιζόλ (ντάου).
- Ένα κομμάτι plexiglass 3ΜΜ
- Μερικά ορθογώνια κομμάτια φενιζόλ.

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/43.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/44.JPG)

Η πόρτα είναι απαραίτητο αξεσουάρ για αυτό τον τύπο τραπεζιού…  :idiot2: είναι aftermarket Upgrade που προσφέρει ακαμψία και στιβαρότητα στο τραπέζι!!  :laugh:

Το μπλέ το φενιζόλ, θα είναι η βάση στην οποία θα κολλήσουμε θερμόκολλα τα block από λευκό φενιζόλ, τα οποία θα τους δώσουμε σχήμα για να μπει το μοδέλο μέσα…

Πριν αρχίσουμε τη δουλειά θα πρέπει να κατασκευάσουμε ένα μικρό αυτοσχέδιο εργαλείο που θα μας βοηθήσει να κόβουμε τα φενιζόλ χωρίς ταλαιπωρία και με δυνατότητα να κάνουμε καμπύλες για να μπει το μοδέλο ανάμεσά τους όσο το δυνατόν καλύτερα.. Πράγμα που με πριόνια και ξυράφια δεν γίνεται..

Εδώ στο νησί αν πας να ζητήσεις χρωμονικελίνη, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να πας αυτόφωρο με κατηγορία για οργάνωση και σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης με εκρηκτικές ύλες που θα αερομεταφαίρονται με τηλεκατευθυνόμενα ελικόπτερα!  :uglystupid2:

Έτσι λοιπόν, κάνοντας κομμάτια ένα χαλασμένο αερόθερμο, κόψαμε 1 μέτρο από την αντίσταση και κάναμε δοκιμές στα 12V.

Οι δοκιμές έδειξαν ότι με 30 εκατοστά στα 12V χρειαζόμαστε 3.5A για μπορούμε να θερμάνουμε αρκετά το νήμα χωρίς να πυρακτωθεί αλλά να είναι ικανό να κόψει τα φενιζόλ με άνεση..

Λίγα ξυλαράκια, μερικές βίδες, ένα ελατήριο να κρατά το νήμα τεντωμένο, ένας διακόπτης και έτοιμο το εργαλείο κοπής φενιζόλ με θερμό νήμα!!!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/45.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/46.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/47.JPG)

Με πέντε κομμάτια φενιζόλ μπορεί να σταθεί με ασφάλεια το μοδελο επάνω..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/48.JPG)

Με ένα μαρκαδόρο σχεδιάζουμε το περίγραμμα του επάνω στα κομμάτια..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/49.JPG)

Και με το τρομερό μας εργαλείο αρχίζουμε το κόψιμο λίγο-λίγο και με πολλές δοκιμές ώστε να φάμε όσο φενιζολ χρειάζεται ώστε να μπει το μισό μοδέλο μέσα και να έχουμε το άλλο μισό απ έξω από τη βάση..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/50.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/52.JPG)

Με αρκετές δοκιμές, πολλά κοψίματα και λίγους τάκους τα καταφέραμε στο περίπου να το φέρουμε να κάτσει ίσια και στο σωστό ύψος..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/51.JPG)

Για να γλυτώσεις το αυτόφωρο απ' τη μια και να σταματήσεις να χαλάς αερόθερμα απ' την άλλη, μπορείς να χρησιμοποιήσεις σαν νήμα για κοπή φελιζόλ, μεταλλική χορδή από κιθάρα. :thumbs up:

φίλε gkcarbons, εάν χρησιμοποιείς χορδές κιθάρας να προσέχεις τα μάτια σου..χρωμιονικελινη είναι το σωστό υλικό!

Τρομερή δουλειά, αστείρευτο πάθος, χομπύστας σε όλα του, και σωστότατος μοντελιστής !!!
Μπράβο.
Μπράβο
Μπράβο.


*μήπως, εαν χρησιμοποιούσες γύψο για την βάση, αντι για φελιζόλ, να ήταν καλύτερα, και απόλυτα σταθερό ?

Γύψο καλλιτεχνίας θα εννοείς Δημήτρη!!!  :thumbs up:

Που είσαι βρε φίλε και έχεις χαθεί??
Πιστεύω να είσαι καλά, χαιρετισμούς στην όμορφη Σαλαμίνα!!!  :thumbs up:

Ναι Μάρκο, αυτό εννοούσα.  ;)
Είδες, ?
Δεν χάθηκα εντελώς όμως !

Φίλε μου, Παπαράτση  8)smiley θα πάρεις pm
Να είσαι πάντα καλά, και φυσικά χαιρετισμούς στην πανέμορφη Κάρυστο +++

Γιώργο ναι. Ξέρω ότι μια εναλλακτική είναι και η χορδή κιθάρας αλλά η χρωμιονικελίνη είναι το σωστότερο όπως λέει και ο Κεφαλονίτης..


Ντίμη, δεν γνωρίζω για την επικινδυνότητα της χρήσης χορδής αλλά για να το λές εσύ κάτι παραπάνω θα ξέρεις..


Δημήτρη δεν ξέρω.. ίσως.. Αλλά μερικές φορές ξέρεις πως είναι αυτά τα πράγματα .. ότι υπάρχει διαθέσιμο!

Σε ευχαριστώ πολύ. Νά σαι καλά.

 :thumbs up:

 Αγαπητέ Ζακυνθινε Νιονιο!
Η χορδή τις κιθάρας είναι ατσαλινη και δεν έχει
ιδιότητες σε υψηλή θερμοκρασία. (Amp)
Θα κοπεί βίαια.

Τώρα θα πρέπει να κοπεί το plexiglass στο περίγραμμα του μοδέλου με όσο μεγαλύτερη ακρίβεια γίνεται ώστε να μην έχουμε πολλά κενά να κλείσουμε στη συνέχεια..

Για να γίνει αυτό πρώτα ξαπλώνουμε το μοδέλο πάνω σε ένα χαρτόνι..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/53.JPG)

Σχεδιάζουμε το περίγραμμά του πρόχειρα με το μαρκαδόρο..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/54.JPG)

Κόβουμε με ψαλίδι το περίγραμμα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/55.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/56.JPG)

Το βάζουμε γύρο από το μοδέλο και με χαρτοταινία προσπαθούμε με μικρά κομμάτια να έρθουμε όσο πιο κοντά γίνεται στο μοδέλο για να πάρουμε ένα πιο ακριβές περίγραμμα με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από το πρώτο..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/57.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/58.JPG)

Στη συνέχεια αφού έχουμε ένα αρκετά ακριβές περίγραμμα, με το μαρκαδόρο μας αντιγράφουμε το περίγραμμα αυτό από τις χαρτοταινίες στο plexiglass.

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/59.JPG)

Με πολύ προσοχή κόβουμε με μια σέγα το plexiglass ακολουθώντας τη γραμμή του περιγράμματος που σχεδιάσαμε επάνω του..

Προσοχή! Το plexiglass σπάει εύκολα! Το διαπίστωσα αφού το έσπασα φυσικά..  :angel:

Βασικός κανόνας όταν κόβουμε plexiglass είναι να πατάει όλο κάπου (πχ ένα φενιζολ).. και η σεγα σε μεγάλη ταχύτητα.

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/60.JPG)

Τώρα έχουμε μια περιμετρική φλάτζα από plexiglass με τέλειες αποκολλητικές ιδιότητες και όσο πιο κοντά στο σχήμα του μοδέλου μας γίνεται!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/61.JPG)

Σαφώς και δεν είναι τέλειο αφού υπάρχουν ακόμη κενά μεταξύ του μοδέλου και του plexiglass καθώς και σπασίματα στο plexiglass..

Αλλά δεν πειράζει.. για αυτό υπάρχει το κατάλληλο υλικό που θα μας δώσει τη λύση για μια τέλεια περιμετρική μόνωση και θα το δούμε αμέσως μετά..

Επειδή και στη Χίο, το να βρεις χρωμιονικελίνη είναι το ίδιο δύσκολο με τη Ζάκυνθο  :D  χρησιμοποίησα κάποια στιγμή χορδή από κιθάρα σαν νήμα κοπής, χωρίς ευτυχώς κάποια άσχημη κατάληξη. Ευχαριστώ dim sofos για την πληροφορία, γιατί ομολογώ ότι δεν το γνώριζα  :thumbs up:


Διονύση καλή συνέχεια στην καταπληκτική δουλειά σου. Μια ερώτηση μόνο σχετικά με το υλικό που χρησιμοποίησες  για τη δημιουργία της φλάντζας περιμετρικά του σώματος του καλουπιού. Αντί του πλεξιγκλάς που είναι δυσκολότερο να το δουλέψεις δεν θα ήταν καλύτερο να χρησιμοποιήσεις νοβοπάν με μελαμίνη που και ποιο εύκολα κόβεται και λεία επιφάνεια έχει για τη δημιουργία της φλάντζας?

Νομίζω ότι μετά από αυτή τη διαδικασία το ψευδώνυμό σου πρέπει να είναι Karate Kid




https://www.youtube.com/watch?v=3PycZtfns_U (https://www.youtube.com/watch?v=3PycZtfns_U)

Γιώργο άσε! Μετά από τόσο κέρωμα έχω πάρει μαύρη ζώνη!!  :laugh: :laugh:

Με το μοδέλο στη θέση του (μισό μέσα μισό έξω) συνεχίζουμε την προετοιμασία για το καλούπωμα..

Αφού ολοκληρώσαμε τη βάση και την τοποθέτησή του μοδέλου μέσα σε αυτή, (όσο καλύτερα μπορούμε..) πρέπει να μονώσουμε την περίμετρο του μοδέλου με το plexiglass..

Δεν πρέπει να υπάρχει το παραμικρό κενό ανάμεσά τους γιατί τότε το gelcoat που θα περάσουμε κατά την πρώτη φάση του καλουπώματος θα χυθεί από κάτω και αυτό θα είναι καταστροφή!!

Σε αυτό το στάδιο μπορούμε να κερώσουμε μερικές φορές ακόμη το μοδέλο με την ίδια διαδικασία που κάναμε και πριν..

Άλλοι τρείς κύκλοι κερώματος λοιπόν με το μοδέλο στην τελική του θέση πριν καλύψουμε τα κενά..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/62.JPG)

Τάρα με το ειδικό κερί τύπου πλαστελίνης (filleting wax) σφραγίζουμε πρόχειρα και με λίγη πίεση όλα τα κενά που έχουν απομείνει μεταξύ του plexiglass και του μοδέλου μας..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/63.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/64.JPG)

Μετά με ένα ξυλάκι παγωτού σκαλίζουμε, με προσοχή και όχι πολύ πίεση, το κερί με σκοπό να αφαιρέσουμε όλη την ποσότητα που δεν χρειάζεται επάνω  απ το μοδέλο και το plexiglass αφήνοντας μόνο όση ποσότητα είναι απαραίτητη για να κλείσει τα κενά..σαν συνέχεια του plexiglass!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/65.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/66.JPG)

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο, είδα ένα πολύ έξυπνο τρόπο για την ευθυγράμμιση των καλουπιών..

Με μια μικρή ποσότητα  filleting wax κάνουμε ένα μπαλάκι και το πιέζουμε στο plexiglass.

Με ένα ξυράφι κόβουμε το μπαλάκι αυτό με 45 μοίρες γωνίες έτσι ώστε να σχηματίσουμε μια πυραμίδα. Φτιάχνουμε μερικές τέτοιες πυραμίδες περιμετρικά του μοδέλου.

Με αυτό τον τρόπο στη μία πλευρά του καλουπιου, το gelcoat θα δημιουργήσει το θηλυκό μέρος της πυραμίδας και το filleting wax θα παραμείνει μέσα και θα αφαιρεθεί κατά την προετοιμασία της άλλης πλευράς..

Το ίδιο μπορεί να γίνει και με μισή σφαίρα αντί για πυραμίδα.. και ίσως είναι και καλύτερα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/67.JPG)

Με αυτά και αυτά, είμαστε έτοιμοι για να ρίξουμε το gelcoat μόλις οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/68.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/69.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/70.JPG)

Και μιλώντας για καιρικές συνθήκες.. Με 84% Υγρασία Gelcoat δεν πέφτει.

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/71.JPG)

Το σκεπάζουμε, του λέμε καληνύχτα και μόλις πέσει λίγο η υγρασία θα συνεχίσουμε..

 :thumbs up:

Καλησπέρα Διονύση,

Χίλια μπράβο και πάλι για την δουλειά και το εξαιρετικό tutorial που αφήνεις στα παιδιά όλου του φόρουμ με αυτό το Project.

Αν και το πας by the book 1000/100!!  και αν δεν έχεις προχωρήσει, τότε θα ήθελα να σου επισημάνω 2-3 πράγματα που τυχών δεν έχεις σκεφτεί.


-  Μερικά χεράκια κεράκι όταν όλα έχουν κάτσει στη θέση τους θα ήταν τέλειο σε περίπτωση που έχεις αφήσει δαχτυλιές στο κερί (που δεν φαίνονται) ειδικά στο μπλέ υψηλής θερμοκρασίας.

-  Καλα τα πυραμιδακια για γενικό alignment, αλλά καθόλου χρηστικά στο ρίξιμο-ράψιμο. πολλοί μαστόροι-καλουπατζιδες για άριστο ράψιμο προτείνουν βίδα κάθε 10-20εκ σαν κιαυτή http://shop1.r-g.de/en/art/305130
 ειδικά αν βάλεις και δυο ανάποδα, τότε το ξεκαλούπωμα θα γίνει παιχνιδάκι!

 - Φαντάζομαι, τώρα που έχεις πάρει το κολαι με το βακουμ, θα ρίξεις κάπως ετσι και τη νέα άτρακτο.    Αν ειναι ετσι, τα πυραμιδάκια απο τη μια πλευρά θα σε δυσκολέψουν να ξυρίσεις το καλούπι απο τα ρεταλια πριν ράψεις.  Επίσης θες χώρο στη φλαντζα για να μπορείς να βάζεις μαστίχες, βαλβίδες κλπ με την άνεση σου,   αρα πήγαινε τα πυραμιδακια πιο έξω.....        Ποσο εξω?  τα καλούπια του Αργύρη στο φορουμ θα χαρακτηριζόντουσαν ανετα ώς οτι πιο τέλειο υπάρχει σαν φλάντζα για να πάρεις μια ιδέα.

- Τέλος, Αν δεν βάλεις βακουμ και η διαδικασία είναι layup, τότε θα ράψεις την άτρακτο με υγρά υφάσματα φαντάζομαι και θα ελπίζεις οτι το μπαλόνι θα πιέσει επαρκώς σε κάθε σημείο..     Αν όχι τότε σκέψου από τώρα κάποιο σημείο εισόδου (μάλλον στην ουρά έχεις σκεφτεί για μπαλόνι ή είσοδο) αλλά σου λέω απο τώρα οτι το ύφασμα ένωσης, θα μπαίνει πολύ δύσκολα!


υγ. Επειδή έχουμε καταλάβει όλοι οτι δε μασάς στη δύσκολη εργασία,   Ισως να σκεφτείς τώρα που έχει και πολύ υγρασία να κόψεις το μοντέλο στα δύο και να δουλέψεις άνετος και ωραίος με δυο μεγάλα σημεία εισόδου..


Καλή συνέχεια και καλή επιτυχία!!

Εξαιρετική δουλεία Διονύση!!1000 μπράβο και απο μενα!!!Σουπερ καθαρη δουλειά!!
Συμφωνό με τον Δημητρακη για τα  alignment πιν σιγουρα είναι εμποδιο σε καποια σημεια και τεχνικές ειδικα στο vacuum και στο κοψιμο στο ξεφτι, αλλα πιστευω και οτι ειναι ευκολία και φτηνη λυση απο την άλλη! Και εγω λαστιχενιες βασεις αντικειμένων χρησιμοποίησα αφηνοντας χώρο και αποσταση περιπου ιδια .Συμφωνώ και με όσα λεει για το πως θα ενώνεις το καλούπι μετά.Βλέποντας οτι εχεις πολύ εμπειρία θα φανταστω οτι θα κανεις τεχνική με μπαλόνι.Ειναι όντως ο μονος τροπος για εντελώς κλειστό καλουπι αν και δυσκολος!
Οσο αφορά την φλάντζα το μονο που έχω απορία ειναι ,εαν εχεις κολησει το πλεξι γκλας στο ασπρο φελιζολ απο κάτω?Στο λέω διότι εαν το έχεις απλώς αφήσει πανω και απλα εχεις σφραγίσει με πλαστελίνη , υπάρχει μια μικρή πιθανότητα καθώς αλήφεις gel coat και μετά πατάς τα υφάσματα με το πινελο και με την ρητήνη ...υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να σου κουνηθεί η φλάντζα και να περασει υλικό απο κατω.
Αυτα κατα τα άλλα είναι υπέροχο!!Πολύ επαγγελματική δουλειά!!Σε ευχαριστούμε πολύ για την παρουσίαση!!

Καλησπέρα παιδιά!

Να είσαι καλά, σας ευχαριστώ πολύ.

Δημήτρη.

Όντως μαρέσουν οι προκλήσεις για αυτό προτημώ τις δύσκολες λύσεις.

Οι επισημάνσεις σου με βρίσκουν αρκετά σύμφωνο και είναι πολύ καλό να γίνονται για όλους. Ωστόσο θα πρέπει να ξεκαθαρίσω, γιατί με τον τρόπο γραφής μου ίσως δεν είναι ξεκάθαρο, ότι η διαδικασία της κατασκευής δεν συμβαδίζει με τη δημοσίευση του υλικού στο θέμα..

Στην ουσία η κατασκευή έχει σχεδόν τελειώσει απλά η συγγραφή του "άρθρου" γίνεται σε "κεφάλαια" καθώς όλο αυτό το κάνω σαν αποθεραπεία μετά τη δουλειά στο σπίτι για χαλάρωση..

Εννοείται ότι είναι πολύ καλό να υπάρχουν οι συμβουλές όλων και είναι κάτι το οποίο επιθυμώ, αλλά στην περίπτωσή μου όλα αυτά ίσως να τα εφαρμόσω την επόμενη φορά..

Όσο αφορά το τελευταίο κέρωμα, ναι 2 χεράκια όταν είναι όλα οκ και καθαρά καλό είναι να περαστούν. Αν γίνει καλό σκούπισμα στο τελευταίο χέρι του κεριού δεν μένουν σημάδια από δάχτυλα.. Εγώ πάντως το ξαναπέρασα!  ::)

Αργύρη.

Ναι το pexiglass είναι κολλημένο με θερμοσιλικόνη στα φενιζόλ για να μη υπάρξουν τα προβλήματα που ανέφερες..  :thumbs up:

Οι λαστιχένιες βάσεις είναι πολύ καλή ιδέα και θα την εφαρμόσω σίγουρα την επόμενη φορά.

Σκοπός είναι το body να βγει ένα κομμάτι με τη μία οπότε θα γίνει με μπαλόνι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να βγει και μισό μισό με vacuum αν το θέλω..

Απλά λόγω του ότι θα υπάρχουν οι τρύπες για τις βίδες πολύ κοντά στο μοδέλο (και θα είναι πολλές..), δεν θα μπορεί να μπει μαστιχοταινία επάνω στη φλάτζα αλλά θα πρέπει να μπει όλο το καλούπι σε σακούλα.. Με αρκετά ‘μποσικα’ στη σακούλα δεν υπάρχει πρόβλημα..

Σας ευαριστώ όλους. Με όλα αυτά που μαθένουμε όλοι κάθε μέρα το μόνο σίγουρο είναι ότι κάθε φορά θα γινόμαστε και καλύτεροι.

 :thumbs up:

Στα δικά μου καλούπια για την ευθυγράμμιση τους κάνω κάτι πολύ απλό.
Δημιουργώ με μεγάλο τρυπάνι, 10,12χιλιοστά πάνω στο πλέξιγκλας βαθουλώματα, (αν το πλέξιγκλας είναι 5χιλ κάνω 3χιλ πατούρα) κι έτσι αυτά δε δεύτερη φάση στο επόμενο γέμισμα,  γίνονται καρούμπαλα
Η δουλειά σου πάντως είναι φανταστική!

 :thumbs up:

Όταν το επιτρέψει ο καιρός.. δηλαδή τα επίπεδα υγρασίας, μπορούμε να αρχίσουμε την κατασκευή του καλουπιού με το πρώτο μισό ξεκινώντας από το gelcoat.

Στον χώρο που κάναμε αυτή τη δουλειά, αυτή την εποχή, τα καλύτερα επίπεδα υγρασίας που μπορέσαμε να έχουμε είναι στο 63% ~ 67%. Δεν είναι και άσχημα για αυτές τις μέρες, το χώρο εργασίας που είναι ανοιχτός και αν σκεφτεί κανείς ότι είμαστε μέσα στο χειμώνα και σε νησί!

Με ένα φαρδύ πινέλο περνάμε όλο το μοδέλο με gelcoat με πολύ προσοχή να μην αφήσουμε κάποιο σημείο απέραστο!  :police:

Το Gelcoat είναι πολύ παχύρευστο, δεν τρέχει στις καμπύλες, είναι κολλώδες και έχει πολύ καλές ιδιότητες αποτύπωσης και στρωσίματος. Βασικά, είναι τρομερό υλικό!

Μπορεί να περαστεί ή σε δύο λεπτές στρώσεις ή σε μια πιο παχιά και το συνολικό πάχος μπορεί να είναι από 2ΜΜ μέχρι 4ΜΜ.. Προσωπικά πιστεύω ότι όσο λιγότερο είναι τόσο καλύτερα..

Εγώ στην πράξη έκανα και τα δύο για να δω στην πράξη τι βολεύει καλύτερα.. Σε αυτή την περίπτωση με βόλεψε καλύτερα η μια παχύτερη στρώση.. (έκανα το δεύτερο μισό καλούπι έτσι..). Το Gelcoat μπορεί να αραιωθεί αν χρειαστεί με έως 5% στυρένιο ή έως 3% ασετόν. Ακόμη μπορεί να αναμειχθεί και με εποξική ρητίνη αφού έχει προηγηθεί ανάμιξή της με τη σωστή αναλογία σκληρυντή της …

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/72.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/73.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/74.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/75.jpg)

Αφού πέρασαν 2 και κάτι ώρες, το gelcoat είχε ‘gel-άρει’ που σημαίνει ότι δεν έχει σκληρύνει τελείως αλλά μπορείς να το πιάσεις χωρίς να λερωθείς και είναι κολλώδες.. (τσιμπιέται)..

Σε αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό να ενισχύσουμε το καλούπι με υαλουφάσματα και εποξική ρητίνη.. έτσι θα πετύχουμε τον καλύτερο δυνατό χημικό δεσμό μεταξύ του gelcoat με το υπόλοιπο εποξικό σύστημα και θα κάνουμε το καλούπι μας ισχυρό με συνολικό πάχος περίπου τα 6 με 7 χιλιοστά.. σε αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό να μην παγιδευτεί αέρας ανάμεσα στα υφάσματα και τη ρητίνη αλλά να το πετύχει κανείς αυτό με το χέρι στο 100% είναι σχεδόν αδύνατο..   >:(

Στο μέλλον θα κάνω δοκιμές για την κατασκευή καλουπιού με vacuum infusion.. έτσι για να δώ…

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/76.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/77.jpg)

Το πάχος του συνόλου της μίας πλευράς του καλουπιού έγινε κοντά στα 8 χιλιοστά. Κάπου περισσότερο κάπου λιγότερο.. Είναι αρκετά ενισχυμένο και έγινε γιατί έχω σκοπό να κάνω δοκιμές για την παραγωγή ολόκληρου του body με τη μία, με χρήση εσωτερικού μπαλονιού και πίεση..

 :thumbs up:

kaλημερα
το λευκο σαν βαμβακι πλεγμα πανω από το gelcoat    είναι υαλουφασμα η πολυεστέρας?

Καλησπέρα.

Είναι υαλούφασμα τύπου αράχνη.. Δεν ήταν και η καλύτερη επιλογή όμως.. στο δεύτερο μισό του καλουπιού δεν το χρησιμοποίησα και αντί αυτού έβαλα υαλούφασμα 100 γραμμαρίων/τετραγωνικό twill στις καμπύλες είναι πολύ καλύτερο..

Καλή συνέχεια.
 :thumbs up:

  Πολύ λεπτομερέστερη δουλειά Μπράβο!!!!


  Αν και απαντήθηκε μήπως εννοούσες πολυαμίδιο;

Δύο μέρες μετά, μπορούμε να το γυρίσουμε τούμπα και να κάνουμε την αποκόλληση της βάσης με το plexiglass από το μοδέλο και το πρώτο μισό του καλουπιού με τεράστια προσοχή για να μη βγει το μοδέλο μέσα από το καλούπι!!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/78.JPG)

Με μεγάλη προσοχή πρέπει να καθαριστεί από σκόνες, να αφαιρεθεί όλο το filleting wax που έχει απομείνει από την προετοιμασία του για την κατασκευή του πρώτου μισού και να ετοιμαστούμε για το δεύτερο..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/79.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/80.JPG)

Αφού έχουμε καθαρίσει περιμετρικά όλο το filleting wax και τις πυραμίδες.. σειρά έχει το κέρωμα.

Μερικά χέρια που χρωστάμε σε αυτή την πλευρά του μοδέλου και φυσικά όλη την περιμετρική επιφάνεια που δημιουργήθηκε από το gelcoat που είναι νέα επιφάνεια και δεν έχει καθόλου αποκολλητικά επάνω της!!

Εδώ αν κατά λάθος ξεχαστεί.. τέλος! Δεν πρόκειται να χωριστούν ποτέ τα δύο μισά του καλουπιού!!  :-X

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/81.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/82.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/83.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/84.JPG)

Είμαστε έτοιμοι να περάσουμε και αυτή την πλευρά με gelcoat.. Αυτή τη φορά το έκανα με ένα πέρασμα.. συνολικά χρειάστηκα 2 κιλά gelcoat. Ένα κιλό για κάθε πλευρά.. και το πάχος του gelcoat πρέπει να είναι κάπου στα 3 χιλιοστά μέγιστο..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/87.JPG)

Στη συνέχεια υαλονήματα και ρητίνη… συνολικά χρειάστηκαν 16 τετραγωνικά μέτρα ύφασμα των 120, 290 και 400 γραμμαρίων/τετραγωνικό μέτρο (8 τετραγωνικά για κάθε πλευρά) και 8 κιλά ρητίνη ( 4 κιλά για κάθε πλευρά).

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/88.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/89.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/90.JPG)

Αυτά…

Σε λίγες ώρες θα έχουμε τη στιγμή της αλήθειας…  :-\

Έρχεται η μεγάλη στιγμή! Αποκόλληση και η αφαίρεση του μοδέλου..  :D

Καλησπέρα και απο 'μένα.

Μπράβο Διονύση. Εκτός απο άριστος μάστορας, έχεις κάνει και Τέλεια παρουσίαση!

Περιμένουμε να δούμε το αποτέλεσμα εναγωνίως, για να μήν σου πώ να βγάλεις ένα 5λεπτο βιντεάκι με τη βοήθεια κάποιου φίλου απο τις στιγμές εκείνες της αποκόλλησης των δύο μισών... !   8)smiley

 :)

Εξαιρετικη παρουσιαση. Μια ερωτηση, ελπιζω οτι δεν μας βγαζω πολυ απο το θεμα.
Αναφερθηκε πιο πριν η οψη πορτοκαλιου που βγαζουν οι γυαλιστερες βαφες. Η διαδικασια περιγραφηκε τριψιμο με υγρο ντουκοχαρτο και αλοιφη με αλοιφαδορο.
Δηλαδη ολοι οι φανοποιοι οταν βαφουν ας πουμε το αυτοκινητο μας μετα το τελικο χερι χρωμα/βερνικι κανουν αυτη την διαδικασια;
Ειχα την εντυπωση οτι ενα καλο χερι με επαγγελματικο πιστολι και σωστα χρωματα πετυχενουν ενα τελειο αποτελεσμα που δεν θελει τιποτα αλλο, εκτος απο φουρνο.

   



Όλα όσα προανέφερες Παναγιώτη είναι απαραίτητες προυποθέσεις για καλό αποτέλεσμα, όπως και ο φούρνος που με τη θερμοκρασία βοηθάει στο να "μελώσει το βερνίκι και να κάνει λεία επιφάνεια, αλλά ακόμα κι έτσι ο αλοιφαδόρος είναι απαραίτητο εργαλείο σε κάθε βαφείο για να ξελασπώνει στις "στραβές"
Εξ άλλου το γυάλισμα που έκανε ο Διονύσης και η προσοχή που έδωσε στη λεπτομέρεια, δεν τη βρίσκεις σε ένα κοινό βάψιμο, παρά μόνο σε αυτοκίνητα εκθέσεων όπου η διαδικασία ντουκόχαρτο- γυάλισμα με αλοιφαδόρο, είναι επιβεβλημένη.

Καλημέρα παιδιά.


DeltaMan

Άριστος μάστορας δεν είμαι, αλλά όταν το λες εσύ αυτό, με τόση εμπειρία στις κατασκευές, έχει σίγουρα μεγαλύτερη αξία.
Σε ευχαριστώ πολύ.


Παναγιώτη, με πρόλαβε ο Γιώργος.. Όντως έτσι είναι.

Θα μπορούσα απλά να κάνω τα καλούπια με το μοδέλο απευθείας όπως βγήκε από το φούρνο..
Μπορείς να δεις και από τις φωτογραφίες που έχω ανεβάσει ότι υπάρχει μια μικρή διαφορά στο καθρέπτισμα που έχει η επιφάνεια αμέσως μετά το βάψιμο και μετά το γυάλισμα..

Και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα θα είναι καλό απλά με γυαλισμένες επιφάνειες είναι τέλειο.

Η μεγάλη μέρα έφτασε.. Η ώρα της κρίσης είναι εδώ!  :worry:

Αποκόλληση καλουπιού!  :D

Για αρχή, τώρα που είναι όλα ένα σώμα μια ψυχή πρέπει να κάνουμε τις τρύπες για τις βίδες που θα μπουν περιμετρικά του καλουπιού για να συγκρατούν τις πιέσεις κατά το πρεσάρισμα με αέρα από μέσα..

Τα παράθυρα των αεροπλάνων έχουν πολλές βίδες σε πολύ μικρές αποστάσεις μεταξύ τους.. κάτι θα ξέρουν αυτοί ε..?  ::)

43 βίδες γύρο-γύρο από το body λοιπόν..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/91.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/92.JPG)

Μετά, αφού έχουμε κάνει όλες τις τρύπες, πρέπει να κόψουμε το καλούπι περιμετρικά με μια σεγα για να έχουμε λιγότερο βάρος, ευκολία στη χρήση, να αφαιρέσουμε το περιττό υλικό που δεν μας χρειάζεται και γενικά ότι μας είναι άχρηστο..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/93.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/94.JPG)

Με ένα 60-άρι υαλόχαρτο περνάμε στα γρήγορα τις γωνίες  το καλουπιού για να μην υπάρχουν αιχμηρές πλευρές που θα μας κόψουν τα χέρια ή τις σακούλες για το vacuum..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/95.JPG)

Και τώρα με ένα καλέμι.. Χωρίζουμε τις δύο πλευρές με την πρώτη αποκόλληση των καλουπιών!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/96.JPG)

Το πιο γλυκό κράκ που άκουσα ποτέ.. DeltaMan συγνώμη.. αλλά η αποκόλληση είχε ήδη γίνει οπότε δεν υπάρχει βίντεο..  :angel:

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/97.JPG)

Το μοδέλο και η βάση μας αποθηκεύονται για μελλοντική χρήση ίσως…  ::)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/98.JPG)

Ούφ…. Αυτό ήταν! Έχουμε ένα σχεδόν άψογο καλούπι για την κατασκευή του Body μας!

 :beer: :beer: :beer: :beer:

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/99.JPG)


Τα δύσκολα πέρασαν και πλέον μένει η προετοιμασία των καλουπιών για να ξεκινήσουμε  την κατασκευή του/των body μας!

Δεν μπορώ να σας περιγράψω την υπερηφάνεια και την ικανοποίηση που νιώσαμε αυτή τη μέρα..

Όλος αυτός ο κόπος, ο ιδρώτας, το άγχος και τα υλικά, τελικά απέδωσαν και η πρώτη μας φορά στα καλούπια με σύνθετα υλικά είχε επιτυχία χωρίς τρομερά λάθη και απογοητεύσεις..

Μόνο πολλές γνώσεις και εμπειρίες, που θα βοηθήσουν στο μέλλον να γίνουμε καλύτεροι και να έχουμε καλύτερα ακόμη αποτελέσματα με λιγότερο κόπο..

Στη συνέχεια θα δούμε την κατασκευή του body και όλες τις σχετικές με αυτό εργασίες μέχρι να μπει στο μοντέλο και να πετάξουν μαζί..

 :thumbs up:

Ευγε!!  :thumbs up:

Αναμενουμε συνέχεια...  εισαι μακρια γαμωτο..  και τι δε θα εδινα να το δω με τη συνταγή του Phorea σε βακουμ να βγει πουπουλο..

Σου βρηκα κολπο και για τη ραφη...  8)

Καλημέρα, καλημέρα!

Χαχα... Διονύση, ανταμείφθηκαν οι κόποι σου. 'Αψογο αποτέλεσμα._

Τιμή & Χαρά να βλέπουμε τέτοιες Ελληνικές κατασκευές. Σήμερ αισθάνομαι λίγο πιό εθνικά περήφανος...  8)smiley

 :thumbs up:

ειμαι συντονισμενος με εχει συναρπασει και αυτο το θεμα σου Διονυση οπως και αυτο με τη βενζινα
περιμενω και την συνεχεια (σπανια γραφω κατι πιο πολυ διαβαζω) καλη συνεχεια

Καλημέρα κύριοι.

Τι να πω.. Πραγματικά με τιμάτε.

Σας ευχαριστώ.


Στη συνέχεια θα πρέπει να γίνουν δοκιμές με μπαλόνι για εσωτερική πίεση που ακόμη ψάχνω αποδοτικό τρόπο να το πετύχω..
Αν έχει κανείς καμιά ιδέα ας τη ρίξει..

Ετοιμα μπαλόνια σε αυτό το μέγεθος και να έχουν και αντοχές δεν νομίζω να βρω..
Έχω δοκιμάσει ήδη να σφραγίσω θερμικά, με κολλητήρι και λαδόκολλα, πλαστική σακούλα κενού αλλά δεν είναι και τόσο καλό το αποτέλεσμα ακόμη..



 ??? Shift & Alt Please...

Χαχαχαα, Shift + Alt για Ελληνικά έ?

Phoreas είναι η Αγγλική λέξη ενός 2,5μετρου μοτοανεμόπτερου που βγάζει ο Δημήτρης στο μαγαζί. Φορέας στα Ελληνικά.

Έχει επενδύσει χρόνο και χρήμα στην κατασκευή ατράκτων του μοντέλου με σάντουιτς Textreme carbon - Honeycomb - Fiberglass και θα ήθελε πολύ νομίζω να δοκίμαζε στο καλούπι σου παρόμοιες μεθόδους...  ;)

A.. οκ..  :)

Μακάρι να ήμασταν πιό κοντά να κάναμε μαζί πειράματα!!

Αν και σε αυτή την εφαρμογή είναι περιττό το sandwich.

Δημήτρη, σχετικά με τη ραφή στην περίπτωση του vacuum? Ποιό είναι το κόλπο??

Καλημέρα Διονύση,


Θα προσπαθήσω να γίνω όσο πιο αναλυτικός γίνεται...


Προϋποθέσεις

Α. Λογικά όταν βγάλεις πλεον ενα μονοκόματο αντικείμενο, θα το κόψεις όπως χρειάζεται ώστε να φοριέται στο ελικόπτερο..   Άρα σε ετούτη τη φάση θα έχεις πρόσβαση στο εσωτερικό
Β. Το canopi-body δεν είναι απαιτητικό σε ακαμψία γιατί πιάνεται στο σκελετό και από εκεί παίρνει την δομή του
Γ. Δεν θα μπεί ΚΑΘΟΛΟΥ ο παράγοντας κόστους στα υλικά που θα αναφέρω στο εξής... Παρά μόνο οτι ελαφρυτερο και άκαμπτο υπάρχει..
Δ. Λιιιιιγο  υπομονή..

Αν κατι απο τα παραπάνω αλλάζει, αλλάζει και η διαδικασία και τα υλικά που προτείνονται.

Διαδικασία

Α. Σαντουιτσ υλικών. Απο έξω προς τα μέσα
 
Glass Fiber 25gr/τμ
Textreme Carbon Fiber 62gr/τμ
Honecomp 3-4mm Patches
Glass Fiber Twill 80gr/τμ

  Α.1 Αναλυση βάρους
 Επιφανεια κάθε μισού ~0,17τμ

 GF25 x 0,17 =  4.25gr
 Txt CF62 x 0,17 = 10.54gr
 HC 4  = 20gr
 GF80 x 0,17 = 13.6gr

Ρητίνη 1/1 για τα Glass και 1,2/1 για εξωτερική επιφάνεια και το Textreme= 17.85gr + 12,64

Σύνολο κάθε μισού = 78,88γρ  

  Α.2 Ραφή
  Για τη ραφή θα χρειαστείς
  Glass Fiber Twill 105gr/τμ ~ 2,7 μέτρα μήκος χ 3 εκατ. πλάτος =0,081 τ.μ    = 8,5γρ
  Ρητινη 1/1 = 0,081 * 105 = 8,5γρ

Σύνολο Κανοπο-Ατρακτου = 174,77γρ
Αν κάνεις κατι πιο ελαφρύ απο αυτο θα σε παντρευτώ... χτες..    Ουσιαστικά μπορείς να φλερτάρεις με μια δίαιτα της τάξης του 20% λόγο της πραγματικής απορρόφησης ρητίνης των υφασμάτων που προτείνονται αλλά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να έχεις κενά στο εξωτερικό στρώμα λόγο μεγάλης ειδικής επιφάνειας του textreme..

Επίσης μπορείς να βάλεις μέσα-έξω Mesh Carbon 20gr και non Wooven 10gr  χτυπόντας άνετα τα 22γρ!!  Αλλα το look θα πάει περίπατο..  
Με συνταγές θα παίξεις, απλά σου δίνω ενα μπούσουλα..  το καλό έρχεται μετά.


Β. Εκτέλεση  

Εδω μας έσκισες όλους...  τα έχεις κάνει όλα τέλεια και τώρα θα πρέπει να βγει το ποίημα όπως φτιάχνουν τα καραβάκια στο μπουκάλι..  
Τι προτείνω:

Ρίχνεις τα παραπάνω υφάσματα με την εξής διαδικασία:

Β1 εξωτερικό στρώμα:
Είδα ότι έχεις την μωβ σακούλα βάκουμ.. όπως διάβασα οτι αναφέρεις να ρίξεις καλούπι με infuse...   Με αυτή τη σακούλα ΞΕΧΑΣΕ ΤΟ!!  είναι πάρα πολύ καλή σε αντοχή, για να ρίχνεις laminates στο πάγκο, για bagging φτερών.. Αλλα όχι για αρνητικά καλούπια ακόμα και αν βάλεις 30 αυτάκια (dog ears).   Χρειάζεσαι λοιπόν σακουλίτσα με τουλάχιστον 30-40% ελαστικότητα.
Με ελαστική σακούλα λοιπόν, διχτυωτό, αναπνοής, απορροφητικό και peelply. βακουμάρεις το Glass και το Textreme.

B2 Εσωτερικό στρώμα:
-Ξεφλουδίζεις ΠΟΛΥ προσεκτικά το peelply απο το προηγούμενο βακουμ.
-ακουμπάς ΜΕΣΑ στο καλούπι το glass 80 και το ποτίζεις με ενα ρολό ΝΤΑΝ με τα γραμμάρια ρητίνης που χρειάζεται
-Το βγάζεις εκτος και το απλώνεις κάπου.
-Βάζεις μπαλώματα honeycomp στα σημεία που δεν πιάνει στο frame και θες ακαμψία
-Επιστρέφεις το glass στη θέση και βρίζεις επειδή δε κάθετε ευκολα
-Βαζεις απο πάνω για να σε βοηθήσει κιόλλας: Peel ply, Μπλε αναπνοής με τρυπούλες, Αναπνοής Απορρόφης, Διχτυωτό, Σακουλα.

Β3 Άνοιγμα
βγάζεις τα καλούπια σου από τις σακούλες, αφαιρείς πάρα πολύ προσεκτικά τα peelply  για να μη ξεκαλουπώσουν τα αντικείμενα με το τράβηγμα  και καθαρίζεις τα ξέφτια ώστε φλάντζα και αντικείμενο να είναι τέλεια


Γ Ραφή
Το αντικείμενο θα ραφτεί σε τρεις φάσεις..  πρώτα το body μετά η μπούμα και τέλος όποια λάθη θα κοληθούν αφού το βγάλεις, το κόψεις και έχεις πρόσβαση.

Γ1 κολημα του γαζιού μάτησης

Όπως έχεις ανοιχτό το καλούπι σου της μιας πλευράς, κολλάς με ρητίνη ΜΟΝΟ το ένα cm απο την λωρίδα glass 3εκ στη μια πλευρά και αφήνεις να εξέχει απο το καλούπι στεγνα 1.5 εκ. (στεγνά πρέπει να είναι κανονικά τα 2 εκ.) αλλα να εξέχουν το 1.5. Περιμένεις να στεγνώσει καλά.

Γ2. Εδώ εμποτίζεις με ρητίνη το υπόλοιπο πανί και προσεκτικά κλείνεις το καλούπι σου ώστε να πιαστεί το γαζι στη φλάντζα.

Ενα ωραίο Τρικ, ειναι να πάρεις ρητίνη και φλοκ σε μια συρριγα και βάλεις μια λωρίδα στο σημείο που κάνει σαν τσέπη το γαζι με την άτρακτο ώστε να σφραγίσεις τυχών τρυπάκια της μάτησης.
Έπειτα βιδώνεις τέλεια το καλούπι σου να γίνει ένα σώμα. μη το λυπάσαι καθόλου βάλε σφηκτιρες και βίδες αν φοβάσαι οτι οι βίδες μπορεί να σπάσουν το καλούπι.

Γ3. ήρθε η ώρα να φουσκώσεις 2 μπαλόνια.. 1 για το body και ένα για την μπούμα.   Αν πιστεύεις οτι έχεις χέρι να βάλεις μετά γαζι στην μπούμα κανε το σε δεύτερο χρόνο.


 Δ. ξεκαλούπωσε, κόψε και διόρθωσε το γαζί όπου δεν έχει πατηθεί. Ακόμα και λίγα μαλάκια να πιάσουν δεν θα κουνάει και θα έχεις σωστό μέγεθος μάτησης.

Ε. Mantatory step!!
Ανέβασε Φωτο να πάρουμε μάτι...

Καλησπέρα,

Ρε Δημήτρη, ένα Shift & Alt είπαμε να πατήσεις και εσύ έσπασες το πληκτρολόγιο!!  :D :D :D

Οπότε απ ότι καταλαβαίνω η ''συνταγή'' σου, λέει μίξη υφασμάτων και κατασκευή του body σε φάσεις.. Πρώτα vacuum και μετά μπαλόνι..

Δεν σου κρύβω ότι βρίσκω εντυπωσιακό τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεις τα υλικά.. αυτό δείχνει πολύ μεγάλη εμπειρία στα σύνθετα υλικά..

Με ανθρακο-ύφασμα Textreme δεν έχω δουλέψει ακόμη, έχω σκοπό να πάω σε Twill και λόγο γούστου.. Ωραίο και το Textreme αλλά στο μάτι μου κάθεται καλύτερα το twill..
Βέβαια από πλευράς μηχανικών ιδιοτήτων το textreme δεν το ξέρω..

Στη δική μου την περίπτωση δεν βρίσκω λόγο να χρησιμοποιήσω διαφορετικά υφάσματα και ενισχύσεις σε σημεία και όχι απλά δύο στρώσεις twill σε όλη την επιφάνεια.. Αν μου διαφεύγει κάτι σε παρακαλώ διόρθωσέ με.

Σχετικά με τη χρήση μπαλονιού, από τα γραφόμενά σου καταλαβαίνω ότι χρησιμοποιείς αυτή την τεχνική μόνο για την ραφή.. εγώ σκεφτόμουν να το κάνω για όλα τα υφάσματα με τη μία.. Μου διαφεύγει κάτι?

 :worry:

Απανταω απο κινητο οποτε θα ειμαι λιγο συντομος..

Ναι σωστα καταλαβες! Πρωτα κανεις βακουμ ωστε να φυλακισεις οση ρητινη χρειαζεσαι πραγματικα με τη μεγιστη συμπιεση και μετα χρησιμοποιεις το μπαλονακι να πιεσεις τη ραφη μιας και δεν εχεις "Χερι" να ραψεις σαν ανθρωπος..

Οσον αφορα το κλασικο twil  ενδεικτικα να σου πω οτι εχει 4- 6 φορες λιγοτερη ακαμψια!  Αρα στα δυο φυλαρακια twill π.χ. στυλ takoumi 700 cf σε πλεξη ψαροκοκκαλο, θες τουλαχιστον 245γρ/τμ δηλαδη τελικο βαρος 320γρ και καμμια σχεση σε ακαμψια με το σαντουιτσ.. αρα ξεπερνας το διπλασιο βαρος αν βαλεις ραφες ενισχυσεις στα σημεια κλπ..

Σου ειπα εξ αρχης οτι ειμαι σιγουρος οτι θα πειραματιστεις.. Αρα αν παραμεινεις σε ψαροκοκκαλε πλεξη ψαξε για υφασμα Μαξ 150γρ/μετρο εξωτερικα και βαλε τα υπολοιπα οπως στα γραφω παραπανω με διαφορα το honeycomp που μπορεις να το μειωσεις σε παχος..

Πολύ ωραία. Οπότε λαμβάνοντας όλες αυτές τις πληροφορίες καταλήγω ότι για την περίπτωση κατασκευής fuselage body μάλλον η βέλτιστη λύση είναι μία ή δύο στρώσεις ελαφρύ twill.

Να μη ξεχνάμε ότι στην περίπτωση καλύπτρας η ακαμψία δεν είναι ζητούμενο.. το αντίθετο μάλιστα! Όχι σε υπερβολικό βαθμό να είναι εντελώς φλοίδα αλλά να έχει μια στοιχειώδη ευκαμψία για να μπορεί να πιάνεται χωρίς να ακούγονται κρακ κάθε φορά που το πιάνεις..

Στην ουσία το καλύτερο είναι να γίνει με μια πιο ελαφριά συνταγή από αυτή που φτιάχνουν τα canopy για τα ελικόπτερα ή τα cawl για τα αεροπλάνα..

Δημήτρη θα ήθελα τη γνώμη σου για την εφαρμογή της συνταγής σου σε επίπεδο panel για χρήση σε πλαίσιο ελικοπτέρων..

Λόγω του βάρους και της ακαμψίας που προσφέρει νομίζω ότι θα μεταμόρφωνε ένα ελικόπτερο αφαιρώντας του στο σύνολο πάνω από 200 γραμμάρια βάρος..

Το πρόβλημα με τις κατασκευές Sandwich είναι στις βίδες και το σφίξιμο.. Αλλά φαντάζομαι ένα ισχυρό sandwich carbon με honeycomp στα 4 ~ 5 χιλιοστά πάχος, με τρύπες που να μπαίνουν οι βίδες μέσα στο πάνελ και να βιδώνουν τη μία πλευρά τους και τα κεφάλια να είναι πρόσωπο με την έξω πλευρά ( για Μ3 βίδα στη μία πλευρά τρύπα 3ΜΜ και στην άλλη 5ΜΜ) και κάτι παθαίνω!!!  Με πιάνεις?  :D

Μετα τα τελευταία 4 post πείστικα, πως πρέπει να πάω να μάθω Κινέζικα, γιατί δεν μπορώ πλεον να παρακολουθήσω αυτό το νήμα  :D

 ;D ;D

Δημήτρη, άστα! Ο άλλος Δημήτρης έχει ξεφύγει εντελώς!


Δημήτρη, ποιά σακούλα προτείνεις?

Δεν είναι μοβ η δική μου. Είναι η ρόζ απο fibermax : Αυτή εδώ.. (http://www.fibermaxcomposites.com/shop/tubular-vacuum-film-br-vc120-p-100270.html?cPath=29)


(http://www.aeroworks.gr/t700z_project/carbons/fabrics.JPG)

Αυτη ευνοούσα..   Οι περισσότερες σακούλες απο τον κο Δημήτρη (fmax), εχουν elongation at brake 350%

Υπάρχει και αυτή http://www.fibermaxcomposites.com/shop/vacuum-film-br-vc96-p-100272.html?cPath=29&osCsid=8ae2d66afcdcccf126b0403106c6ea14   που είναι 600%

Εγώ στα δικά μου αρνητικά καλουπάκια, δουλεύω με 1000% απο R-G. Για αντοχή στο χρόνο, θερμοκρασία κλπ και λιγότερο πολύπλοκα αντικείμενα βάζω αυτή που έχεις και εσύ.

Ωραία. Οπότε για την περίπτωση του body που στην ουσία δεν έχει πλευρές με οξίες γωνίες και πολύπλοκα σχέδια, δεν θα έχει πρόβλημα..

Σωστά?

Θεωρητικά ναι,  αυτό ενοούσα στο ποστ μου παραπάνω περι αυτακίων   ;D 

Θα δεις οτι πρέπει να κάνεις πτυχώσεις  με την μαστοιχα, ωστε  ανετα η σακούλα να μποροεί να φτάσει σε καθε σημείο το εσωτερικού..     δηλαδή αν την κόψεις με πατρόν την φλάντζα, απλά δεν θα βγει ποτέ!!  (εκτός αν είναι ελαστική)
για να καταλάβεις τι εννοώ δες βιντεάκια https://www.youtube.com/watch?v=lJjzLtf7A3I    που λένε dog ears ή pleats,   

ενδεικτικά στο μοντέλο σου, το εμβαδόν ειναι 1.3-1.5 φορές το εμβαδόν της φλατνζας. Αρα πρέπει να φτιάξεις πτυχώσεις που να δημιουργούν αυτό το εμβαδο ή να πάρεις σακούλα που να έχει το αντισtοιχο elongation


Αντε βουρ!!  ακόμα ενα ρίξεις εστω ενα σκέτο να πάρουμε μάτι???!!

Ναι ναι το ξέρω.. κάνω και στα πάνελ πιέτες.. Και στο body νομίζω ότι δεν θα υπάρχει θέμα..

Όχι δεν έχω κάνει τίποτα ακόμα! Λογικά αυτή τη βδομάδα θα ρίξω λίγο γυαλί για το δοκιμαστικό..

 :thumbs up:

Hello again..

Με μια στρώση υαλούφασμα 280 γρ/τμ θα κάνουμε ένα δοκιμαστικό στα καλούπια μας για να δούμε τι παίζει..

Το πρώτο δοκιμαστικό body θα κατασκευαστεί με λίγα υλικά καθώς θα το χρησιμοποιήσω προσωρινά για βολιδοσκόπηση των διαφορών μεταξύ τεχνικών κατασκευής και για να γίνουν οι μετρήσεις για τις τρύπες.. Σε αυτό θα βοηθήσει και η ημιδιάφανη επιφάνεια που θα έχει λόγο της μόνο μιας στρώσης υφάσματος γυαλιού.

Μετά από ένα καλό κέρωμα με την γνωστή τεχνική του Mr Miyagi, μπορούμε να ρίξουμε το ύφασμα γυαλιού..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/100.JPG)

Ακολουθεί το ύφασμα αποκόλλησης peel ply..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/101.JPG)

Το δίχτυ ροής και το σπιράλ αναρρόφησης..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/102.JPG)

Και τέλος το κλείσιμο μέσα στη σακούλα κενού..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/103.JPG)

Αυτή τη φορά θα κάνουμε infusion vacuum στα δύο μισά και μετά θα τα ενώσουμε μέσα στο καλούμε με κόλλα από εποξικό και μικρο-ίνες γυαλιού υπό την πίεση των περιμετρικών βιδών..
 
Αφού κάνουμε τον απαραίτητο έλεγχο για διαρροές, κάνουμε και degass – εξαέρωση της ρητίνης που θα χρησιμοποιήσουμε για το infusion.. Με αυτό τον τρόπο αφαιρούμε τις φυσαλίδες αέρα που δημιουργήθηκαν μέσα στη ρητίνη από το ανακάτεμα με τον σκληρυντή.

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/104.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/105.JPG)

Και είμαστε έτοιμοι για infusion…

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/106.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/107.JPG)

Έχω πάρει αρκετές συμβουλές από φίλους, με tips και κόλπα για καλύτερα αποτελέσματα κατά τη διαδικασία, αλλά με ξέρετε.. Σαν ανήσυχο πνεύμα που είμαι, και αφού υπάρχει η δυνατότητα δοκιμών, θέλω να δω μόνος μου τις διαφορές μεταξύ των τεχνικών..

Έτσι λοιπόν το infusion σε αυτά τα δύο μισά έγινε με διαφορετικό τρόπο στο κάθε ένα..

Στο ένα μισό έβαλα την εισαγωγή της ρητίνης από το κέντρο του body και την αναρρόφηση από το περιμετρικό σπιράλ.. και στο άλλο μισό ανάποδα.. δηλαδή η ρητίνη μπήκε από το περιμετρικό σπιράλ και η αναρρόφηση έγινε από το κέντρο του body..

Στο τέλος είδα ότι τελικά η δεύτερη διάταξη ήταν καλύτερη από πολλές απόψεις..

Με το infusion να έχει ολοκληρωθεί και με σφραγισμένα όλα τα σωληνάκια, μπαίνουμε σε αναμονή για το πρώτο ημί-ξεκαλούπωμα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/108.JPG)

Έχω μερικούς προβληματισμούς σχετικά.. Με μεγαλύτερο το αν θα μπορέσει το peel ply και τα υπόλοιπα αναλώσιμα να αφαιρεθούν από το πολύ λεπτό υαλούφασμα χωρίς να αποκολληθεί από το καλούπι…  ή για το αν τελικά είναι καλύτερα να κάνω σκέτο vacuum και όχι infusion στο τελικό carbon body.. Το θέμα με το μπαλόνι είναι ακόμη υπο σκέψη..

Aλλά θα δείξει όταν βγουν από τις σακούλες και δούμε τα πρώτα καζάντια μας..

Ένα 24-άωρο μετά, η ρητίνη είναι μεν στερεή αλλά δεν είναι 100% σκληρή..

Σε αυτό το στάδιο αφαιρούμε τις σακούλες κενού και τα αναλώσιμα που χρειάστηκαν για το infusion..

Καθώς τραβομαλάγαμε τα αναλώσιμα από το body, ήταν δύσκολο να αποφύγουμε την αποκόλλησή του από το καλούπι…   ::) μερικώς ευτυχώς..  :angel:  είναι που ανησυχούσα κιόλας!!!  ;D

Το ζητούμενο εδώ είναι να μην αποκολλήσουμε το κομμάτι από το καλούπι για να μπορέσουμε να το τριμάρουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια με μια λεπίδα..

Στις φωτογραφίες όπου είναι μαύρο είναι ακόμη κολλημένο στο καλούπι και όπου είναι άσπρο έχει αποκολληθεί..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/109.JPG)

Με μια λεπίδα σιγά –σιγά κόβουμε τα περισέματα έτσι ώστε να γίνει ένα όμορφο περίγραμμα και να είναι πρόσωπο με τη φλάτζα του καλουπιού..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/110.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/111.JPG)

Μετά με εποξική ρητίνη και μικρο-ίνες (microfibers) φτιάχνουμε μια κόλλα και την απλώνουμε στην άκρη του κομματιού στο ένα μισό..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/112.JPG)

Ενώνουμε τα δύο μισά και τα δύο κομμάτια έρχονται σε επαφή με σκοπό να κολλήσουν μεταξύ τους και να γίνει ένα ολόκληρο body!

Βιδώνουμε μερικές βίδες και σφίγγουμε αρκετά και περιμένουμε..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/113.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/114.JPG)

Σε 3~4 μέρες θα έχουμε το πρώτο ολόκληρο body (πατρόν) έτοιμο για τις δοκιμές και τις μετρήσεις για τις τρύπες!  :D :D :D

 :thumbs up:

Καλή επιτυχία Διονύση!!!!  :thumbs up:

διονυση στην κέρκυρα θέλω να πετάει ε! :)

Αγωνιούμε μαζί σου Διονύση.

Που θα πάει, ?...2 και σήμερα !
Καλή επιτυχία  ^-^

 ;D ;D ;D

Να στε καλά!

Τάσο αν και έχει πολύ δουλειά ακόμη.. Πιστεύω ότι το Μάρτιο θα τα έχω καταφέρει να πετάει..

Πρέπει να γίνουν οι μετρήσεις για τα τις τρύπες & τις τομές στο πρόχειρο body, να κατασκευασθεί το carbon body, να γίνουν οι τελικές τρύπες και τομές, να γίνει δοκιμαστική πτήση, να τριφτεί, να καταλήξω στο σχέδιο που θα βαφτεί, να βαφτεί, να βερνικωθεί, να ξανα τριφτεί, να γυαλισθεί.. και τέλος να μπει επάνω στο μοντέλο!

 :-\

Φίλε Διονυση συγχαρητηρια για την υπεροχη δουλεια!Το προβλημα με το peel ply ειναι όντως αυτο...βγαινει δυσκολα δεν ξερω αν εχεις δοκιμασει το μπλε ναυλον με τις τρυπουλες ...ειναι πολύ πιο φιλικό και βγαίνει χωρις προβληματα!!Τωρα αναγκαστικα θα δεις οτι θα περασε ριτηνη αναμεσα στο καλουπι και στο body.
Οσο αφορά τωρα την ενωση στην θεση σου θα δοκιμαζα το εξης...Εφόσον εχεις ετοιμα τα δυο μισα χωρις να εχει ξεκολισει απο το καλουπι το body , και τα εχεις κοψει καθαρά εντελώς ...θα περναγα ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΟ ΜΕΡΙΕΣ ενα χερι ριτηνη το body  2 ποντος απο την φλαντζα και δυο πανω στην φλαντζα...θα το αφηνα αυτό το χερι να gelαρι περιπου 6-7 ωρες αναλογα...και μετα θα τοποθετουσα λουριδα 4 πονους  80αρι στην γωνια 90 μοιρων που σχηματιζει το body  με την φλαντζα .Στην αρχη δεν θα εβαζα καθολου ριτηνη μεχρι να κολησω με το χερι όλη την λουριδα γυρω γυρω πανω στη gelαριστη ριτηνη για τον απλο λογο ...οτι απλα αμα ηταν φρεσκια θα ξεκόλαγε διοτι κανει γωνία 90 μοιρες και θα ξεκολαγε...δεν ξερω αν με πιανεις....Εφόσον εχω περασει την λουριδα μισο στο body  μισό στην φλαντζα ποτιζω την λουριδα ΟΧΙ πολύ πλούσια...ΚΑΙ τις δυο μεριες... και επισης με μια συριγγα και ριτηνη με microballons θα εφτιαχνα και ενα κορδονι κολλα γυρω γυρω ακριβώς στην ενωση ..οπως εκανες και σε αυτο το body που εφτιαξες ηδη ....και θα τα ένωνα νοπά όπως ηταν!!Το ξερω οτι θα μου πεις οτι δεν θα εχεις το απολυτο κλεισημο του καλουπιού...αλλα πιστεβω οτι ειναι τόσο απειροελάχιστο το παχος των υφασματων που δεν θα εχει κανενα προβλημα να κλησει χωρις να αλλοιωσει το σχήμα του body!!Μετα κόβεις το ξεφτη φλας που εχει στεγνωσει και ειναι ετοιμο και πολύ γερό!!Πιστευω να καταλαβες την τεχνική .Εαν υπαρχει απορία τα λεμε!

Καλησπέρα Αργύρη!

Ναι τη μπλέ διάτρητη μεμβράνη τη χρησιμοποιώ σε vacuum.. είναι όντως πολύ καλύτερη στην αποκόλληση από το κομμάτι αλλά δεν έχω κάνει δοκιμές με infusion..

Όσο αφορά τη ραφή, καλή η τεχνική σου.. ίσως τη δοκιμάσω και αυτή..

Στο τελικό κομμάτι με carbon ίσως κάνω vacuum και για ραφή πίεση με μπαλόνι απο μέσα...

Θα δούμε..

 :thumbs up:

Υποκλινόμαστε στο μεράκι και στη τεχνογνωσία που μας μεταφέρετε απλόχερα οι γνώστες !
Καλη επιτυχία στο τελικό   !!! (τη θεωρώ δεδομένη  :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: )

Κύριε Κώστα μεγάλη κουβέντα!!
Ευχαριστώ.

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/115.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/116.JPG)

Γιατί έχω μια υποψία ότι τώρα αρχίζουν τα δύσκολα..  ???

 :-\

έχουμε να πούμε πολλά.......

Τι άλλο να πεις και τι άλλο να γράψεις.  Ο   Mr.  kgiova  τα είπε με δύο λόγια.
. 
(http://s22.postimg.org/r9maj3ry9/Applause_meter_1.jpg)

Μου αρέσει που λες, ότι τώρα αρχίζουν τα δύσκολα  :) .......δηλαδή μέχρι τώρα, τι ήταν, ....τα εύκολα ?  :idiot2:

Περιμένω με αγωνία Διονύση, να δω που θα το φτάσεις !

 ;D

Και όμως.. Τώρα αρχίζουν να ζορίζουν αρκετά τα πράματα.. Ο πήχης έχει μπεί ψηλά.. πολύ ψηλά..  :-\

Το πρώτο κομμάτι που βγήκε από το καλούπι δεν είναι τέλειο.. βασικά χάλια είναι αλλά καλά..  ::)

Τέλος πάντων για το σκοπό που φτιάχτηκε είναι ότι πρέπει..

Στόχο, με αυτή την πρώτη δοκιμή, είχα αφενός να πάρω το βάπτισμα του πυρός με τα καλούπια και αφετέρου να έχω ένα πολύ πρόχειρο body για να το κατακρεουργήσω με μια λεπίδα κάνοντας επάνω του όλες τις μετρήσεις, τις τρύπες και τομές που θα χρειαστούν για την τέλεια τοποθέτηση του τελικού επάνω στο ελικόπτερο..

Θα πρέπει να έχουν γίνει δοκιμές, πειράματα, αποτυχίες και πάσης φύσεως μ@λ@κίες πριν αρχίσει η κατασκευή του carbon body και βάλω dremel επάνω του..

Όπως είπα και πιο πάνω, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.. και όντως.. τελικά αυτό το στάδιο δεν είναι περίπατος.. απαιτεί ακρίβεια, σταθερότητα και επιδεξιότητα σε πολύ μεγάλο βαθμό για να μη δείχνει το τελικό αποτέλεσμα πρόχειρο και ατελές..

Για αρχή να πω ότι το πρώτο κομμάτι που βγήκε από το καλούπι δεν βγήκε και τόσο τέλεια.. το infusion δεν έγινε σωστά και το αποτέλεσμα ήταν να μείνουν υπολείμματα ρητίνης στο καλούπι και ανάγλυφες στάμπες επάνω στο gelcoat του καλουπιού από το ύφασμα!  :'(

Ο λόγος που έγινε αυτό δεν έχει σχέση με την προετοιμασία του καλουπιού με τα αποκολλητικά.. δεν θα μπορούσε να έχει με τόσα που του ‘κανα..  :police:

Έγιναν λάθη στη διαδικασία του infusion.. και πιο συγκεκριμένα στη θερμοκρασία της ρητίνης..

Όπως είπε και ο Γιώργος με 10 βαθμούς infusion δεν κάνεις ρε φίλε!! Ε.. εγώ έκανα...  :whatever:

Η ρητίνη ήταν πολύ παχύρευστη για infusion και δεν μπόρεσε να βρέξει όλα τα σημεία σωστά.. η θερμοκρασία ήταν πολύ χαμηλά για να ανακατευτεί σωστά.. Οπότε σε κάποια σημεία πήγε ρητίνη που δεν είχε τη σωστή αναλογία σε σκληρυντή με αποτέλεσμα να μη σκληρύνει στον ίδιο χρόνο με το υπόλοιπο κομμάτι και κατά την αποκόλληση του κομματιού να μείνουν κομμάτια ρητίνης επάνω στο καλούπι..  :-\

Για να μην τα πολυλογούμε, το καλούπι χρειάστηκε λίγο περιποίηση για να μπορέσει να ξανά χρησιμοποιηθεί με υαλόχαρτα νερού 800 – 1000 – 1200 – 1500 – 2000, γυάλισμα με το χέρι και με αλοιφαδόρο και τέλος ένα καλό κέρωμα … ναι ναι.. wax on wax off το κέρατό μου μέσα!  :tickedoff:

Τώρα όμως το καλούπι μάλλον είναι καλύτερο από πριν..  :)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/132.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/133.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/134.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/135.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/136.JPG)


Υ.Γ.

Φωτογραφία από την κατάσταση του καλουποιού μετά την αποκόλληση του πρώτου body δεν έβγαλα.. (κάτι φαίνεται στις πιό πάνω φωτογραφίες με το πρώτο body)..

Mε το άγχος που με έπιασε μόλις το παρατήρησα ξέχασα να το φωτογραφίσω!! και έπιασα πανικόβλητος ότι υαλόχαρτο είχα μπροστά μου.. τελικά το παράτησα για να μη κάνω ζημιά..

Την επόμενη μέρα ψυχραιμα, με καθαρό μυαλό και αφού αγόρασα τα σωστά υαλόχαρτα άρχησα να το δουλεύω σιγά σιγά μέχρι που το τελείωσα..

Οπότε όλα καλά και προχωράμε ακάθεκτοι....  :thumbs up:

Κάθε εμπόδιο για καλό φίλε μου και όπως σωστά λες "προχωράμε ακάθεκτοι" με όπλο την μεγαλύτερη εμπειρία
που απόκτησες από αυτό το στραβοπάτημα!!!

Διονύση για την κατασκευή σου δε θα πώ τίποτα!!Τα είπαν οι προηγούμενοι!!!
ΑΦΩΝΟΣ λοιπόν!!
Αλλά για τον γραπτό σου λόγο ρε φίλε  είσαι ....απόλαυση!!!
Χαίρομαι  να διαβάζω την περιγραφη της κατασκευής του body!!!
Μπράβο βρε Διονύση!

Μάρκο, όπως είπες και εσύ, από τα ισχυρότερα όπλα η εμπειρία..

Μετά από τη ‘φάπα’ να προχωράς με ψυχραιμία και επιμονή..

Απο την πιο μικρή ατυχία έως την απόλυτη καταστροφή.. Ο πιο σίγουρος δρόμος προς την επιτυχία είναι η αποτυχία!



Δημήτρη, αυτό! είναι κομπλιμέντο!  :)
Σε ευχαριστώ πολύ φίλε!

Με το πρώτο μας προς θυσία body λοιπόν ξεκινάμε τις μετρήσεις επάνω στο ελικόπτερο..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/117.JPG)

Για αρχή θα πρέπει να γίνουν μερικές τομές στο body έτσι ώστε να μπορεί να φορεθεί στο ελικόπτερο περνώντας το από το πίσω μέρος του, την μπούμα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/118.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/119.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/121.JPG)

Στη συνέχεια με ένα μαρκαδόρο πρόχειρα σημαδεύουμε τις επιπλέων τρύπες που πρέπει να γίνουν για να αρχίσει να παίρνει το κατάλληλο σχήμα το body..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/120.JPG)

Αφού γίνουν οι τρύπες με ένα exacto, με χαρτοταινία φτιάχνουμε το περίγραμμα της τουρμπίνας και των εξατμίσεων προσπαθώντας να έρθουμε όσο πιο κοντά γίνεται και με ακρίβεια στα άκρα τους..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/122.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/123.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/124.JPG)

Σειρά έχουν οι τρύπες που θα περάσουν τα στροφεία..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/125.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/126.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/127.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/129.JPG)

Και τέλος το μοντέλο θα δείχνει κάπως έτσι..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/130.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/131.JPG)

Η ακρίβεια των οπών και των τομών σαφώς δεν μπορεί να είναι μεγάλη σε αυτό το στάδιο..

Σκοπός ήταν να περάσουμε αυτό το body–πατρόν στο τελικό body για να είναι όμορφο και ωραίο αλλά τελικά η μία μόνο στρώση υαλούφασμα έκανε το body πολύ εύκαμπτο με αποτέλεσμα να μην είμαι σίγουρος για τις μετρήσεις μου..

Οπότε θα υπάρξει ένα ενδιάμεσο στάδιο που φτιαχτεί άλλο ένα body από 3 στρώσεις υαλούφασμα αυτή τη φορά για να έχει μεγαλύτερη ακαμψία και να μπορώ να κάνω το δεύτερο πατρόν με μεγαλύτερη ακρίβεια..

Μετά από αυτό θα έχω ακριβώς τα σημάδια που θα γίνουν όλα τα ανοίγματα που χρειάζονται και θα τα μεταφέρω απευθείας στο τελικό carbon body..

Στη συνέχεια, και μόλις παραλάβω σακούλες κενού, θα γίνει το vacuum bagging για να φτιάξουμε το δεύτερο θύμα της ιστορίας..

 :thumbs up:

Ξεκινώντας την κατασκευή του δεύτερου body-θύματος  της υπόθεσης, ρίχνουμε τα υαλονήματα, θερμαίνουμε αυτή τη φορά την ρητίνη στους 20 βαθμούς για να μην έχουμε πάλι τα ίδια.. και επειδή αυτή τη φορά θα το κάνουμε με vacuum bagging και όχι με vacuum infusion, βρέχουμε τα υφάσματα με πινέλο μέσα στο καλούπι..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/137.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/138.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/139.JPG)

Κενό.. εδώ βλέπουμε και την περισσευούμενη ρητίνη που τράβηξε το ύφασμα αναπνοής.. χρειάστηκαν μόνο 125 γραμμάρια ρητίνης για κάθε μισό!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/140.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/141.JPG)

Στο δεύτερο μισό είχαμε τρύπια σακούλα..  :tickedoff:

Όσο και να προσπαθήσαμε να βρούμε τη διαρροή, με τίποτα δεν τα καταφέρναμε.. Οπότε και το Ελληνικό δαιμόνιο βρήκε άλλη λύση για να κρατήσουμε μια κάποια πίεση στα υφάσματα.. Δοκιμαστικό είναι και αυτό.. δεν βαριέσαι!!  :uglystupid2:

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/142.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/143.JPG)

Μόλις φυτρώσει η πατάτα ξεκαλουπώνουμε..

 :D :D :D :D ;D ;D ;D :D :D :D :D

Στο τέλος θα κάνω τα καλούπια ζαρντινιέρες για το μπαλκόνι και θα φυτέψω μολόχες!

 :laugh:  :laugh:  :laugh:  :laugh:  :thumbs up:

Φιλε Διονύση ...απλά καταπληκτικός!!!εχουμε λιώσει....Τρελή ιδέα και ακαριαία τα αντανακλαστικά !
Πιστέυω τωρα οτι σιγουρα θα ειναι καλύτερο το αποτελεσμα.Στο τελικό κομμάτι θα σου προτεινα να βαλεις πριν το χοντρό υφασμα και ενα ψιλό για να μην σου εμφανιζεται η πλέξη του υφασματος  στην υφή.Συνέχισε την τελεια παρουσίαση !! :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up:

δυσκολη η δουλεια με τα  καλούπια
αν κατάλαβα καλα θελεις να φτιαξεις μια ατρακτο σαν του takumi 700cf
με ενα300 γιαλι δυσκολα πετυχαίνεις ακαμψια θελει τουλάχιστον 2 από την δικη μου εμπειρια σε ατράκτους σε ανεμόπτερα επισης τα υφασματα αντικρυστα τα νερα τους σε 45μοιρες δινουν την μεγιστη ακαμψια
παντως με δυο κομματια  η ατρακτος ισως χρειαστει καποιο  χειλος για να μπαινει το ένα στο άλλο εμπρος στο πισω να μπαινει κουμποτο
με μπαλονι παντως που εχω δει απο εμπειροτερους πετυχαινεται η καλυτερη ακαμψια - δυναμη καθως και σε βαρος
εχοντας μαθητευσει στο εργαστηρι του σοφου εμαθα καποια πραγματα αλλα αυτές οι δουλειες πρεπει να γινονται καλοκαιρι με ανοιχτα παραθυρα γιατι κινδυνεύεις από τις αναθυμιάσεις των εποξικων καθως πολυμεριζωνται και γρηγοροτερα
καλη συνεχεια

Καλησπέρα Αλέξη..

Ναι κάπως έτσι είναι τα πράγματα.. Αλλά πριν φτάσουμε στο τελικό κομμάτι που θα είναι από ανθρακονήματα θα πρέπει να γίνουν δοκιμές με πιο οικονομικά υφάσματα όπως αυτά του γιαλιού.

Όντως όπως αποδείχθηκε, μια μόνο στρώση δεν αρκεί για να μπορεί να έχει έστω μια στοιχειώδη ακαμψία, για αυτό τον λόγο και στη δεύτερη δοκιμή έβαλα τρείς στρώσεις.

Η τεχνική με το μπαλόνι δεν έχει απορριφθεί αλλά για την ώρα έχω να κάνω άλλες εκπαιδευτικές δοκιμές..

Το καλοκαίρι είναι ότι καλύτερο για κατασκευές λόγω περιβαλλοντικών συνθηκών αλλά και απαγορευτικό λόγω έλειψης διαθέσιμου χρόνου..

Μια καλή λύση, για κατασκευές με σύνθετα υλικά τον χειμώνα, είναι η δημιουργία ενός χώρου με ελεγχόμενες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας.. Αλλά στην πραγματικότητα πόσες φορές θα χρειαστεί.....? hobby κάνουμε..

Δεν έχω καταλήξει ακόμη με πόσες στρώσεις ανθρακο-ύφασμα θα κάνω το τελικό body.. ίσως δύο ίσως και τρείς.. θα δούμε..

Αυτό που θέλω να κάνω είναι να είναι μεν άκαμπτο αλλά όχι σε επίπεδο carbon panel.. είναι καλύπτρα.. δεν στηρίζει κάτι.. πρέπει να έχει και μια ελαστικότητα για να μη υπάρξουν ρωγμές..

Σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να γίνει πολύ στιβαρό με 1.5ΜΜ ολικό πάχος (δηλαδή 3-4 στρώσεις carbon 300 γραμμαρίων..) που αυτό θα το κάνει βαρύτερο..

Αν στην τελευταία λύση το όλο body δεν ξεπερνά τα 350 γραμμάρια ίσως να είναι καλύτερα και να γίνει έτσι..

Εδώ ίσως μπορεί να μας βοηθήσει ο Δημήτρης (James Magos), με δεδομένο ότι το πρώτο δοκιμαστικό body με μία στρώση  υαλο-ύφασμα 280 γραμμαρίων βγήκε στα 285 γραμμάρια βάρος όλο το body έτοιμο με κολλημένα και τα δύο μισά..

Το δεύτερο body – θύμα είναι έτοιμο.. το αποτέλεσμα – οπτικά – ακόμη δεν είναι αυτό που θέλω.. αλλά αυτή τη φορά είμαι σίγουρος ότι το πρόβλημα είναι η θερμοκρασία περιβάλλοντος και αυτό διορθώνεται εύκολα..
 
Μετά από ένα καλό τριμάρισμα στα δύο μισά και μια πρόχειρη ένωσή τους, έχουμε τα δύο θύματα δίπλα δίπλα..  :devil:

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/144.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/145.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/147.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/148.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/149.JPG)

Σφάζουμε το πρώτο body, με τις πολύ πρόχειρες μετρήσεις, και το βάζουμε επάνω στο δεύτερο με προσοχή να κάτσει σωστά.. Με χαρτοταινία κολλάμε τα δύο μισά ξανά και έχουμε το ένα μέσα στο άλλο!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/150.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/151.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/152.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/153.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/154.JPG)

Με ένα μαρκαδόρο πάτησα τις άκρες στις τρύπες που είχα φτιάξει στο πρώτο body για να τις σχεδιάσω στο δεύτερο με σκοπό να τις κόψω με το dremel.. Πλέων το πρώτο body μας είναι άχρηστο.. Αιωνία του η μνήμη..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/155.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/156.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/157.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/158.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/159.JPG)

Στο δεύτερο body  τώρα πρέπει να γίνει η τομή που θα χωρίζει το μπροστά μέρος από το πίσω. Αυτή η τομή θέλει λίγο προσοχή διότι θα είναι η τελική τομή που θα γίνει και στο carbon body για να βγαίνει το canopy από το ελικόπτερο!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/160.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/161.JPG)

Στη συνέχεια, η τρύπα στο κάτω μέρος του body.. Εδώ θα του δώσω πολύ χώρο για να ψήχεται καλύτερα η τουρμπίνα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/162.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/163.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/164.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/165.JPG)

Τώρα μπορούμε να χωρίσουμε το μπροστά από το πίσω..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/166.JPG)

Μια πρώτη δοκιμή στο ελικόπτερο και στη συνέχεια αρκετές ακόμη μέχρι να γίνουν μερικές ακόμη διορθώσεις με χαρτοταινίες..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/167.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/168.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/169.JPG)

Εδώ φαίνεται και το σχήμα της οπής που περνά μέσα από αυτή η τουρμπίνα.. Ένα ωραιότατο αυγό!  ;D

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/171.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/172.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/170.JPG)

Αυτά για σήμερα..

Έχει πολύ και κουραστική δουλειά ακόμη…

 :-\

Καλησπέρα σε όλους.

Μέχρι να ολοκληρωθούν όλες οι μετρήσεις και οι λεπτομέρειες στο δεύτερο body και για να μη χάνουμε χρόνο είπα να ρίξουμε στα καλούπια λίγο ανθρακόνημα..

Τελικά αποφάσισα να μη το κάνω carbon σε όλο το μήκος του body.. Στο μπροστά μέρος θα γίνει fiberglass για λόγους ασφαλείας..  :police:

Ο δέκτης, συνεπώς και οι κεραίες, καλύπτονται από το αποσπώμενο τμήμα του body ( το canopy..) αυτό σημαίνει ότι δεν μπορώ να κάνω τρύπες για να βγάλω τις κεραίες έξω από το body..

Οπότε αφού θα μείνουν μέσα και λόγω του ότι το carbon μπορεί, υπό συνθήκες, να παρεμβάλει το σήμα της τηλεκατεύθυνσης, όλο το μπροστά μέρος που θα καλύπτει τις κεραίες και θα μπαινοβγαίνει, καλύτερα να είναι από φιλικό (ως προς τον ηλεκτρομαγνητισμό) υλικό.. Υαλονήματα.

Έτσι και αλλιώς όλο το body θα βαφτεί, και τα σημεία που θα είναι εμφανές το carbon για αισθητικούς λόγους, θα είναι από τη μέση και πίσω..

Ετοιμάζουμε τα υφάσματα και τα αναλώσιμα λοιπόν για vacuum infusion δίνοντας βάση στην θερμοκρασία περιβάλλοντος και της ρητίνης φυσικά, έτσι ώστε να έχουμε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα..

Με θερμοκρασία περιβάλλοντος στους 22 με 24 βαθμούς και τη ρητίνη στους 25 βαθμούς κάνουμε Vacuum infusion και μετά από 24 ώρες έχουμε το πρώτο μισό κομμάτι έτοιμο και σχεδόν τέλειο..  :)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/173.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/174.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/175.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/176.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/177.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/178.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/179.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/180.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/181.JPG)

Μπορώ να πω ότι άν και δεν είναι τέλειο το αποτέλεσμα και θα χρειαστεί λίγο περιποίηση πρίν το βάψιμο, για πρώτη απόπειρα με καλούπι και carbon είμαι ικανοποιημένος.

Στη συνέχεια θα βγει και το δεύτερο και θα πρέπει να ραφτούν μεταξύ τους..

 :thumbs up:

Ποπό!!!  Λίγες μέρες απουσίας και εδώ έχει γίνει σοδομα!!    Γλάστρες, καλούπια πατέντες χαμός!!

Ωραια δουλειά Διονύση μου αρέσει πολύ η προσέγγιση και η μέθοδος σου για τα ανοίγματα/κοπές.  Στα υπόλοιπα, έχεις κάποιες ανησυχίες που σου κάνουν τη ζωή δύσκολη και πρέπει να τις λύσουμε (Αν και είναι φανταστικό να μένει στο φορουμ αυτο το learning curve):


A. infusion vs Vacuum vs layup.
Δυο και Μονο δύο λόγοι υπάρχουν για να κάνεις infusion       A. Το Laminate αποτελείτε απο 2+ στρώσεις υφασμάτων και πριν μπει ρητίνη έχεις αφαιρέσει ΟΛΟ τον αέρα άρα εχεις καλύτερη συνοχή μεταξύ τους και λιγότερο αέρα ανάμεσα  Β. Είναι ο μόνος τρόπος να φυλακίσεις παραπάνω ρητίνη από το ονομαστικό 1/1 σε βάρος (πέρίπου 1.12/1) ώστε αν έχεις ένα laminate, να δημιουργήσεις 2 φιλμ από ρητίνη που του δίδουν ομορφιά και δύναμη. Μη ξεχνάμε ότι στα σύνθετα η ρητίνη είναι το μπετό και το ύφασμα τα σίδερα ενός κτιρίου. 

Στις δικές μας κατασκευές πρέπει ΟΛΑ να είναι προυπολογισμένα....  Το επιθυμητό προστατευτικό φιλμ μπορεί να είναι μια στρώση Gelcoat ή βαφή ΜΕΣΑ στο καλούπι και όχι μετα κλπ κλπ. Ενώ στο ύφασμα βάζουμε το απαραίτητο consumption σε ρητίνη για να φτάσουμε τις θεωρητικές μέγιστες τιμές του πανιού με την ελάχιστη δυνατή ρητίνη για να έχουμε το ελάχιστο συνολικό βάρος.  Εν ολίγης..  Εφτιαξες ενα κουβαδακι ρητίνης Χ και απλά το άφησες να τραβήξει όσο θέλει και έλπιζες ότι ενω δεν εβαλες breather αλλά σκέτη ζελατίνη, η υποπίεση θα πήγαινε την ρητίνη παντού.. αρκετοί παράγοντες τύχης για να καταγράψεις και να κάνεις καλύτερο αποτέλεσμα την επόμενη φορά.

Layup μπαλόνια κτλ κτλ.. δεν τα συζητάω κάν, αν έχει κάποιος δοκιμάσει έστω και μια φορά τις παραπάνω μεθόδους..


Β. Ακαμψία βάρος αντοχή.
Το μόνο που θα σε απασχολεί με τα σύνθετα και ειδικά το carbon ή sandwich κάθε μορφής είναι το βάρος!   Αν τα σίδερα έχουν τη σωστή ποσότητα μπετού και το ανάποδο τα άλλα δύο είναι δεδομένα!
Το ανθρακόνημα δεν το θέλουμε μόνο γιατί είναι πανάλαφρο και όμορφο. το εξωπραγματικό του πλεονέκτημα στα specs είναι το tenstile strength. Καθε νήμα είναι τόσο ανελαστικό σε εφελκυσμό που μπορεί να μεταφέρει το παραμικρό μέχρι το τελευταίο χιλιοστό στην άλλη πλευρά του canopy.. αρα ΝΑΙ ελικόπτερο, αεροπλάνο, κανοπι ξεκάνοπι το θες τούμπανο! και οι ιδιότητες του πανιού θα σε δικαιώσουν. (αλλιώς βάλε διολεν με την ιδια πλέξη και το 1/10 των χρημάτων και παρόμοιο βάρος).
Σε ξαναπριζώνω για σαντουτσάκι να τρίβουν τα μάτια τους τα τακούμια!!

Γ.Ραφή
Ράβεις ακόμα με την κλασική/απλή μέθοδο με το φλοκ.. Άρα αναγκαστικά ένα τμήμα πάει στην φλάντζα και η επιφάνεια συνοχής είναι λιγότερη απο 0.17mm για τα υφάσματα που έχεις βάλει εως τώρα!!  Ακόμη σιγά σιγά θα παρατηρήσεις ότι το συνεχές ξύρισμα της φλάντζας από τις περίσσιες ρητίνες με φλοκ θα αρχίσουν να φθείρουν το καλούπι σου.. επίσης θα αρχίσει να σχηματίζεται gap ανάμεσα στα δύο μισά.
Δοκίμασε το κολπάκι που σου έγραψα...  1. Όλη η ρητίνη θα πάει εκεί που πρέπει 2.το μοντέλο θα βγαίνει έτοιμο χωρίς τριψίματα κουρέματα κλπ 3. θα μπει ένα πανάκι για έξτρα πρόσφυση 4. μπορείς να βάζεις και λίγο pigment μαυρο αν σου εχει μείνει απο το καλούπι ώστε με το καρμπον να βγαίνει αόρατη η ραφή..

Δ. Βαψε μέσα!!
Αν δεν το κάνεις δεν θα πειστείς... καμμια σχέση σε αποτέλεσμα
-βάφεις περιμένεις
-Ασταρώνεις περιμένεις  (χρησιμοποίησε αρκετή αραίωση και πολλές περασιές σε άχνα)

- αφήνεις τουλάχιστον 2-3 μέρες και άνω

-Μετα συνεχίζεις κλασικά.
Τα οφέλη:
Το χρώμα θα γίνει σώμα με την ρητίνη, τέρμα οι στόκοι, απίστευτη γυαλάδα γιατί γλιτώνεις το φλοιό πορτοκαλιού του πιστολιού, πιο καθαρή δουλειά, κρύβονται κενάκια/pinholes  ρητίνης που αλλιώς θα έκαναν μπαμ, η αποκόλληση γίνεται παιχνιδάκι σε σχέση με την αποκόλληση της ρητίνης, οι αερογραφίες απλά τα σπάνε!


Καλή Επιτυχία!!!

Υ.Γ. Με εσένα πρέπει να μπαίνουμε κάθε δυο ώρες στο φόρουμ...  γιατί σε δυο μέρες με τη φόρα που έχεις πάρει μπορεί να έχεις στείλει κανένα κοπτερο στον Άρη!!!

 ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D

Όντως οι ρυθμοί έχουν ανεβεί λιγάκι, μήπως προλάβω να το έχω έτοιμο για το Μάρτη στη Κέρκυρα!!  ::)

Κάτι απο παλαιότερο post μιας και το είδα και το θυμίθηκα..


Και συνεχίζουμε..

Αφού ξεκαλουπώσαμε τα δύο μισά με τρομερή ευκολία, (δεν φανταζόμουν πόσο μεγάλη διαφορά κάνει η θερμοκρασία τελικά..) τώρα θα πρέπει να αφαιρεθούν τα αναλώσιμα από τα δύο μισά..

Ασφάλεια πάνω απ’ όλα!! ( δεν συνηθίζω να βγάζω φωτογραφίες την αφεντομουτσουνάρα μου αλλά αυτή η πόζα αξίζει την εξαίρεση!!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/182.JPG)

Η σκόνη από τα ανθρακονήματα είναι εξαιρετικά επιβλαβής για τον οργανισμό μας. Προσοχή!

Στη συνέχεια ξανά μέσα στα καλούπια για να τριμαριστούν και να κοπούν τελείως τα περισσέματα.. Δύο στρώσεις carbon με κοπίδι απλά δεν κόβονται με τίποτα σωστά. Οπότε και σκέφτηκα μια ωραία πατέντα για να μπορέσω να τα τριμάρω όμορφα, χωρίς κόπο και χωρίς λάθη!

Με ένα τάκο και σχετικά χοντρό υαλόχαρτο ( 160 ~ 270 ) έτριψα τις γωνίες από μέσα λίγο.. τόσο ώστε να αδυνατίσω το carbon αλλά να μη το κόψω με το τρίψιμο και βρω καλούπι!!

Στη συνέχεια με τη λεπίδα τα πράματα ήταν πολύ εύκολα..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/183.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/184.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/185.JPG)

Κάπου εδώ αγνόησα τηλεφώνημα από τη γυναίκα.. (νομίζω πως το άξιζε..)  :smitten:

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/186.JPG)

Τελικά, μετά από τόσες συμβουλές και γνώμες σχετικά με την τεχνική του ραψίματος, επέλεξα τον τρόπο του Αργύρη.

Αυτός ο τρόπος μου φάνηκε πιο κοντά σε μένα.. ένιωσα πιο σίγουρος στο να κάνω μια προσπάθεια με αυτόν για αυτή τη φορά.. Δεν ξέρω αν είναι ο καλύτερος ή όχι αλλά είναι μια αξιοπρεπής λύση που θα δώσει μια καλή ένωση στα δύο μισά..

Έτσι λοιπόν με ένα πινελάκι βρέξαμε το εσωτερικό του body (και των δύο μισών) και την αφήσαμε να gel-άρει.. Στη συνέχεια κόψαμε λωρίδες πλάτους 3 εκατοστών από υαλούφασμα 100 γραμμαρίων ανα τετραγωνικό και τις τοποθετήσαμε περιμετρικά στο body.. Βρέξαμε με ρητίνη τη μισή λωρίδα μόνο από μέσα.. και αυτή που περισσεύει την αφήσαμε στεγνή..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/187.JPG)

Μέχρι να gel-άρει και αυτή η ρητίνη πέρασα 2 χεράκια αποκολλητικό κερί τις γωνίες του καλουπιού και τις φλάντζες έτσι για ασφάλεια..  :police:

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/189.JPG)

Μόλις gel-άρισε η ρητίνη βρέξαμε και το υπόλοιπο υαλούφασμα που εξέχει και το πατήσαμε με πινέλο στη φλάντζα ώστε να σχηματίσει γωνία 90 μοιρών..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/190.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/191.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/192.JPG)

Τέλος, ενώνουμε τα δύο μισά και σφίγγουμε όλες τις βίδες να πατήσουν όσο πιο δυνατά γίνεται μεταξύ τους. Έτσι οι πατούρες μας θα έρθουν σε επαφή σφραγίζοντας με ρητίνη και ύφασμα περιμετρικά όλο το body! Το πάχος των δύο λωρίδων υαλουφάσματος είναι 0.18 του χιλιοστού.. οπότε είναι σαν να μην υπάρχει!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/193.JPG)

Μετά θα ξεκαλουπώσουμε για τελευταία (?) φορά και θα τριμάρουμε τα περισσέματα.. θα κόψουμε, θα τρυπίσουμε, θα τρίψουμε, θα βάψουμε, θα βερνικώσουμε, θα τοποθετήσουμε και.. Θα πετάξουμε!

 :)

Όσο οι jet-άδες καίγανε το Μεσολόγγι σήμερα.. Εγώ κλεισμένος στη τρύπα μου.. έτριβα..  :tickedoff:

Ένα ακόμη ξεκαλούπωμα θα μας δώσει το τελικό body με τα δύο μισά να έχουν γίνει ένα σώμα μια ψυχή..

Η αποκόλληση, και αυτή τη φορά, ήταν παιχνιδάκι και τώρα θα πρέπει να προχωρήσουμε με προσοχή γιατί από εδώ και πέρα τα λάθη δε συγχωρούνται!

Η ραφή δεν μπορώ να πω ότι είναι τέλεια.. αλλα οκ πάλι καλά που θα βαφτεί..  :angel:

Κάποιος φίλος μου είπε σήμερα.. " Έχω βαρεθεί να σε ακούω να λές ότι θα μπορούσε να είναι καλύτερο.. Το πρώτο είναι! Ρίξε μια ματιά στις πρώτες φωτογραφίες να δείς από που ξεκηνίσαμε.. και σκασε!"  :buck2:

Οπότε όλα οκ και συνεχίζουμε..  :worry:

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/194.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/195.JPG)

Πρώτη δουλειά μας να καθαρίσουμε την περίμετρο με μια λεπίδα. Το κόψιμο των δύο στρώσεων υαλουφάσματος 100 γραμμαρίων είναι πολύ εύκολη υπόθεση αλλά θέλει πολύ προσοχή με την ταχύτητα για να μη τραυματιστεί το body..

Μετά σειρά έχουν τα υαλόχαρτα.. Με υπομονή τρίψαμε όλη τη ραφή μέχρι να έρθει πρόσωπο με το body..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/196.JPG)

Μετά περάσαμε όλο το body με υαλόχαρτο νερού για να σπάσει η γυαλάδα και να αφαιρεθούν τα υπολείμματα από τα αποκολλητικά κεριά που είχε το καλούπι.

Το κερί αποκόλλησης μεταφέρεται από το καλούπι στην κατασκευή και αν πρόκειται αυτή (η κατασκευή) να βαφτεί, αποκλείεται να κολλήσει χρώμα επάνω!!

Οπότε ένα καλό καθάρισμα είναι ότι πρέπει και με αυτό τον τρόπο σπάνε και οι όποιες ατέλειες έχουν αποτυπωθεί από το καλούπι στο body..

Μετά το πρώτο πέρασμα με 1000άρι νερού.. είναι ακόμη υγρό το body..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/197.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/198.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/199.JPG)

Και τέλος το τελικό ματάρισμα με στεγνό υαλόχαρτο 1200 για να είναι έτοιμο για βαφή..

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/200.JPG)

Πριν πάει για βάψιμο θα πρέπει να κοπεί και να τρυπηθεί στα κατάλληλα σημεία.. οπότε έχει ακόμη λίγη δουλίτσα να γίνει πριν το πιάσει ο καλλιτέχνης με τον αερογράφο του..

 :thumbs up:

Μπράβο Διονύση για το αποτέλεσμα, καλά τελειώματα!!!  :thumbs up:

Σε αυτήν εδώ την φωτό που φαίνονται οι εξαγωγές της τουρμπίνας.........................

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/167.JPG)

μήπως θα θέλουν οι τρύπες να γίνουν μεγαλύτερες, να μπει ένα σάντουιτς μέσα έξω τύπου ροδέλες/φλάτζες
μεταλλικές με εσωτερική πατούρα να καλύπτουν το body, ώστε να μην επηρεάζεται αυτό και το χρώμα σε αυτό
το σημείο από θερμοκρασίες??

Δεν ξέρω τι θερμοκρασία σηκώνουν οι εξαγωγές της τουρμπίνας αλλά επειδή έχω δει κατά καιρούς από βίντεο να
κοκκινίζουν από την θερμότητα για αυτό και το λέω, διότι είναι απορίας άξιο!! ;)

Γειά σου ρε Μάρκο.. Μόλις έκανες spoil μια τσαχπινιά που είχα κρατήσει κρυφή!

Ρίξε μια προσεκτική ματιά πάνω δεξιά κοντά στο παχύμετρο και θα δείς την απάντηση..  ;)

Ωραίος ο Διονύσης!!!!  :thumbs up:   :thumbs up:

Ηταν πολύ τσαχπινιά για να μπορέσουμε να την δούμε!!!  :D   ;D

Μα είπα και εγώ "είναι δυνατόν να μην το έχει προβλέψει ο Διονύσης??
Αλλά όσο φτάναμε στο τελικό αποτέλεσμα και δεν αναφερόταν τίποτα για αυτό τόσο καθόμουν σε αναμμένα
κάρβουνα να στο πω!!  ;)

Σου χάλασα την έκπληξη αλλά τουλάχιστον ηρέμησα εγώ!!!

 ;D ;D

Οκ Αφού ηρέμησες χαλάλι το surprise!!

Πέρα από την πλάκα, όντως και εγώ θεωρώ ότι είναι κάτι σημαντικό αν και ψάχνοντας άλλες κατασκευές jet σε ελικόπτερα scale δεν είδα και καμιά ιδιέτερη μέριμνα..

Όπως και να χει αυτά τα δύο δακτυλίδια - φλάτζες θα μπουν στις τρύπες, θα εξασφαλίσουν ένα κενό περιμετρικά των εξατμίσεων κάπου στα 2~3 χιλιοστά και θα καλύψουν και τυχών λαθάκια στο κόψιμο των κύκλων στο body...

Πιστεύω ότι θα είναι και όμορφο το αποτέλεσμα γιατί ο Γιάννης τα φτιαξε από αλουμίνιο στον τόρνο του και ταιριάζουν με το ασημί χρώμα της τουρμπίνας..

 :thumbs up:

Εγω απο την άλλη, είμαι περίεργος να δω, που θα ζυγίσει το νέο "κορμί" επάνω στο παλαιό ζύγισμα! 

Οσο αφορά την δουλειά που έχει κάνει ο Διονύσης μέχρι τώρα, με έχει αφήσει άφωνο.
Υπομονή, μεθοδικότητα, γνώσεις, όραμα, μεράκι !!!

Να είσαι καλά και καλή συνέχεια!!!  :thumbs up:

Φίλε Διονύση "ίσως δεν έχεις αντιληφθεί" διότι σε έχει συνεπάρει αυτό που κάνεις και πολύ φυσικό είναι, ότι μέσα από
τις πολύ ωραίες πατέντες και παρουσιάσεις που κάνεις εμείς δεν κάνουμε μία απλή ανάγνωση και μετά το ξεχνάμε, αλλά
το ζούμε σαν να είμαστε εκεί μαζί σου και είναι λογικό η δική σου αγωνία να περνάει και σε εμάς, έστω και λίγη!!!!  ;)

Μάρκο να σαι καλά ρε φίλε! Το γνωρίζω και χαίρομαι πολύ. Ευχαριστώ.


Εννοείς το που ζυγίσει από άποψη κέντρου βάρους SG ή από άποψη συνολικού βάρους σε σχέση με πρίν??

Για το κέντρο βάρους εννοώ Διονύση.

Δεν νομιζω να επηρεασει το κεντρο βαρους του ελικοπτερου γιατι οτι εχει στο μπροστα κομματι σε φαρδος το εχει στο πισω κομματι σε μηκος.  Στο bell που εβαλα body χρειαστηκαν γυρω στα 10γρ διορθωση αν θυμαμαι καλα

Και επειδή το πίσω κομμάτι είναι μεγαλύτερο και υποθέτω βαρύτερο, αλλά ταυτόχρονα και μοχλός,.... τι γίνεται ?
Ασε που το μπροστινό κομμάτι είναι και απο διαφορετικό υλικό !

....Μένει να απαντηθεί στα επόμενα post του Διονύση

Καλησπέρα παιδιά.

Συγγνώμη που καθυστερώ αλλά είμαι λίγο πιεσμένος αυτές τις μέρες στη δουλειά αλλά και με τις εργασίες που πρέπει να γίνουν στο body..

Πρέπει να τελειώσω τα ανοίγματα με προσοχή και ακρίβεια για να φύγει στον καλλιτέχνη που θα το βάψει! Αυτός χρειάζεται 10 μέρες για τη δουλειά, βάλε και τις μέρες της μεταφοράς… Ίσα που προλαβαίνω να είναι έτοιμο για την Κέρκυρα!!!
Αλλιώς θα τελειώσει μετά το event..  :-X

Τώρα όσο αφορά το κέντρο βάρους με το body φορεμένο.

Οι μέχρι τώρα δοκιμές δείχνουν πολύ καλό ζύγισμα (level).

Λαμβάνοντας υπόψη τις αλλαγές που έγιναν με την αφαίρεση του πανελ από την μπούμα, το διαφορετικό υλικό που είναι κατασκευασμένο το body (το glass fiber εμπρός τμήμα είναι πιο βαρύ από όλο το πίσω που είναι carbon), και μερικές αλλαγές στην τοποθέτηση κάποιων εξαρτημάτων του ελικοπτέρου, έκατσε μια χαρά!

Στο συνολικό βάρος τώρα, υπολογίζοντας τη δίαιτα που έγινε (συν ακόμη λίγη που θα γίνει στα skids) και την αφαίρεση του canopy.. Με πρόχειρους υπολογισμούς το ελικόπτερο στο σύνολο θα είναι κάπου στα 100 με 150 γραμμάρια βαρύτερο, πράγμα που στην ουσία δεν θα είναι ορατό μιας και το όφελος της βελτιωμένης αεροδυναμικής του μοντέλου θα το επικαλύψει.

Θα επεκταθώ σε όλα αυτά με μετρήσεις και παραπάνω υλικό μόλις τελειώσει γιατί τώρα δεν υπάρχει χρόνος για συγγραφή..

 :thumbs up:

Καλησπέρα σε όλους τους φίλους!

Μια πολύ κουραστική εβδομάδα έφτασε στο τέλος της και ναι, ολοκλήρωσα όλες τις μετρήσεις, τα κοψίματα και τα τρυπήματα με επιτυχία και χωρίς σοβαρά προβλήματα!!

Επιτέλους! Το body είναι μέσα σε μια κούτα και αύριο θα ξεκινήσει το ταξίδι του με προορισμό την Κέρκυρα όπου εκεί ο φίλος και καλλιτέχνης Σταμάτης θα το αναλάβει με τους αερογράφους του!

Η δουλειά που έχει να κάνει ο Σταμάτης επάνω στο body δεν είναι και εύκολη.. Απαιτεί ακρίβεια και σταθερό χέρι! Τη φαντασία τη βάζω στην άκρη διότι εδώ είπα να βάλω το χέρι μου εγώ..

Μετά από διάφορα σχέδια κατέληξα στο τελικό και για να του κάνω και τη ζωή πιο εύκολη και για να μη χάνουμε χρόνο χάραξα τρείς πλευρές για να ξέρει ακριβώς που θέλω τι..

Γενικά είμαι περίεργος άνθρωπος και προς αποφυγή παρεξηγήσεων είπα να αφιερώσω μια ωρίτσα ακόμη γιατί όσο και να του τα εξηγήσω από το τηλ ή από mails απλά θα γίνει λάθος..
Οπότε με μια ταινία χάραξα όλες τις γραμμές στο ένα πλαϊνό, επάνω και κάτω.. για να πάρει τις μετρήσεις του και να αρχίσει άμεσα!

Σε χαρτοταινίες έχω αντιστοιχίσει τα σχέδια που θέλω να μεταφέρει μέσα στις περιοχές που έχω χαράξει..

Προφανώς θα ακολουθήσω το σχέδιο και τα χρώματα του canopy, με λίγες αλλαγές και φαντασία να ακολουθεί και στο υπόλοιπο body.

Σκοπός είναι να είναι καλά ορατό το μοντέλο στον αέρα και να μείνουν και μερικά σημεία άβαφα (μόνο βερνίκι) για να φαίνονται τμήματα απ το πανέμορφο σπιτικό carbon που με τόσο κόπο κατάφερα να φτιάξω!

Αφού λοιπόν κόψαμε, κάναμε τρύπες, υαλοχαρτίσαμε αρκετά και ασταρώσαμε σε σημεία.. Είμαστε έτοιμοι!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/201.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/202.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/xcellbody.jpg)

Έτσι λοιπόν κάπου εδώ σας αφήνω.. Μόλις επιστρέψει το body από Κέρκυρα θα έχουμε νεότερα με φωτογραφίες και λίγες δοκιμαστικές πτήσεις γιατί ίσα που προλαβαίνει να ξαναπάει Κέρκυρα αλλά σε άλλη περιοχή και για διαφορετικό λόγο!!

Για να δούμε λοιπόν..

 8)smiley

αντε να το δουμε στην κερκυρα  :thumbs up:

Μπραβο ρε διονυση.  Εισαι αυτο που θελουμε να γινουμε ολοι οι υποληποι. Περιμενω πως κ πως να περασουν οι μερες να το δω απο κοντα

Respect στο Διονύση,.... Κυριολεκτικά όμως !!!

Αναμένουμε φωτογραφίες, βίντεο όπως και δήποτε, καθώς επίσης και εγγραφα σχόλια.

Αντε περιμενουμε να το θαυμασουμε

Σήμερα έλαβα ένα μικρό δείγμα με φωτογραφικό υλικό από τον Σταμάτη που κάνει το βάψιμο..   :)

Καθάρισμα, μόνωση, αστάρωμα, βάψιμο το λευκό, γράμματα (carbon..), βερνίκι..

Οι φωτογραφίες είναι πολύ χαμηλής ανάλυσης από κινητό τηλέφωνο.. Αλλά ήταν ικανές να με κάνουν να χάσω τον ύπνο μου!!

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s1.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s2.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s3.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s4.jpg)

 :D :D :D :D :D :D :D :D

Σειρά έχει το κόκκινο και οι σκιές...........

 :thumbs up:

Απόλυτα φυσιολογικό το κρίνω αυτό που έπαθες Διονύση διότι ο άνθρωπος κεντάει!!!!  :D   :thumbs up:

Οταν δε πέσει το κόκκινο και οι σκιές τότε δεν θα είσαι ο μόνος που θα έχει χάσει τον ύπνο του!!!  ;D

Δηλαδή όταν τελειώσει,......τι θα πάθουμε ? :D :D :D :D :D

Θα πάθετε ότι έπαθα εγώ μόλις τώρα...

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s6.jpg)  (http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s8.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s5.jpg)  (http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s7.jpg)

Σκιές, βερνίκι και έφυγε!

 :D

πανέμορφο Διονύση  :thumbs up:

Δεν κοιμάμαι τώρα πια τα βράδια!!!!!!!!!!  :D   :D

Εγινε κουκλί, μπράβο παιδιά!!!  :thumbs up:  :thumbs up:

Διονύση έγινε πολύ ωραίο, καλορίζικο και καλές πτήσεις (ανθρακονημάτινες)...........................

Καλημέρα σε όλους.

Όντως ο Σταμάτης κάνει πολύ καλή δουλειά! Αν και δεν είναι έτοιμο ακόμη, τα δείγματα είναι εντυπωσιακά!!!
Ακολούθησε το σχέδιό μου και με λίγες ακόμη καλλιτεχνικούς ψεκασμούς δημιουργεί κάτι μοναδικό.

Σήμερα ελπίζουμε να τελειώσει το έργο, με τις τελικές σκιές και το τελικό βερνίκωμα για να μπορέσει να το διώξει πριν το ΣΚ..

Μετά το τελικό βερνίκι θα πρέπει να μείνει τουλάχιστον 24 ώρες να σκληρύνει καλά το βερνίκι για να μπορέσει να συσκευαστεί και να αποσταλλεί με ασφάλεια..

 :thumbs up:

Το πρώτο βερνίκι ‘ασφαλείας’ έπεσε!!  :)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s9.jpg)  (http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s10.jpg)

Μένουν λεπτομέρειες.. μικρο-διορθώσεις, σκιές, εφφέ και τελικό βερνίκι!!

 :thumbs up:

Ποιημα φίλε Διονυση!!πολύ επαγγελματικό αποτελεσμα!!Καλή συνέχεια!! :thumbs up:

Έχω μουσκεψει... Μόνο αυτό λέω...
Μπράβο στα παιδιά, φοβερή μηχανική, ιδέα και εκτέλεση.

Εύγε!!!

 ;D ;D

Να στε καλά ρε παιδιά!!

και λίγο ουρίτσα...   ^-^

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s11.jpg)  (http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/s12.jpg)

 :D :D :D :D :D

 :thumbs up:

Έργο Τέχνης!!!  :thumbs up: :thumbs up:

Καλα σοβαρα θα πεταξεις με αυτο; Κριμα δεν ειναι;  :)

ΔΕΝ επιτρέπετε να εξυψωνουμε τον "βαφέα" χωρίς να υποβαθμίζουμε το έργο του, αλλά τα εύσημα πάνε στον "κατασκευαστή"
Γνώμη μου.

 :thumbs up:


Εννοείται.! Με μοντέλα στο ράφι αερο-μοντελιστής δεν γινεσαι..   ;)



Ναι μεν έχει πέσει πολύ δουλειά στο κατασκευαστικό.. Αλλά να το βάψω μόνος μου δεν θα μπορούσα και να το φτάσω σε αυτό το επίπεδο!!

Οπότε ναι.. Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει και στον καλλιτέχνη μας.
Μόλις ολοκληρωθεί θα κάνω μια εκτενή αναφορά στο Σταμάτη για τη δουλειά του..

Καλη συνέχεια. Τα λέμε Κέρκυρα!

 :thumbs up:

Καλησπέρα σε όλους.

Επιτέλους!   :beer:

Μετά από 6+ μήνες δουλειάς, το body έχει ολοκληρωθεί!  :D

Ένα ακόμη project έφτασε στο τέλος του με το αποτέλεσμα να είναι μακράν πέρα των προσδοκιών μου!

Ορίστε και μερικές φωτογραφίες.
(περισσότερες φωτογραφίες εν πτήση και βίντεο με περισσότερα πλάνα θα ανεβάσω στο θέμα με το ελικόπτερο μόλις βρούμε λίγο χρόνο..)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/f1.JPG)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/f2.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/f3.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/f4.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/f5.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/f6.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/f7.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/f8.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/3/f11.jpg)



Αν δει κάποιος (που δεν γνωρίζει το θέμα) τις πρώτες φωτογραφίες της κατασκευής και τις τελευταίες, θα δυσκολευτεί πολύ να πιστέψει ότι πρόκειται για το ίδιο πράγμα..

Τελικά όλα γίνονται. Το να βάζει κανείς στόχους ενώ εκ των προτέρων ξέρει ότι πρέπει να διαβεί ανεξερεύνητα μονοπάτια για να τους πετύχει, είναι μεγάλη υπόθεση..

Αυτό το project ήταν μεγάλο σχολείο.

Το αποτέλεσμα δεν είναι τέλειο. Το τέλειο είναι πολύ μεγάλη κουβέντα, ειδικά για κάτι χειροποίητο..  Σκοπός όμως είναι να πλησιάζουμε όσο περισσότερο γίνεται και να γινόμαστε λίγο καλύτεροι κάθε φορά..



Ευχαριστώ θερμά όλους εσάς που ήσασταν μαζί μου σε αυτό το κατασκευαστικό ταξίδι. Όλους εσάς που βοηθήσατε με τις γνώσεις και την εμπειρία σας. Όλους εσάς που με τα καλά σας λόγια στηρίξατε αυτή τη προσπάθεια απο μακριά που στην αρχή φάνταζε για πολλούς (και όχι άδικα) σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας..



Κάπου εδώ αξίζει να δώσω δημόσια τα συγχαρητήριά μου στον άνθρωπο που φιλοτέχνησε την κατασκευή μου..
Τον Σταμάτη Ζερβό από την Κέρκυρα, για την απίστευτη δουλειά που έκανε με το βάψιμο – αερογραφία του body.

Ο Σταμάτης είναι πολύ καλό παιδί, επαγγελματίας, κύριος στις συμφωνίες του και σε αυτό το project δούλεψε κάτω από αρκετή πίεση ( από εμένα ) σε σχέση με το χρόνο υλοποίησης,  την ποιότητα του τελικού αποτελέσματος και ούτε ο καιρός δεν τον βοηθούσε! Τελικά όμως τα καταφέραμε και το body έντυσε το ελικόπτερο και πέταξε στην Κέρκυρα στην 4η Πανελλήνια  συνάντηση Τηλεκατευθυνόμενων ελικοπτέρων!

Αφού έχω την άδειά του, σας παραθέτω τα στοιχεία του εδώ, έτσι ώστε αν κάποιος χρειαστεί τις καλλιτεχνικές υπηρεσίες του να τον προτιμήσει. Αξίζει.

Σταμάτης Ζερβός
6979041910

Facebook Page του Σταμάτη (https://www.facebook.com/Stamatis-Aerografies-%CE%A3%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%91%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82-185176481520201)


Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω θερμά το ''δεύτερο ζευγάρι χέρια μου'' και φίλο, τον Νίκο Θεοδώση από τη Ζάκυνθο.

Εκτός του ότι σχεδόν όλες οι εργασίες έγιναν στην έδρα του δηλαδή στο εργαστήριό του, πρακτικά η βοήθειά του ήταν ανεκτίμητη ειδικά στα πολύ αρχικά στάδια της κατασκευής αλλά και στα τελευταία, όπου δύο χέρια συνήθως δεν αρκούν για κάποιες δουλειές..

Κάπου εδώ λοιπόν και αυτό το θέμα κλείνει, με επιτυχία και περίσσια ικανοποίηση.

Σας ευχαριστώ ξανά όλους.

Υγεία, ευτυχία, και δημιουργικότητα.

Καλή συνέχεια σε όλους.

 :thumbs up:

Καλησπέρα σε όλους!

Υπό συζήτηση το επόμενο composite project  ::)

Και είδα ότι ξέχασα να ανεβάσω το βίντεο με το body..  :o

Το βίντεο αυτό το τράβηξε ο Γιάννης Αντωνιάδης στο event στην Κέρκυρα. - Thanks Heli-Doctor  :)

Άντε καλό καλοκαίρι!!  :thumbs up:


j1DHQnxTpjY

'Ωωωωωωω........το ΑΤΙΜΟ !!!!! ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΣΤΕΙΕΥΕΤΑΙ !!!

Ευχαριστούμε Διονύσιε για την παρουσίαση, τη συμμετοχή στην (αγαπητή μας) Κέρκυρα και την πτήση σου. Νομίζω διαφορετικά δεν θα είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την ωραία (μέσα στο άγχος) πτήση σου.

Ως συνήθως, ο Γιάννης και Νίκος και πάλι έβαλαν "χεράκι" για να υλοποιηθεί αυτό που απολαμβάνουμε.

Να είστε καλά όλοι σας.  

 :)

Όντως Νίκο με είχε κυριεύσει το άγχος και δεν μπόρεσα να ευχαριστηθώ όσο θα 'θελα την πτήση.. Αλλά το event ήταν υπέροχο και η Κέρκυρα έρωτας.

Όλα καλα!

Κρίμα που δεν τα κατάφερες! Eλπίζω σε επανασυνάντησή μας σε επόμενο event.

 :thumbs up:

Σχεδόν ένα χρόνο μετά, και αφού η εποχή το επιτρέπει, είπα να βάλω τις τελευταίες πινελιές στο body.  ::)

Ο Σταμάτης έχει κάνει τρομερή δουλειά με το βάψιμο αλλά στο βερνίκωμα υπήρχαν μερικές ατέλειες. Τον είχα πιέσει αρκετά σε σχέση με τον χρόνο παράδοσης και ήταν λογικό να γίνουν λάθη.

Αυτές οι δουλειές δεν θέλουν βιασύνες!

Το body βγήκε από το μοντέλο και ανέλαβα εγώ ο ίδιος τις διορθώσεις, τις προσθήκες και τα αυτοκόλητα.

Πρώτο βήμα ήταν το τρίψιμο για να ματάρω το βερνίκι και να ισιώσω κάποια τρεξίματα που υπήρχαν στο πίσω - πάνω μέρος του body και μερικά μπιμπίκια...

Με 1200άρι υαλόχαρτο κατέβασα τα τρεξίματα και πέρασα πολύ προσεκτικά όλο το body έτσι ώστε να τρίψω το βερνίκι αλλά να μη φτάσω στις αερογραφίες!!  :-\

Στη συνέχεια έριξα το βερνίκι και το άφησα να στεγνώσει καλά. Μια εβδομάδα μετά έπιασα το αγαπημένο μου εργαλείο.. τον αλοιφαδόρο!  :D

Με αρκετή προσπάθεια μέσα σε 40 λεπτά είχε τελειώσει και το γυάλισμα! Παρά την ποιότητα των φωτογραφιών (είναι από το τηλέφωνο) οι ανακλάσεις από τα φώτα δίνουν μια ιδέα για το αποτέλεσμα.

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/4/5.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/4/7.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/4/8.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/4/9.jpg)

(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/4/10.jpg)


Στη συνέχεια, μπήκαν οι φλάτζες αλουμινίου στις εξατμίσεις με εποξική κόλλα, ανοξείδωτες βίδες 2ΜΜ και μερικά αυτοκόλλητα.


(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/4/4.jpg)


Τέλος τοποθέτησα στις άκρες του body προστατευτικό πλαστικό (από SAB Goblin) για να προστατεύσω τη βαφή!


(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/4/6.jpg)


Το body, τώρα είναι ολοκληρωμένο όπως το είχα φανταστεί με όλες τις λεπτομέρειες και είμαι πολύ ικανοποιημένος από το τελικό αποτέλεσμα.


(http://www.aeroworks.gr/xcellturbine/4/11.jpg)


Τελικό βάρος κάπου στα 650 γραμμάρια!
(στη φωτογραφία δείχνει 617,4 αλλά το κρατάω από επάνω για να σταθεί στη ζυγαριά..)

Το βάφτισα κιόλας! BLACKOUT - T700CFZ   :)

Τώρα θα ξαναμπεί μέσα του το ελικόπτερο και μόλις σταματήσει η βροχή θα βγει ξανά στον αέρα!

 :thumbs up:

Aψεγαδιαστο αποτέλεσμα!Τελειότητα παντού! BLACKOUT πάθαμε!!Μπράβο φίλε Διονύση!Καλές πτήσεις! :thumbs up:

Φιλαράκο απλά ΤΕΛΕΙΟ! 1000 Μπράβο για την δουλεία σου! Να το χαρείς σου εύχομαι!

Αψεγάδιαστο φαίνεται.. για να είναι αψεγάδιαστο φίλε Αργύρη έχουμε μέλλον ακόμη μπροστά μας....   ;D


Να σαι καλά Φώτη! Ελπίζω να τα πούμε και από κοντά το Φλεβάρη φίλε!  :thumbs up:

Ομορφος Διονύση ,αντε να σε ξαναδουμε στην κερκυρα του χρονου

 :thumbs up:   Διονύσηηηηηη κουκλα το εργαλειοοοο, Μπραβοοοοο....!!!  :thumbs up:

  Χρησταρας

Αντώνη thanks φίλε! Ελπίζω να σας ξανα δω στο πανέμορφο νησί σας!


Γειά σου Χρηστάρα!  :thumbs up:

κατα 99% θα τα πουμε στο Jet Event :)

 :D :D :D :D :D :D
 :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up:

 :beer: