Aeromodelling GR

 Ατελείωτες είναι οι ώρες που έχουμε ξοδέψει στην ομάδα (απ’ όποιους  και να απαρτίζεται την κάθε φορά) συζητώντας περί του καλύτερου ανεμόπτερου και της κάθε παραμέτρου που το καθιστά το καλύτερο. Και φυσικά η ιδέες περί κατασκευής ενός εξολοκλήρου σχεδιασμένου και κατασκευασμένου από την ομάδα, πάντα υπάρχει στο τραπέζι, αλλά και κατά προέκταση στους πάγκους, με τα γνωστά σε πολλούς αποτελέσματα (Καλεμόπτερα, Lavas, οι υπέροχες άτρακτοι του Γερασιμάτου, οι μπουμάρες του Αθανάσιου κλπ).



(http://img833.imageshack.us/img833/356/ynbe.png)

Το όμορφο 4μετρο του Δάσκαλου

(http://img11.imageshack.us/img11/9078/nxo5.png)

Καλεμόπτερο

(http://img841.imageshack.us/img841/103/xuag.png)

Lavas από τον товарищ Θέμη.

(http://img17.imageshack.us/img17/2073/ltcg.png)

Από τα κεντήματα "Γερασιμάτος"
(Τέτοια ποιήματα δεν μπορούν παρά να είναι πηγή έμπνευσης για ονειροπόλους -οσάν της αφεντιάς μου-...)



 Η χάρη που μου δόθηκε να βρίσκομαι ανάμεσα σε ανθρώπους με τόσο ταλέντο (αλλά και γνώση στον κάθε τομέα) και με τις ίδιες ανησυχίες σχετικά με ένα αντικείμενο που εξίσου αγαπάω, δεν μπορούσε παρά να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από πλευράς μου προς την αποπεράτωση ενός σχεδίου που πάντα υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού κάθε αερομοντελιστή:

Να πετάξω το δικό μου αεροπλάνο.


 Για την ακρίβεια το υβρίδιο που προέκυψε από τις ιδέες και την ειδικότητα του κάθε συνοδοιπόρου μου και αυτών που πιστεύω εγώ (με τις όποιες γνώσεις έχω αποκομίσει κατά την πορεία μου σ’ αυτό τον όμορφο και ενδιαφέρον κόσμο).


 Ανά καιρούς και κατά περιόδους οίστρου, έχω ξαναεπιχειρήσει παρόμοια εγχειρήματα, σύμφωνα  με το τι πετούσα την αντίστοιχη εποχή (πλαγιά επί το πλείστον, μέχρι που πρόσφατα ξαναπροέκυψε η -απόλυτη κατά τη γνώμη μου δοκιμασία γνώσεων και ικανοτήτων- πτήση πεδιάδας με τη χρήση θερμικών), με τα ανάλογα αποτελέσματα. Νομίζω πως η χαρά και η ικανοποίηση κάθε φορά που στο αέρα βρίσκεται η κατασκευή του καθενός μας, είναι ανυπολόγιστης αξίας.



(http://img11.imageshack.us/img11/549/x9r.png)

Monkey Swinger 60"άρι διασκευασμένο με f/g άτρακτο, all moving ELE, SDκάτι άεροτομή σε foam ντυμένο με καπλαμά φτερό.

(http://img194.imageshack.us/img194/5659/w5hf.png)

Ακόμα παλαιότεροι πειραματισμοί μου. Puma ένα fun-flier που του είχα αλλάξει τα "φώτα".



 Αυτή τη φορά όμως έχω στη διάθεσή μου κορυφαία "υλικά", οπότε και οι προοπτικές με κάνουν πιο αισιόδοξο από ποτέ. Από τη μία, οι προσφάτως αναδομημένες γνώσεις μου σους φυσικούς νόμους που διέπουν την ανεμοπορία (από το διαφωτιστικό σεμινάριο του Θείου μας), αλλά και οι ατελείωτες -κυριολεκτικά- ώρες συζητήσεων τον τελευταίο καιρό (στην πραγματικότητα περί διαμαχών επρόκειτο), με τον εξ επαγγέλματος ειδήμων γνωστού μας "Δάσκαλου". Και κατά δεύτερο λόγο οι τεχνικές λύσεις που μου προσφέρονται από τους υπόλοιπους (Αθανάσιος-master of cdr και πηγές lazer-cutter, Γερασιμάτος για τις ατράκτους, Καλέμης σε ότι αφορά κατασκευαστικά και δομικά θέματα, Ο Δέλτας που κατέχει μαύρη ζώνη στο Profili -που μου έκανε διάφορες μ@%@&!#$-, αλλά και γενικότερα ιδέες και παρατηρήσεις που κατά καιρούς ειπώνονται στις συζητήσεις μας και με τους υπόλοιπους), νομίζω πως αναπόφευκτα οδηγούν σε μια επιτυχημένη συνταγή.


 Η γενική ιδέα αφορά ανεμόπτερο με άνοιγμα 3,3m, με έλεγχο RudderElevatorFlap, αποσπώμενο AllMoving Elevator, σε δύο εκδόσεις, μία με ένα ελαφρύτερο D-Box φτερό για χρήση ατράκτου με ηλεκτρικό μοτέρ και μία πιο ενισχυμένη για απογειώσεις με βίντσι (λάτρης αγνότερων καταστάσεων γαρ). Η κατασκευή  θα είναι από balsa και συνθετικά υλικά (κυρίως carbon, glass) σχεδιασμένο ώστε να συναρμολογείται το δυνατών ευκολότερα, να αναπαραχθούν όσες κόπιες χρειάζεται, αλλά και να μπορούν να προσαρμοστούν οι όποιες αλλαγές κριθούν αναγκαίες κατά την πορεία του.


 Η αεροτομές που θα χρησιμοποιηθούν είναι δικής μου έμπνευσης, ένα υβρίδιο αυτών που πίστευα ότι εξυπηρετούν το σκοπό και το είδος πτήσης για τον οποίο προορίζονται. Τα αποτελέσματα (polars) ήταν ικανοποιητικά και εφόσον πήρα και την συγκατάβαση του Δασκάλου (σε ύφος: -ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ!!!), προχώρησα στο σχεδιασμό ακολουθώντας όσο απλούστερες γραμμές γινόταν με τη βοήθεια αρχικά του Profili και κατόπιν του CorelDraw, SailPlaneCalculator και του XFLR5.



(http://i.imgur.com/D2nGEMq.png)

(http://i.imgur.com/0gQ6Ouv.png)

 Δείγματα από τα polars



 Η ονομασία δόθηκε μετά της γνωστής κατηγορίας νεφών, αλλά μου άρεσε επίσης και ο συνδυασμός του λατινικού Altus (ψηλά αλλά και –ακόμη καλύτερα- μεγάλος) και Stratus που παραπέμπει στο επίθετό μου. Παράλληλα του ορίζω και ένα στόχο…


  Μέχρι στιγμής, έχοντας καταλήξει στο τελικό σχήμα βρισκόμαστε (και αναφέρομαι στον πληθυντικό γιατί ο Αθανάσιος χρήστηκε συνοδοιπόρος σε αυτή την πρώτη προσπάθεια) λίγο πριν την κοπή των πρώτων σετ ribs, οπότε και κοντά στην πρώτη συναρμολόγηση. Η προσπάθειά μου και η όλη εξέλιξη του εγχειρήματος θα καταγραφεί σε αυτό το thread και φυσικά θα συνοδευτεί από αρκετό φωτογραφικό υλικό αλλά και σχολιασμό.


 Προσκαλείστε όλοι να συμμετάσχετε με τα δικά σας σχόλια ή και τις παρατηρήσεις σας (άλλωστε το ενδιαφέρον σας αναμένω να με κρατήσει σε εγρήγορση), αλλά επίσης θα προσκαλέσω και τον Αθανάσιο (τον χώνω αγρίως τώρα) να καταγράψει και αυτός από την πλευρά του την δική του εμπειρία αλλά και να συμπληρώσει τυχών παραλήψεις μου.






(http://i.imgur.com/V8b7pBO.png)

(http://i.imgur.com/F5mh9iY.png)

(http://i.imgur.com/sYuMNJA.png)

 :)

τελικα υπαρχει το τελειο   ανεμοπτερο  ? ολοι αυτο ψαχνουν αλλα ο εχθρος του καλου ειναι το καλυτερο .καλη συνεχεια στην κατασκευη

το τέλειο ανεμόπτερο για τον καθένα είναι πάντα αυτό που χτίζει και πετά και στο τέλος θα τον εμπνεύσει να φτιάξει ένα ακόμη καλύτερο στο μέλλον

Αγαπητέ ανηψιέ Γιώργο, διαπιστώνω με μεγάλη χαρά την έμπρακτη εκτόνωση της αεροναυπηγικής ορμής, όχι μόνο της δικής σου, αλλά και όλης της ομάδας.

Τα δύο τελευταία χρόνια, το μοτο-ανεμόπτερο F5J περνάει σε νέες τακτικές πτήσης (με τους νέους κανονισμούς) και οι μεγάλοι κατασκευαστές, αποφάσισαν να του δώσουν ιδιαίτερη προσοχή, γι’ αυτό και παράγουν πλέον πολύ ελαφρά σκάφη.

Και απ΄ ότι ακούμε, στους αγώνες πλέον οι αθλητές θα κατεβαίνουν με τρία διαφορετικά ανεμόπτερα, (κυρίως ως προς την φόρτιση) ένα για κάθε παράθυρο καιρικών συνθηκών.

Δηλαδή στην πράξη απομακρύνεται η παλιά τακτική να έχεις ένα ελαφρύ (και ανθεκτικό) σκάφος και να το επιφορτίζεις έως την μέγιστη ταχύτητα ανέμου. Αρκεί να σκεφθούμε ότι το ανθεκτικό θα είναι και αρχικά πιο βαρύ από ένα ίδιο με την αρκούσα αντοχή για πτήση σε νηνεμία.

Οταν λέμε «σχεδιάζουμε ένα ανεμόπτερο», πρέπει να έχουμε αποφασίσει για ποιες καιρικές συνθήκες το προορίζουμε.

Αν οι τρεις φάκελλοι ταχυτήτων είναι : 1) Νηνεμία χωρίς παρουσία θερμικών, 2) Μέση περιοχή ταχυτήτων ανέμου με θερμική δραστηριότητα, και 3) Μεγάλες ταχύτητες με αμφίβολη την παρουσία ή δυνατότητα εκμετάλλευσης θερμικών, δεν έχουμε παρά να σκεφθούμε απλά.

Όταν υπάρχουν θερμικά, είναι θέμα εμπειρίας να τα εκμεταλλευτείς στο έπακρον. Φυσικά χρειάζεται και το ανεμόπτερο κατάλληλης επιφόρτισης και αντοχής.

Όταν φυσάει κοντά στο όριο, πράγματι ακόμα και οι καλοί χειριστές τα βρίσκουν σκούρα, να κρατηθούν για 10 λεπτά στον αέρα. Επίσης , και εδώ χρειάζεται το κατάλληλο ανεμόπτερο (επιφόρτιση και αντοχή).

Αρα στις δύο παραπάνω καταστάσεις, παίζει ρόλο και το ανεμόπτερο και η επιδεξιότητα του πιλότου.

Στην τρίτη κατάσταση (νηνεμία χωρίς θερμική δραστηριότητα), η επιδεξιότητα του πιλότου είναι άχρηστη. Αρκεί να μην κάνει λάθη δίνοντας περιττές εντολές που φρενάρουν το σκάφος. Σε αυτή την κατάσταση η νίκη εξαρτάται 100% από το σκάφος. Οποιος έχει σκάφος με τον μικρότερο – συγκριτικά - βαθμό καθόδου έχει και τις περισσότερες πιθανότητες νίκης (στον γύρο του).

Επιτρέπεται, λοιπόν  μετά από τις επιτυχίες στις δύο προαναφερθείσες δύσκολες καταστάσεις ανέμων, να χάσεις τον αγώνα επειδή δεν τα πήγες καλά στην νηνεμία;

Συζητώντας το θέμα με έναν γνωστό Εγγλέζο προμηθευτή, συνέπεσαν οι γνώμες μας ότι αυτό που λείπει αυτή τη στιγμή από την αγορά είναι ένα Super Lite AVA, δηλαδή ένα πολύ ελαφρύ ανεμόπτερο, με αεροτομή μεγάλης καμπυλότητας, που να προσφέρει τον μικρότερο δυνατό βαθμό καθόδου.

Και τούτο όχι γιατί άλλα ελαφρά «καλουπάτα» μοντέλα δεν μπορούν να έχουν και αυτά μικρό βαθμό καθόδου, αλλά γιατί το AVA και τα παράγωγά του, έχουν το μισό κόστος.

Ολοκληρώνοντας την σημερινή παρεμβολή μου, προτρέπω εσένα και την παρέα, να σχεδιάσετε ένα υπερελαφρύ ανεμόπτερο μικρών ταχυτήτων, RES ή REF για πτήση σε νηνεμία.

Πολυαγαπημένε μας Θείε,

 Ωραία θα ήταν να οφειλόταν μόνο στον οίστρο μας αυτή η έντονη δραστηριότητα, αλλά περισσότερο θα έλεγα πως αποτέλεσμα αργίας είναι (τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση).  Κι επειδή ως γνωστό, τούτη εστί και μήτηρ πάσης κακίας, προσπαθώ να ασχοληθώ με το δυνατόν χρονοβόρα αντικείμενα.


 Διαφωτιστικά και καίρια τα σημεία που αναφέρεις, με τα οποία θα με βρεις σύμφωνο.


 Η αλήθεια είναι πως στον προσδιορισμό κατεύθυνσης που θα κινηθούμε, αρχικα κολλήσαμε. Είχαμε μεγάλη διαφωνία με το Δάσκαλο (ως προς τις αεροτομές κυριότερα), με αποτέλεσμα να καθυστερούμε αρκετά στην επιλογή. Πιο συγκεκριμένα, για την πρώτη προσπάθεια η σκέψη μου ήταν στραμμένη σε ένα ανεμόπτερο που θα μπορούσε να πετάει στις μέσες καιρικές συνθήκες που συναντάμε στον τόπο μας (δεν μπήκα καθόλου στη διαδικασία να σκεφτώ αγωνιστικά, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση), ελαφρύ και γερό ώστε να μπορεί να επιφορτιστεί το δυνατών περισσότερο. Η επιλογή του R.E.F. (και όχι full-house) έγινε γιατί ήθελα ένα σκάφος που εκτός από την απλότητα στην κατασκευή (και λιγότερου βάρους), αλλά κυρίως για να έχω ένα σκάφος που θα μπορώ εύκολα να πετάξω (εγώ και όποιος συνοδοιπόρος) αλλά να μπορώ επίσης εύκολα να "διαβάσω" και μάλιστα από κοντά, επικεντρώθηκα περισσότερο στην ευεληξία δηλαδή (απέφυγα τη μαούνα που θα  πετάει στα όρια του οπτικού μου πεδίου).


 Η πείρα μου στα ανεμόπτερα πεδιάδας δεν είναι μεγάλη ώστε να γνωρίζω απ’ έξω τα χαρακτηριστικά της κάθε δημοφιλούς αεροτομής, οπότε και η επιλογή μου έγινε με γνώμονα τι χρησιμοποιείται ήδη από τα δημοφιλή R.E.S. αλλά και τον τρόπο που προτιμώ να πετάω. Μετά από αρκετούς πειραματισμούς (μιξάροντας ουσιαστικά αεροτομές που χρησιμοποιούν ανεμόπτερα με τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά ) κατέληξα στην παραπάνω, έχοντας κατά νου ότι το κεντρικό panel θα έχει τη δυνατότητα να μεταβάλει την καμπυλότητα του(και διασφαλίζοντας συγχρόνως τα αντίστοιχα ευεργετικά αποτελέσματα), αλλά και ότι πρόκειται περί πολύεδρου φτερού. Εκεί ήταν και η βασική διαφωνία μου με το Δάσκαλο, που ήθελε να χρησιμοποιήσουμε αεροτομή που χρησιμοποιεί ανεμόπτερο με τεράστιο AR, μεγαλύτερης καμπυλότητας, αλλά βασικότερα είναι φτιαγμένη για full-house control.


 Αποκτώντας την εμπειρία που θα προκύψει από την πρώτη αυτή προσπάθεια, τα επόμενα βήματα θα είναι προς πιο εξειδικευμένες κατευθύνσεις και έχοντας ήδη μία βάση πάνω στην οποία θα μπορούμε να κινηθούμε σταθερότερα. Στόχος μου δηλαδή είναι ένα βασικό σχέδιο, στο οποίο με μικρές επεμβάσεις να μπορεί να αναπαραχθεί όποια διασκευή (κυρίως αναφέρομαι στις αεροτομές, τη δίεδρο, flap κλπ) το δυνατόν ευκολότερα.  


 Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα -κατά τις δοκιμές στο XFLR5 μόνο- και με κάποια από τα δεδομένα να έχουν προσδιοριστεί κατά προσέγγιση (όπως τελικό βάρος), είναι αρκετά ενθαρρυντικά. Τουλάχιστον για τις προσδοκίες μου.





Νομίζω πως όλα τα παραπάνω τα προσδιορίζει απλούστερα ο Ο Teo στις δυά απλές του κουβέντες. Tanx  ;)

Βαγγέλα σ'ευχαριστώ για το κουράγιο.  ;)


 :)

(http://i.imgur.com/YNVUxEz.png)

Ενδεικτικά, δύο polars με διαφορετική φόρτιση.




(http://img838.imageshack.us/img838/1291/1qtt.png)
(http://i.imgur.com/8VaS7vY.png)

Άλλο ένα teaser μετά της ατράκτου


 :)

           Γιώργο , ωραίος, κάνε το να τόχουμε στα χέρια μας σε κάνα μήνα. :D
                                          (Η διαφωνία μας δεν είναι άξια λόγου.)

    Γιάννη, τα τετράμετρα που έχουμε φτιάξει είναι στα 19-23γρ και με κάμπερ 3+
Όταν λέτε με τον Neil για ελαφριά εννοείτε 12-15;
Γιατί αν θυμάσαι είχε φέρει ο κ.Κ.Παπαδόπουλος ένα 1.8  με S4083 που το πέταγε και ο κ.Αλέξης και αυτό είχε 9γρ/τ.π !!! Το είχαν κάνει ηλεκτρικό αλλά δεν νομίζω να είχαν ενθουσιαστεί.

Καλησπέρα στην αεροναυπηγική ομάδα της ΕΑΑ.

Οτιδήποτε κάτω από τα 19,5 γ/τ.π. που είναι σήμερα τα AVA και το Pulsar, εμπίπτει εντός της φιλοσοφίας "ελαφρύ".

Αυτό που θέλω να υπενθυμίσω είναι ότι συμφέρει να σκεφθήτε και ένα φτερό με μεγάλη χορδή και μικρό λόγο ανοίγματος, που φτιάχνεται σαφώς ελαφρύτερο, καθώς η δοκός θα είναι πιό χοντρή, άρα η αντοχή της επιτυγχάνεται με λιγότερα υλικά,
θα έχει το πλεονέκτημα του μεγαλύτερο αριθμού Reynold,
και κοντύτερη άτρακτο άρα μικρότερες αδράνειες.

 8)




  Χαρές και πανηγύρια, σήμερα στο καθιερωμένο Κυριακάτικο καφέ. Ο Αθανάσιος (ο οποίος παρεμπιπτόντως νομίζω πως θα πρέπει να έχει ήδη αρχίσει να σκέφτεται τη μετεγκατάστασή του προς τα νότια προάστια…) έφερε την πρώτη κοψιά ribs και διασάλεψε την επικρατούσα επι της παρέας, πρωινή γαληνη.


(http://img854.imageshack.us/img854/917/nfl5.png)

(http://img833.imageshack.us/img833/3688/hxjj.png)

Η πρώτη εικόνα, που έφερε διάπλατα χαμόγελα στο πρόσωπό μου. ^-^

  Είναι όπως φανταζόμουν και ήθελα να είναι (με αρκετή αισιοδοξία), αλλά ακόμη καλύτερα. Λεπτομέρειες που δεν περίμενα να καταφέρουν να αποτυπωθούν (ή κοπούν καλύτερα), ήταν ξεκάθαρα ορατές. Είναι βέβαια και ο ενθουσιασμός του να αντικρίζεις το δημιούργημα που μετά κώπης έκτισες, αλλά αν κρίνω και από τις αντιδράσεις των συγκαφεποτών μου, νομίζω πως τα έχω καταφέρει αρκετά καλά ως εδώ.


  Προσπάθησα εξ αρχής να δώσουμε στο laser-cutter όσο το δυνατών πιο τέλεια (ως προς το τι μας ζητούσε ο άνθρωπος) αρχεία, ώστε να εξαλειφθεί η όποια πιθανότητα παρέμβασης από πλευράς του. Δεν ήθελα χωρίς να γνωρίζει πού και πόσο μπορεί να επέμβει στη αεροτομή να αλλοιώσει κανένα σημείο της. Σύμφωνα με τον Αθανάσιο (που είχαμε και το πλεονέκτημα, κατά τη διάρκεια της κοπής να μπορεί να παραβρίσκεται και να παρεμβαίνει όποτε χρειάστηκε) τα καταφέραμε. Ο laserάς είναι εξυπηρετικότατος και η τιμή που μας κάνει δεν νομίζω πως υπάρχει αλλού (κι αυτό χάρη στον Αθανάσιο, όχι γιατί μας αγάπησε ο άνθρωπος), οπότε και από πλευράς μας ήθελα να τον απασχολήσουμε το δυνατόν λιγότερο.  Η τελική τοποθέτηση των αεροτομών στα φύλλα balsa, έγινε από τον Αθανάσιο και συνολικά χρειάστηκαν μία ώρα και σαράντα πέντε λεπτά για να κοπούν όλα τα φύλλα.
 

(http://img191.imageshack.us/img191/2466/7974.png)
(http://i.imgur.com/ODJiY3L.png)
(http://i.imgur.com/mdzM555.png)
(http://i.imgur.com/NXv7IW4.png)

Ατελείωτες ώρες δουλειάς στο CorelDraw χρειάστηκαν για να φτάσουν αυτά τα DXF του Profili...


(http://img42.imageshack.us/img42/9838/gky3.png)
(http://i.imgur.com/2A1uK9i.png)
(http://i.imgur.com/JyRFAjV.png)
(http://i.imgur.com/fE7mjoW.png)
(http://img690.imageshack.us/img690/4390/ajo5.png)

...σε αυτή τη μορφή...

(http://i.imgur.com/lgZvM8U.png)

(κατανομή ανά φύλλα, από τον Athas)


(http://img15.imageshack.us/img15/2211/ri70.png)

......και κατ' επέκταση, σε αυτές τις ομορφιές!

(http://img14.imageshack.us/img14/6008/a52j.png)

...

(http://img24.imageshack.us/img24/1313/bx98.png)

...

(http://img703.imageshack.us/img703/4048/skd8.png)

...

(http://img838.imageshack.us/img838/5052/jyej.png)

...

(http://i.imgur.com/MDh3tig.jpg)

...





  Είμαι ένα βήμα πριν από τον πάγκο (να ξεκινήσω συναρμολόγηση) και μένει να καταλήξω στην σύνθεση των spar-caps. Στο κεντρικό panel, το πάχος τους είναι 3mm και θα είναι σαντουιτσάκι carbon-ξύλο. Το μεσαίο στα 2.5mm (πάλι σάντουιτς) και το εξωτερικό, σκέτο carbon 1mm. Shear-webs θα υπάρχουν στο κεντρικό panel (και πάχους ανάλογου της έκδοσης) και από το joiner με το μεσαίο και μετά, σταδιακά θα μικραίνουν (πάντα σε πάχος αναφέρομαι) μέχρι το joiner του εξωτερικού.

  
  Έχω πειραματιστεί ως προς τη δομή των spar-caps μέχρι στιγμής και από βδομάδα (έχουμε ομαδική παραλαβή από fibermax), μετά τα vacumαρίσματα  θα έχουμε και τα πρώτα κολλήματα επί χάρτου…



 :)

Μπραβο παιδια πολυ καλη δουλεια ανυπομονω να δω το
τελικο αποτελεσμα  :thumbs up:

Να'σαι καλά φίλε μου.
 
Είναι πάνω από μία εβδομάδα που έχω αυτή την εικόνα στον πάγκο μου…

(http://img4.imageshack.us/img4/4988/wge.png)

(http://img46.imageshack.us/img46/1286/s95.png)

(http://img833.imageshack.us/img833/2620/d1bz.png)

(http://img607.imageshack.us/img607/3906/brl.png)

(http://i.imgur.com/O8l2OEc.jpg)

 …προκλητικά να με προσκαλεί σε περιπτύξεις με κόλλες, συνθετικά υλικά και άλλα βοηθήματα...





 

 Η τύχη μου όμως δεν πολυβοηθάει τελευταία. Η μάνα μου παρασύρθηκε από αυτοκίνητο, το σπίτι μου πλημμύρησε και δεν ξέρω τι άλλο μου επιφυλάσσει άμεσα.

 Όλα αυτά τα γεγονότα εξάντλησαν αρκετή από την ενέργειά μου, όχι όμως και την όρεξή μου για το έργο που έχει ξεκινήσει…

 Θα επανέλθω άμεσα, μόλις κατασταλάξουν (μεταφορικά και κυριολεκτικά) λίγο τα πράγματα και μπορέσω να ξαναμπώ σε «κανονικούς» ρυθμούς.



 :(

 Ο αχρείος, παραλίγο να ξεχάσω (παραλίγο… ;)) τις υπέροχες εκτυπώσεις του πρωτότυπου, που μου έφερε από την Κυριακή  ο "ποιος άλλος" Αθανάσιος.
 



(http://img829.imageshack.us/img829/8458/3ljx.png)

(http://img855.imageshack.us/img855/9230/fhic.png)

Elevator (διπλή εκτύπωση, εφόσον υπήρχε ό χώρος στο χαρτί)


(http://img42.imageshack.us/img42/7182/h058.png)

Rudder


(http://i.imgur.com/5o4XgKV.jpg)

(http://img33.imageshack.us/img33/7310/bnrb.png)

Κεντρικό panel




 :)

   Κατάφερα να κάνω μερικές δοκιμές (κάποιοι λένε πως το παράκανα), για να βρω το κατάλληλο σάντουιτς από το οποίο θα κόψω τα spar-caps των φτερών. Δοκίμασα πολλά και διάφορα υλικά (balsa, φλαμούρι, carbon, γυαλί...) σε διαφορετικές διατάξεις. Χρησιμοποίησα vacuum-bagging ώστε να καταφέρω καλές εφαρμογές μεταξύ των υλικών, αλλά κυριότερα για να αποφύγω το έξτρα βάρος της παραπανήσιας εποξικής (που με το vacuum ξερνιέται).

   Εκτός από το τελικό βάρος του κάθε συνδυασμού που κατάφερα, σημαντικό κριτήριο επιλογής αποτελούσε η αντοχή του κάθε δοκαριού σε διάφορα τεστ που σκαρφίστηκα.

   Μπορώ να πώ ότι εξασκήθηκα αρκετά στο vacuuming (φωτιά πήρε το μάρμαρο, έπεται όμως και το D-box...), αλλά και άδραξα της ευκαιρίας να λαμινάρω κάποιες πλάκες ακόμη που θα μου χρησιμεύσουν σε διάφορα σημεία της κατασκευής.


(http://img59.imageshack.us/img59/4601/nkn3.png)

Το μάρμαρο πρέπει να γυαλίσει, σαν να περάστηκε με Overlay (περάστηκε με Overlay).



(http://img837.imageshack.us/img837/1746/qq9h.png)

Συγκεντρώνονται τα υλικά...



(http://img855.imageshack.us/img855/5845/oag1.png)

...και προετοιμάζονται (εξασφαλίζουμε την καλή διεισδυτικότητα της εποξικής)...



(http://img7.imageshack.us/img7/3833/60l.png)

...ξεχώρισμα αυτών που θα χρησιμοποιηθούν...



(http://i.imgur.com/dSBCCI0.jpg)

...και στήσιμο. Με τη σειρά, από το μάρμαρο και προς τα επάνω, έχουμε: νάιλον - το σάντουιτς - νάιλον διάτρητο (να διαφεύγει η περίσσια κόλλα) - χαρτί υγείας (για να αναπνέει καλύτερα το πακέτο). Παράλληλα με τα σάντουιτς (μάλλον πείνασα  :P) τρέχει ένα κορδόνι που βοηθάει και αυτό στο να κατανέμεται καλύτερα η υποπίεση, στην άκρη του οποίου στερέωσα το σωληνάκι της τρόμπας μου (ψέματα, του φίλου μου του Γερασιμάτου είναι). Ένα κορδονάκι αρμόστοκος περιμετρικά, είναι αρκετό να στεγανοποιήσει ερμητικά το σακούλιασμά μου και...



(http://i.imgur.com/sTMLQxo.jpg)

...αφού βάλω το χοντρό νάιλον από πάνω (λίγη χαρτοταινία στις άκρες αυτοματοποιεί τη διαδικασία)...



(http://img829.imageshack.us/img829/1255/gy5u.png)

... διακόπτης στο ON...



(http://img694.imageshack.us/img694/687/o8ie.png)

...



(http://img841.imageshack.us/img841/1575/7i88.png)

...



(http://img11.imageshack.us/img11/7668/hjus.png)

...και καπάκωμα με το φουρνάκι.



(http://img41.imageshack.us/img41/84/jyxm.png)

(τα σωθικά του "φούρνου")




 :)

 Με θερμοκρασία ~50⁰C (που παράγουν οι τρείς 40άρες λάμπες εντός του θερμοκιτίου), χρειάζονται περί τις 6-7 ώρες...




(http://img694.imageshack.us/img694/8161/ywgh.png)

...μέχρι ο "δείκτης" μου να σκληρύνει αρκετά...



(http://img812.imageshack.us/img812/3308/uwe5.png)

Παρά τις 6 στρώσεις χαρτιού, είναι εμφανές το ξέρασμα της περίσσιας κόλλας...



(http://img824.imageshack.us/img824/6259/aur0.png)

...



(http://img827.imageshack.us/img827/5443/89u5.png)

... η οποία ενώνει το χαρτί σε ένα ενιαίο σώμα, που εύκολα αφαιρείται με μία κίνηση.



(http://img542.imageshack.us/img542/7563/69jj.png)

Εξίσου εύκολα ακολουθεί και το διάτρητο νάιλον.



(http://img856.imageshack.us/img856/7498/jc6k.png)

Το κορδονάκι που έτρεχε παράλληλα στο σάντουιτς (και που βοηθάει στη σωστή κατανομή της υποπίεσης), απορροφά επίσης αρκετή από την ξερασμένη εποξική.



(http://img35.imageshack.us/img35/560/qz1h.png)

Κι άλλο χαμόγελο ικανοποίησης σκάει...



(http://img268.imageshack.us/img268/6227/po36.png)

Η εξωμαρμάρισή του, είναι τόσο απλή...



(http://img13.imageshack.us/img13/5689/jeyz.png)

...ημέρες και πολλές επαναλήψεις μετά ...



(http://img42.imageshack.us/img42/6833/sy8j.png)

...



(http://img189.imageshack.us/img189/2465/yah9.png)

...



(http://img547.imageshack.us/img547/7133/smdb.png)

...(ίσως εδώ να διακρίνονται και τα σωθικά τους)...





 :)

   Στόχος μου είναι εκτός από μια θεωρητική προσέγγιση -που πάνω κάτω έχει γίνει απ’ όλη την παρέα- , να πάρει το Altostratus το «άγγιγμα» (με όποιον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο) όσων περισσοτέρων ατόμων τη απαρτίζουνε. Κάτι σαν να κλέβω λίγο γούρι απ’ του καθενός τη μαστοριά…



(http://img5.imageshack.us/img5/7756/e8zb.png)

 Στα Kalem-Labs με τον Stage Mngr να δειγματίζει προς τους αδαής (λοιπούς θεατές - δηλ. εμένα και τον Αθανάσιο)...



(http://img823.imageshack.us/img823/561/fm31.png)

...χαρακτηριστική απεικόνιση δακτύλων βιρτουόζου καλλιτέχνη (θα μπορούσε να είναι μοντάζ του χεριού ενός Τσελίστα...), που αν μη τι άλλο προσδίδουν μεράκι. Τα Αθανασοδάκτυλα δεν βρίσκονται τυχαία στο φόντο.



(http://img856.imageshack.us/img856/4739/3jq6.png)

 Αυτή η εικόνα με γεμίζει πάντα ενθουσιασμό. Πολλά όμορφα ταξίδια έχουν ξεκινήσει από το πρώτο δοκαράκι καρφωμένο στο σχέδιο και παρ' ότι έχει περάσει αρκετός καιρός από τη στιγμή που ουσιαστικά ξεκίνησαν οι εργασίες, η χαζοχαρά είναι απερίγραπτη.





 :)

αν και φανατικος ε/πτερας δεν μπορω να αντισταθω στο γλαφυρο τροπο που περιγραφεις
και δηλωνει τοσο πολυ μερακι για αυτο που κανεις

θα σε παρακολουθω με πολυ ενδιαφερον μεχρι το τελος της κατασκευης σου :thumbs up:

καλη επιτυχια

   Καλώς τον και τον Μέρμηγκα (και αν το Ant δεν υποδηλώνει "Θείο" )!  :beer:
 

   Ευχαριστώ φίλε μου για την καλοσύνη σου.

 
   Μεγάλη η χαρά μου όταν διαπιστώνω πως εκτός της αφεντιάς μου, διασκεδάζω και άλλους με αυτό το thread.




 :)

   Κάποιου είδους κατάρα περικλείει την κατασκευή του Altostratus. Δεν πρόλαβα να υμνήσω το Μάστορα Καλέμη και παρ’ τον κάτω. Σπασμένο πόδι και στην αναμονή για επέμβαση ο άνθρωπος…
 

   Θα προσποιηθώ πως δεν συμβαίνει κάτι το μεμπτό σε σχέση με την παρουσίαση και θα συνεχίσω ακάθεκτος…

 
Λαμινάρισα λοιπόν τα κομμάτια που αποτελούν μέρος της βάσης του φτερού (τα #1 δηλαδή) και τα προσάρμοσα (έκοψα τις υποδοχές) ανάλογα με τα block των βιδών συγκράτησης. Η συνέχεια είναι καθιερωμένη ...



(http://img94.imageshack.us/img94/8241/65z.png)

Το λαμινάρισμα...



(http://img593.imageshack.us/img593/3745/97jx.png)

..και τα block των βιδών συγκράτησης. Εδώ φαίνονται και οι υποδοχές για τα mounting-blocks...



(http://img27.imageshack.us/img27/6908/hmga.png)

...τοποθετημένα "dry"...



(http://img189.imageshack.us/img189/3659/m0hh.png)

...



(http://img571.imageshack.us/img571/8524/rz3e.png)

...και η πρώτη συγκόλληση...



(http://img407.imageshack.us/img407/8638/uzhf.png)

...ασταμάτητο από εδώ και μπρός...



(http://img706.imageshack.us/img706/8956/xrnx.png)

...






 :)

Καλησπέρα,

Περαστικά στον Γιώργο και γρήγορα κοντά μας σιδερένιος

Αντώνης Παπαδόπουλος

 Να'σαι καλά Αντώνη.

Ήδη διαβίβασα τις ευχές σου.




Η ερώτηση του εκατομμυρίου:

Ποιό thread ενεργοποιείται σχεδόν αυτόματα μετά από κάθε μου postάρισμα?

Ο νικητής κερδίζει (μετά από κλήρωση, φυσικά) μια τσαπέλα σύκα...



 :)

αντε να το παρει το ποταμι. μη μας βαζεις δυσκολα.

:thumbs up:

Stratigio μαζι του ειμαι

τωρα που το αρχισες ε!! πεστο

   Ανάξιο λόγου.

   Ο στόχος όμως επετεύχθη (νομίζω πως αυτός που έχει τη μύγα, έχει μυγιαστεί...  ;) ) . Τουλάχιστον προσωρινά το έχει κόψει ο τύπος.








 :)

   Αργά και στεθερά προχωράω προς τα joiner :



(http://img13.imageshack.us/img13/2358/2ief.png)

Ως εδώ όλα βαίνουν άψογα...



(http://img812.imageshack.us/img812/368/9xk3.png)

... καθυστέρηση προκαλεί η χρήση αλοιφατικής (διαλυμένη με νερό 1/3), που βάζω στις ξύλινες ανώσεις ( Medium CA στην ένωση με το spar-cap)...



(http://img839.imageshack.us/img839/6084/jawf.png)

...αλλά και ότι κάθε shear-web, κόβεται και προσαρμόζεται ένα προς ένα. Εδώ είχα την επιλογή να κοπούν στο laser, (έτσι όμως ποτέ δεν επιτυγχάνεται η ακρίβει του τρίψει-τρίψει) ή να κατασκευαστεί όλο το κεντρικό panel ισοπαχές, κάνοντας την κατασκευή γρηγορότερη. Οι διαφορές που έπαιρνα όμως στις γραφικές παραστάσεις του XFLR5 -μιας τέτοιας σχεδίασης- μου έδειχναν πως ο δρόμος της αρετής είναι ο δύσκολος.




 :)

                 Πόσο πιο δυσκολο θα ηταν τα νερα της μπάλσας
                                         των shear-web να ειναι κάθετα; Δεν φαντάζομαι να τεμπελιάσαμε.

   Είναι δυνατόν ? ? ?   :o

  Μην μπερδεύεσαι από τα νερά που έχουν μείνει από το τρίψιμο. Πιό πάνω φένεται καθαρότερα.

  Εδώ έχουμε την ελαφριά έκδοση του ηλεκτρικού. Τα spar-caps είναι των 18γρ. (1mm φλαμουριά, 1,5mm balsa και συνολικά 4 φύλλα Uni Carbon 130gr/m²). Τα shear-webs είναι ενιαία 10mm μέτριας πυκνότητας balsa, κάθετα προς τα spar-caps και σε κάποια σημεία θα καπακωθεί με λεπτό ply.

  Στη βαρύτερη έκδοση θα χρησιμοποιήσω spar-caps των 22γρ (2 Χ 1mm φλαμουριά και 7 φύλλα Uni Carbon 130gr/m²). Στα shear-webs υπολογίζω να βάλω δύο φύλλα σκληρή balsa των 5mm κολλημένα στις 90^ο μεταξύ τους και σε 45^ο σε σχέση με τα spar-caps (η γνωστή Βλαδιμιρική μέθοδος).



 :)

    Φτάνοντας στην άκρη του panel, οι καθυστέρηση αυξήθηκε μιας και (λόγω ιδιοτήτων) χρησιμοποιήθηκε epoxy και μάλιστα αργή, για να έχω αρκετό χρόνο να ευθυγραμμίζω με την άνεσή μου, αλλά και γιατί είναι αρκετά δυνατότερη από τις γρηγορότερες. 30' epoxy λοιπόν και μερικές έξτρα ώρες για να πετρώσει (σιγουριάς ανάγκη γαρ).

   Τα joiner θα είναι μασίφ carbon 8X8mm και θα κατασκευαστούν με τη γνωστή (..?) μέθοδο αλουμινοσωλήνας-ποτάσα. Οπότε και οι υποδοχές (pockets) είναι ήδη έτοιμες, κόψιμο στο σωστό σημείο και μικρο-προσαρμογές ήταν γρήγορες. Στα κολλήματα πάλι…




(http://img839.imageshack.us/img839/5571/6clk.png)

Η γωνία που θα σχηματίσει το joiner θα χρειαστεί μιά κάποια προσαρμογή (φάγωμα), οπότε και τα  αλουμινένια pockets δεν θα έρθουν να ακουμπ'ησουν πρόσωπο μεταξύ τους. Η ανάλογη κοπτοραπτική χρειάστηκε στο εξωτερικό rib.




(http://img27.imageshack.us/img27/4043/r46s.png)

Κόπηκε (με ακρίβεια) και το αλουμίνιο...




(http://img546.imageshack.us/img546/9241/n3zs.png)

... dry-fit στις ανάλογες θέσεις για να μετρηθεί το ύψος του τακακιού που θα χρειαστεί...




(http://img839.imageshack.us/img839/8555/498g.png)

...το οποίο και κολλήθηκε (30'epoxy, μην ξεχνιόμαστε)...




(http://img580.imageshack.us/img580/2594/e0kw.png)

...τρίψιμο (να έρθει απόλυτα πρόσωπο με το αλουμίνιο) και πάλι στεγνοδοκιμή (dry-fit καλύτερα, ε;) πριν την τελική τοποθέτηση τους.




(http://img7.imageshack.us/img7/640/a0ht.png)

Η τοποθέτηση έγινε με μεγάλη προσοχή στην ευθυγράμμιση (με τη βοήθεια οδηγού). Αν κάτι ξεφύγει εδώ, οι δυσκολίες αργότερα θα είναι πολλές...




(http://img208.imageshack.us/img208/8223/c2pt.png)

... με επίσης μεγάλη προσοχή (μην χαθεί η ευθυγράμμιση που μετά τόσων κόπων κατακτηθεί), τοποθέτησα βάρος και το άφησα άλλες 2-3 ώρες να στεγνώσει...




(http://img571.imageshack.us/img571/627/w3vc.png)

...εποξικής (και μετά επίσης μεγάλης προσοχής) συνέχεια...




(http://img13.imageshack.us/img13/7717/mgvr.png)

...αμφίπλευρα.




(http://img10.imageshack.us/img10/8317/zu3r.png)

Τέλος ακολούθησε το spar-cap που σε αντίθεση με το πρώτο (άνω) η συγκόλληση εδώ έχει γίνει με epoxy (30', τι άλλο)...




(http://img10.imageshack.us/img10/650/dsee.png)

...




 :)

   Πάλεψα λίγο με την επιλογή υλικού και τρόπου κατασκευής των καπακιών των shear-webs. Βάση σκέψης και διαλόγου, για ακόμη μία φορά ήταν το υλικό που θα αντέχει αρκετά για τη δουλειά που προορίζεται, στην το δυνατόν ελαφρύτερη μορφή. Κατέληξα (ύστερα και από συζήτηση) στο να χρησιμοποιήσω σαν βάση, αρχικά carbon σε unidirectional μορφή από πλάκες 0,3mm που ήδη έχω vacuumάρει, σε συνδυασμό με καπλαμά και ply και με την εξής διάταξη:
 
   Το εξωτερικό (από την πλευρά του joiner αναφέρομαι, γιατί η ίδια διάταξη ακολουθείται –αντίστροφα όμως αυτή τη φορά- και στο κέντρο του panel, που θα κολληθούν οι βάσεις για τις βίδες συγκράτησης) θα καπακωθεί με πλακάκι από το προαναφερθέν carbon λαμιναρισμένο σε καπλαμά 0,6mm και ply των 0.6mm. Το αμέσως επόμενο καπακώνεται με carbon – καπλαμά και το τρίτο στη σειρά, με σκέτο carbon.
   
   Οι ίνες του carbon και τα νερά του καπλαμά, τρέχουν κάθετα προς τα spar-caps και το ply (αν και φύλλα κολλημένα κάθετα μεταξύ τους – θα πει κάποιος) έχει τα δυό εξωτερικά του φύλλα να τρέχουν οριζόντια.

   Ίσως over-kill τελικά, αλλά κάλιο γαϊδουρόδενε, παρά…  Και ακόμα πιο ιδιαίτερα σε ένα τόσο νευραλγικό σημείο.




(http://img823.imageshack.us/img823/1479/i7b3.png)

Τα πλακάκια που χρησιμοποίησα για το καπάκωμα των shear-webs. Από πάνω προς τα κάτω : carbon-καπλαμάς-ply, carbon-καπλαμάς και τέλος carbon  (uni) σκέτο.




(http://img708.imageshack.us/img708/4215/2z6o.png)

Πάντα απαραίτητο το ταίριασμα ένα-ένα ξεχωριστά και σιγουρεύοντας απόλυτη εφαρμογή στο καθένα.




(http://img585.imageshack.us/img585/7691/pywo.png)

Epoxy 30' με micro balloons (αν και δεν ήταν απαραίτητο- δεν υπήρχαν κενά) για το πρώτο (από έξω προς τα μέσα) rib-bay και σκέτη epoxy για τα υπόλοιπα δυο. Τακάρισμα με μαλακή, χοντρή όμως balsa τυλιγμένη σε ταινία συσκευασίας, μάνταλα και αναμονή για καμιά ώρα ...




(http://img855.imageshack.us/img855/6610/xvjt.png)

.. και μετά από αυτή την ώρα ...




(http://img822.imageshack.us/img822/1021/pnh1.png)

...




(http://img812.imageshack.us/img812/2403/decn.png)

... πλακωτού συνέχεια και συνεχίζω να καπακώνω (με τον ίδιο τρόπο, αλλά χωρίς micro-ballοons αυτή τη φορά) προς το κέντρο ...




(http://img21.imageshack.us/img21/307/285e.png)

... με τα εξής αποτελέσματα ...




(http://img849.imageshack.us/img849/8717/4ie5.png)

... ως και την άλλη τσέπη του joiner.




(http://img833.imageshack.us/img833/2810/p32q.png)

Ακολούθησε ένα ελαφρύ στρογγύλεμα των γωνιών, για να υποδεχθεί το spar το νήμα περιτυλίγματος. Αν και kevlar (οπότε και σχεδόν δεν κινδυνεύει από κόψιμο σε αυτά τα σημεία), χρειάστηκε κάποια μικροεπέμβαση, να φύγουν κάποιες ελάχιστες κόλλες που μου ξέρασε … 




(http://img826.imageshack.us/img826/2569/777q.png)

...




 :)

 

   Είχαμε ανάσταση εδώ το Σάββατο, οπότε και ακολούθησε το καθιερωμένο σούβλισμα την επομένη. Πιστοί στην παράδοση, ο Αθανάσιος κι εγώ πήραμε θέσεις και …

   Στην προσπάθεια να βρω έναν εύκολο, αξιόπιστο τρόπο που θα επέτρεπε χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια να επαναλάβω τη διαδικασία (με τα ίδια αποτελέσματα) περιτύλιξης νήματος γύρω από το spar, κατάληξα στην απλή λύση (και ιδιαίτερα δοκιμασμένη από εμάς τους Έλληνες) της σούβλας. Μια απλή κατασκευή, με τη βοήθεια μιάς μανιβέλας από μουλινέ ψαρέματος έδωσε γρήγορα τη λύση. Σε άψογη συνεργασία με τον Αθανάσιο καταφέραμε (σε εύλογο για πρώτη φορά, χρόνο) τα παρακάτω…




(http://img855.imageshack.us/img855/370/xuh9.png)

...




(http://img266.imageshack.us/img266/6847/1o6e.png)

...




(http://img7.imageshack.us/img7/4597/86st.png)

...




(http://img42.imageshack.us/img42/8428/dmm9.png)

... οι σπείρες πυκνώνουν στα ευαίσθητα σημεία και αραιώνουν αντίστοιχα στα σημεία που δεν υπάρχουν ιδιαίτερες πιέσεις ...




(http://img850.imageshack.us/img850/3337/wmbo.png)

... όπως στις τσέπες των joiner ...




(http://img443.imageshack.us/img443/9373/2uhj.png)

... και στο κέντρο ...




(http://img202.imageshack.us/img202/5208/yltl.png)

... μιά καλύτερη άποψη του συστήματος "Λεωνίδας" ...




(http://img835.imageshack.us/img835/9010/tmmi.png)

... και στο φόντο, ο μανιβελιέρης. Ταπεινός και ντροπαλός, αλλά  κατάφερα τελικά να τον αποθανατίσω έστω και στη "ζούλα"...




 :)

   Χείλη Προσβολής - Εκφυγής

   Το πρώτο τρίτο της χορδής (από το spar και μπρός) θα καλυφθεί με D-box συνθετικό, κατά πάσα πιθανότητα carbon (σε twill2x2 ή spread-tow), ενισχυμένο εσωτερικά με ράβδο carbon (2.5mm στο εσωτερικό panel, 2mm και 1.5mm αντίστοιχα στα υπόλοιπα). Το laser-cutter πέτυχε απόλυτα στην κοπή των υποδοχών για τις ράβδους, αφού περιστρέφοντας με τα δυο μου δάκτυλα το carbonάκι πέρασε απροβλημάτιστα και με τη μία στη θέση του. Είχα μάλιστα και το περιθώριο, σε κάθε rib να το σπρώχνω λιγάκι στο πλάι και να μπορώ να στάζω ελάχιστη CA για τη συγκράτησή του, κάνοντας ακόμη και σ' αυτό το σημείο την απαραίτητη (από πλευράς βάρους κυρίως) "οικονομία".




(http://img32.imageshack.us/img32/7797/sr04.png)

Dry-fit και όλα δείχνουν άψογα...




(http://img401.imageshack.us/img401/3081/95b1.png)

... ακόμη και η ελάχιστη γωνία (από το tapering του φτερού) που σχηματίζεται στο κέντρο του panel, δεν δυσκόλεψε διόλου το πέρασμά του carbon ...




(http://img30.imageshack.us/img30/8508/h8b.png)

... τόσο ελάχιστη CA που και από κοντά είναι σαν να μην έχω βάλει καθόλου.



   Σε πρόσφατη έρευνα πανεπιστημίου αεροναυπηγικής της Ουκρανίας, ανακαλύπτοντας τις ευεργετικές ιδιότητες της επιφάνειας της μπάλας του γκολφ και τις εφαρμογές που θα μπορούσε να έχει αυτή η επιφάνεια στον αερομοντελισμό (αρκετά ενδιαφέρον θέμα που πρόσφατα μάλιστα τυχαία -και με αφορμή τις μπούμες που φτιάχνει ο Άθας και ενσωματώνει αυτό το ανάγλυφο στις επιφάνειές τους - συζητούσαμε με το Θείο μας), κατέληξαν και σε άλλο ένα χρήσιμο συμπέρασμα που αφορά το χείλος εκφυγής (Τ.Ε. για συντομία). Χοντρικά θα αναφέρω πως όσο λεπτότερο τόσο καλύτερο (μάλιστα αναφέρεται πως στη νέα σαιζόν οι Ουκρανική ανεμοπορική ομάδα θα κατέβει με ανάγλυφα D-box και Τ.Ε. ξυράφια), λεπτομέρεια στην οποία έδωσα τη δέουσα σημασία στην κατασκευή μου.
 
   Το Τ.Ε. θα πρέπει λοιπόν να είναι το δυνατό λεπτότερο, να μπορεί εύκολα να τριφτεί αλλά και αρκετά δυνατό. Μετά από αρκετή σκέψη (αλλά και δοκιμές) κατασκευάστηκε τελικά από carbon (uni) 0.2mm λαμιναρισμένο στο vacuum με καπλαμά 0,6mm. Μου δίνει την αντοχή του carbon κατά μήκος του φτερού (όπως το ήθελα - τα νερά τρέχουν παράλληλα με το μήκος), αλλά και από την κάτω πλευρά έχω τη δυνατότητα να τρίψω με ευκολία και με σχετική ακρίβεια, αυτό το ελάχιστο που χρειάζεται. Για να συγκρατηθεί ένα τόσο λεπτό Τ.Ε. στη θέση του, θα βασιστώ στη δύναμη των carbon caps που θα σκεπάσουν αργότερα τις ακμές των ribs.



(http://img33.imageshack.us/img33/6276/yr0z.png)

Με αυτόν τον τρόπο κατάφερα να έχω ένα ελεγχόμενο τρίψιμο του Τ.Ε. (έστω και αυτό το ελάχιστο που χρειάστηκε) ...




(http://img59.imageshack.us/img59/1320/1zh7.png)

...




(http://img109.imageshack.us/img109/7617/mjlr.png)

... dry-fit και σημάδεμα ...




(http://img812.imageshack.us/img812/2371/31l4.png)

... σε αυτό το σημείο λιμάρισα τις ευθείες των ribs, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο μιά υποδοχή για τα carbon rib-caps. Αυτή η λεπτομέρεια είχε υπολογιστεί από το σχεδιασμό και έτσι δεν θα σχηματιστεί και το σκαλοπατάκι που χαρακτηρίζει παρόμοιες κατασκευές σε αυτό το σημείο ...




(http://img716.imageshack.us/img716/561/nfaw.png)

Ελάχιστη πάλι CA (και μάλιστα σκούπισμα από πάνω), μόνο στα σημεία που ενώνονται Τ.Ε. και rib, αποφεύγοντας να τρέξει από κάτω, στο σημείο της πατούρας που αργότερα θα αποκοπεί ...




(http://img163.imageshack.us/img163/5273/0nft.png)

...




(http://img854.imageshack.us/img854/7981/dwuo.png)

...




(http://img69.imageshack.us/img69/8388/82h5.png)

... οι εγκοπές σε ευθεία πλέον με τα ribs (κατ' ύψος κυρίως) ...




(http://img812.imageshack.us/img812/3452/ssdl.png)

... με αρκετή προσοχή στο κόλλημα, οι πατουρίτσες  μπορούν να αφαιρεθούν εξίσου εύκολα με πριν ...




(http://img12.imageshack.us/img12/5665/tqva.png)

... και νομίζω πως τελικά οι στόχοι μου σε αυτή τη φάση, επετεύχθησαν.




 :)

 Μπήκε το πίσω spar του κεντρικού panel, με λίγο ταλαιπωρία μπορώ να πω αλλά με αποτέλεσμα όπως το σχεδίασα και περίμενα. Σκληρή balsa 2mm λαμιναρισμένη με uni-carbon κατά μήκος του δοκαριού (απ' ότι φαίνεται, του έδωσα και κατάλαβε του vacuum αυτές τις μέρες), που κοιτάζει προς τα έξω (το carbon προς το πρόσωπο του flap).
 Η κοπή του rib σε αυτό το σημείο έχει γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε ανοίγοντας τις αντίστοιχες εγκοπές στο δοκαράκι που θα μπει οδηγείται από μόνο του (και κυρίως κάθετα και στο προκαθορισμένο σημείο) στη θέση του.

(http://i.imgur.com/6hxStlu.png)

πράσινο είναι το χρώμα της κοπής και κόκκινο της εγχάραξης (περίπου στα 3/4 του πάχους της balsa)


Η πρώτη "δυσκολία" που αντιμετώπισα, αφορούσε τη διαφορά πάχους (tapering) της αεροτομής και που θα έπρεπε με ακρίβεια (κι εδώ είναι κυρίως η δυσκολία) να αποδοθεί και στο δοκαράκι. Η δεύτερη είχε να κάνει με τον τρόπο διάνοιξης των εγκοπών στο δοκαράκι (spar - μου τη δίνουν τα υποκοριστικά και δεν μου πάει να το αποκαλέσω "δοκάρι"...). Χρησιμοποίησα το ρουτεράκι (πάλι τα "-άκια" ομπρός μου) του Dremel αυτή τη φορά, πράγμα που θα πρέπει να  αλλάξει στο επόμενο φτερό, λόγω των ξεφτιών που άφησε και χρειάστηκε να τα καθαρίσω με το νυστέρι ένα - ένα αργότερα.




(http://img208.imageshack.us/img208/6678/j5t5.png)

Ελάχιστα τα ξέφτια του carbon (δεν διακρίνονται καθαρά) αλλά χρειάστηκε να καθαριστούν ένα - ένα, διαδικασία χρονοβόρα που θα πρέπει να αλλάξει.




(http://img209.imageshack.us/img209/3900/umu9.png)

Ο τρόπος που κούμπωσε όμως, με αποζημίωσε για τον κόπο (και τη φαιά ουσία που ξόδεψα στο σχεδιασμό μην ξεχνάμε...). Απόλυτο το ταίριασμα!




(http://i.imgur.com/R7EF9yr.png)

η πίσω πλευρά (αυτή που είναι πρόσωπο με το flap) είναι αυτή του carbon...




(http://i.imgur.com/5MPUluc.jpg)

και η εμπρός (εσωτερική) είναι η balsa. Η συγκόλληση έγινε με αλοιφατική, αφού είναι ελάχιστη η επιφάνεια που έρχεται σε επαφή η balsa με το carbon.



   Για την επικάλυψη των rib (capping), είχα δύο επιλογές στη διάθεσή μου. Η πρώτη ήταν λωρίδες carbon από την DaveBrownProducts (carbon fiber strip https://www.dbproducts.com/index2.htm (https://www.dbproducts.com/index2.htm))πάχους ~0,20mm η οποίες χρησιμοποιούνται από τους περισσότερους scratch-builder ανά τον κόσμο, κυρίως για αυτή τη δουλειά. Το κόστος των μεταφορικών ήταν ελάχιστο και είχα παραγγείλει αρκετές από δαύτες κάποια στιγμή του πρόσφατου παρελθόντος. Η άλλη μου επιλογή ήταν το αντίστοιχο υλικό (uni-carbon, 0.20mm κλπ), σπιτίσιο όμως από το vacuumάκι (και αυτό!). Η μόνη διαφορά που κατάφερα να διακρίνω (αφού το δοκίμασα αρκετά και αυτό) ήταν ότι στο homebrew η επιφάνεια χρειαζόταν ένα ελαφρύ γυαλοχαρτάρισμα, να φύγει το γυαλιστερό φιλμάκι της epoxy. Του DBP δεν είχε σχεδόν καθόλου γυαλάδα και μιας και αυτό σημαίνει έστω και ελάχιστο κέρδος χρόνου (και φυσικά εφόσον είχα και αρκετό απ' αυτό διαθέσιμο), αποφάσισα να το χρησιμοποιήσω.




(http://img600.imageshack.us/img600/5670/bftf.png)

Λωρίδιασμα στο κατάλληλο πλάτος με τη βοήθεια μεταλλικού χάρακα και κοπή στο κατάλληλο μήκος σχεδόν επί τόπου ...




(http://img854.imageshack.us/img854/3549/v5v6.png)

... τσούκου-τσούκου προς τα μέσα (και μετά έξω πάλι...) ...




(http://img819.imageshack.us/img819/3211/o3de.png)

... τελειώνοντας με το capping του panel, συνέχισα με τα ribs του flap ...




(http://img39.imageshack.us/img39/6928/md2.png)

... χρονικά, δεν μου πήρε τελικά όσο φανταζόμουν. Μέχρι να μπω σε ρυθμό, η κάτω πλευρά είχε τελειώσει ...




(http://img708.imageshack.us/img708/4647/8yyz.png)

... τα αυλάκια που λίμαρα νωρίτερα στο κάτω μέρος του Τ.Ε., απέδωσαν τα αναμενόμενα. Όλη η επιφάνεια σε εκείνο το σημείο είναι σε ένα επίπεδο, χωνεύοντας ουσιαστικά το rib-cap σε ένα ενιαίο σύνολο ...




(http://img571.imageshack.us/img571/5813/8tki.png)

...




(http://img12.imageshack.us/img12/2785/6y3h.png)

Το καπάκωμα στα δύο κεντρικά ribs, έγινε ενιαίο από το "σπιτικό" υλικό, μιάς και το αντίστοιχο υλικό του DBP στερείται σε διαστάσεις.




 :)

Συγχαρητήρια για την κατασκευή, όσο και για την παρουσίαση!

Ειναι πολύ όμορφο να βλέπει κανεις ολοένα και πιό πολλούς να χρησιμοποιούν carbon, kevlar, ρητίνες, vacuum bagging κλπ.

Θα παρακολουθώ το thread με ανυπομονησία...

Νικος Βουλουμάνος

   Να' σαι κι εσύ καλά, Νίκο. Καλοσυνάτος κι εσύ και αυτό είναι πολύ ευχάριστο.

Καλώς όρισες.




 :)


 Ένας από τους στόχους της παρουσίασής μου έχει να κάνει με αυτό το θέμα που παραθέτεις. Οι περισσότεροι νομίζουμε ότι τέτοιου είδους υλικά και τεχνικές είναι πράγματα εξωτικά και δύσκολα... Αφού τα καταφέρνω εγώ, δεν νομίζω πως υπάρχουν πολλοί που δεν θα μπορούσαν.

 Η απόφαση να ασχοληθείς, είναι συνήθως ο μεγαλύτερος αναστολέας. Οι πληροφορίες και η γνώση για το πως. τι και γιατί είναι εύκολα πλέον διαθέσιμες στον καθένα μας . Η αγορά είναι επίσης πιο εύκολα προσβάσιμη αλλά κυριότερα, εργαλεία σαν και αυτό εδώ το forum αυξάνουν ολοένα και περισσότερο τη δύναμή τους...   :) :)

Δεν συνηθίζω να κόβω στην μέση μια παρουσίαση με σχόλια ,αλλα παίρνω το θάρρος να παραβώ αυτόν τον κανόνα και να σας δώσω συχαρητήρια για την αξιόλογη κατασκευή που παρουσιάζετε...
Αποτελεί μεγάλη μου χαρά να βλέπω ανθρώπους να ασχολούνται τόσο μεθοδικά , με κατασκευές που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα απολύτως από τις αντίστοιχες των Eυρωπαίων φίλων μας.

Και πάλι συχαρητήρια

Βασίλης Σκόρδος
Ένωση Αερομοντελιστών Ηρακλειου Κρήτης

   Χίλια καλώς ορίσετε χίλια και δυό χιλιάδες,

ο κάμπος με τα λούλουδα και με τσοι ανεμοπτεράδες.


 Πάντα γειά, σύντεκνε!





 :)

 Να με κουζουλάνεις τελείως, θέλεις Θειε !!?  

Μου τρέχουν που μου τρέχουν τα σάλια, ήδη για το Σάββατο (για πτήσεις, όχι για σουβλάκια), βαλτός είσαι να μου βάζεις φυτίλια με θερμικά στο σκάσιμο ...?

 :D :D :D







 :)

   Ο σχεδιασμός του flap, (άστοχα) είχε στόχο να κλείνει στο εμπρός χείλος με ένα δοκαράκι 2 X 12mm (το ίδιο λαμιναρισμένο carbon-balsa, που κλείνει το πίσω μέρος του κυρίως panel).




(http://i.imgur.com/p5dBtdw.png)

Οι πράσινες γραμμές είναι της κοπής, ενώ οι κόκκινες αντιπροσωπεύουν την εγχάραξη (κάψιμο περίπου στα 3/4 του πάχους της balsa). Με αυτόν τον τρόπο, τα σκαλοπατάκια υποδοχής σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες εγκοπές στο δοκαράκι δηλαδή, κατάφερα εκτός από ένα πολύ καλό δέσιμο μεταξύ τους ( + την προσθήκη των spar-caps), να ευθυγραμμίσω το spar πολύ καλά και ως προς τη γωνία που επιθυμούσα (πιό κατανοητός νομίζω πως θα γίνω παρακάτω). Εφόσον ήμουν και πολύ προσεκτικός με την χρήση CA στα επίμαχα σημεία (κολλώντας π.χ. το Τ.Ε. ή στην τοποθέτηση των spar-caps αλλά και του δοκαριού στο πίσω μέρος του panel), η αφαίρεση της πατουρίτσας όπως και η κοπή-αφαίρεση του flap έγιναν απροβλημάτιστα, με την ελάχιστη βοήθεια σε κάποια σημεία του νυστεριού μου.




(http://img41.imageshack.us/img41/1335/bjls.png)

Οι πατούρες στο πίσω μέρος της αεροτομής, αφαιρέθηκαν απροβλημάτιστα με το χέρι, χωρίς να αφήσουν το παραμικρό ψεγάδι στα ribs (σε κάποια δεν χρειάστηκε καν το ελαφρύ περασματάκι με το γυαλόχαρτο)...




(http://img197.imageshack.us/img197/2103/5l0a.png)

... εδώ είχαμε πάλι χαμόγελα. Το οπτικό τουλάχιστον αποτέλεσμα του χείλους εκφυγής με έχει ικανοποιήσει τα μάλα .




(http://img690.imageshack.us/img690/1184/3l3n.png)

Ίιιιιιιιιιισα-ίσα ένα περασματάκι με το νυστέρι στην ένωση με το δοκαράκι, ένα ελαφρύ τάκ προς τα πάνω (όλου μαζί του flap) και... αποκόλληση. Τέλεια!




(http://img24.imageshack.us/img24/7580/d15w.png)

...




(http://img20.imageshack.us/img20/6512/umoc.png)

Πέρασμα με γυαλόχαρτο και μία σταγόνα λεπτής CA σε κάθε ένωση (να διασφαλίσω τα σημεία που μπορεί να μην έπιασε ή αλοιφατική, όπως τα σημεία που ακουμπάνε μεταξύ τους  carbon - balsa), συνέθεσαν μια πολύ γερή αλλά και οπτικά όμορφη επιφάνεια.




(http://img541.imageshack.us/img541/1065/vvup.png)

Ο τρόπος που τοποθετήθηκε το δοκαράκι, δεν διέφερε από αυτή του απέναντί του. Σημάδεμα, άνοιγμα των εγκοπών στο δοκαράκι και τοποθέτηση. Η μόνη διαφορά είναι πως δεν διαμόρφωσα το tapering (που προανέφερα και στην αντίστοιχη φάση του κυρίως panel) πριν από την τοποθέτησή του...




(http://img844.imageshack.us/img844/1299/x3yj.png)

...




(http://img62.imageshack.us/img62/3899/xw1w.png)

... ήταν πολύ ευκολότερο να γίνει κατόπιν, με ένα πλανάκι. Νομίζω πως δέσανε πιο αρμονικά στις άκρες τους, με αυτόν τον τρόπο.




(http://img855.imageshack.us/img855/9537/8s6a.png)

Κόπηκαν και τα gussets (ενισχύσεις γωνιών) από balsa μέτριας σκληρότητας...




(http://i.imgur.com/XakuThv.png)

Και εφόσον διαμορφώθηκαν κατάλληλα, κολλήθηκαν στη θέση τους.  Δεν τράβηξα ξεχωριστές φώτο αλλά εδώ φαίνεται επίσης πως έχω ήδη κάνει και το καπάκωμα των πάνω πλευρών των ribs του flap.




(http://img833.imageshack.us/img833/7458/5b4u.png)

Φανταστικά!!! Οπτικά είναι ένα χάρμα. Όλα είναι σε απόλυτη αρμονία (για τα μάτια μου τουλάχιστον) και κυρίως το κενό που διαμορφώθηκε μεταξύ flap και κυρίως panel, είναι με απίστευτη ακρίβεια ίσο (και ελάχιστο όπως το σχεδίασα) σε όλο το μήκος του φτερού. Σε αυτό βοήθησε τα μέγιστα, το σκαλοπατάκι που είχε σχεδιαστεί και αναφέρω παραπάνω (μέσω εικόνων, φαντάζομαι να έγινα πιο σαφής τώρα).




(http://img834.imageshack.us/img834/4276/jckx.png)

...




   Καλά στο οπτικό, ας έλθουμε όμως και στο πρακτικό μέρος τώρα.

   Η κίνηση στο flap θα γίνεται με ένα servo τοποθετημένο στο κέντρο περίπου του φτερού. Για να μεταδοθεί η κίνηση αυτή σε όλο το μήκος του flap, χωρίς να υπάρχουν τάσεις στρέβλωσης, η κατασκευή στηρίζεται κυρίως στην ανοχή (στη στέψη) του δοκαριού στο χείλος προσβολής του flap, αλλά και από τα carbonένια καπάκια των ribs. Στην προκειμένη περίπτωση, το καπάκωμα των ribs έκανε πολύ καλή δουλειά, και ειδικότερα στα σημεία που τα ribs είναι χοντρότερα (στο κέντρο και στα άκρα δηλαδή, που είναι 10mm). Το δέσιμο μεταξύ ενός τόσο λεπτού κομματιού του rib, του χείλους εκφυγής και του χείλους προσβολής του flap, είναι απίστευτης δύναμης. Τοπικά πρέπει να πιεστεί μέχρι σπασίματος, για να δεις σημάδια στρέβλωσης , αλλά στο σύνολο..?

   Το δοκάρι από μόνο του δεν αντιστέκεται αρκετά στη στρέψη. Από το κέντρο προς τα έξω και με την άσκηση κάποιας αντίστασης, έχει τάσεις στρέβλωσης. Η δύναμη που χρειάζεται να ασκηθεί βέβαια, είναι κάποιας έντασης αλλά και με το monokotάρισμα θα δυναμώσει αρκετά. Προσωπικά όμως δεν με ικανοποιεί αυτή η προοπτική και αναζήτησα κάποια λύση πιο σίγουρη.

   Κατόπιν αρκετών δοκιμών (από εμένα αλλά κυρίως των λοιπών της παρέας, κατά το παρελθών), έχω καταλήξει στη λύση που θα ακολουθήσω. Πιστεύω όμως (πριν την παρουσίαση) πως θα είχε αρκετό ενδιαφέρον ένα τέτοιο θέμα συζήτησης και με τους λοιπούς (? ? ?) της e-παρέας, εδώ.

   Τι θα έκανες εσύ, στην αντίστοιχη περίπτωση ?  (έχοντας κατά νου βέβαια και τους προαναφερθέντες συντελεστές, όπως: βάρος, αντοχή, ευκολία κατασκευής και επανάληψης με τα ίδια αποτελέσματα)




 :)


   

Eγω στο δικο μου φτερο του Sparrow320REF πισω απο το πιχακι μπαλσας στο
χειλος προσβολης του flap κολησα carbon rod 5mm αυτο ομως τωρα ειναι λιγο
δυσκολο να γινει στο δικο σου εκτος και αν βρεις εναν τροπο να τρυπισεις ολα
τα ribs και να περασεις ενα carbon rod αλλα να ξερεις οτι και παλι θα βασιστεις
στην αντοχη του μονοκοτ για καλυτερο αποτελεσμα 

Τι εγινε Γιωργο υπαρχει προοδος στην κατασκευη?

Κυριε Στρατακη οταν μεσα απο τις γραμμες αυτου του forum ζητας την γνωμη καποιου αλλου
και βρισκεται αυτος ο καποιος και στην δινει πιστευω οτι λογοι ευγενειας επιβαλουν να του
απαντησεις ακομα και αν η γνωμη αυτη δεν σου αρεσει

       Μα δεν συνέχισε την παρουσίαση, χωρις να σου απαντήσει.

   Βασίλη (δεν βρίσκω λόγο ν’ αλλάξω τις προσφωνήσεις), από πλευράς σου έχεις απόλυτο δίκαιο. Ήταν πράγματι αγένειά μου να αγνοήσω έστω και τον ένα που είχε την καλοσύνη να σπαταλήσει λίγο χρόνο και να με βοηθήσει στην απορία μου.

 Η αλήθεια είναι πως (από αμέλεια) σε έβαλα στον σάκο με τους υπόλοιπους που μάλλον δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον για την προσπάθειά μου. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι σε ένα τέτοιο τόπο (thread) η ανταλλαγή απόψεων και σκέψεων είναι που τον κάνει ν’ αξίζει υπάρξεως αλλά κι εμάς σοφότερους, κατάλαβα πως μάλλον δεν έχω να προσφέρω εδώ πολλά. Πέραν της δικής σου απάντησης δεν έλαβα και μεγάλο ενδιαφέρον (πέραν τον καλών που γράφτηκαν παραπάνω, η αναλογία αναγνώσεων-ανταπόκρισης ήταν αποτρεπτική). Οι παρατηρήσεις που έλαβα για τις μεγάλες μου φωτογραφίες (και δη βαριές για κάποιους υπολογιστές) , την ακατανόητη γλώσσα μου αλλά και του τύπου «που πας ρε Καημένε, αφού δεν ξέρεις…», ήταν επικρατέστερες, οπότε αποφάσισα πως δεν αξίζει τελικά ν’ ασχοληθώ περαιτέρω και το παράτησα.

 Όσο αναφορά το πραγματικό μας ζήτημα τώρα, θα πρέπει να σου αναφέρω πως τη μελέτη και τη λύση την είχα ήδη πριν ανεβάσω το εν λόγω δίλλημα στο thread. Ο Θανάσης μου είχε ήδη κόψει στο laser το διασκευασμένο flap και ο  λόγος που εξέθεσα έτσι τον εαυτό μου,  περισσότερο είχε να κάνει με την αναζήτηση επιβεβαίωσης των παραπάνω υποψιών που είχα, παρά με την αναζήτηση της λύσης. Το είδες και μόνος σου πως στα ’’ανοιχτά’’, μόνο εσύ (και σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό )έχεις εκφράσει άποψη σε όλο αυτό το διάστημα.


    Αυτό που ανέφερες ήταν από τις λύσεις που μου πέρασαν από το μυαλό (αλλά και το Κυριακάτικο τραπέζι του καφέ της παρέας). Το κόστος σε βάρος όμως θα ήταν μεγαλύτερο από το επιθυμητό (μάλιστα θα μπορουσα να κολλήσω και κάποια balsakia σαν shear webs στο συγκεκριμένο σημείο ανάμεσα από κάθε rib, αλλά εκεί και αν ξέφευγε σε βάρος) χωρίς μεγάλη συμβολή στο επίμαχο θέμα. Μετά από αρκετές αναζητήσεις (κυρίως σε thread αυτής της εκπληκτικής εγκυκλοπαίδειας γνώσεων – το rcgroups), ανακάλυψα κι εγώ τον τροχό. Δηλαδή πως την μεγαλύτερη αντίσταση σε στρέψη με την καλύτερη σχέση βάρους-αντοχής είναι ο σωλήνας στρογγυλής διατομής. Χάνει πολύ στην κάμψη, αλλά προσφέρει ιδανική επιφάνεια για δυό λεπτά fairing  (πάνω- κάτω) που δεν θα χρειάζονται whippers για να καλύψουν το κενό.


(http://img17.imageshack.us/img17/5668/7wtd.png)
 
Το κενό ανάμεσα στο σωλήνα και το πάνω μέρος της αεροτομής (κάτω όπως φαίνεται εδώ), καλύφθηκε με ένα balsa δοκαράκι ...



(http://img837.imageshack.us/img837/9675/52md.png)

... που μπορούσε να διαμορφωθεί εύκολα και να καλύψει την εκλέπτυνση του panel (εδώ είναι το εξωτερικό flap rib σε σχέση με το εσωτερικό στην επάνω φώτο)



(http://img202.imageshack.us/img202/1513/qnvj.png)

Τα αριστουργηματικά αποτελέσματα της σύγχρονης τεχνολογίας (laser). Φαίνονται και τα διαφοροποιημένα ribs του κάθετου που άλλαξε για τους ίδιους λόγους.



(http://img842.imageshack.us/img842/951/mqn6.png)

...





   Αν και οι καιροί είναι λίγο ανάποδοι για’ μένα (όπως και για πολύ ακόμη κόσμο), η κατασκευή έχει προχωρήσει (πειραματίζομαι με τα καλούπια του d-box και από τι composite θα είναι) αρκετά και επιφυλάσσομαι πως με την ολοκλήρωση θα ξεκινήσω κατά πάσα πιθανότητα κάποιο thread στο rcgroups.





 :)

Εμείς πάντως, (θεωρώ πως εκφράζω και άλλους),  όσο λίγοι και αν είμαστε που παρακολουθούμε αυτό το νήμα, περιμένουμε ανυπόμονα την συνέχιση της παρουσίασης σου, της προσπάθειας σου.

Καλημέρα Γιώργο,

Παρακολουθώ κι εγώ την κατασκευή και παρουσιάσή σου.
Στο τελευταίο σου μήνυμα διέκρινα ελαφρά "πικρία"
Επειδή έχω κάνει αρκετές παρουσιάσεις στο aeromodelling.gr, θα μου επιτρέψεις μερικά σχόλια εντελώς επιγραμματικά.
Οι αερομοντελιστές - κατασκευαστές είναι λίγοι.
Τα κατασκευαστικά θέματα λειτουργούν ως "σπίθα" και ποτέ δε ξέρεις που θα βρει κατάλληλο υλικό για να εξελιχθεί.
Οι 3.300 (περίπου) αναγνώσεις του θέματος δεν είναι λίγες για το χρονικό διάστημα της παρουσίασης.
Εμπειρία από κατασκευές όπως η δική σου έχουν ελάχιστοι.
Στην ερώτησή σου απήντησε ο Βασίλης που κάνει αντίστοιχες κατασκευές.
Η γλώσσα σου δεν είναι ακατανόητη.
Σχόλια του τύπου «που πας ρε Καημένε, αφού δεν ξέρεις;» δε διάβασα πουθενά.
Κατασκευές όπως η δική σου, του Αργύρη ή του Σάκη είναι σπάνιες και αποτελούν κόσμημα για το aeromodelling,gr (Τα΄χω γράψει και στο Volksplane τον Οκτώβριο) (https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=31856.msg242064#msg242064)
Σχετικά με τις φωτογραφίες:
Οι φωτογραφίες σου είναι πράγματι πολύ βαριές.
Το aeromodelling.gr κάνει προσαρμογή του μεγέθους στα 800*600.
Άρα μεγέθη πάνω από αυτό καθιστούν τη διαδικασία χρονοβόρα και δεν προσθέτουν κάτι χρήσιμο.
Η ανάρτηση στο imageshack αυξάνει το χρόνο επίσης
Μπορείς να χρησιμοποιείς το άλμπουμ του aeromodelling.gr για τις φωτογραφίες σου σε ανάλυση 800*600 και να κάνεις την επικόλληση από εκεί. Αυτός είναι ο πιο γρήγορος τρόπος.
Επίσης, νομίζω ότι είναι καλύτεραι να επικολλάς λιγότερες φωτογραφίες σε κάθε μήνυμα. (μέχρι τέσσερις)

Αυτά από εμένα.
Εύχομαι καλή συνέχεια στην κατασκευή.
Όσον αφορά την παρουσίασή, η απόφαση είναι αποκλειστικά δική σου.

Φιλικά,

Ευάγγελος