Aeromodelling GR

  Η κατασκευή του τελείωσε πριν μία εβδομάδα και μου πήρε συνολικά περί τις 15 ημέρες. Αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες για το μοντέλο σε διάφορα site, κατέληξα στις εξής μετατροπές-βελτιώσεις:
- Αύξησα τις επιφάνειες τις ουράς κατά 1.5 φορές
- Άλλαξα τη γωνία προσβολής της ουράς κατά περίπου 1 μοίρα
- Κάλυψα με φύλλο balsa τα εξωτερικά panel στην επάνω πλευρά και στο μπροστινό τρίτο (όπως και τα κεντρικά)
- Χρησιμοποίησα spoiler με τα servo τους τοποθετημένα επάνω στο φτερό και μπροστά από τα spoiler (για το CG), επεκτείνοντας τα κατά ένα rib bay απ'ότι στο σχέδιο
- Το φτερό είναι κατασκευασμένο μονοκόμματο και βιδωτό. Ενίσχυσα το κεντρικό spar με μια μίξη carbon-spruce στο top spar και αντικατέστησα τα shear webs απο balsa με αεροπορικό κόντρα πλακέ, μπρος-πίσω από τα spars στο κεντρικό panel και απο την πίσω πλευρά μόνο στα εξωτερικά. Στα κεντρικά panel και ανάμεσα από τα shear webs τοποθέτησα balsa (σάντουιτς), μικραίνοντας προοδευτικά προς τα έξω το πάχος και τυλίγοντας το όλο "κουτί" με νήμα σε καίρια σημεία.
- Τοποθέτησα gussets στην ένωση εσωτερικών με τα εξωτερικά panel στα leading και trailing edges.
- Το μπροστινό μέρος της ατράκτου έχει ενισχυθεί σε όλες τις πλευρές με μία στρώση fiberglass 60γρ. που σε όλη την κάτω πλευρά η μία στρώση υπερκαλύπτει την άλλη
- Αντικατέστησα την ξύλινη σφήνα συγκράτησης του πιλοτηρίου με μεταλλική (βάρος, αντοχή)
- Στον πάτο της ατράκτου τοποθέτησα balsa ενός εκατοστού από τη μύτη έως τη μέση περίπου και αντικατέστησα τα longerons όλης της ατράκτου με μεγαλύτερα τρίγωνα (αντί τετράγωνα που είχε το kit), ώστε να μπορώ να στρογγυλέψω όσο το δυνατόν περισσότερο τις γωνίες της
-Στις κάτω και άνω πλευρές της ουράς, άνοιξα από τρείς μεγάλες τρύπες, αφαιρώντας balsa(-βάρος) χωρίς να επηρεάζεται κατά τη γνώμη μου ιδιαίτερα η δομική αντοχή της
- Πριν τοποθετήσω το τουβλάκι balsa της μύτης, χρησιμοποιώντας το dremelάκι μου, άνοιξα ένα κοίλωμα και τοποθέτησα μολύβι μιας και κατά ομολογία το μοντέλο βγαίνει συνήθως βαρύ στην ουρά.
- Για τον ίδιο λόγο μετακίνησα και τα δύο servo κάτω από το πιλοτήριο και όχι κάτω από το φτερό όπως δείχνει το σχέδιο
- Επίσης για λόγους βάρους, όγκου αλλά και αξιοπιστίας, για ντίζες χρησιμοποίησα πλαστικό snake για το rudder και carbon βέργα 3mm με κομματάκια πλαστικό σωληνάκι για οδηγούς καθ'όλο το μήκος του για το elevator, αντί ξύλινων.
 Σε όλη (σχεδόν) την κατασκευή χρησιμοποίησα αλοιφατική κόλα. Το τελικό του βάρος είναι 980 γρ και χρειάστηκε 11γρ για να έρθει το CG 6mm πίσω από το κέντρο του spar, όπως προτείνουν οι περισσότεροι για αρχή (ο σχεδιαστής το δίνει λίγο πιο μπροστά προφανώς έχοντας κατά νου πτήσεις στην πλαγία), αλλάζοντας όμως την μπαταρία που αρχικά υπολόγιζα(AA2500MaH) με μια ελαφρύτερη (ΑΑΑ1800MaH)
 Μιά μεγάλη συγνώμη για τους αγγλικούς όρους που χρησιμοποίησα όπου δέν γνωρίζω τους αντίστοιχους ελληνικούς και ένα μεγαλύτερο ευχαριστώ για το χρόνο σας.

.

.

Καλή ποιοτητα υλικών του kit και άψογες εφαρμογές (κάθισμα φτερού, καλύπτρα στην άτρακτο).

Τα πάντα στριμωγμένα κάτω απο το πιλοτήριο. Η μπαταρία υπολόγιζα να είναι ΑΑ και με περισσότερα "ζουμιά"(MaH), αλλά το CG μου έβγαινε αρκετά μπροστά. Κάτω από το μαξιλαράκι βρίσκονται 11γρ. μολύβι. Τα servo για rudder-elevator έχουν μετακομίσει ένα former πιο μπροστά και οι αρχικά ξύλινες ντίζες αντικαταστάθηκαν από carbon και πλαστικό. Μπροστά τους και κάτω από το διακόπτη και το φισάκι είναι τα περισσότερα καλώδια και ο δέκτης.

Το servo του spoiler, επάνω στο φτερό και μπροστά απο το CG

Οι ντίζες κάτω απο το φτερό και η βάση για την εμπρός βίδα του φτερού.

Πάντως για μονοκοτ εφαρμογή είσαι πρώτος!
Μπράβο!

Ομορφη κατασκευή,

Σου ευχομαι καλές ανεμοπορικές πτήσεις και συγκινήσεις !

Το εξωτερικό panel. Διακρίνεται η επικάλυψη του επάνω-εμπρός τρίτου με balsa και τα gussets ενίσχυσης της ένωσης.

 Το στρογγύλεμα της ατράκτου απο εμπρός...

Και πίσω... (διακρίνεται ελάχιστα και ένα φετάκι carbon που έχω προσθέσει στη γραμμή του μεντεσέ για ακαμψία στις ήδη μεγενθυμένες επιφάνειες)

Ευχαριστώ

Να' σαι καλά!

Επειδή έχω φάει κόλλημα με αρκετά kit αλλά κολλάω στο μονοκοτάρισμα πες μου,
...είναι δύσκολο;
...από που αγοράζεις υλικά;

Ένα από τα αγαπημένα μου είναι αυτό (κατέβα στη μέση της σελίδας - όχι το συνηθισμένο λευκό-κόκκινο, το μαύρο-κίτρινο)
http://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?t=1231963&page=5

Επίσης πολύ μου αρέσει που επεμβαίνεις, αμφισβητείς και βελτιώνεις τις οδηγίες του kit.
Κι εγώ έτσι σκέφτομαι να κάνω...

Επειδή έχω φάει κόλλημα με αρκετά kit αλλά κολλάω στο μονοκοτάρισμα πες μου,
...είναι δύσκολο;
...από που αγοράζεις υλικά;
Σαν kit ήταν πολύ εύκολο η GP έχει πολύ καλής ποιότητας kit απ'όσο γνωρίζω. Όσο αναφορά το μονοκοτάρισμα θα έλεγα ότι δεν κάνω κάτι ιδιαίτερο εκτός από το να οπλίζομαι με καλά ξυράφια(για το φινίρισμα) και πολύ υπομονή. Ακλουθώντας τις οδηγείες που δίνουν σχεδόν όλες οι εταιρίες και φυσικά μετά από μερικές δοκιμές-αποτυχίες σίγουρα θα φτάσεις στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Το πόσο καλό θα είναι το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από την όψη της επιφάνειας που θα καλύψεις (ψιλό τρίψιμο κλπ). Για καλή εφαρμογή του "ότι"cote χρησιμοποιείς στις επιφάνειες σου φρόντισε να είναι καθαρές (φύσημα με πεπιεσμένο αέρα, πέρασμα με νωπό πανί).
 Υλικά προμηθεύομαι ανάλογα με την περίσταση. Από ντόπιους (προμηθευμένα για άλλες κατασκευές, επιδιορθώσεις) ή αν αγοράσω κάποιο kit από έξω θα προσπαθήσω να συνδυάσω την αγορά. Στην προκειμένη περίπτωση είναι από την Tower που νομίζω και τα cote είναι στο δικό του lebel. Τα αδιαφανή ήταν όπως τα κοινά, έμεινα με πολύ καλές εντυπώσεις. Τα διάφανά του ήταν λίγο ευαίσθητα (χαμηλότερη θερμοκρασία επεξεργασίας) και αρκετά ελαστικά, θα δείξει.

Ένα από τα αγαπημένα μου είναι αυτό (κατέβα στη μέση της σελίδας - όχι το συνηθισμένο λευκό-κόκκινο, το μαύρο-κίτρινο)
http://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?t=1231963&page=5
 Το Bird Of Time είναι από τα λίγα Nostalgia που έχουν αγαπηθεί τόσο πολύ. Γι'αυτό και κυκλοφορεί ακόμα (αν και γενικότερα είναι πολύ λίγα τα kit που κυκλοφορούν πια). Το τρίμετρο της GP (τη γνώμη μου για τα kit της GP την προανέφερα) ίσως σε δυσκολέψει λίγο αν δεν έχεις εμπειρία από άλλα kit. Το BOT το βγάζει και η Isthmus σε μίνι έκδοση 2 μέτρων. Από όσα έχω διαβάσει για την εταιρία, αν και one-man-run έχει πολύ προσεγμένα μοντέλα και αυτός ο one-man Mark Miller είναι πάντα διαθέσιμος σε προσωπικό επίπεδο να βοηθήσει σε όποια δυσκολία. Εγώ προσωπικά έχω βάλει στο μάτι το Mirage και το Zephyr 2 της ίδιας σαν επόμενες εργασίες

Επίσης πολύ μου αρέσει που επεμβαίνεις, αμφισβητείς και βελτιώνεις τις οδηγίες του kit.
Κι εγώ έτσι σκέφτομαι να κάνω...
 Είμαι από την πλευρά που μοντελισμός σημαίνει όλα τα παρεμφερή, και όχι μόνο ARF, στικάκια και φύγαμε. Και αυτή η πλευρά μου αρέσει, αλλά γενικότερα μου αρέσει να προσεγγίζω το αντικείμενο και από άλλες όψεις ίσως και πιο προκλητικές πολλές φορές. Νομίζω ότι αυτός είναι και ο λόγος που ασχολούμαι κυρίως με ανεμόπτερα.
Σε παροτρύνω να μην σκέφτεσαι να κάνεις... πράξε! :thumbs up:

καλές  πτήσεις αδερφε    :thumbs up:

Και πέταξε!!!

 Σήμερα το πρωί στο Ελληνικό. Νότιο-Δυτικός γύρω στα 2-3 Bfts. Τα test glide ήταν αρκετά ενθαρρυντικά αφού με κάνα δύο βήματα και ένα απλό τίναγμα με το χέρι, γλιστρούσε γλυκά με λίγη τάση προς τα πάνω στην αρχή (1.5cm πίσω η μπαταρία, διόρθωσε αισθητά την κατάσταση) και επέπλεε άνετα για τα υπόλοιπα 80-100 μέτρα μέχρι ν’ακουμπήσει έδαφος.
 Και ήρθε η ώρα του high-start... Τρεμούλα! (φυσικό νομίζω για παρθενική ενός σκάφους που έχει κατασκευαστεί ύστερα κατόπιν ωρών δουλειάς απο kit). Στην αρχή διστακτικά (1 μήκος λάστιχο σε 20-100m Φ8mm High-Start) το τίναξα πάνω από το κεφάλι μου και ομαλά με πολύ λίγες διορθώσεις έφτασε στα 40-50 μέτρα πριν αποχωριστεί το αλεξίπτωτο πίσω του (η περηφάνια όμως πρέπει να είχε είδη φτάσει στα πρώτα συννεφάκια). Λίγες στροφούλες μέχρι να πάρω τελική και προσγειώσεις στην αρχή στα χόρτα μέχρι να του πάρω τον αέρα. Η συνέχεια ήταν συναρπαστικότερη, εφόσον εξοικειώθηκα με το σκάφος και σιγουρεύτηκα για τις αντιδράσεις και τις ανοχές του, προχώρησα πιο πίσω (2-2,5 μήκη λάστιχο), και με το ελαφρύ αεράκι  πλέων απαγκίστρωνε με αρκετό ζουμάρισα και πολύ ψηλότερα, τραβώντας αρκετά και το βαρύ λάστιχο του HS.
 Το σκάφος έπλεε χωρίς καθόλου παρεμβάσεις από πλευράς μου στην γραμμή που το έστελνα, ανταποκρινόμενο άμεσα σε κάθε μου παρεμβολή (οι μεγάλες επιφάνειες στην ούρα συνέβαλαν αρκετά πιστεύω, με elevator up-down στις 1/2" και rudder L-R στις 1 1/2" όπως έδινε το σχέδιο, αποδείχθηκε ότι ήταν υπεραρκετά). Στις πολύ κλειστές στροφές δεν έδειξε δείγματα tip-stalling και γενικότερα οι αντιδράσεις του φτερού (ανοχές στη δύναμη του High Start, πρέπει να το ζορίσεις πολύ για να floatάρει, τα spoiler κόβουν αρκετά χωρίς να χάνεται καθόλου ο έλεγχος) με άφησαν πολύ ικανοποιημένο. Το αποκορύφωμα για μένα  ήταν στο πρώτο του θερμικό. Κώλος πάνω κα εμφανείς επιβράδυνση και βούρ... Η χαρά μου απερίγραπτη!
 Μετά απο καμιά δεκαριά απογειώσεις εγκατέλειψα κουρασμένος από τη ζέστη και τον ποδαρόδρομο στην ανάκτηση του High-Start αναπτερωμένος όμως για τη συνέχεια...
_{Με την πρώτη ευκαιρία (έλλειψη  οπερατέρ) θα ανεβάσω κάποιο video}


 :D

Μπράβο Stratigio.
Εύχομαι πολύ καλύτερη συνέχεια .

Αυτά είναι γούστα ...........

μου θυμίζεις τον εαυτό μου με το Blaster2 και τα πρώτα θερμικά που το έστειλαν στον θεό !

Βέβαια δεν μπορώ να συγκρίνω την πολυτέλεια του λάστιχου με την εκτόξευση του χεριού !

Αυτή η γλύκα όμως που μένει είναι η αποζημίωση απο την όλη ιστορία !

ΚΑΛΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ

  Ε εντάξει είναι και λίγο δύσκολο να κάνεις δισκοβόληση με τέτοιο μοντέλο :laugh: :laugh:

  Εγώ απο τη μεριά μου παίρνω θάρρος να αποφασίσω (κάποια στιγμή) να αμολήσω και το δικό μου Spirit αλλά το 100" το οποίο είναι μεν το δεύτερο κατα σειρά μοντέλο μου, αλλά το πότε το πήρα, πότε το τελείωσα (με ενδιάμεσα μεγάαααλα διαλείματα) και δεν έχω ακόμα αποφασίσει να το πετάξω είναι άλλη ιστορία

Κουκλάκι είναι το θηρίο σου φιλαράκο!!! ^-^

Τι σε έχει κρατήσει και δεν έχεις αυτή τη χαρά ακόμα;

Απο το rcgroups έχω διαβάσει αρκετά καλές κριτικές αν και νομίζω οτι είναι λίγο βαρύ σαν μοντέλο.

Πόσο σου βγήκε εσένα έτοιμο για πτήση;

  Είμαι κάπως δεμένος με αυτό, γιατί το είχα πάρει σε μια σχετικά δύσκολη συναισθηματικά περίοδο.

  Όσο για το βάρος δεν το θυμάμαι αλλά θα το μετρήσω ξανά μεσοβδόμαδα, μιας και τό'χω σε φιλικό "εργαστ'ηριο", και επειδή θα το βάλω "μπρός" για πτήση τελικά :thumbs up:

 Σου εύχομαι με το καλό.

 Αναμένω εναγωνίως την κατάληξη...

 :o

 Μια ερώτηση ακόμα.

 Το kit σου έδινε τη δυνατότητα επιλογής δύο τύπων φτερού (πολύεδρου και αγωνιστικού), όπως ξέρω οτι είναι και τα τελευταία kit που κυκλοφορούν;

 Αν κατάλαβα καλά, εσύ το έχεις φτιάξει με ailerons, flaps καιs spoiler;

Δοκιμάζοντας ένα καινούργιο πιο χοντρό σχοινάκι ως βάση του αλεξίπτωτου, είχα το εξής ατύχημα σήμερα. Φυσικά δεν απελευθερώθηκε από το άγκιστρο, χωρίς πολύ σκέψη το γυρίζω 180^ο , πριν κάνω και τη δεύτερη στροφή να προσγειωθώ ώστε να έρθω το δυνατόν κοντύτερα στη βάση του HighStart η πετονιά του πιάνεται στα παράπλευρα δέντρα με αποτέλεσμα το παρακάτω…

 :tickedoff:

Το σπάσιμο ήταν εκεί που καυχιόμουν ότι μου φαινόταν αρκετά γερό (-Στις κάτω και άνω πλευρές της ουράς, άνοιξα από τρείς μεγάλες τρύπες, αφαιρώντας balsa(-βάρος) χωρίς να επηρεάζεται κατά τη γνώμη μου ιδιαίτερα η δομική αντοχή της¨κούνια που με κούναγε¨).  Θα έπρεπε να μην πειράξω καθόλου τα longerons που έφαγα κατά πολύ, ουσιαστικά αχρηστεύοντας τη λειτουργία τους…

 :-[

Σαν τη ζαρωμένη του παππού...

Σήκωμα τα μανίκια λοιπόν και ξεκινάω…

Πρώτα ζύγισμα , να δούμε πόσο θα μας πάει η ζημιά.

...και γδύσιμο...

Εδώ φαίνεται καλύτερα πόσο βιασμό υπέστη τα καημένα τα δοκαράκια. Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι χειρότερα βέβαια. Αν η εκτόνωση της σύγκρουσης δεν γινόταν σε αυτό το σημείο, ποιος ξέρει πού και με τι αποτελέσματα θα γινόταν αυτό.

Νομίζω ότι με ένα λαμινάρισμα στα εσωτερικά πλαϊνά τοιχώματα με cf ή και γυαλί ακόμα θα κάνει καλή δουλειά και με λίγο κόστος από πλευράς βάρους.

  Φίλε μου κρίμα για την ζημιά που έπαθες :( :(

  Γι'αυτό που ρώτησες.... και είδα τώρα :-[

  Πολύεδρα είναι και τα δύο τύπου φτερά απλά στη "sport" έκδοση είναι πιο μεγάλη η εξωτερική δίεδρος (επειδή δεν έχει aileron) και δίνει σε αυτό την επιλογή για spoiler.

  Όταν ξεκίνησα να το φτιάχνω αποφάσισα να φτιάξω την "advanced" έκδοση αλλά επειδή είχα μια απλή 6κάναλη Τ/Κ (με μόνο ρυθμίσεις dual rate) σκέφτηκα να το έφτιαχνα και με spoiler για να έχω την δυνατότητα του φρένου σαν "crow" με ταυτόχρονη χρήση flaps

Να'σαι καλά.

Ευθυγράμμιση λοιπόν με το lazerάκι και μερικές σταγόνες thin CA για να το κρατήσουν στη θέση του.

...

...

Το πρώτο αντάμωμα πριν τη συνεύρεση...

 GF60gr -CF λωρίδα 5cm κομμένη στη μέση και απομεινάρια εποξειδικής από παλιότερη κατασκευή.

 Εσωτερικό ελαφρύ τρίψιμο να φύγουν τυχών ανωμαλίες από τη CA (και τα πονάκια) και με σειρά: epoxy - GF - epoxy - CF - epoxy - τάκος από πεύκο καταμήκος και πιαστράκι κόντρα.

Το τακάκι είναι περασμένο με ταινία συσκευασίας για την εύκολη απελευθέρωσή του.

Ήμουν αρκετά κЖЛĦ¶αρδος και στο λάθος μου επάνω (να ανοίξω τις τρύπες αντικριστά και όχι εναλλάξ) μπόρεσα να κερδίσω λίγο χρόνο από την επισκευή αλλά και συγχρόνως να ελέγχω κατά το σφίξιμο της εποξειδικής ότι όλα παραμένουν σε ευθεία.

Τσίμα-τσίμα  χωρούσαν τα πιαστράκια (ένα από πάνω ένα από κάτω), ώστε να κρατούν τους τάκους στη θέση τους.

Μεγάλος μπελάς βέβαια ήταν ο καθαρισμός και η αφαίρεση περισσευμάτων (κόλλας και νημάτων) από ένα τόσο στενό πλέον σημείο (+ κεραία να παραμείνει καθαρή, + το σωληνάκι της μίας ντίζας που δεν γινόταν να αφαιρεθεί).

 Στέγνωσε και ήρθε η ώρα της αποκάλυψης…

Όλα φαίνονται καλά. στις άκρες των κομματιών CF, GF που χρησιμοποίησα  έχουν διασπαρθεί λίγο οι πλέξεις (δεν χωρούσα να σουλουπώσω με τίποτα εκεί μέσα, όπως ούτε και η κάμερα για καλύτερες φωτό), ο αρμός κατά τ’ άλλα δείχνει πολύ γερός (ίσως περισσότερο από τον περιβάλλοντα χώρο – κι άλλο σημείο αδυναμίας δηλ).

 Επίσης έμεινε ανέπαφη και η κεραία μαζί με το σωληνάκι της ντίζας.

Λίγο epoxy με microbaloons, τρίψιμο και...

Μπαλώματα γύρω-γύρω...

Και η κρίσιμη στιγμή (τι θα δείξει η ζυγαριά) πλησιάζει.

Σχετικά καλά...νομίζω (απόκλιση ζυγαριάς +/- 0,5gr).

Στον αέρα τα υπόλοιπα...

Στο μοντάρισμα (παρέλειψα φωτό) όλα ήταν στη θέση (κάθετες, διαγώνιες αποστάσεις κλπ) τους με μεγάλη ακρίβεια, άρα συνολικά είμαι πολύ ευχαριστημένος.

Θα ήθελα βέβαια ν' ακούσω και κάποια γνώμη για σχετικά με την επισκευή αλλά και γενικότερα απόψεις για τις μεθόδους που χρησιμοποίησα. Νομίζω ότι μέσω τέτοιων διαδικασιών μαθαίνουμε όλοι κάτι παραπάνω και αυτός είναι ο λόγος εν τέλει που παρουσιάζω κάτι...

Μια χαρά φαίνεται η επισκευή σου.

Το μόνο που θα έκανα (if I were you) θα ήταν να περάσω και ένα λεπτό υφασματάκι γύρω - γύρω, πριν την επικάλυψη, για να κλείσουν οι τρύπες που ήταν και η αιτία του κακού.

Προσεκτικό ζύγισμα και καλές πτήσεις!

Μια χαρά φαίνεται η επισκευή σου.

Το μόνο που θα έκανα (if I were you) θα ήταν να περάσω και ένα λεπτό υφασματάκι γύρω - γύρω, πριν την επικάλυψη, για να κλείσουν οι τρύπες που ήταν και η αιτία του κακού.

Προσεκτικό ζύγισμα και καλές πτήσεις!

 Το σκέφτηκα  να σου πω είτε να καλύψω όπως αναφέρεις, ή να πρόσθετα μικρά carbon longerons  (ίσως 2mm), αλλά επιφυλάχτηκα λόγω βάρους (στην ουρά θα σήμαινε τριπλάσιο ή και τετραπλάσιο αντιστάθμισμα) οπότε και το άφησα ως έχει.
Σε περίπτωση αποτυχίας πάλι, θα προτιμήσω να ξαναπάω σε μια καινούργια άτρακτο.

http://www.youtube.com/watch?v=cYHwrO_mfvw&feature=youtu.be

cYHwrO_mfvw&feature

Την έκανα του τη, πάλι!!!

Αυτή τη φορά με χειρουργική ακρίβεια, ίσα-ίσα να παιδευτώ-μην παιδευτώ. Μετά από αρκετές απογειώσεις προσγειώσεις χωρίς αέρα νωρίς το πρωί να τριμάρω, είχα αρχίσει να χαίρομαι τα πρώτα αδύναμα πρωινά θερμικά. Σε μια προσγείωση στα παραπλεύρως του διαδρόμου χόρτα ακούω ένα υπόκωφο θόρυβο (σε Φα μείζον) αλλά δεν δίνω σημασία μιας και τίποτα δεν φαινόταν στο σημείο που να μου προκαλούσε ανησυχία. Κι όμως!  Ένα πασαλάκι καρφωμένο στο έδαφος να προεξέχει καμιά 40αριά πόντους, ήταν αρκετό για τα παρακάτω…
 ^-^

Τα περί χειρουργικής ακρίβειας έχει να κάνει με την τύχη (και νομίζω απίστευτη) να περάσει ακριβώς ανάμεσα από τα δύο ribs χωρίς να τα ακουμπήσει καθόλου, παρασέρνοντας μαζί του την balsa κάλυψη του και φυσικά ένα κομμάτι του LE.  :P

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει δουλειά, αλλά σίγουρα θα ήταν αρκετά περισσότερη αν είχε στραπατσάρει και κάνα-δύο ribs στο διάβα του προς συνάντηση με το κεντρικό δοκαράκι (που και αυτή αποσοβηθεί ίσως λόγω της παρεμβολής του καλωδίου του servo του spoiler ως ένα είδος αμορτισέρ :P).
 Καθάρισμα λοιπόν του TowerCote (παρεμπιπτόντως το διάφανο τελικά δεν με ικανοποίησε για επικάλυψη φτερών ενός μοντέλου σαν το Spirit, δεν ήταν ανθεκτικό, πολύ μαλακό, σχιζόταν εύκολα κλπ) γύρω-γύρω, απομάκρυνση υπολοίπων balsa, κόψιμο του LE σε γωνία όπως και τριμάρισμα σε γωνία των ακρών της επικάλυψης που θα δεχθούν  το καινούργιο κομμάτι.

Καινούργιο κομμάτι LE (κόψε-τρίψε-δοκίμασε- τρίψε-δοκίμασε- τρίψε-δοκίμασε-fit).
Χρησιμοποίησα CA Gel ώστε να μου γεμίσει τυχών κενά (πάτησα και ένα μικρό κομματάκι balsa στο σημείο που είχε δημιουργηθεί μία μικρή τρύπα πάνω δεξιά στη φωτό),kicker και...

 Στο καινούργιο κομμάτι επικάλυψης, η διαδικασία κόψε-τρίψε-δοκίμασε- τρίψε-δοκίμασε- τρίψε-δοκίμασε-fit ήταν πολύ πιο μακρόχρονη και σπασ@&χιδ$κη. Αφού έμεινα σχετικά ικανοποιημένος  με το μεταξύ τους ταίριασμα, με ένα νωπό πανάκι νότισα  τη balsa ώστε να πάρει την καμπύλη της αεροτομής χωρίς να σπάσει και χρησιμοποίησα πάλι CA σε Gel μορφή.
 Αφού σιγουρεύτηκα για την ευθυγράμμιση τους και ότι πατάνε καλά απ’ όλες τις πλευρές, έβαλα masking tape πάνω στους αρμούς, έκανα ένα γαζί από την κάτω πλευρά,περιμετρικά και στην ένωση μεταξύ της επικάλυψης-LE-SPAR-RIBS(πιο κατανοητά ίσως στις φωτό) και kickαρα.

Ελαφρύ τρίψιμο με 150άρι ίσα να φύγει ότι ανωμαλία μπορεί να έχει προκληθεί από τη χρήση του kicker και αφρόστοκος πασαλειμμένος με τα δάκτυλα ώστε να γεμίσει το δυνατών κάθε μικρή τρύπα.

Πολύ γρήγορα ο αφρόστοκος έχει στεγνώσει και ίσα που θέλει ένα χάδι με ένα πολύ ψιλό γυαλόχαρτο.

Και τελικό ντύσιμο αναγκαστικά με TowerCote που έχω χρησιμοποιήσει και στο υπόλοιπο φτερό. Φυσικά δεν θα μπορούσα να μην περάσω το σίδερο από μαύρο Cote πριν στρώσω τις επιφάνειες που είχα αποκαταστήσει, με αποτέλεσμα τα μαύρα στίγματα που το χαλάνε αισθητικά (εχέσθη κι εγώ…) ^-^

Ωραίες και καθαρές επισκευές. :thumbs up:

Γενικά πρόσεχε σε αυτό το διάδρομο του παλαιού ελληνικού, αριστερά και δεξιά στο γκαζόν έχει άπειρα τέτοια πασαλάκια και πάρα πολλές τρύπες που μπορεί πηγαίνοντας να πάρεις το μοντέλο, να πέσεις μέσα.

 

AAAA!!! Ώστε με ειρωνεύεσαι κι όλας για τα μαύρα στίγματα, έ; :-[

Αστειεύομαι φίλε μου και σ' ευχαριστώ .

Πλέον ως παθόντας θα έχω σίγουρα το νου μου, με τις τρύπες ευτυχώς δεν είχα καμία συνάντηση μέχρι τώρα, αλλά έχει ο καιρός...

Τα στίγματα ούτε που τα πρόσεξα. Το θέμα είναι ότι έφτιαξες "καθαρές" αεροδυναμικά επιφάνειες, τα υπόλειπα είναι απλά "δια λαϊκήν" κατανάλωση...πολλοί βλέπουν λίγοι καταλαβαίνουν... :laugh:


Δεν είναι τόσο επικίνδυνες για τα μοντέλα, όσο για τον μοντελιστή. Είναι εύκολο να τσακίσεις κανένα αστράγαλο για πλάκα. Πήγα την πάθω... :buck2: