Aeromodelling GR

Καλησπέρα Φίλοι της ανεμοπορίας και τρελαμένης πτήσης με τη βοήθεια μόνο της φύσης...

Κανονίσαμε με φίλους να πετάξουμε παρέα στις πλαγιές του Κερατοβουνίου, στις 08 Απρίλη 2012. Μιά Κυριακή δηλαδή πρίν την Κυριακή του Πάσχα!
Επισυνάπτω παρακάτω τη σύνδεση (link), για τις οδηγίες που είχε βάλει ο Κώστας (aircostas) σχετικά με το σημείο-ραντεβού κάτω στην έξοδο της Αττικής Οδού...
Εγώ θα είμαι απ'τις 10 το πρωί στο σημείο εκεί, περιμένοντας να μαζευτούμε και να ανέβουμε όλοι μαζί επάνω...

https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=20890.msg169171#msg169171

Επειδή δέν γίνεται να ενημερωθούν όλοι οι φίλοι on-line, θα σας παρακαλούσα να το πείτε και σε όσους πιστεύετε πως θα ενδιαφέρονται.
Ελπίζουμε να σας καταπλήξουμε (και να σας εκπλήξουμε) με όλα αυτά που θα δείτε και θα νιώσετε...
Δέν χρειάζεται κατ'ανάγκη να έχετε μοντέλο, θα πετάξετε τα δικά μας, ελάτε μόνο για να γνωρίσετε τη μαγεία του βουνού... Α, φέρτε και κάνενα "γρήγορο" όσοι θα φέρετε μοντέλα γιατί μπορεί να στηθεί και κανένα... ΆντραςΠροςΆντρα...  ;)

Σας Ευχαριστώ,
Απόστολος

αχ ρε απόστολε τι έχουμε πάθη με αυτό το βουνό......τι ζημια έχουμε πάθη!!!!!! ελπίζω σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ζούμε να καταφέρουμε να     ξαναμαζευτούμε και πάλι όλοι μαζί ώστε να πετάξουμε τα αγαπημένα μας μοντέλα.....να ξαναβρεθούμε και πάλι παλιοί και νέοι μοντελιστές.......με το που είδα το μήνυμα γρήγορα γρήγορα εφιαξα ένα φωτό-video από "παλιοτερες" συνάντησης μας ....εύχομαι και "του χρονου" να βάλω και το "φετινο" μέσα....άντε πάμε να   ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ!!!!!!!!  F-RcfeAKOYQ&list=UU5TkgnJtSJgAE9d2-ycXD2Q&index=1&feature=plcp

Γειά σου βρέ Κώστα με τα ωραία σου...  :thumbs up:
 
Συγκινήθηκα με το βιντεάκι σου... Έχω ξαναπεί νομίζω ότι, αν υπήρχε ένας λόγος που θα ήθελα κάποια στιγμή η ζωή μου να με φέρει κοντά στην Αθήνα (όχι μέσα, δέν αντέχω), αυτός θα ήταν η παρεούλα σας στις πλαγιές και τα λιβάδια...

Θα έχω μαζί μου την Ξυραφάρα, με έξτρα θήκη απο κάτω για έρμαααααα... !!!

Εύχομαι να νιώσουν όλοι οι αερομοντελιστές, έστω και για μία φορά στην αερομοντελιστική τους καριέρα, τη χαρά της πλαγιάς...

Εγώ θα είμαι πάντως εδώ για καμιά 30αριά χρονάκια ακόμα να σας το θυμίζω._

 DM  :)

Έτσι, έτσι... πιό ωραία είναι απο ψηλά...

Και εκεί που πέταξες όμως, θέλει λίγα μπόλλς για να σταθείς έ?...  :thumbs up:

Τιτανομαχία στο Κερατοβούνι έ? Σού ρχομαι Στέφανεεεεεεεεε...  :laugh:

Ετοιμαστείτε γιατί το (ενισχυμένο) Ξυράφι μου, πλέον, θα έχει θέση απο κάτω για έξτρα βάρος... Τί βάρος? Κομμάτια απο μεταλλικούς "μασίφ" άξονες των 25 ή 33 χιλ.!!
Ω, ρέ μανούλα, τί έχει να γίνει... θα φεύγουν τα φτερά στον αέρα... Θα δοκιμάσουμε τα όριά του παιδιά, αυτό είναι σίγουρο... πέρσι στη ΣΤΑΜΠ το έσπασα αφού του είχα βάλει σχεδόν 1 έξτρα Κιλό (!). Τώρα που το ξανακόλλησα, θέλω να δώ η νέα μέθοδος ενίσχυσης μέχρι πού θα "μας πάει"...  :D
Είναι μεγάλο μοντέλο, και πρέπει να πετάξει στα 3 Κιλά τελικό συνολικό βάρος, αλλιώς θα το θεωρώ αποτυχία, μέχρι να βρούμε τί ενίσχυση θα θέλει...

Ελπίζω να μας έρθει και ο Παναγιώτης με το Jart να το δούμε απο κοντά... είναι κουκλί αυτό το pylonάκι...  8)smiley

Contravago kαι Wiz, ετοιμαστείτε να μου βάλετε καμιά μίνι κάμερα στους 5,8 πάνω και να κάνουμε βουτιές στη χαράδρα μέχρι κάτω στους πρόποδες... 

Ξέχασα να σας πώ ότι το απόγευμα μίλαγα με τον Κώστα τον Παπαδόπουλο... !

Ναί, ναί, χαίρει άκρας υγείας, τρέχει την κορούλα του στο σχολείο πιά (μεγάλωσε), έχει και σελίδα στο FB (nickname Gus Papas)...  :o

Σηκωτό θα τον πάρω για να τον φέρω πάνω, αν και, απο ότι μου είπε, θα έρθει, θα έρθει...  :)

Αυτά είναι πράγματα του διαβόλου ....
τα 2 μετρα χωρίς μοτέρ είναι καλά για εκεί !!!!

τρία...... ζητω ζητω ζητω να έρθει ξέρουμε ότι μας βλέπει και ότι xέρετε!!!!!....θέλω felizol.... ταινία....2 servo και μια μπαταρία nm.τα υπόλοιπα όπως έρμα(πέτρες-παρέα-ταχύτητα-ακρίβεια-διασκέδαση-mantoman-μποφόρ-ήλιο-και αστείρευτη ενέργεια θα τα βρω εκεί).!!!!!!

Γειά σας μάγκες.

Τώρα τελευταία, ασχολούμαι Πάρα πολύ με μιά πτερυγούλα, τον Φοίνικα, και τιν Μίνι έκδοσή του. Πολλοί θα το ξέρετε λόγω του facebook, κλπ, γι'αυτό το λέω...
Προχθές Κυριακή λοιπόν, έσπασα τον Μίνι μου σε προσπάθεια να δώ τις αντοχές του, μετά απο βύθιση απο ψηλά, και έβαλα και κινητήρα... !
Δέν είναι τίποτα, αναμενόμενο, έβγαλα απο πάνω του μοτέρ κλπ και έγινε καθαρή Slope Machine... !
Τί εννοώ? Δοκάρια έξτρα, πρώτη φορά φτιάχνω τόσο "τούμπανο" πτέρυγα...  :o Αυτή τη στιγμή είναι στα 2100 γραμ. σε 45 παλάμες επιφάνεια, μιλάμε δλδ για φόρτιση σχεδόν 47 γρ./παλάμη. Υπολογίζω να πάρει κι άλλο φυσικά, γιατί ξόδεψα πολύύύύύ ρητίνη και δοκάρι... Ήδη έχω έτοιμα σετάκια των 400 γραμ. έξτρα, και θέλω να τη δοκιμάσω στο Κερατοβούνι εκείνη τη μέρα, μόνο βέβαια αν έχει αέρα...

Ωρέέέέ.... πότε περνάν οι μέρες...  :D

 :o  ::) ::) ::) μάστορα ΔΕΝ είναι πτερυγουλα  ...!!!
είναι μια καθώς πρέπει star wars πτέρυγα

Χάχαχαχαααα... έλα, έλα, συνάδελφε, μήν τα μαρτυράς όλα...
Με τρώει και 'μένα αλλά κρατιέμαι τί να κάνω... χαχαχα...  :laugh:   :laugh:

καλημέρα και καλή εβδομάδα!!! απόστολε τι κάνουμε σε περίπτωση που έχουμε νότια την κυριακή???.....ο στέφανος απότι ξέρω έχει και εναλλακτική για πεντέλη!!!....άντε 6 μέρες έμειναν ότι και να γίνει εμείς θα βρεθούμε!!!!!!

Καλημέρα φιλαράκο!

Χά, καλά, εννοείται πως ότι και να γίνει θα βρεθούμε... Το 100άρικο για το αμάξι το έχω ήδη μαζέψει. Πώς και πώς περιμένω να πάει η ώρα 05:30 το Σάββατο το πρωί για να ξεκινήσω...  :D
Στο Κερατοβούνι δέν πετάει καλά απ'τη Νότια πλευρά? Αν νομίζετε ότι θα είναι καλύτερα στην Πεντέλη, ναί, να πάμε εκεί. Ούτως ή άλλως θα είμαι έτοιμος για κάθε καιρό...  :devil:

Ώωωω... πώς πάς απο "πίσω" στην Πεντέλη? Εκεί στη διασταύρωση που στρίβουμε αριστερά για το μοναστήρι, δέν στρίβεις αλλά συνεχίζεις να ανηφορίζεις?
Πάει άσφαλτος μέχρι πάνω στις κεραίες?
Φαίνεται όντως "καθαρή" πλαγιά απ'ότι φάνηκε λίγο στο βίντεο και πολύ ψηλή. Βέβαια σάν να είδα και κάτι καμμένα εκεί, αλλά... ο κόσμος έχει κάθε καρυδιάς καρύδι, τί να κάνουμε...

Αν είναι Βοριάς, εγώ επιμένω για Κερατοβούνι, αν φυσάει θέλω να δοκιμάσω το "εργαλείο" μου το κακό, αλλά φυσικά θα το δοκιμάσω όπου και αν με πάτε αν έχει αέρα...  :D
Μακάρι να φυσάει ΚΑΡΓΑ, όπως πέρσι ρέ γμτη... Τώρα με Νοτιά, δέν ξέρω, το αφήνω στην ανεμοπορική σας κρίση...  ;)

Παντως επειδη μια φορα πηγα και εγω να δω το μερος αν ειναι εκει που βρισκονται οι κεραιες ειναι ζορικο το μερος .

Φυσικα ο χωρος προσγειωσης ειναι οπως στο Κερατοβουνι αλλα η πλαγια  εχει διαφορετικο υψομετρο . Απο τα 600μ. παει στα 1000 μ. η Πεντελη οποτε με τις ιδιες καιρικες συνθηκες θα εχει πιο πολυ αερα

Το παλιό Google Earth μου κάνει νερά...
Ναί Ηλία, πρέπει να έχεις δίκιο. Εντάξει, δέν έχει πάντα να κάνει το δυναμικό με το ύψος του βουνού ή του λόφου, αλλά φαίνεται όντως πως είναι Τεράστια η πλαγιά εκεί, "καθαρή", και πάει "καρφί" μέχρι τους πρόποδες, οπότε... αλλά κάποιες φορές αυτό θέλουμε, σωστά?... !  :D

Όπου και να με πάτε πάντως εγώ θα πετάξω! Μιά φορά το χρόνο μαζευόμαστε στην πρωτεύουσα, το περιμένω πώς και πώς! Αν όλα πάνε καλά θα έχω 4 μοντέλα μαζί και σε κανένα δέν έχει πάνω βάση μοτέρ...   :thumbs up:

καλησπερα FAZERDREAMER

για τις 2 πρωτες επιλογες αν δεν κανω λαθος ο δρομος ειναι ασφαλτος και ειναι λιγο πριν ενα σταρτοπεδο ή κατι τετοιο σωστα?
απο κατω ομως τρελος γκρεμος
για την τριτη επιλογη ωραιο το μερος αλλα για να φτασεις θες 4χ4 αν δεν κανω λαθος γιατι μετα τις φωτιες ο δρομος ειναι για motocross

αν λεω κατι λαθος πες μου

kαλημερα
ενα καλο μερος ειναι στο Βαρναβα   στις κεραιες
το μερος το  ξερει  ο  Πανσοφος

Υπαρχει και η Αγια Κυριακη
Βρισκεται μεταξυ Καπανδριτιου και Μαλακασας , και καλυπτει ολους τους αεριδες
Εχει προσβαση απο το Πολυδενδρι, διπλα στο Καπανδριτι .
 
βρειτε το 38 14 43  Β 23 50 41  Ε

Με προλαβες Αλεξοπουλε.

Καλημέρα Κύριοι.

Αν δέν βρεθεί εναλλακτική, εγώ λέω να πάμε στο Κερατοβούνι ούτως ή άλλως. Θα βρούμε πιστεύω, ένα σημείο που να πετάει εκεί... το πολύ-πολύ δέν ανεβαίνουμε μέχρι πάνω, σταματάμε με τα αυτοκίνητα κάπου που θα βολεύει η κατεύθυνση του ανέμου... Θα έχουμε και λαστιχάκια μαζί, ηλεκτικούλια κλπ, παιχνίδι θα γίνει...

Πάντως Ματαίωση... ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ...  :D  Θα πετάξουμε όπως και νά'χει. Να ετοιμάσω απαγκίστρωση? Έχετε κανένα ηλεκτρικό να μας τραβήξει?

Υ.Σ... Κύριε Παναγιώτη, αν έρθεις μαζί, θα είναι μεγάλη τιμή μας._

Σταχτη στα ματια επειδη φοβαμαι τους αεριδες ριχνετε?? Σας εχω χαλαρα  :devil: :devil:  χαρα θεου θα ειναι το ΣΚ

Στεφανε αλλο η ακροπολης των Αφιδνων , και  αλλο η αγια Κυριακη.
Το ξαναγραφω    38 14 43 Β 23 50 41 Ε

ωραίο μέρος φαίνεται !!!!!

Εψαξα και το βρηκα το μερος . ειναι λιγο μπερδεμα αν δεν ξερεις να φτασεις εκει μπορω ομως να φτιαξω ενα σχεδιαγραμμα αν θελει καποιος. Οσο αφορα το δυναμικο της πλαγιας δεν εχω πεταξει για να σας πω αποψεις . Καλυτερα μπορει να μας πει ο Pansofos

Εκ μερους της συντονιστικης επιτροπης:Ανοιξιάτικη, Βουνίσια συνάντηση - Κερατοβούνι Αττικής
Ανακοινωνεται οτι η τοποθεσια αλλαζει και μετατιθεται στο βουνο της Πεντελης.Συναντηση αυριο 10 η ωρα το πρωι στην πλατεια της νεας Πεντελης,τηλεφωνα επικοινωνιας για οποιον χρειαζεται οτιδηποτε 6944797010 aircostas και 6972029993 deltaman

Για να μαζευόμαστε!!!!!!!!!!!!!!!!

ειμαι περιεργος να δω αν θα κατεβει εκεινο το JART

Δεν θα κατέβει . Δεν ειναι έτοιμο ακόμα. Το project εκανε κοιλιά. Βέβαια μετά το τυράκι που μου έριξε ο Deltaman έκανα μεγάλη πρόοδο την τελευταία εβδομάδα. όμως και πάλι δεν προλαβαίνω να το σετάρω.

https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=22879.msg200606#msg200606 (https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=22879.msg200606#msg200606)

Για όσους θέλουν να έρθουν αργότερα μόνοι τους  θα πετάξουμε δεξιά από την διασταύρωση του Αγ. Παντελεήμονα ή δεν έχει αποφασιστεί  ακόμα το σημείο?

όπου dis φωτιά σκόνη και φασαρία έλα!!!!!!

Ήρθε η ώρα να δείξουμε τι αξίζουμε σε ορισμένους!!! Ονόματα δεν λέμε …..υπολήψεις δεν θίγουμε!!! Χα χα χααα  :D :D :D

με μοτέρ η χωρίς?   xaxaxaxx  όλοι πάνω στην πεντέλη!!!!! :thumbs up: :thumbs up: :D :D :devil: :devil: :devil:

Για αρχή με μοτέρ πάντα  :thumbs up:……αν δεν το χρειαστούμε δεν θα το δουλέψουμε  ;)!!! Από αύριο ……κάποιοι θα πρέπει να αναθεωρήσουν κάποια πράγματα!!!!  :laugh: :laugh:

Περάσαμε πολλή όμορφα. Και με λίγο μοτέρ!!! Μπράβο σε όσους το διοργάνωσαν  :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: ……και σε όσους κατάφεραν να έρθουν. Ένα μπράβο και στον Αποστόλη (DeltaMan) που έκανε αυτό το ταξίδι για να έρθει να πετάξουμε. Τέλεια μέρα …..πολλές πτήσεις …..πολλή γέλιο …….αλλά και το φαγητό στο τέλος τέλειο !!! όλα χρειάζονται!!!  :D :D :D :D

Προσέχετε τι λέτε,λίγο πολύ όλοι ήταν τέλειοι.Εξάλλου,το αποδείξανε,χαχαχα... :thumbs up:

φωτογραφικο υλικο και κανενα βιντεο για εμας που δεν τα καταφεραμε :'( :'(

όσα λέει το video δεν "τα λενε" 1000 φωτό.κώστα μιχαηλίδη να είσαι καλά...
gIvHpW_Ks50&feature=player_embedded

Πολύ ωραιο βιντεο. Μπραβο Κωστα. :thumbs up:

+1

Ξέρει κάποιος που είναι αυτή η πλαγιά;

Ευχαριστώ.

Φέτος ήταν διαφορετικά!!!
Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν ένα κοινό:Αγάπη για τη πλαγία!Πραγματική Αγάπη!Νέα πρόσωπα,νέα πράγματα(FPV κτλ),πολύ όρεξη,πολύ γέλιο!Πέταξαν όλοι!!Είχαν δεν είχαν σκάφος...Να το πουν και σε άλλους ότι αυτό είναι η πλαγία....Ένα φθηνό σκάφος,μια μπαταρία και δύναμη αστείρευτη από τη Φύση!Κάθε χρόνο μας φιλοξενεί ο Deltaman σε μια συνάντηση που διοργανώνει στα 'δικά' μας τα βουνά και ελπίζω να του το ξεπληρώνουμε με τον καλύτερο τρόπο.
Ο αερομοντελλισμός μου έχει χαρίσει πολύ καλούς φίλους!
Η πλαγία πήγε τη σχέση μου με αυτούς ένα βήμα παραπέρα!!

Υγεία και Κουράγιο να έχουμε να συναντηθούμε και του χρόνου!!! ;)
Υ.Γ.1:Μα τι πλάνο είχε την ευκαιρία η κάμερα σου Κώστα(Μιχαηλίδη) να τραβήξει όταν η πτέρυγά μου ταξίδευε κατά πάνω της!!! :whatever:

Υ.Γ.2:Deltaman περιμένω με τη πένα σου να κεντήσεις γράφωντας τις εντυπώσεις σου όπως έκανε και ο Κώστας Μ.με τη τις φωτογραφίες και τα βίντεό του!

Αεομοντελλιστικά ,

Ζαπαντιώτης Κων/νος

κατι ρωτησε ο DR.KC

Το σημείο βρίσκετε στην Πεντέλη.Ώρα 3:00 από εκεί που κοιτάμε είναι το μοναστήρι του Αγ.Παντελεήμονα.Αντί να κάνουμε αριστερά για μοναστήρι,κάνουμε δεξιά και στο 1 λεπτό φτάνεις.

Ήταν Παρασκευή πρωί όταν αποφάσισα να αφήσω τα μικρά μου στα Τρίκαλα στη μάνα μου και να "κατηφορίσω" προς την Αθήνα. Κατά τις 3 το μεσημέρι, μετά απο κανά τρίωρο προσεκτικής (κατά το δυνατόν) προετοιμασίας και τοποθέτησης του εξοπλισμού στο αφιλόξενο για ένα τρελαμένο μοντελιστή ΙΧ Mazda, άφησα τη "home town" όταν άναψε το πράσινο φώς στο τελευταίο φανάρι του περιφερειακού, ρυθμίζοντας το ράδιο σε γλυκά ακούσματα για μιά ήρεμη πρώτη "κατοστάδα" χιλιομέτρων... Μετά την πρώτη προσπέραση φορτηγού στην άνοδο του Δομοκού με την τρίτη να σκαρφαλώνει στις 4,5 με 5 χιλιάδες στροφές, πορώθηκα και έψαχνα για κανένα ρόκ κομμάτι, αλλά πού τέτοια τύχη... Μετά τη Λαμία είχε καταλλαγιάσει το πνεύμα, αλλά ο αυτόματος δέν έπεφτε κάτω απ'τα 140 χλμ./ώρα, γιατί με περίμενε ο φιλαράκος κάτω στον Πειραιά για... μαστορέματα! "Άσε λοιπόν τώρα Απόστολε τους υπολογισμούς για το πόσα λίτρα στα 100 χλμ. καίει και προχώρα..."

Η Εθνική σε βγάζει καρφί κάτω στη θάλασσα, αλλά στο κτίριο του ΣΚΑΙ κάνεις δεξιά. Ε, πού να το ξέρω ο φουκαράς, αριστερά πήγα και βγήκα στο ΣΕΦ, αλλά μιά ευγενική ψυχή ήρθε και "με μάζεψε", για να απολαμβάνω σε λίγο ένα γνώριμο περιβάλλον πάγκου εργασίας, ρεταλιών μπάλσας και φελιζόλ, και φτερά και ατράκτους να στέκονται ήρεμα στους τοίχους, καρτερώντας το επόμενο Power On. Όταν πίνω Κοκακολίτσα, πάντα θέλω λίγο πάγο μέσα, και έτσι έγινε, ενώ οι σκοποί φτάνονται και ξεπερνιούνται ένας-ένας, μία κόβοντας λίγο εδώ, μία τριμάροντας λίγο εκεί, και άλλοτε καλύπτοντας και σιδερώνοντας εκείνο το τμήμα του Φοίνικα που θέλει "ντύσιμο". Την επόμενη μέρα θα απολάμβανα επιτέλους την πτέρυγα στην οποία έχω ρίξει τελευταία αρκετό απ'τον χρόνο μου, μαζί με κανα δυό άλλους κολλητούς. Έπρεπε λοιπόν να φροντίσουμε για φορτισμένες μπαταρίες, εξοπλισμό στερεωμένο και τα λοιπά, ώστε να μήν έχουμε κανένα απρόοπτο.
Το ίδιο βράδυ δύσκολα κοιμήθηκα στο σπιτικό του πάντα δεκτικού νονού της 2ης μικρής μου, σκεπτόμενος αν είναι σωστές οι διαστάσεις των Elevons, αν τα σέρβος πρέπει να έρθουν λίγο πιό πίσω για να ρυθμίσουμε το ΚΒ, ή ακόμη και ονειρευόμενος όσα επρόκειτο να ζήσω τις επόμενες μέρες. Δύσκολο για την Αθήνα να μήν κοιμάμαι, γιατί πρώτη φορά μου συμβαίνει μιάς και ξέρω πως το κλίμα της με "φτιάχνει". Πάντα εδώ κοιμάμαι σάν πουλάκι, γνωρίζω το ανήσυχο του πνεύματός μου και τις χίλιες μοίριες σκέψεις που κάνω, αλλά μάλλον σήμερα έφταιξε και η κούπα του Ελληνικού καφέ στις 10 το βράδυ στο εργαστήρι εκτός απ'την κοκακολίτσα, χαχαχαα... ! Στριφογυριζόμενος στο κρεβάτι, αποφάσιζα να σκεφτώ και κάτι άλλο εκτός απ'τα μοντέλα μήπως και κοιμηθώ ρέ γαμώτη, αλλά μιά σκεφτόμουνα γυναίκες τις οποίες γνώρισα εκείνη τη Πέμπτη που το επόμενο Σάββατο έκανα εκείνη τη πτήση εκεί, μιά σκεφτόμουνα ταξίδια που με οδηγούσαν σε πτήσεις ανεμοπτέρων κάπου στην Πολωνία ή στην Έδεσσα, ε άει σιχτήρ... όλο στα αροπλάνα (χωρίς -ε-) κατέληγε ο νούς να πάρει... Έδωσα-πήρα, έδωσα-πήρα, τελικά μάλλον κάπου στις 6 κατάφερα να ηρεμήσω, μιάς και το ξυπνητήρι θα λάλαγε στις 8 για να σηκωθούμε με τον Άρη και να είμαστε στην ώρα μας στο ραντεβού με τον Wiz με προορισμό την Ανάβυσσο...
Ομορφότατη διαδρομή, όπως την θυμόμουνα όταν "αλώνιζα" καμιά φορά εκεί στα "λιμανάκια" με το Κορολάκι και καμιά (ή δυό) όμορφες παρουσίες στα διπλανά καθίσματα, σε αναζήτηση του απογευματινού Κυριακάτικου καφέ, "έξω" απ'την Αθήνα... Εκεί σε εκείνη την (τεράστια) αλάνα, θυμάμαι επίσης τον Κο Γιάννη να προσπαθεί να αποδείξει ότι και τα ηλεκτρικά μοντέλα πετάνε, με πλανητικό μειωτήρα στο καρβουνάτο μοτέρ και τις οχτάδες των τιτάνιων νικελοκαδμίων να μπαίνουν στην άτρακτο και να βγαίνουν καυτές απ'αυτή. Εκεί θυμάμαι και ένα σκούρο βανάκι του Κουτσού με συρόμενη πλαινή πόρτα, απο όπου έβγαιναν τα καμάρια των ώριμων, και τα όνειρα των έφηβων μοντελιστών της εποχής. Βανάκι που ήτανε ένα μόνο απ'τα 50 ή 100, ούτε που μπορούσα να μετρήσω, που ήταν εκεί, και έλεγα... "Α ρέ και να είχαμε τόσο κόσμο στο Φλαμούλι, τί ωραία που θα ήταν...". Γκάζωσα ξανά τον Φοίνικα εκεί, έκανα τις χαμηλές μου, τον χτύπησα λίγο πάνω σε μιά πέτρα, είδα παραπέντε με δίχρονους έλικες να κάνουν κλειστές στροφές, και κυρίως χάρηκα τα φιλαράκια μου. Χάρηκα που είδα ξανά τον Στέφανο και επιτέλους πρώτη φορά τον Δημήτρη με τον ΣκυπτροΒάμων, για τους οποίους είμαι περήφανος που γνωρίζω πλέον προσωπικά. Τρελάθηκα με την πτήση του μοντέλου αυτού, δέν το περίμενα να πετά έτσι, και επίσης άκουγα προσεκτικά τις γνώσεις των παιδιών για κεραίες, κάμερες, ραδιολοβούς και τα λοιπά αναγκαία. Γνωρίσαμε και Νέα παιδιά, μιά κοπέλα γλυκιά και υπομονετική μαζί μας (ευχαριστούμε), έναν Κώστα συγγενή ενός γνωστού επιφανούς Τρικαλινού, και φρόντισε ο Wiz να κάνουμε μερικοί παρευρισκόμενοι τα πρώτα μας χλμ. σε πτήση FPV! Μαγεία, εντάξει, κάτι διαφορετικό, τελείως μαγευτικό και εξαιρετικό, η "άλλη όψη του νομίσματος". Χάρηκα που τα πήγα καλά την πρώτη μου φορά, και έτσι νομίζω χάρηκαν και οι άλλοι φίλοι μιάς και τα "γιούχου", "όλε" και "ήταν απίθανο" δίναν και πέρναν... Ήξερα φίλε ότι πετάς καλά FPV, αλλά δέν περίμενα να δώ απογείωση και πόσο μάλλον Προσγείωση (!!) απο "μέσα"... Απίθανο. Και μετά τρελάθηκα παραπάνω όταν σε είδα να προσγειώνεσαι σε εκείνο το δρόμο πάνω στο βουνό την επόμενη μέρα, αλλά αυτά, σε άλλη παράγραφο, γιατί τώρα ήρθε το μεσημέρι του Σαββάτου και έπρεπε να φύγουμε για ξεκούραση. Το προηγούμενο βράδυ δέν ήταν καλό για το κορμί που τώρα διαμαρτύρεται για λίγη ηρεμία και χαλάρωση. Έδωσα τα κλειδιά του αμαξιού στον Άρη, χαιρέτησα τον Δημήτρη που δέν θα τον έβλεπα ξανά την Κυριακή (κρίμα ρέ φίλε), με τον Στέφο και τον Wiz είπαμε "εις αύριον", και πήγα άνετα σάν συνοδηγός στη Νέα Σμύρνη γεμάτος και (ελαφρώς) ηλιοκαμμένος... :)
Η Κυριακή ήρθε, Αααααχχχ αυτή η Κυριακή! Το ραντεβού που είχαμε κανονίσει με τα παιδιά ήταν για τις 10, άρα στις 8,5 ο δονητής του κινητού κούνησε το κομοδίνο, και Μόνο το κομοδίνο κούνησε ο δονητής του κινητού, έέέεε... :) Όρθιοι, καφεδάκι και σαντουιτσάκι απ'τη σύζυγο που είχε φτάσει το προηγούμενο βράδυ με την υπερταχεία (λέμε τώρα) του ΟΣΕ απ΄τη Θεσσαλία, και ήξερα ότι έπρεπε να ανέβω την Κηφισσίας και κάπου να κάνω προς τα δεξιά... Θυμάμαι λίγο τον δρόμο, απ'τις εποχές που ο Κώστας ο Παπ. και ο Αλέξης με πήγαιναν κάποτε εκείνοι πάνω εκεί για τις πρώτες επαφές μου με τις πλαγιές των Αθηνών και τις λατρεμένες πτήσεις της Ζωής μου. Οι λεπτομέρειες όμως είναι δύσκολες μνήμες, θολές, έτσι το νούμερο του Στέφανου μου ήρθε στο μυαλό πρώτο μιάς και μου είχε πεί "Απόστολε, το κινητό μου θα είναι Πάντα ανοιχτό". Έτσι και έγινε όντως, ανοιχτό ήταν και τώρα, που τον χρειάζομαι, και οι χρήσιμες συμβουλές εκείνου και ενός βενζινοπώλη, με φέρνουν στη Λεωφόρο Πεντέλης να ρωτώ κάτι νέα παιδιά της Police ομάδας "Δίας" αν είναι μακρυά η πολυπόθητη πλατεία... Τελικά πήγα πρώτα στην Παλιά Πεντέλη, αλλά ο ευγενής ανθοπώλης επιβεβαίωσε τον κανόνα "ρωτώντας πάς στην πόλη", και έτσι βρέθηκα να παρκάρω δίπλα στον AirCosta, τον Ντίνο τον Ζαπαντιώτη, τον Κώστα τον Μιχαηλίδη, τα παιδιά του team Ruberkon, τον κολλητό μου πλέον της Watchers team, άλλους φίλους παλιούς που είχα χρόνια να δώ, και νέους που έσφιξα θερμά το χέρι με την ελπίδα να τους προσφέρουμε σήμερα καλό θέαμα για να έχουν να λένε ότι πέρασαν όμορφα και θά 'θελαν να ξαναπεράσουν έτσι...
Λίγο πρίν τις 10 και τριάντα φύγαμε για πάνω, σε σημείο που είχανε "πετάξει" τα παιδιά, με καλή πλαγίτσα, καλό Lift, και τη σωστή φυσικά κατεύθυνση για τη μέρα. Τα αμάξια μας τέρμα πάνω στο πάρκινγκ δίπλα και όσο γίνεται πιό μακρυά απ'τον διάδρομο προσγείωσης που δέν ήταν άλλος απ'την άσφαλτο που μας πήγε εκεί! Mόνο τον Μάγο αφήσαμε να παρκάρει δίπλα το ridge, και λίγο μακρυά μας για ασφάλεια, γιατί ήθελε την τάση απ'το αμάξι για τον εξοπλισμό fpv, και επίσης έπρεπε να έχουν Line Of Sight οι κεραίες του. Αμέσως άρχισαν να ξεπετάγονται απ'τα πόρτ μπαγκάζ τα πρώτα κομμάτια φόαμ με δυνατότητα παραγωγής άντωσης όταν κινούνται προς τα εμπρός (φτερά δλδ, χαχαχα...), και φαίνεται ήδη πως θα μας την κάνει τη χάρη γιατί τα δεντράκια και τα χορταράκια λυγίζουν ικανοποιητικά. Είδα ανεμόπτερα και μοτοανεμόπτερα πολλών τύπων, κυρίως φοαμένιων, αλλά και εποξικά όπως το γ@μ@το Halloween του Κώστα που σφύριζε τονίζοντας σε κάθε πέρασμα τις τέλειες γραμμές του. Είδαμε μικρό ηλεκτρικό Jetάκι του Κυρίου Παναγιώτη, είδαμε κάθε τύπο και βαθμό καταπόνησης στην γκάμα της Multiplex, είδαμε πτέρυγες της Greek Wings να κυνηγιούνται σε σκηνές Combat (Yeah Baby), είδαμε, είδαμε, αλλά κυρίως... είδαμε πως όλοι που είχαν έρθει, πετούσαν, ακόμη και αν δέν είχαν την τύχη να φέρουν-έχουν δικό τους μοντέλο... !! Με άνεση δίναμε τα δικά μας, πομποί με μύρια αποτυπώματα δαχτυλικά να τριγυρνάνε, φωνές να λένε "θέλω και γώ λίγο" και εγώ να μήν χάνω βέβαια την ευκαιρία να δοκιμάζω και άλλες... "γεύσεις"! Πέταξε μιά multi-sweep του Στέφανου χειροποίητη, πέταξε ο Μίνι μου Φοίνικας αλλά και ο μεγάλος ο κανονικός με το πτυσσόμενο σύστημα που απο κοινού έχουμε αναπτύξει με τον Wiz, και τους φοβόμουνα γιατί τους είχα στήσει πολύ "light", χωρίς πολλά-πολλά δοκάρια για απαλούς καιρούς αφού είχα και το Ξυράφι μαζί και έναν άλλο Μίνι "τούμπανο" αν θα φόρτωνε ο καιρός... Ο Μίνι έκανε ένα μικρό flutter όπως περιμέναμε και έφυγε η μπαταρία, αλλά χαλάλι... δέν χάνω τώρα χρόνο να τη βρώ. Τέσσερα παλιά Νικέλια είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που ζούμε σήμερα εδώ... Κυνηγηθήκαμε με τον Ντίνο, τον Κώστα, τον Μάριο και τον Μιχάλη, είδαμε πτήση στο βουνό με τα γυαλιά του Wiz απο μέσα, κάναμε κύκλους μαζί με πουλιά ακόμη και όταν σκιαζόταν το βουνό απ'το σύννεφο, φωτογραφηθήκαμε και κινηματογραφηθήκαμε απο cutting edge amateurs φίλους, για να έχουμε κάτι ζωντανό να θυμόμαστε και να δείχνουμε σε εκείνους που νομίζουν πως η Ελλάδα ντέ και καλά δέν μπορεί να "χτυπήσει κόκκινα" και να ανεβάσει θερμοκρασίες αγνής διασκέδασης. Είδαμε γυναίκες να περνάνε καλά, μικρά παιδιά να "θέλουν μιά τζούρα", είδαμε ικανότητες προσγείωσης του μικρού ελαστικού φτερού σε τόσο δά χώρο με φούλ αναταράξεις χωρίς να "ανοίγει μύτη", είδαμε συμπεριφορές Stall και πώς να τις αποφεύγουμε, είδαμε, είδαμε, γελάσαμε, παίξαμε, κάψαμε νεανική, ανθρώπινη ενέργεια, σε ένα πάρτυ αισθήσεων που εμένα προσωπικά... μόνο η πτήση στο βουνό μου έχει προσφέρει μέχρι στιγμής.
Δέν θα ήθελα να παραλείψω το μετέπειτα φαγητό μας παρεούλα, που είναι κομμάτι και τμήμα της καλοπέρασης όταν σας ακούω απο κοντά να αλλάζουμε ιδέες, ούτε το καφεδάκι με την τρελή γύρη των πεύκων εκεί κάτω απ'το αστεροσκοπείο και το βασίλεμα του ήλιου να ενοχλεί τον Κυρ Παναγιώτη και ολονών τα ήδη "αρπαγμένα" μάγουλα. Όχι, δέν τα παραλείπω γιατί ήταν τμήμα, κομμάτι της χαράς. Μιάς χαράς που μόνο εκεί, με 'σάς, σε εκείνα τα μέρη, κάνοντας αυτό που αγαπώ πολύ μπορώ να νιώσω. Και την Κυριακή της 7ης Απρίλη του '12 την ένοιωσα καλά. Μέσα μου βαθειά. Δέν περίμενα να μαζευτούμε τόσοι ομοιδεάτες, λάτρεις της ανεμοπορίας βουνού, δέν το περίμενα. Έστω και για ένα φίλο που θα έρχεται παραπάνω κάθε χρόνο και θα ζεί τη μαγεία της πτήσης πλαγιάς, αξίζει ναί, έστω και για έναν, να προσπαθούμε για τα επόμενα χρόνια της ζωής μας. Και υπόσχομαι ότι θα προσπαθώ, θα αφήνω στην άκρη τα έξοδα, την κούραση και τη γκρίνια, και θα έρχομαι, θα έρχομαι για να το ζήσω αυτό ξανά, και ξανά. Χωρίς τελειωμό.

Θερμές ευχαριστίες για το ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ φωτογραφικό υλικό, ένα συγνώμη και δέν μπόρεσα (πάλι) να συνειφέρω σε αυτό, και προσωπικό Ευχαριστώ στον Κώστα τον Μιχαηλίδη για το Φανταστικό βίντεό του, που είναι ένα ακόμη της γνήσιας γκάμας του, που θα αποτυπώνει την Ελληνική μοντελιστική, αεροπορική ιστορία.

Εύχομαι και ελπίζω σε ένα πάρτυ στο βουνό με καπνογόνα, αδρεναλίνη, μουσική και πυροτεχνήματα (ναί, βράδυ, γιατί όχι?) και το κέφι στα ύψη, απλά και μόνο για να αποδείξουμε πως τα 3-4 ευρώ παραπάνω βενζίνη που ζητάει για να πάς εκεί πάνω, είναι μηδαμινά μπροστά σε αυτό που σου προσφέρει έπειτα η φύση με Ατέλειωτο Ανοδικό, αχαλίνωτες ανόδους, ακροβατικά και Ενέργεια άπλετη. Άπλετη ενέργεια για σένα φίλε της πλαγιάς, για το φτερό και την ψυχή σου._

Φλερτράροντας στην "κόψη" του βουνού για Πάντα,
Γαδετσάκης Απόστολος (aka DeltaMan)

.......τρελαμένε πτεριγακια κέντησες πάλι....

Κανονικά δεν έπρεπε να ασχολείται με το σπορ... συγγραφέας έπρεπε να γίνει ...  :teasing: :beer:

Ευχαριστώ παιδιά...

Ηλία, τελικά δέν τα κατάφερες φιλαράκο, γμτη... Κρίμα, ήθελα να σε δώ και 'σένα, καιρό έχουμε να τα πούμε. Καταλαβαίνω βέβαια ότι οι υποχρεώσεις του καθενός είναι απρόβλεπτες και πάντα συμβαίνουν τέτοιες στιγμές. Επίσης δέν είδα τον Κωσταλούπη τον Παναγιώτη που σίγουρα θα έφερνε κάτι Πολύ ενδιαφέρον, αφού να φανταστείτε πως ακόμη και ο Αλέξης που ήρθε, έφυγε βιαστικά γιατί ένας φίλος του πήγε στο νοσοκομείο με έμφραγμα! Τί να πείς... μόλις είχε βγάλει το μάχιμο Ξυράφι του ο άνθρωπος απ'το αμάξι και χτύπησε το τηλέφωνο...  :-[
Ας είναι καλά ο Τάκης που έκανε και μπαλονάκι στην καρδιά απο ότι έμαθα για να τον ξαναδούμε κοντά μας. Τάκη, περαστικά αν διαβάζεις φίλε.

Αν υπάρχει ενδιαφέρον, το ξανακοιτάμε να βρεθούμε τέλη Μαίου, θα έρθω με το τρενάκι στο φινάλε με κανά δυό πτέρυγες μόνο στο χώρο εμπορευμάτων...  :D
Αλλιώς, μέσα στο καλοκαίρι θα έχετε σίγουρα νέα για εξορμήσεις που θα κάνουμε με φιλαράκια πάνω στης ΣΤΑΜΠ τα υψίπεδα, και τον Σεπτέμβρη θα κοιτάξουμε να ξαναβρεθούμε στην Αθήνα...  ;)

 :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up: