Aeromodelling GR

Παρακαλώ για την όσο πιο απλή επεξήγηση σε απλά ελληνικά των χαρακτηριστικών* των αεροτομών με γνώμονα την χρήση τους σε μοντέλα.

Φυσικά δεν ζητώ μια επεξήγηση θεωρητικού περιεχομένου αλλά όσο γίνεται να μείνουμε στο πρακτικό κομμάτι, δηλαδή στην χρηστικότητα του κάθε χαρακτηριστικού για τα μοντέλα μας και σε κάποιες συμβουλές από τους έμπειρους για το τι χαρακτηριστικά θα έπρεπε να αναζητούμε σε μια αεροτομή ανά περίπτωση μοντέλου μας.

Είναι σημαντικό νομίζω για όσους δεν γνωρίζουν την ορολογία των αεροτομών να εξηγηθεί και αυτή σε απλά και απτά ελληνικά, κατά το δυνατόν.

*
Thickness
Camber
Trailing edge angle
Lower flatness
Leading edge radius

Max CL
Max CL angle
Max L/D
Max L/D angle
Max L/D CL
Stall angle
Zero-lift angle

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Π.χ.

http://www.worldofkrauss.com/foils/1302

Thickness:                          11,2%
Camber:                             6,0%
Trailing edge angle:              9,3o
Lower flatness:                   84,7%
Leading edge radius:            3,4%

Max CL:                             1,748
Max CL angle:                     10,5
Max L/D:                           60,212
Max L/D angle:                    5,0
Max L/D CL:                       1,374
Stall angle:                          6,0
Zero-lift angle:                    -6,5

Σε γενικές γραμμές που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αυτή η αεροτομή;

Στα παρακάτω λινκ θα βρεις χρήσιμα σχόλια και συζητήσεις που ίσως σου λύσουν μερικά ερωτήματα.

https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=900.0
https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=4424.msg41951#msg41951

Μερικά σχόλια και από μένα, με κάθε επιφύλαξη, όπως τα αντιλαμβάνομαι εμπειρικά:
Παχύτερη αεροτομή -> μικρότερη ταχύτητα
Μεγαλύτερη κύρτωση (camber) -> μεγαλύτερη δυνατότητα ανύψωσης φορτίου
Μυτερό χείλος εκφυγής -> λιγότερη οπισθέλκουσα και δύνες
Χοντρό χείλος προσβολής -> αργή πτήση και αργό stall
Reynolds -> Συντελεστής για την περιγραφή ενός χαοτικού φαινομένου

Επίσης μια άλλη απορία μου σχετικά με τα φτερά, αλλά όχι για τις αεροτομές είναι η εξής:

Όταν υπολογίζουμε το εμβαδόν των σταθεροποιητών οριζόντιου και κατακόρυφου, συνυπολογίζουμε και την επιφάνεια των elevator και ruder αντίστοιχα;

Και για να γίνω πιο σαφής:
Όταν λέμε πως το εμβαδόν του elevator πως πρέπει να είναι 20-30% του οριζόντιου σταθεροποιητή συνυπολογίζουμε και το elevator σε αυτό; Εγώ λέω όχι γιατί είναι χαζό να λέμε Α = 20-30% Β και Β = Α + Γ

Το ίδιο και για το ruder και fin. Εκεί λέμε πως το ruder πρέπει να είναι το 1/3 - 1/2 του κατακόρυφου σταθεροποιητή. Δηλαδή Δ = 1/3-1/2 Ε και Ε = Δ + Ζ, όπου Δ το ruder, E κατακόρυφος σταθεροποιητής και Ζ το fin. Πάλι λέω όχι.

Για μένα στέκουν πιο πολύ οι εξής σχέσεις:
Α = 20-30% Β με Α το elevator και Β τον οριζόντιο σταθεροποιητή μόνο το σταθερό κομμάτι του και 
Δ = 1/3-1/2 Ζ

Παρακαλώ για επιβεβαίωση των απόψεών μου ή κάποια επεξήγηση αν διαφωνείτε.

O υπολογισμός γίνετε ως προς το όλον απ'οτι έχω δεί σε σχέδια και κατασκευαστικές οδηγίες και αυτό γιατι αν το σκεφτείς λεγετε  π.χ " κινούμενο μέρος τους οριζόντιου stab" με μια λέξη elevator, είναι μερος του λοιπον οχι κάτι ξέχωρο, στην ουσία είναι και αυτό μια αεροτομή που όταν της δίνεις καμπερ προς κάποια πλευρά δημιουργείτε εντονότερη ανυψωση προς αυτή την πλευρά  "κουνόντας" το υπολοιπο σκάφος.  Ασε που είναι και ευκολότερο σαν υπολογισμός..  ;D

Οσον αφορά τα στοιχεία των αεροτομών που αποτελούν απο μόνα τους μια ολόκληρη επιστήμη, δεν ξέρω κατα πόσο θες να εντρυφήσεις αλλα στη θέση σου εγώ ξεκίνησα με τα απλά: π.χ σαν σχήμα συμμετρική ημι κλπ "τι κανουν? που χρησιμοποιούνται?", τα υπολογιστήρια που θα βρείς στο νετ.. " ποια νουμεράκια απο αυτά τα κινεζικα μου ζητούν??" π.χ. για να υπολογίσουν με τι ταχήτητα "πεφτει¨το αεροπλανάκι μου (stall speed). Πιστέυω πως εαν κατασκευάσεις κάτι εξωλοκλήρου, αυτά θα τα συναντήσεις. τωρα τα υπόλοιπα νομίζω πως με τη "τριβη" θα αρχισεις να παιρνεις χαμπαρι πιο εξαρτάται απο πιο και αν χρειάζεται να το ξέρεις.. παράδειγμά: ειναι εντελώς άκυρο να γνωρίζεις την εξίσωση της καμπύλης της αεροτομής αλλα αν το δείς απο την άλλη μπορείς να την εισάγεις σε ένα πρόγραμμα CAD και να σου εκτυπωθεί καρατέλεια!! 

Αυτα από εμένα
Δημήτρης

Αν κατάλαβα, η ερώτηση είναι, πόσο % θα είναι το κινούμενο μέρος και πόσο το σταθερό μέρος του elevator και του rudder;

         0 teo καλησπέρα
      Κοίταξε τα άρθρα μας κατασκευή αερομοντελου από την αρχή
            http://www.parasxosrc.gr/?p=124
       θα βρεις  απαντήσεις σε πολλές από της ερωτήσεις σου
         
       Παράσχος

Αγαπητέ O TEO
 
Οι ερωτήσεις σου σχετικά με τις αεροτομές είναι πολύ ενδιαφέρουσες αλλά οι απαντήσεις δεν είναι δυνατόν να είναι πολύ σύντομες η υπερβολικά απλές.
Όλοι γνωρίζουμε ότι η πτήση ενός αεροπλάνου επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες.Εάν κάποιος έχει κατανοήσει μερικούς από αυτούς και άλλους όχι
τότε θα υπάρχουν συνεχώς προβλήματα.Π.χ. εάν ρωτάς τι είναι ο CL και δεν γνωρίζεις τι είναι οι αριθμοί  Rns τότε κάτι δεν θα γίνει σωστά. Ε πίσης νομίζω ότι η αεροτομή που διάλεξες για να μπεις στο θέμα δεν είναι ότι καταλληλότερο.
Παρόλα αυτά για να πάρεις μια ιδέα για τον τρόπο σκέψης όταν ψάχνεις για την αεροτομή του νέου σου αεροπλάνου θα πρέπει να λειτουργήσεις ανάλογα με τον τύπο του μοντέλου.Εαν δηλαδή πρόκειται για ανεμόπτερο χρειάζεσαι μία αεροτομή με μεγάλη άντωση , μικρή οπισθέλκουσα ,μικρή ροπή περιστροφής της πτέρυγας και όλα αυτά σε χαμηλούς αριθμούς Rns.Ένα ακροβατικό πρέπει να έχει μια συμμετρική αεροτομή ώστε να μπορεί να πετά ανάστροφα ,μεγάλο συντελεστή άντωσης αλλά και κατάλληλες διαστάσεις τις αεροτομής στα ακροπτερύγια ώστε να «στολάρουν» σχετικά εύκολα  για την εκτέλεση των ακροβατικών.Ενα Κυριακάτικο μοντέλο χρειάζεται μεγάλο συντελεστή άντωσης ,μικρή οπισθέλκουσα ,μέση ροπή περιστροφής της πτέρυγας αλλά πολύ μαλακό «στολάρισμα».
Επιδεί είναι πιθανόν να σου δημιούργησα περισσότερα ερωτήματα από ότι σου έλυσα 
 εάν έχεις όρεξη σε επόμενη επικοινωνία μας μπορούμε να συζητήσουμε περισσότερα
         
                                                                                   ΧΡΙΣΤΟΣ

Σας ευχαριστώ πολύ όλους.
Θα ρίξω μια ματιά σε ένα βιβλίο που έχω και σε κάτι σελίδες στο διαδίκτυο και θα επανέλθω.
Έλεγα μήπως τα γλίτωνα, αλλά χωρίς μελέτη δεν γίνετε τίποτα.

Πάντως ρε παιδιά, με όλο το θάρρος και χωρίς να θέλω να προκαλέσω,
όσες φορές ρώτησα φίλους αερομοντελιστές που σε κουβέντες επικαλέστηκαν τους αριθμούς reynolds,
τι είναι αυτοί οι αριθμοί, ποτέ δεν πήρα μια απάντηση. Όχι μόνο στα φόρουμ, αλλά και τετ α τετ.
Υπάρχει κάποιος να μου εξηγήσει, πρακτικά, πώς μπορώ να αξιοποιήσω τους αριθμούς reynolds στη σχεδίαση, στην κατασκευή και στην πτήση μου;
Να κάνω υπολογισμούς, ναι να κάνω, αλλά ποιοι θα είναι αυτοί, ποια θα είναι η μέθοδος, ποιος ο τρόπος σκέψης,
ποιο θα είναι το άμεσο αποτέλεσμα και επίσης, θα έχω συγκεκριμένο προβλέψιμο αποτέλεσμα ή θα στοχεύσω  σε μια γενική κατεύθυνση ;

Γιατί μονίμως ακούω κατά καιρούς σε συζητήσεις "ναι αλλά πρέπει να υπολογίσεις και τα reynolds" και άλλα παρόμοια διάφορα.
Και όταν ρωτάω τι είναι, δεν παίρνω απάντηση.

Καλησπέρα,

Οταν έχεις να επιλέξεις μία αεροτομή, συνήθως εξετάζεις τις καμπύλες της ώστε αφού ξέρεις τι ζητάς να ξέρεις στην συνέχεια και τι να εξετάσεις.

Στις καμπύλες των αεροτομών θα δείς ότι δεν έχει μία μόνο, αλλά αρκετές σε σχέση με τα Renolds number.

Reynolds number είναι ένας δείκτης. Ο υπολογισμός του γίνεται από τον εξής τύπο Re = 68459 * V * L όπου V = ταχύτητα σε m/s και L το μήκος της αεροτομής σε m. Ο τύπος αυτός αφορά το μετρικό σύστημα και όχι το αγγλοσαξωνικό, imperial.

Ο τύπος αυτός έχει εφαρμογή στα αερομοντέλα, που πετούν σε συγκεκριμένο ύψος. Για κανονικά αεροσκάφη ο τύπος αναλύεται διαφορετικά γιατί παίζει ρόλο και η πυκνότητα του αέρα που σαφέστατα αλλάζει με την αλλαγή του ύψους.

Αυτό που πραγματικά σε ενδιαφέρει είναι ότι το Renolds Number για τα αερομοντέλα συνήθως βρίσκεται μεταξύ 100.000 και 400.000.

Αντώνης Παπαδόπουλος

Ωραία κατανοητό ως εδώ.
Τι γίνεται όταν ο δείκτης αυτός έχει χαμηλές τιμές ας πούμε; Τι σημαίνει αυτό στην πράξη;
Και το αντίθετο, τι γίνεται αν έχει αυξημένες τιμές;

Λίγα λόγια για το οριακό στρώμα
Το οριακό στρώμα παραμένει προσκολλημένο στην επιφάνεια της αεροτομής όσο έχει ικανοποιητική κινητική ενέργεια. Η ενέργειά του όμως συνεχώς ελαττώνεται εξ αιτίας των εσωτερικών τριβών και σε κάποια στιγμή θα του είναι αδύνατο να ακολουθήσει την καμπύλη επιφάνεια.
Η ροή μέσα στο οριακό στρώμα μπορεί να είναι "στρωτή" (νηματική) ή "στροβιλώδης". Η δεύτερη έχει μεγαλύτερη κινητική ενέργεια από την πρώτη, άρα αν το οριακό στρώμα διέπεται από στροβιλώδη ροή θα διατρέξει περισσότερο διάστημα της επάνω επιφάνειας πριν αποσπαστεί.
Οσο περισσότερο διάστημα μένει προσκολλημένη η ροή στην επάνω επιφάνεια της αεροτομής τόσο μεγαλύτερος θα είναι ο CL και τόσο αθενέστεροι θα είναι οι στρόβιλοι μετά την αποκόλληση.

* Ο Αριθμός του Reynolds (Reynolds Νumber)

To 1883 ο Reynold πειραματιζόμενος με την ροή υγρών μέσα σε σωλήνες ανακάλυψε ότι η αρχική στρωτή ροή άλλαζε σε στροβιλώδη όταν η ταχύτητα ξεπερνούσε μία τιμή. Απέδειξε δε ότι αυτή η "κρίσιμη ταχύτητα"  ήταν αντιστρόφως ανάλογη προς την διάμετρο των σωλήνων.

Δηλαδή όταν η διάμετρος είναι μεγάλη η αλλαγή θα γίνει σε μικρότερη ταχύτητα. Εχετε παρατηρήσει ότι ο καπνός από ένα τσιγάρο στην αρχή ανεβαίνει στρωτός και σε κάποια απόσταση που η φλέβα του διευρύνεται αρχίζει να στροβιλίζεται; Η παρατήρηση αυτή ισχύει για κάθε ρευστό που κινείται μέσα σε μία φλέβα, ή συναντά στον δρόμο του ένα σώμα.

Ο αριθμός Reynolds (RN) είναι ένας καθαρός αριθμός (δεν έχει διαστάσεις). Πετυχαίνοντας τον ίδιο RN θα έχουμε και το ίδιο φάσμα ροής.

Υπολογίζεται από την σχέση:
RN  =  {πυκνότητα (ρ)  x ταχύτητα (V) x μήκος (L)} /  ιξώδες (μ)

Προκειμένου για φτερό, V είναι η σχετική ταχύτητα πτήσης και L το μήκος της χορδής του.

Επειδή τα μοντέλα πετάνε σχεδόν πάντα σε χαμηλό υψόμετρο, θεωρούμε το κλάσμα πυκνότητα/ιξώδες σταθερό και στο μετρικό σύστημα αντικαθίσταται από τον συντελεστή 68459
Αρα στο μετρικό σύστημα Rn = 68459 * Ταχύτητα (m/sec) * Μήκος χορδής (m)
π.χ. ανεμόπτερο με χορδή 30 cm = 0,3m, και ταχύτητα 8 m/sec έχει Rn: 68459 * 8 * 0,3 = 164.300 (1,6 Χ 105)   

Συγκριτικός πίνακας αριθμών RN κατά προσέγγιση
•   Αεροπλάνα γραμμής      10.000.000+
•   Ελαφρά αεροπλάνα      4.000.000+
•   Ανεμόπτερα (ταχύτητα max ~ρίζα) 5.000.000
•   Αιωρόπτερα            600.000
•   Μοντέλο pylon racing (ρίζα)   1.000.000
•   Μοντέλα μεγάλα       200.000-400.000
•   Μοντέλα μεσαία       150.000
•   Μοντέλα ανεμόπτερα F1A   30.000-80.000
•   Μοντέλα εσ. Χώρου, peanuts    10.000
•   Αετός (πουλί)        200.000
•   Γλάρος (πουλί)       100.000
Πεταλούδα   (σε ολίσθηση)                        7.000

*  Αεροδυναμική Κλίμακα και "κρίσιμο VL"

Αφού για τα μοντέλα το κλάσμα πυκνότητα/ιξώδες (ρ/μ) της προηγούμενης παράστασης μπορεί να θεωρηθεί σταθερό (πετούν πάντα σε χαμηλό υψόμετρο), παίρνουμε για ευκολία μόνο το  VL που ονομάζουμε "αεροδυναμική κλίμακα".

"Κρίσιμο VL" καλείται η τιμή της παραστάσεως που μας ορίζει τις συνθήκες στις οποίες η στρωτή ροή στο οριακό στρώμα γίνεται στροβιλώδης. Μικρό κρίσιμο VL σημαίνει ότι η αλλαγή γίνεται πιό νωρίς. Οι αεροτομές με λείες επιφάνειες έχουν μεγαλύτερο κρίσιμο VL απ' ότι οι άγριες.

* Σημείο μεταπτώσεως (transition point) και VL λειτουργίας

Η ροή μέσα στο οριακό στρώμα που ακολουθεί την καμπύλη της αεροτομής είναι αρχικά στρωτή έως ότου φθάσει το κρίσιμο VL οπότε μετατρέπεται σε στροβιλώδη και αυξάνει σε πάχος. Το σημείο που αλλάζει  η ροή λέγεται "σημείο μεταπτώσεως".
 
Αυξανομένης της ταχύτητας (μεγαλύτερο VL λειτουργίας) η μετάπτωση γίνεται πιό κοντά στο χείλος προσβολής, δηλαδή λειτουργούμε την αεροτομή σε VL μεγαλύτερο από το κρίσιμο. Αντίστροφα όταν η ταχύτητα μικραίνει, η θεωρητική θέση του σημείου μεταπτώσεως μπορεί να είναι τόσο απομακρυσμένη ώστε να προηγηθεί η αποκόλληση του οριακού στρώματος πριν αλλάξει η ροή. Τότε λέμε ότι λειτουργούμε την αεροτομή σε VL μικρότερο από το κρίσιμο. 

Αν λοιπόν το VL λειτουργίας είναι μικρότερο από το κρίσιμο VL έχουμε μεγάλο CD, μικρό CL και μικρή αντίσταση από τις επιφανειακές τριβές.

Αν το VL λειτουργίας είναι μεγαλύτερο από το κρίσιμο VL έχουμε μικρό CD, μεγάλο CL, αλλά μεγάλη αντίσταση τριβής.

Συμφέρει λοιπόν να λειτουργούμε την αεροτομή μας σε VL μεγαλύτερο από το κρίσιμο για να πάρουμε τον καλύτερο L/D, έστω και αν οι επιφανειακές τριβές είναι μεγαλύτερες.

* Είναι όμως αυτό δυνατό στα μοντέλα που έχουν μικρές διαστάσεις και πετάνε σε μικρές ταχύτητες;

Το μήκος της χορδής και η ταχύτητα ενός τυπικού μοντέλου μας δίνουν μικρά περιθώρια VL λειτουργίας, σαφώς κατώτερα από το κρίσιμο VL των περισσοτέρων αεροτομών. Αναγκαστικά λοιπόν αυτά τα φτερά θα λειτουργούν με οριακό στρώμα στρωτής ροής που δεν είναι αποδοτικό. Το πρόβλημα είναι πιό μεγάλο στις επιφάνειες της ουράς γιατί έχουν μικρότερη χορδή από το φτερό.

Θεωρητικά μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτό το πρόβλημα με τους εξής τρόπους:
(1)   Nα αναζητήσουμε αεροτομές που να αποδίδουν σε στρωτή ροή (laminar airfoils).
2)   Να αναζητήσουμε αεροτομές που αποδίδουν σε μικρό VL.
3)   Να σχεδιάσουμε νέες αεροτομές εμπειρικά και να διαλέξουμε την καλύτερη με δοκιμές (λεπτές αεροτομές).
4)   Να μετατρέψουμε την στρωτή ροή σε στροβιλώδη με τεχνητά μέσα.

Οι αεροτομές στρωτής ροής σχεδιάστηκαν να έχουν το σημείο μεταπτώσεως πιό πίσω. Τα αερονημάτια μένουν προσκολλημένα περισσότερο διάστημα, έχουν χαμηλό CD και απαιτούν λιγότερη ενέργεια για να διασχίσουν τον αέρα. Αλλά τα πλεονεκτήματα αυτών των αεροτομών χάνονται κάτω από RN 3.000.000, άρα δεν απευθύνονται σε αερομοντέλα.

Οι περισσότερες αεροτομές που βρίσκουμε στα βιβλία, έχουν μελετηθεί σε μεγάλους αριθμούς Reynolds γιατί απευθύνονται σε μεγάλα αεροπλάνα. Αρκετές δοκιμάστηκαν σε ευμεγέθη μοντέλα και κρίθηκαν κατάλληλες.

Τα τελευταία χρόνια επώνυμοι αερομοντελιστές σχεδίασαν και μελέτησαν αεροτομές ειδικά για μοντέλα τηλεκατευθυνόμενων ανεμοπτέρων στην περιοχή Reynolds που αυτά πετάνε.

 Ομως για την κατηγορία των μοντέλων ελεύθερης πτήσης με χαμηλή περιοχή αριθμού Reynolds και μεγάλη απαίτηση για απόδοση, οι αεροτομές σχεδιάζονται ακόμα εμπειρικά.

Φίλε Χρίστο, έγραψες! ακόμα γελάω  ;D  ;D  ;D

Προφανώς αυτά τα μοντέλα φοράνε τα "καλά τους" όταν πετάνε

Αεροτομές

Οι αεροτομές που υπάρχουν σήμερα έχουν διαμορφωθεί γύρω από βασικές αεροδυναμικές καμπύλες με την συμμετρική προσθήκη επάνω και κάτω καμπύλων επιφανειών. Γύρω από μία καμπύλη μπορούμε να πλάσουμε πλήθος αεροδυναμικών σχημάτων, καταλήγοντας σε οικογένειες αεροτομών.

Στα αερομοντέλα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα με αεροτομές που σχεδιάστηκαν και δοκιμάστηκαν από τους ίδιους τους αερομοντελιστές για τις ιδιαίτερες συνθήκες και την αποστολή κάθε τύπου.

• επίπεδη πλάκα (flat plate): κατάλληλη για μικρά μοντέλα ελέύθερης πτήσης και ουραία φτερά τηλακατευθυνόμενων

• καμπύλη πλάκα (curved plate): κατάλληλη για φτερά μικρών μοντέλων ή και ουραία μοντέλων ελεύθερης πτήσης

• διπλής επιφάνειας με κοίλη κάτω επιφάνεια (undercambered) (κλασσική και Jedelsky):  παράγει μεγάλη άντωση κατάλληλη για φτερά μοντέλων που στοχεύουν σε διάρκεια πτήσης.

• διπλής επιφάνειας με επίπεδη κάτω επιφάνεια (flat bottom): κατάλληλη για εκπαιδευτικά,  κάθε κατηγορίας  και μοντέλα σπορ.

• ημισυμμετρική (semisymmetrical): κατάλληλη για προχωρημένα εκπαιδευτικά τηλεκατευθυνόμενα και ανεμόπτερα που στοχεύουν σε απόσταση. Οι λεπτότερες κατάλληλες για πτήσης ταχύτητας.

• συμμετρική (symmetrical): κατάλληλη για φτερά ακροβατικών και ουραία φτερά διαφόρων κατηγοριών. Οι λεπτότερες κατάλληλες για μοντέλα ταχύτητας.

• ημισυμμετρική με ανασηκωμένο το χείλος εκφυγής (reflex):  κατάλληλη για ιπτάμενες πτέρυγες.

* Τι ζητάμε από την ιδανική αεροτομή;

1)   Μέγιστο συντελεστή άντωσης (CL μεγ) για μικρή ταχύτητα προσγειώσεως και σύντομη διαδρομή απογειώσεως.
2)   Ελάχιστο συντελεστή αντίστασης (CD ελαχ) για μεγάλη ταχύτητα σε οριζόντια πτήση.
3)   Μεγάλο λόγο CL/CD, δηλαδή μεγάλο λόγο ολισθήσεως, για να πετάει μακρύτερα με δεδομένη ποσότητα ενέργειας.
4)   Μεγάλο λόγο CL μεγ / CD ελαχ για να χρησιμοποιείται σε μεγάλο εύρος ταχυτήτων.
5)   Μεγάλο λόγο CL3/CD2, δηλαδή μικρό βαθμό καθόδου, για να πετάει περισσότερο χρόνο με δεδομένη ποσότητα ενέργειας.
6)   Μικρή εσωτερική ροπή για ευκολώτερη ισορρόπηση.
7)   Ικανό πάχος για να δεχθεί ισχυρούς δοκούς

Ατυχώς όπως με όλα τα ιδανικά, καμία αεροτομή δεν καλύπτει όλες αυτές τις απαιτήσεις. Αναγκαστικά είτε θα σκοπεύσουμε σε ένα μόνο καλό χαρακτηριστικό ή θα συμβιβαστούμε με μέτριες επιδόσεις για γενική χρήση.

* Ποιές γεωμετρικές παράμετροι ορίζουν την απόδοση της αεροτομής;

Θα αναφέρουμε τις πιο σημαντικές.
1) Η καμπυλότητα
Αυξάνοντας την καμπυλότητα μιάς αεροτομής παίρνουμε μεγαλύτερο CL και μεγαλύτερο CD. Οι αεροτομές μεγάλης καμπυλότητας πετάνε σε μικρές ταχύτητες και έχουν μικρό βαθμό καθόδου.

2) Η θέση της μέγιστης καμπυλότητας
Οταν το σημείο μέγιστης καμπυλότητας είναι γύρω στο 40% της χορδής, παίρνουμε χαρακτηριστικά γενικής χρήσεως, ενώ με το ίδιο σημείο στο 15-20%  παίρνουμε χαμηλότερο CD και ανεπιθύμητο ξαφνικό στολάρισμα.

3) Το πάχος
Πάντα αναφερόμαστε στον % λόγο Πάχος/Χορδή. Και εδώ αυξάνοντας το πάχος παίρνουμε μεγαλύτερο CL και μεγαλύτερο CD. Αρα θα πετάει με μικρότερη ταχύτητα. Εχει και μικρότερη ταχύτητα απώλειας στήριξης.

4) Η θέση του μέγιστου πάχους
Αν βρίσκεται μακρυά από το χείλος προσβολής χάνει απότομα την στήριξή της με την αύξηση της γωνίας προσβολής ενώ αντίθετα αν είναι κοντά στο χείλος προσβολής έχει μεν μικρότερο CL αλλά πιό ευγενικά χαρακτηριστικά απώλειας στήριξης.

5) Η καμπυλότητα του χείλους προσβολής
Αεροτομές με στρογγυλό χείλος προσβολής στολάρουν σε χαμηλότερες ταχύτητες.

6) Το χείλος εκφυγής
Aεροτομές με ανασηκωμένο το χείλος εκφυγής (reflex) έχουν χαμηλότερο CL, χαμηλότερη ταχύτητα απώλειας στήριξης και θετική (μικρότερη)  εσωτερική ροπή.

Πάρα πολύ ξεκάθαρα και περιεκτικά τα κείμενα θείε Γιάννη  :thumbs up: :thumbs up:

Μερικές ερωτήσεις:

Ο τύπος υπολογισμού RN δεν λαμβάνει υπόψη το πάχος της αεροτομής.
Δεν παίζει ρόλο το πάχος;

Η μετάβαση από ομαλή σε στροβιλώδη ροή είναι αναγνωρίσιμη στα μοντέλα μας;
Δλδ το φαινόμενο είναι αντιληπτό με το μάτι;

Για τον αριθμό RΝ, όσο μεγαλύτερη η τιμή του τόσο καλύτερα;



 

Αν μου επιτρέπετε μια μικρή παρέμβαση κι επειδή τουλάχιστον ο Yankos κι εγώ ρωτάμε επί του πρακτέου, να πω πως όλα αυτά είναι καλά ως θεωρίες όμως στην πράξη για να πας σε τέτοια λεπτομερή ανάλυση και κρίση επιλογής αεροτομής θα πρέπει
Α) είτε να έχεις την δυνατότητα κατασκευής της από εξελιγμένα CNC cutters και στην συνέχεια να να έχεις τις ικανότητες και δυνατότητες να επεξεργαστείς τα φτερά κατάλληλα
Β) είτε να έχεις την δυνατότητα επιλογής διαφορετικών αεροτομών για ένα συγκεκριμένο μοντέλο από τον προμηθευτή σου ή την αγορά γενικότερα
...που κατά την γνώμη μου "δεν παίζουν" ούτε το ένα ούτε το άλλο για τους "Κυριακάτικους" αερομοντελιστές!!!
Ίσως για αυτό δεν έχουν εντρυφήσει πολλοί σε όλα αυτά και δεν γνωρίζουν να απαντήσουν, μιας και τελικά δεν έχουν αντίκρυσμα για τον μέσο αερομοντελιστή.

 

Φτιάχνω πχ ένα αεροπλανάκι απο μπάλσα που  μου αρέσει και θέλω να έχει χ ψ ζ χαρακτηριστικά- διαβάζοντας στο νετ και πέρνοντας συμβουλές βρίσκω 3-4 αεροτομές που με καλύπτουν και το υπολογιστήρι συμφωνεί (με τα νούμερα που ειπαμε πριν).....
Ε, το μόνο εξελιγμένο CNC cutter που χρειάζομαι είναι το χέρι μου με ένα σεγάκι με εκτυπωμένη την αεροτομή ή ενα απλό κοφτη θερμού νήματος εαν πρόκριτε για φελιζόλ. Το έτοιμο μμοντέλο φυσικά δεν έχει δυνατότητες επιλογής γιατί σεβόμαστε τον σχεδιαστή και κατασκευαστή που έκανε όλους αυτούς τους υπολογισμούς για εμάς και μας υπόσχεται καποια στανταρισμένα πτητικά χαρακτηριστικά.

Θα με χαρακτήριζα "μιαφορατομηνα" αερομοντελιστή και άμα, εννοώντας πως δεν είμαι σχεδιαστής αλλά "επιλογέας" στην ουσία που με πολλά λάθη και διάβασμα εξελίσσω (θέλω να πιστεύω) την επιλεκτική δυνατότητα.
give it a try, με ντεπρονάκι τα κόβεις στο 5λεπτο και τα σπάς με τη ψυχή σου, δες εδώ ένα φτεράκι απο ντεπρόν : https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=20816.0
με φελιζόλ έχει άπειρα τόπικς, όπως και για μπάλσα.

Οχι, δεν παίζει ρόλο το πάχος για τον αριθμό Reynold.
Οχι, δεν φαίνεται με το μάτι, μόνο σε σήραγγα.
Θεωρητικά ναι "όσο μεγαλύτερη η τιμή τόσο καλύτερα"

Μερικές ερωτήσεις ακόμη γιατί το πρωί δεν πρόλαβα.


Υπάρχει κατηγορία μοντέλων που να έχουμε μετάπτωση από ομαλή σε στροβιλώδη ροή; Υπάρχει κάποια μελέτη σ' αυτό;
Με δεδομένες τις υπάρχουσες ταχύτητες και τα υπάρχοντα μεγέθη στο σύγχρονο μοντελισμό.
Ή σε όλες τις κατηγορίες μοντέλων έχουμε μόνο ομαλή ροή;


Τελικά σε ένα μεγάλο βαθμό, για τον μοντελισμό, καταλήγουμε σε εμπειρικές μεθόδους για να επιλέξουμε-σχεδιάσουμε μια αεροτομή;

Πώς μπορώ να μετατρέψω την ομαλή ροή σε στροβιλώδη με τεχνητά μέσα; Ποια είναι η μέθοδος;

Ελπίζω να μην κούρασα, αλλά είναι πολύ ενδιαφέροντα τα θέματα και πολύ χρήσιμες οι απαντήσεις.  :thumbs up:

* Στροβιλοποιητές (Turbulators) και Ενισχυτές Στροβίλων (Invigorators).

Στερεώνοντας μια λεπτή κλωστή στο μήκος του χείλους προσβολής (ή λίγο πιό μπροστά ή πιό πίσω), δημιουργούμε τεχνητά ένα σημείο μεταπτώσεως και η ροή γίνεται στροβιλώδης από νωρίς.

Το ίδιο αποτέλεσμα πετυχαίνεται αν το χείλος προσβολής είναι πολύ μυτερό.

Αυτές οι εφευρέσεις ονομάζονται "στροβιλοποιητές". Εφαρμόζονται μόνο σε λεπτές καμπύλες αεροτομές με ήδη χαμηλό VL, σε μοντέλα ελεύθερης πτήσης.
Αφού η στροβιλώδης ροή ξεκίνησε νωρίς, θα χάσει και νωρίτερα την ενέργειά της.

Τα μοντέλα ελεύθερης πτήσης, στο εμπρόσθιο επάνω μέρος του φτερού,  έχουν πηχάκια (παράλληλα στο εκπέτασμα) που περισσεύουν σαν κορυφές μεταξύ των κοιλάδων της χάρτινης επικάλυψης και λειτουργούν σαν στροβιλοποιητές.

Φυσικά δεν εννοούσα αν βλέπουμε τον αέρα, αλλά αν βλέπουμε κάποια αντίδραση στο μοντέλο περνώντας από τη μια ροή στην άλλη.

Λοιπόν σκέφτηκα ότι ακούμε πολλές φορές ανεμόπτερα σε μια κατάβαση να παράγουν ένα συριγμό.
Επίσης ακούμε σε κάποια μεγάλα μοντέλα ένα συριγμό μερικές φορές. Ο συριγμός είναι 100% στρόβιλοι.
Το ερώτημα είναι, πρόκειται για στροβίλους πάνω στην επιφάνεια της αεροτομής ή για τους στροβίλους πίσω από τα χείλη εκφυγής;

Αν σκεφτούμε πώς λειτουργεί μια φλογέρα, συμβαίνει το ίδιο πράγμα και με το φτερό.
Δλδ τι συμβαίνει στη φλογέρα:
Ο αέρα πέφτει πάνω σε μια αιχμή, ο μισός περνάει από επάνω και ο μισός από κάτω δημιουργώντας στροβίλους.
Έτσι παράγεται ο ήχος της φλογέρας.
Το ρόλο της αιχμής τον παίζει το φτερό. Μήπως λοιπόν ο συριγμός είναι στρόβιλοι στην επιφάνεια του φτερού;

http://www.youtube.com/watch?v=1wNmtle6qkE

http://www.youtube.com/watch?v=KS-GSLrkf30&feature=related

Η χρηστικότητα του αριθμού Reynolds (RN) μπορεί σε ένα μοντέλο που πετάει σε χαμηλές ταχύτητες και χωρίς εξεζητημένα χαρακτηριστικά να μην παίζει τόσο μεγάλο ρόλο δεδομένου
ότι ο χρήστης του (Sunday Flyer!!!) να μην έχει μεγάλες απαιτήσεις από αυτό.
Οταν όμως μιλάμε για ένα ανεμόπτερο επιδόσεων όπως αυτά τα οποία σχεδιάζει ο καθηγητής Drela και που είναι εργαλεία επιδόσεων τότε μιλάμε για πτέρυγες τις οποίες ο ίδιος ο καθηγητής κάθισε και υπολόγισε την κατάλληλη αεροτομή για όλο το μήκος της πτέρυγας με σκοπό να πετύχει τα μέγιστα των επιδόσεων συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του Αριθμού RN.
Βλέπεις λοιπόν ότι στο μέσω μοντελιστή όντως δεν είναι αναγκαίο να ξέρει τι RN έχει μία αεροτομή που θα χρησιμοποιήσει αλλά όταν θελήσει να κατασκευάσει κάτι που να έχει συγκεκριμένες επιδόσεις και να συμπεριφέρεται με συγκεκριμένο τρόπο τότε ο RN αρχίζει να έχει μεγάλη σημασία και να παίζει μεγάλο ρόλο.

πάρε μία γεύση από το πως σχεδιάζεται ένα ανεμόπτερο επιδόσεων

http://www.charlesriverrc.org/articles/supra/all%20PDFs/supra_wing.pdf

Ο συγκεκριμένος έχει υπολογίσει
ακόμα και τα όρια του μοντέλου
(πρόσεξε που αναφέρει και το CL που ρώτησες πιό πάνω!!)


Design (never−exceed) Loads
−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−
load 200 lb @ 95 mph, CL=1.2
root bend.mom. 2900 lb−in
root cap load 4460 lb
root cap area 0.063 in^2
root cap stress 71 ksi
tip deflection 20 in

Γιά άεροδυναμική μοντέλων διαβάστε έδώ.'Εχει πάρα πολλά.

http://www.mh-aerotools.de/airfoils/theory.htm

        Με ικανοποίηση βλέπω ότι από ένα συγκεκριμένο σημείο και μετά το θέμα άνοιξε αρκετά και το ενδιαφέρον είναι μεγάλο. Είναι  ευχάριστο άνθρωποι του χώρου
να εκφράζουν απορίες  σχετικά με αυτά τα ζητήματα και να γίνονται συζητήσεις μέσα από το forum.Αφού είναι έτσι λοιπόν ίσως αξίζει να πάνε τα πράγματα λίγο παρακάτω.Παίρνοντας αφορμή από μια προηγούμενη παρέμβαση του teo θα ήθελα να πληροφορήσω ότι υπάρχει διαθέσιμο CNC για κοπή αεροτομών αλλά και CNCγια κοπή foam.Όσοι λοιπόν θέλουν να μην μείνουν μόνο στις συζητήσεις θα μπορούσαμε να δούμε τα θέματα ένα - ένα  ώστε να αντιληφθούμε  πως εφαρμόζονται όλα αυτά στην πράξη.Οπως και να έχει το πράγμα είναι πολύ καλύτερα να συζητάμε αυτά τα πράγματα από κοντά.
                                                                                ΧΡΙΣΤΟΣ

Αυτό που ήθελα να πω πριν σχετικά με το πόσο εύκολο είναι να έχεις μια διαφορετική αεροτομή είτε κατασκευάζοντάς της είτε αγοράζοντάς την είναι το εξής:
Ωραία, αποφασίζεις πως θες την Α αεροτομή. Πόσο σίγουρος μπορείς να είσαι αν την δουλέψεις στο χέρι πως δεν θα σου έχει βγει μια Β τελικά;
Δείτε πόσο πολύ μοιάζουν στα μάτια ενός αδαή ή και έμπειρου οι Clark K και Clark X εδώ* και παρατηρήστε πόσο διαφορετικά είναι τα διαγράμματα CL / CD (lift/drag ~ Rn).

Και το λέω αυτό γιατί οι πειραματικές διαφορές σε τεστ σε αεροδυναμική σήραγγα ή σε μοντέλα υπολογιστή μεταξύ των Α και Β μπορεί να είναι σημαντικά, όμως κατασκευαστικά δεν σημαίνει πως θα διαφέρουν και σημαντικά εφόσον μιλάμε για ερασιτεχνική ιδιοκατασκευή.
Από την άλλη ακόμα κι αν καταφέρουμε να πετύχουμε την διαφοροποίηση των Α και Β κατασκευαστικά στην πράξη, δηλαδή εν πτήση μόνο αθλητές ή μάλλον πρωταθλητές (με την σημειολογική έννοια του όρου) μπορούν να την αντιληφθούν αν και πάλι σε έναν βαθμό πιστεύω και όχι απόλυτα.

Κατά συνέπεια το να πλαταίνουμε τη συζήτηση καλό είναι μεν σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά σε πρακτικό καθημερινό/εβδομαδιαίο/μηνιαίο/ετήσιο επίπεδο ενασχόλησης με το αερομοντελισμό (και όχι με τον αερομοντελοπροταθλητισμό) δεν έχει νόημα.
Οπότε για να έχουν κάτι χρηστικό να πάρουν και οι ερασιτέχνες hobby-στες που διαβάζουν το θέμα ας δοθούν αν γνωρίζει κανείς κάποιες πολύ γενικές ερμηνείες και κάποια πολύ γενικά εύρη τιμών των χαρακτηριστικών που πρέπει να έχουν οι αεροτομές για ένα εκπαιδευτικό, ένα ακροβατικό, ένα ανεμόπτερο, μια πτέρυγα, ένα τζετ, ένα διπλάνο κ.α.

Και αν θέλουν όσοι γράψουν ας πάνε κι ένα βήμα παρακάτω αλλά πολύ-πολύ αργά ώστε να μπορεί να παρακολουθήσει και ο ερασιτέχνης.
Π.χ. Ναι, σε ένα πρώτο-πρώτο εκπαιδευτικό μπορείς να πας σε μια flat bottom αεροτομή, αλλά γιατί να πας σε μια GOE 188 και όχι σε μια άλλη;
Τί νούμερα πρέπει να κοιτάξεις με βάση το επίπεδό σου;
Κι αν υποθέσουμε πως το έχεις φτιάξει εσύ το μοντέλο σου, μετά την πρώτη flat bottom σε ποια δεύτερη flat bottom να πας; Ή μήπως να πας σε μια semi-symmetrical σαν την CLARK Y;
Και πάλι τί νούμερα πρέπει να προσέξεις να έχει η δεύτερη αεροτομή σου με βάση το λίγο προχωρημένο επίπεδό σου;

Κάπως έτσι θα φανταζόμουν πως θα ήταν ένας γενικός, εμπειρικός αν θέλετε αλλά πολυ-δοκιμασμένος οδηγός αεροτομών που θα ήθελα να έχουν οι νεοεισερχόμενοι στο hobby για να περνάνε όμορφα τις Κυριακές τους , αν φυσικά μπουν στον κόπο να φτιάξουν μόνοι τους το μοντέλο τους ή θελήσουν να το επισκευάσουν ή θελήσουν να το αναβαθμίσουν.
Για να μην φτάσουμε σε αυτό που έχω ακούσει "όλα πετάνε κι αν δεν πετάνε φταις εσύ που δεν ξέρεις να το πετάς, εγώ το πετάω άνετα!"

Οπότε επαναφέρω το αρχικό μου post που άνοιξε το θέμα - τί σημαίνουν αυτά τα χαρακτηριστικά και τι τιμές πρέπει να έχουν;



* τυχαίο το παράδειγμα: http://www.worldofkrauss.com/foils/show_compare/?id[]=1143&id[]=786&chord=6.5 (κάντε copy paste όλο το url στον browser σας)

ΟΛοι όσοι ξεκίνησαν να σου απαντήσουν Θοδωρή (αυτό δεν είναι το όνομά σου?) σκόπιμα δεν σου απάντησαν με έναν τυφλοσούρτη οδηγό αεροτομών γιατί
απλά...τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει.
Ενα αεροπλάνο για να το σχεδιάσεις εσύ εξ αρχής χρειάζεται πρώτα να σκεφτείς πολλά πράγματα όπως το πως θα πετάει που θα πετάει πόσο γρήγορα πόση ώρα σε τι καιρούς με πόσο βάρος πόσο μήκος πόση οπισθέλκουσα παραγόμενη. Ο σχεδιασμός ενός αεροπλάνου είναι στην βάση του θεωρία και μόνον όταν τελειώσει και έρθει η παρθενική του τότε αποδεικνύεται αν οι υπολογισμοί είναι λάθος ή όχι και αν έχει γίνει λάθος που είναι αυτό. Οπότε αυτό που λές περί θεωριάς και πλατιάσματος στην περίπτωση αυτή είναι μονόδρομος. Η βάση δεδομένων είναι φαντάσου σαν το χρωματολόγιο των χρωμάτων και μεις ανάλογα χρησιμοποιούμε το χρώμα αν θέλουμε να κάνουμε διακόσμιση ή να καλύψουμε έναν χώρο που έχει επαφή με βρωμιές ή να φωτίσουμε το χώρο η και πολλά άλλα.
Οι αεροτομές υπάρχουν για να εξυπηρετήσουμε τον σκοπό μας και όχι για να χτίσουμε γύρω από αυτές το αεροπλάνο. Με αυτές πετυχαίνουμε αυτό που θέλουμε. Δεν διαλέγουμε μία αεροτομή και μετά φτιάχνουμε ένα αεροπλάνο.

Οσο αφορά τώρα τις επεξηγήσεις των τεχνικών ορολογιών που διάβασες στην βάση δεδομένων πιθανόν να χρειαστεί κάποιος αεροναυπηγός να μας εξηγήσει το ρόλο που παίζουν αυτές οι τιμές στην σχεδίαση και πόσο κρίσιμες είναι. Δηλαδή με λίγα λόγια αν κατάλαβα καλά ζητάς κάποιον αεροναυπηγό να σου εξηγήσει πως φτιάχνεται ένα αεροπλάνο αλλά με κατανοητά λόγια. Δυστυχώς όμως φοβάμαι ότι είναι λίγο δύσκολο γιατί η επεξήγηση αυτη προυποθέτει γνώσεις και κάποιο υπόβαθρο. Δηλαδή ή μελετάς αεροναυπηγική και κατανοείς ορισμένα πράγματα μέσα από το διάβασμα οπότε τα χρησιμοποιείς σαν εφόδιο για να σχεδιάσεις ένα αεροπλάνο ή ακολουθείς την πεπατημένη από έτοιμα σχέδια.

Μην με παρεξηγήσεις αλλά μου φαίνεται σαν να προσπαθούμε να διδάξουμε σε ένα 8χρόνο (πχ εμένα όσο αφορά το επίπεδο εμπειρίας μου στην αεροναυπηγική) τι είναι Max CL/Max CL angle/Max L/D κλπ κλπ κλπ

Έχω την εντύπωση ότι τα περισσότερα ερωτήματα που θέτεις έχουν ήδη απαντηθεί πιο πάνω σε αυτό το thread.

Σχετικά με την ανακρίβεια στην κατασκευή των αεροτομών, μας είπε ο θείος Γιάννης πιο πάνω ότι έχουν σχεδιαστεί και μελετηθεί
για μεγάλο αριθμό RN. Δλδ για μεγάλες διαστάσεις και μεγάλες ταχύτητες.
Στα μεγέθη και τις ταχύτητες που αφορούν τον μοντελισμό, το ένα χιλιοστό απόκλιση ίσως  είναι πρακτικά αμελητέο.
Ας σκεφτούμε επίσης ότι τα περισσότερα μοντέλα στα φτερά έχουν επικάλυψη η οποία είναι ελαστική.
Δλδ το φτερό δεν διατηρεί απόλυτα σταθερό σχήμα, αλλά έχει μικροδιαφοροποιήσεις ανάλογα με τις πιέσεις που δέχεται από τον αέρα.

Πράγματι, η αναπαραγωγή κάποιας αεροτομής σε κλίμακα μοντέλου, είναι προσεγγιστική.

Δεν μιλάω για τα ακριβά ανεμόπτερα που βγαίνουν από καλούπι CNC, αλλά για αυτά που φτιάχνονται από τον χομπίστα στο χέρι.

Αυτό που ισχύει στην πράξη, είναι ότι επιλέγεις μεν μία γνωστή αεροτομή, π.χ. Clark Y και αφού το φτιάξεις, λες ότι έχεις μία αεροτομή που στοχεύει πιό κοντά στα χαρακτηριστικά της Clark Y.

Κάποτε ζητήθηκε από έμπειρους αερομοντελιστές να φτιάξουν πτέρυγες μικρών διαστάσεων με συγκεκριμένες αεροτομές, για έλεγχο σε αεροσήραγγα.
Κάθε ένα από τα παραχθέντα προπλάσματα, είχε διαφορετική ανταπόκριση στην σήραγγα. Και αφού μετρήθηκαν με ακρίβεια βρέθηκαν να έχουν 1/100 διαφορές από την ζητούμενη.

Στο χόμπυ η αεροτομή αρκεί να έχει καμπυλότητα και πάχος. Αρκεί να επιλέξεις την συμμετρική εκεί που πρέπει και την ημισυμμετρική εκεί που πάλι αρμόζει.
Δεν χρειάζεται πολύ αγωνία. Κάποτε ένας αρχάριος έφτιαξε ένα Τηλέμαχο και άφησε το χείλος προσβολής τετράγωνο. Εκανε μία από τις καλύτερες πτήσεις που έχω δει.   

Από όλα τα παραπάνω, που με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω ειλικρινά όλους όσους συμμετέχουν στην συζήτηση, συμπεραίνω τα εξής που ήδη  είχα σχηματίσει ως άποψη από όσα έχω μελετήσει στον ένα-ενάμιση χρόνο που ασχολούμαι με το hobby:
 
+ Η τεράστια γκάμα αεροτομών που υπάρχει δεν μπορεί να εφαρμοστεί με απόλυτη απόδοση* στον αερομοντελισμό**
+ Κατά συνέπεια τα τεχνικά χαρακτηριστικά που φαίνονται στις προδιαγραφές των αεροτομών ουσιαστικά είναι θεωρία και μόνον για τον μέσο αερομοντελιστή που και δεν αξίζει και δεν μπορεί να κατανοήσει - κατά συνέπεια δεν μπορεί και να την εξηγήσει / μεταδώσει σε άλλον
+ Σε γενικές γραμμές οι αεροτομές που πρέπει να επιλέγονται (μιλώντας αποκλειστικά και μόνον για την περίπτωση που κατασκευάζεις εσύ ένα μοντέλο) πρέπει να είναι εμπειρικές***


* με τέτοιο τρόπο δηλαδή που να έχει πρακτικό θετικό αντίκρυσμα στην εμπειρία του αερομοντελιστή όταν πετά ένα μοντέλο με την Χ αεροτομή
** και πάλι ξεχωρίζω τον αερομοντελισμό που θεωρώ hobby από τον αερομοντελοπρωταθλητισμό που δεν είναι hobby - προσωπική άποψη
*** να βασίζονται δηλαδή στην συσσωρευμένη εμπειρία παλιότερων αερομοντελιστών και αίσθηση που σου αφήνουν κατά την πτήση, αλλά και στις αεροτομές που δίνουν (σπανιότατα!!! - ίσως για να προστατέψουν το προϊόν τους ή ίσως επειδή δεν έχει νόημα) οι κατασκευαστές των παρόμοιων μοντέλων με αυτό που προσπαθείς να κατασκευάσεις κι εσύ

Κατά συνέπεια πιστεύω πως θα μπορούσε να δοθεί ένας πρώτος τυφλοσούρτης για όσους ξεκινούν να φτιάχνουν φτερά για τα μοντέλα τους από τους παλαιότερους και εμπειρότερους.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Π.χ. (δεν ξέρω αν τα λέω καλά - παρακαλώ διορθώστε με)
Για εκπαιδευτικό ξεκίνα με μια flat bottom αλλά να ξέρεις πως δεν συγχωρούν λάθη εύκολα σε περίπτωση που θες να κάνεις κάτι παραπάνω από νωρίς και δεν κάνουν για τίποτα άλλο πέρα από απογείωση - προσγείωση και στροφές επιστροφής. Πρέπει οπωσδήποτε να δημιουργήσεις δίεδρη γωνία στα φτερά και μάλιστα μεγάλη (σχετικά) ενώ η προσθήκη ailerons είναι μάλλον περιττή. Με αυτήν το μοντέλο σου θα έχει την τάση να παίρνει ύψος γρήγορα αλλά και να χάνει ύψος γρήγορα αν αφήσεις το γκάζι. Με αυτήν λοιπόν θα μάθεις να πετάς αργά και βασικά να χειρίζεσαι τα stick του elevator και ruder. Είναι για μοντέλο που θα πηγαίνει αργά και δεν θα απομακρύνεται πολύ. Να πετάς σε κατάσταση νηνεμίας έως 2 το πολύ Bofor. κ.α. Ξεκίνα με την Α, Β, Γ... δώσε πιθανές διαφορές.
Μόλις τα μάθεις αυτά πέτα την και φτιάξε μια semi-symmetrical που συγχωρεί περισσότερα λάθη μιας και λόγω των ailerons που εδώ πρέπει να βάλεις θα μπορείς να στρίβεις καλύτερα και να σώζεις καταστάσεις. Τα φτερά δεν πρέπει να έχουν μεγάλη δίεδρη γωνία. Το μοντέλο σου θα έχει την τάση να πηγαίνει πιο γρήγορα και να απομακρύνεται αλλά θα μπορείς σχετικά εύκολα να το γυρίσεις πίσω. ΜΕ αυτήν θα μπορείς να πετάς με λίγο περισσότερο αέρα έως και τα 3 Bofor. Μπορείς να διαλέξεις μία από τις Δ, Ε, Ζ ...δώσε πιθανές διαφορές.
Από εκεί και πέρα, αν σε συναρπάζουν τα ακροβατικά μπορείς να πετάξεις την semi-symmetrical  όταν θα τα έχεις μάθει όλα τα παραπάνω και να βάλεις μια περισσότερο symmetrical και πιο παχιά αεροτομή για να μπορείς να κάνεις roll loop και άλλα σχετικά εύκολα για αρχάριος. Με μια symmetrical   μπορείς να βάλεις και flaps που θα σε βοηθήσουν στα ακροβατικά. Επίσης θα... Μπορείς να διαλέξεις μία από τις Η, Θ, Ι ...δώσε πιθανές διαφορές.
Αν όμως σε συναρπάζουν τα ανεμόπτερα πέτα την semi-symmetrical και βάλε μια undercambered που θα σε βοηθήσει να πλανάρεις στον αέρα. Με αυτήν θα μπορούσες επίσης να βάλεις και flaps για να μάθεις και κάποια πρώτα ανεμοπορικά μυστικά. Επίσης θα... Μπορείς να διαλέξεις μία από τις Κ, Λ, Μ ...δώσε πιθανές διαφορές.

κ.ο.κ.

Σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω, εκτός από μερικά σημεία:

Σε flat bottom αεροτομή μπορείς να βάλεις ailerons αρκεί να μην έχεις πολύ μεγάλη δίεδρο.
Τα εκπαιδευτικά, αν το θέλει κάποιος μπορεί να τα ξεζουμίσει περισσότερο, δείτε  :D :D
32oIILes_LY

Ο άνεμος που μπορεί να πετάξει ένα μοντέλο έχει να κάνει με διάφορους παράγοντες όπως:
το βάρος, την ισχύ του κινητήρα, την ικανότητα του χειριστή, την αντοχή κ.α.
Μπορεί να πετάς εκπαιδευτικό και με 5 μποφόρ και να το διασκεδάζεις  :angel:

Καλησπέρα

Αρκετά απο αυτά που έχουν ειπωθεί είναι η βάση.
Παρά αυτά για εμένα προσωπικά η διαφωτιστική οδός γύρω απο την αεροδυναμική και κατασκευή
είναι η αγορά ενός ή περισσοτέρων βιβλίων για το θέμα αυτό!

και προτείνω.. http://www.amazon.com/Aerodynamics-Engineers-4th-John-Bertin/dp/0130646334


Σίγουρα θα έχετε μια ολοκληρωμένη άποψη περι του θέματος..

Μετά απ' όσα ειπώθηκαν έχω ακόμα μια πρακτική απορία:

στη σχεδίαση ενός φτερού, αν έχω ένα εμβαδό Α με σχετικά μικρό εκπέτασμα και σχετικά μεγάλη χορδή, θα έχω μεγαλύτερο αριθμό RN απ' ότι
αν έχω το ίδιο εμβαδό Α με μεγαλύτερο εκπέτασμα και μικρότερη χορδή;
Το φτερό μου θα έχει αντίστοιχα μεγαλύτερη απόδοση;

1. Ναι, αφού το χαρακτηριστικό μήκος που υπάρχει στον τύπο υπολογισμού του Re (έτσι γράφεται στη βιβλιογραφία) είναι η χορδή και είναι στον αριθμητή.

2. Αν απόδοση= μέγιστο L/D (άντωση/οπισθέλκουσα) τότε όχι. Ενα στενό/μακρύ φτερό έχει καλύτερο L/D από ένα κοντό/πλατύ ίδιου εμβαδού και γεωμετρικά όμοιου σχήματος λόγω μικρότερης οπισθέλκουσας (εξ΄ου και το σχήμα φτερών των ανεμοπτέρων). Για κάθε προφιλ και περιοχή Re μπορεί να υπολογιστεί ένας άριστος λόγος εκπετάσματος/χορδής. Δύο σοβαρά freeware που παιζουν με αυτά (προφιλ, διαστάσεις, σχήμα) είναι τα predimrc & xflr5 (εξομοιωτής αεροδυν.σήραγγας). Ενα άλλο άρθρο που ασχολείται με το θέμα σε σχετικά κατανοητό επίπεδο είναι το Scaling sailplanes.Δεν έχω links πρόχειρα αλλά βρίσκονται εύκολα.
Απόδοση όμως μπορεί να είναι άλλα πράγματα (speed, roll, snap, stall κλπ), ανάλογα με την αποστολή του μοντέλου.

Επανέρχομαι με άλλη μια απορία.

Σε ένα φτερό με συμμετρικές αεροτομές, που είναι χοντρές στη ρίζα και λεπταίνουν προς τα ακροπτερύγια,
τη διαφορά στο πάχος της αεροτομής πώς μπορώ να τη διαχειριστώ και με τι αποτέλεσμα;

Δλδ μια περίπτωση είναι να ευθυγραμμίσω τις αεροτομές στο επάνω μέρος τους και κάτω να σχηματίζουν γωνία (σαν δίεδρο),
μια άλλη περίπτωση θα ήταν να ευθυγραμμίσω τις αεροτομές στο κάτω μέρος τους και πάνω να σχηματίζουν γωνία,
μια περίπτωση να έχω ίση γωνία πάνω και κάτω και τέλος μια περίπτωση είναι να επιλέξω άλλη γωνία πάνω και άλλη γωνία κάτω.

Ως τώρα ευθυγράμμιζα πάνω, ενώ κάτω σχηματιζόταν γωνία.
Οι άλλες περιπτώσεις δουλεύουν; Τι αποτελέσματα δίνουν;

Με δεδομένο ότι πρόκειται για ακροβατικό μοντέλο που πρέπει να στέκεται το ίδιο καλά σε όλες τις θέσεις,
μήπως θα δούλευε καλά η ίση γωνία πάνω και κάτω; Ή παίζει κάτι άλλο;

Για τα ακροβατικά με συμμετρικές αεροτομές, νομίζω ότι το είδος δίεδρου που χρειάζεται το φτερό εξαρτάται από το σημείο που θέλουμε να βρίσκεται το κατακόρυφο κέντρο πιέσεων στην άτρακτο. Οι μεταβλητές είναι το ύψος τοποθέτησης του φτερου στην άτρακτο, πόσο οπισθοκλινής είναι η πτέρυγα, αν έχει δίεδρο το stab, η διαμήκης δίεδρος, και το σχήμα της ατράκτου, ακόμα και το σχήμα του fin.
Από οπτική παρατήρηση έχω συμπεράνει ότι τα pattern έχουν εμφανή δίεδρο. Τα ακροβατικά τύπου extra, edge, cap ευθυγραμμίζουν τις αεροτομές πάνω, χωρίς άλλη δίεδρο. Τα Yak, sukhoi ευθυγραμμίζουν στη μέση. Τα καθαρόαιμα 3d ycd, hype έχουν ουσιαστικά ορθογώνιο φτερό και 0 δίεδρο.
Σε τραπεζοειδή φτερά το άλλο που γίνεται είναι η χρήση αεροτομής μεταβλητού πάχους (πχ. 12% στη ρίζα 14% στο tip) , οπότε το μέγεθος αυτής της διέδρου μικραίνει, ανάλογα και με το λόγο μήκους άκρου/ρίζας. Η παχύτερη αεροτομή στο tip περιορίζει το tip stall χωρίς χρήση washout.

Ευχαριστώ για την απάντηση  :thumbs up:

Λέω να κάνω κάτι εντελώς μεσοπτέρυγο, με φτερό στο σχήμα που έχουν τα edge 540,
δλδ χείλος προσβολής ευθεία, χείλος εκφυγής γωνία.

Αν κάνω τη διάταξη όπως στο τρίτο σχήμα, δλδ ίση γωνία πάνω και κάτω, λέτε να πάει καλά;

Δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα. Και το κανονικό 540 που τρέχει στο Aero-GP έτσι είναι. :thumbs up:

Υ.Γ. Πολύ ωραία ενότητα παίδες.

Εχει καποιος αποψη ή γνωση για την αεροτομη CLARK Y15; Σκεφτομαι να φτιαξω κατι με χορδη 30 εκ και υψος 4,5εκ.