Aeromodelling GR

Καλησπέρα σας Κύριοι.

Απο καιρό ο φιλαράκος μου ο Μάκης ήθελε να φτιάξει κάτι αντίστοιχο, και σιγά-σιγά, συλλέγοντας πληροφορίες και... Χρόνο, το κατάφερε! Όταν αποφασίζει να πιάσει μπάλσα στα χέρια του, θαύματα κάνει...
Όταν δέ ήρθε η ώρα του ονόματος, σκεφτήκαμε το μικρό πράσινο αρκουδάκι που έχει κάνει πάταγο στη Νεολαία, στα παριζάκια Υφαντής ( :)), ακόμη και στη Μενεγάκη που τον είχε καλεσμένο, αλλά το μετατρέψαμε σε λίγο πιό... αέρινο με το προσθετικό -Aero ...  :laugh:

Σχόλια φυσικά δεκτά και αναγκαία, σκεφτόμαστε να βγάλουμε και ένα Κίτ για όποιον ενδιαφέρεται...

Παρουσίαση εδώ... :
http://www.greekwings.gr/HTML/Developments/AeroGummy.htm

Φωτογραφίες εδώ... :
http://www.greekwings.gr/HTML/Developments/Photos_AeroGummy.htm

Σας Ευχαριστώ,
Απόστολος (aka DM)

Mπραβο σας.
Απλα υπεροχο.

Μπορεις να μας πεις ποσο περιπου θα κοστιζει το κιτ?

Αν μη τι αλλο ειναι πολυ ομορφο, θα με ενδιεφερε...
για πες μας  αλλα στοιχεια  συν το βασικοτερο (τιμη)  να δουμε τι μπορουμε να κανουμε.

Καλησπέρα σας Κύριοι και Ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σας λόγια.

Θα χρειαστούμε λίγο χρόνο για να "στήσουμε" το Κίτ, να δούμε τί θα κόβει το ρούτερ και γενικά τί θα περιέχει. Ξέροντας πάντως ότι ενδιαφέρονται φίλοι θα το ψάξουμε περαιτέρω...  ;)

DM

Το όνομα ... όλα τα λεφτά.

(Αφού το διαβάσετε με Ελληνική προφορά)

Xαχαχαχα... Πονηρούλη Κύριε Γιάννη...  :laugh:

Κύριε Γιάννη, και σε οποιονδήποτε άλλο φίλο φυσικά πιστεύει ότι έχει μιά καλή απάντηση, ήθελα να σας ρωτήσω... Πιστεύετε ότι η MH-32 είναι καλή επιλογή? Το μοντέλο βγαίνει σχεδόν στα 1500 γραμμάρια βάρους και η πτερυγική του επιφάνεια πλησιάζει στα 6364 τετρ. εκατοστά ή 63,7 περίπου τετρ. παλάμες, Χωρίς το Οριζόντιο Σταθεροποιητικό. Ο πτερυγικός φόρτος λοιπόν θα φθάνει στα 23,55 gr/dm^2...

 

 Σε λίγο θα είναι διαθέσιμο και το Πρώτο Video, τραβηγμένο με την χαμηλής ποιότητας καμερούλα μου, εδώ... :
 http://www.youtube.com/watch?v=ZkVDauslwlg

 Οι πρώτες πτήσεις γίνονται με 200 Μόνο Watts λόγω μικρού Speed Controller και ξεχωριστή μπαταρία 4 στοιχείων Νικελίου στον Δέκτη...

 Βεβαιωθείτε ότι δέν θα χάσετε το τέλος όπου το πιάνω στο χέρι... !

Κατ' αρχή πρέπει να μας ενημερώσετε για την αποστολή του ανεμόπτερου. Απλή βόλτα ή συμμετοχή σε αγώνες;

Ολες οι μοντέρνες αεροτομές αρχίζουν να προσφέρουν μεγάλο λόγο L/D από τα 150.000 reynold, που μεταφράζεται σε φόρτιση από 30 γραμμάρια / τ.π. κατ' ελάχιστον. Ο Drela αναφέρει ότι ένα τρίμετρο ανεμόπτερο με MH32 πρέπει να έχει βάρος 2800 γραμμάρια για να αρχίσει η απόδοση της αεροτομης αυτής, δηλαδή 41 γραμμάρια/τ.π.

Για την επιλογή της αεροτομής πρέπει να συνεκτιμηθεί η ευκολία της κατασκευής του φτερού. Η MH32 έχει μικρή καμπυλότητα στο χείλος εκφυγής, που δεν αναπαράγεται εύκολα με ξύλο, μόνο με καλούπι. Αν επιμένετε σε πολύ καλη αεροτομή, να επιλέξτε την AG-40, που μοιάζει πάρα πολύ με την MH32 και δεν χρειάζεται μεγάλη φόρτιση.

Προσωπικά θα πρότεινα την επιλογή μεταξύ της S-3021 και της S-7055. Εχω πετάξει και με τις δύο με πολύ καλές εντυπώσεις και κατασκευάζεται εύκολα το φτερό γιατί η κάτω επιφάνειά τους είναι ευθεία. Και αυτές θα πρέπει να φορτιστούν στα 30 γραμμάρια/ τ.π.

Δεύτερον θα πρότεινα για το πίσω μερος της ατράκτου, τα τρία κάρβουνα να μείνουν στην ίδια θέση μέσα στον χώρο, αλλά η διατομή της ατράκτου να γίνει τρίγωνη, με οδηγό αυτά τα κάρβουνα, με την ίδια αντοχή και ευκολώτερη κατασκευή (3 λωρίδες επίπεδης μπάλσας)

Τέλος θα ήθελα μεγαλύτερη δίεδρο στις εξωτερικές έδρες και μεγαλύτερη χορδή στα πηδάλια του φτερού.
Θα επανέλθω με σχήμα σύγκρισης της MH32 με την AG40

Στο σχήμα εμφανίζονται οι δύο αεροτομές MH32 και η AG40 . Παρατηρήστε τις πολύ μικρές διαφορές μεταξύ τους.

Πρόβλημα θα εμφανιστεί στα ακροπτερύγια αν συνεχίσει η MH32 σε μικρό μέγεθος. Αντίθετα ο Drela στο Supra βάζει σταδιακά την AG40 στο μέσον και καταλήγει μέσω της AG41, AG42, στην λεπτή AG43 στα ακροπτερύγια. Αυτή η λεπτή αεροτομή λειτουργεί καλά σε μικρά ανεμόπτερα που εκτοξεύονται με το χέρι (DHL, HLG), γι' αυτό είναι κατάλληλη και για τα ακροπτερύγια.
Το Graphite που έχει την MG32 στα ακροπτερύγια έχει και μεγάλο washout (10 χιλιοστά στα ακραία 30 εκατιστά φτερού)

* Προσωπικά σκοπεύω να συμμετέχω στους αγώνες F5J-GR με το μοντέλο αυτό...

* Μετά απο ένα Ακριβές ζύγισμα του μοντέλου όπως πέταγε στις πρώτες του πτήσεις, το αποτέλεσμα ήταν... 1630 γραμμάρια. Συνεπώς ο φόρτος μεταβάλλεται σε... 25,6 gr/dm^2, πάλι όμως πολύ χαμηλότερα απο τα 41 που προτείνει ο καθηγητής Κύριος Drela.

* Κατασκευαστικά σίγουρα, υπάρχει θέμα, ακόμη και τα κενά του μεντεσέ απο την κάτω πλευρά σκεφτόμαστε πώς να καλύψουμε. Η AG-40 δέν νομίζω όμως ότι παρουσιάζει μεγαλύτερη ευκολία με την ίδια κατασκευή, αλλά είπατε φυσικά σε περίπτωση που είχαμε πρόσβαση σε πιό εξελιγμένες μεθόδους... Οι δύο Selig μου φάνηκαν πολύ καλές, με πιό εύκολη για την ερασιτεχνική κατασκευή την 7055 νομίζω.
 Κοιτάζοντας την AG-40 βλέπω ότι έχει ελαφρώς μεγαλύτερη καμπυλότητα απο κάτω. Νομίζετε ότι στο παρόν δικό μας αεροπλάνο, θα είχαμε καλύτερη απόδοση ή έστω αξίζει να ασχοληθεί κάποιος να πετά με Ελαφρώς κατεβασμένα Flaps? Ένα-δυό χιλιοστά δηλαδή...

*  Για το τριγωνικό πίσω μέρος λέτε μάλλον η "βάση" του τριγώνου να είναι απο πάνω για να πατάει και ο οριζόντιος σταθεροποιητής σωστά? Δέν ξέρω όμως πώς θα φαίνεται και άν θα έχει παραπάνω drag ελαφρώς απο ότι το στρόγγυλο... Κατασκευαστικά σίγουρα θα είναι πιό εύκολο.

* Το WashOut καλύτερα να το αποφύγουμε για τώρα, εκτός φυσικά και άν κριθεί αναγκαίο για αποτελεσματικότερη πτήση... Μπορεί πάντως να γίνει άν κόψουμε μιά "μήτρα" με το cnc σε μπλέ, σκληρό φελιζόλ και χτίζουμε πάνω εκεί... Απλά δέν το τολμήσαμε ακόμη...

* Σταθεροποιητές μικροί στα Ακροπτερύγια νομίζετε ότι θα βοηθούσαν καθόλου?

Πώ, πώ, Κύριε Γιάννη, ποταμός είστε... (ευτυχώς δηλαδή που έχουμε και 'σάς)...  :)

Αγαπητέ Απόστολε και συνεργάτες, το κυριώτερο που ειπώθηκε προηγουμένως είναι ότι οι δοκιμές θα πιστοποιήσουν τις πιθανές αλλαγές στην σχεδίαση του ανεμόπτερου aerogummy.
α) στη τριγωνική ουρά το πλατύ μέρος θα είναι από επάνω, και επι πλέον μπορεί να γίνει σε φθίνουσα διατομη, Δεν γνωρίζω πόσο θα κοστίζουν τα τρία σωληνάκια κάρβουνο, και η μπάλσα, όλοι όσοι φτιάχνουμε δικές μας ατράκτους, αγοράζουμε το boom έτοιμο, από Αγγλία κοστίζει από 30-35 ευρώ, ανάλογα τον τύπο και το μήκος.
Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο αερομοντελιστές που φτιάχνουν σε καλουπι και το μπροστινό μέρος της ατράκτου. Ισως να δεχθούν να σας προμηθεύσουν  το μέρος αυτό.
β) τα φλαπς αρθρώνονται από την κάτω πλευρά, άρα δεν υπάρχει κενό εν πτήσει. Η ντίζα τους βγαίνει από επάνω. Αφήνουμε μερικά χιλιοστά κενό από επάνω - μόνον αν θέλουμε να κινούνται και σαν πηδάλια κλίσης - αυτό το κενό δεν είναι τόσο ενοχλητικό γιατί από την επάνω πλευρά ήδη η ροή έχει αποσπασθεί.
Για το κενό από την κάτω πλευρά που αφήνουν τα πηδάλια κλίσης υπάρχει μία ειδική ταινία, που η μισή της επιφάνεια κολλάει στο κυρίως φτερό, και η υπόλοιπη, που είναι σκληρό διαφανές πλαστικό καλύπτει το κενό. Αλλά και εδώ δεν χρειάζεται μεγάλο κενό, λόγω differential, δεν κατεβαίνει πολύ το πηδάλιο.
γ) σίγουρα η επίτευξη της καμπυλότητας της αεροτομής προέχει, αλλά και στις δύο καμπύλες αεροτομές MH32 & AG40, μπορείτε να τα κατασκευάσετε με ευθείες, και να προσομοιώσετε την καμπύλη κατεβάζοντας λίγο τα φλαπς. Ηδη γνωρίζουμε από τις οδηγίες του Supra, ότι η θέση των φλαπς για κανονική πτήση είναι 2 μοίρες προς τα κάτω, και για θερμική πτήση 6 μοίρες προς τα κάτω.
δ) για την δίεδρο δεν είπες τίποτε. θα την αφήσετε μικρή όπως στη φωτογραφία;
ε) winglets στα ακροπτερύγια μπορούν να βοηθήσουν, αρκεί να κολληθούν ακριβώς παράλληλα μεταξύ τους και με την ευθεία της πτήσης.  
Για πιρισσότερες γνώμες, πρώτα πρέπει να πετάξω το αεροπλάνο

Απόστολε συγχαρητήρια για την πολλή και πολύ καλή δουλειά. :thumbs up:
Με χαροποιεί που θέλεις να συμμετάσχεις στους αγώνες F5J-GR και βλέπω πως έχεις κατασκευάσει ένα ανταγωνιστικό αεροπλάνο.
Τώρα όσο αφορά της αεροτομές 3021 και 7055 θα διάλεγα την 3021. Η 7055 είναι σχεδιασμένη για εκπαιδευτικά και δεν επιτρέπει την μεγάλη τελική ταχύτητα και σαν συνέπια να μην μπορείς να έρθεις πίσω αν έχεις πάει μακριά και φυσάει λίγο. Η 3021 είναι πιο all-round αεροτομή και είναι εύκολη στην κατασκευή ενώ η AG40 θα έλεγα πως πρέπει να γίνει τουλάχιστον από φελιζόλ και κάποια επικάλυψη “basla η καπλαμά” για να κρατήσει όσο πιο πιστά το σχήμα της.                     
Και πάλι συγχαρητήρια :thumbs up:
Κώστας Σπυριάδης

Σωατά τα λέει ο Κώστας.

Εμπρός όλοι να βοηθήσουμε τον Απόστολο και τους συνεργάτες να λάβουν μέρος στον Πανελλήνιο F5J.

 

Πολύ καλή δουλειά απόστολε. :)

Καλημέρα σας Κύριοι.

Σας Ευχαριστούμε Πάρα Πολύ για την εμψύχωσή σας. Νομίζω βέβαια ότι τα Περισσότερα εύσημα πρέπει να πάνε στον Μάκη, που έκανε ένα απ'τα όνειρά μου πραγματικότητα, να μου φτιάξει ένα τέτοιο μοντέλο για να κατέβω στους αγώνες... Ήθελα να κατέβω με Δική μας, Ελληνική-Τρικαλινή Κατασκευή. Θυμάστε πόσες φορές σας ζάλισα, τώρα έρχομαι, τώρα ματαιώνω κλπ... Άλλωστε έχω πάρει εδώ και καιρό και το πιστοποιημένο Αλτίμετρο απ'τον GreekElectronics (Yes Babe, GREEK) και σκοπεύω να "πιάσω δουλειά"...
Ήθελα ένα καλό εργαλείο για να αρχίσω προπόνηση. Με κάθε ευκαιρία πετάω, και ελπίζω να του αφιερώνω 2 ή και 3 απογεύματα κάθε βδομάδα, ειδικά τώρα που ανοίγει ο καιρός...

* Δίεδρος Εξωτερικών τμημάτων... Στο επόμενο φτερό θα φροντίσουμε να την Αυξήσουμε. Σε αυτό τώρα δέν γίνεται, πρέπει να επέμβουμε αρκετά και δέν θέλω κόψε-ράψε. Το πολύ-πολύ κρατάμε αυτό για... πιό γκαζιάρικο...  :)  Winglets θα μπούνε σίγουρα. Θέλω κάτι μικρό και αεροδυναμικό. Σύντομα...

* Αγαπητέ Κώστα, εφόσον σημφώνησε και ο Κος Γιάννης, θα κοιτάξουμε για την Selig 3021 στο επόμενο!

* 2 μοίρες κάτω Flaps για κανονική και 6 μοίρες για Θερμική πτήση? Απίστευτο! Θα εφαρμοστεί φυσικά. Σε αυτό το φτερό επιλέξαμε να κάνουμε τον μεντεσέ του Flap απο πάνω. Θα κλείσουμε το κενό απο κάτω με την ταινία που αναφέρατε. Το έχω κάνει και σε άλλα Φοαμένια και μου άρεσε πολύ...

* "Μπούμα" τμήμα ατράκτου... Θα το κουβεντιάσουμε με τον Κατασκευαστή πάνω απο... αχνιστό ελληνικό καφεδάκι. Για να δούμε... Θα προσπαθήσουμε πρώτα να φτιάξουμε κάτι δικό μας πρίν προβούμε σε πιό... έτοιμες λύσεις.

 Κύριε Γιάννη, ΦΥΣΙΚΑ και θα το πετάξετε το μοντέλο. Τιμή μου είναι. Όταν βρεθούμε, σίγουρα. Ο AeroGummy ήρθε για να μείνει μαζί μας και να εξελλίσσεται συνεχώς. Τώρα βρισκόμαστε στη version 1.0 ...  :)

 Να επισημάνω ότι στο παραπάνω video που είδατε, δέν είχα βάλει καθόλου exponential στο elevator και γι'αυτό "κουνάει" λίγο στην προσγείωση (πρίν το πιάσιμο στο χέρι)...

Χωρίς να έχω εμπειρία στα ανεμόπτερα(ντροπή μου :-[) θα ήθελα να αναφερθώ και εγώ στο boom...
Η εμπειρία που έχω από τις κατασκευές και επισκευές που έχω κάνει κατά καιρούς,με κάνει να πιστεύω πως πρέπει να είναι μονοκόμματο!!
Αν είναι carbon θα είναι πολύ πιο ελαφρύ, σίγουρα πιο έυκολο στην κατασκευή, και δεν υπάρχει περίπτωση να βγεί στραβό ή να στραβώσει με τόν καιρό(το σημαντικότερο).. Η διαφορά στο κόστος θα είναι ελάχιστη, ίσως και μηδαμινή αν υπολογίσει κανείς το κόστος του χρόνου κατασκευής και το κόστος του πιθανού λάθους κατά την κατασκευή!! :thumbs up:

Αποστόλη και Μάκη συγχαρητήρια για την ωραία δουλειά!

Εχω ξεκινήσει κι εγώ τη σχεδίαση ενός F5J μοντέλου, με προοπτική να βγεί και σε κιτ αν υπάρξει ενδιαφέρον. Παρουσίαση θα γίνει μόλις υπάρξει λίγο φωτογραφικό υλικό απο την κατασκευή. Θα χαρώ ιδιαίτερα να τα πετάξουμε παρέα (Φλαμούλι?) και να τα συγκρίνουμε. Προς το παρόν πηγαίνω αργά, εν μέσω αλλαγής πανών και παρασκευής γάλακτος  ;D ;D ;D

Νίκος Βουλουμάνος

Γειά σας φίλοι.

 V_tolias, απο ότι καταλαβαίνω δηλαδή προτείνεις κατασκευή της "μπούμας" με carbon απο καλούπι?

 GliderGuider, Νίκο μου πού είσαι, πολύ θα χαρώ να πετάξουμε αλλά μάλλον όχι φλαμούλι. Πρέπει υποθέτω να βρεθούμε στου HobbyBox, να κανονίσουμε και με τον Κο Γιάννη για να τα... ξεψαχνίσουμε περαιτέρω... ! Ανάμεσα σε γάλατα και πάνες είμαι και γώ μήν νομίζεις αλλά ευτυχώς οι φίλοι φροντίζουν για μάς πρίν απο μάς...  ;)

Η αυτό ή ακόμα καλύτερα, πάς σε μία έτοιμη και ξεμπερδέυεις για να μην μπλέκεις με ρητίνες, carbon κτλ που δεν ειναι ότι καλύτερο για την υγεία :thumbs up:

Αυτά τα νούμερα αφορούν την AG40. Είναι ένας τρόπος στησίματος των γωνιών, αλλά δεν είναι έτσι όπως ακούγεται, και σας μπέρδεψε λίγο.

Η AG40 έχει αρκετή καμπυλότητα στο πίσω μέρος της. Αν στήσουμε τα φλαπς στην ευθεία της κάτω επιφάνειας, τότε δεν ακολουθούμε την καμπύλη της αεροτομής, αλλά την έχουμε ανασηκώσει σε reflex για ταχύτητα. Το κατέβασμα 2 μοιρών, αναφέρεται συγκριτικά με αυτή την πρώτη θέση, αλλά στην πράξη δεν πρόκειται για επι πλέον καμπυλότητα, απλά εκεί πρέπει να καθήσει το φλαπ για να λειτουργήσει η αεροτομή με την σωστή καμπυλότητα. Οι 6 μοίρες που αναφέρω για θερμική πτήση, είναι στην πράξη 4 μοίρες περισσότερη καμπυλότητα από την νορμαλ πτήση (curise).  

Αυτό που δεν μπορώ να γνωρίζω είναι , με το κενό που αφήσατε στο κάτω μέρος της άρθρωσης των φλαπς, πόσες μοίρες μπορούν να κατέβουν; Η συνήθης τακτική είναι να κατεβαίνουν πάνω από ΄60 μοίρες για την προσγείωση.

Η πρότασή μου για την S-3021 αφορά κιτ που θα συναρμολογείται από οιονδήποτε χωρίς μεγάλη πείρα στην κατασκευή. Αν πρόκειται να το συναρμολογείτε εσείς να κρατήσετε την AG40 στην μέση που θα γίνει AG41, AG42 και τελικά  AG43 στα ακροπτερύγια

* Άαααα.. οι 2 μοίρες είναι η καμπυλότητα της αεροτομής... Όχι ότι θα είχε μεγάλη διαφορά βέβαια για την αντίληψή μου...  :)

* Για έτοιμο μοντέλο αποκλείεται. Μόνο Κίτ, ξυλάκια. Δέν υπάρχει χρόνος δυστυχώς. Άς ελπίσουμε μιά μέρα...

* Πάνω απο 60 μοίρες δέν κατεβαίνουν τα flaps όχι. Ίσως πλησιάζουν στις 50 αλλά πάντα με το μάτι. Δέν το έχουμε μετρήσει ακόμη. Εκείνο που έκανα και είδα αποτέλεσμα καλύτερο, είναι ότι έφερα το σημείο επαφής της ντίζας με το Horn, πιό "μέσα" σε σχέση με την κάθετο γραμμή του μεντεσέ, όπως δείχνει το σχήμα που παραθέτω. Γνωρίζω ότι γίνεται έτσι διαφορική κίνηση, αλλά για τη μέγιστη διαδρομή που είχα είδα ότι έτσι κατεβαίνουν περισσότερο. Λιγότερη ροπή σίγουρα αλλά είναι μικρό πηδάλιο και αρκετά δυνατά servos digital, MG των 2,5 κιλών...

Έχω κάνει και ένα τρομερό λάθος νομίζω...

 Με το πηδάλιο Flap στη μέση ακριβώς (neutral θέση), έχω ρυθμίσει το servo arm (κεφαλή κίνησης του σέρβο), στην Κάθετη θέση σε σχέση με την κάτω επιφάνεια του φτερού (μπλέ γραμμή στο σχήμα), ενώ θα έπρεπε να εκμεταλλευτώ περισσότερο την κίνησή του απο τα αρνητικά στα θετικά, ρυθμίζοντας το servo arm στην κόκκινη θέση του σχήματος (ελαφρώς προωθημένη θέση).

 Πιστεύετε ότι έτσι πρέπει να γίνει? Εσείς πώς "στήνετε" το servo του Flap?

Αν η κίνηση σε καλύπτει και δεν θες μεγαλύτερη, άστο όπως είναι :thumbs up:

Δέν ξέρω ακόμα πόσο πρέπει να είναι για να με καλύπτει...  :D

Πάντως όταν θα αρχίσω να "παίζω" με μίξεις Crow κλπ, θα ήθελα να έχω τη δυνατότητα για παραπάνω γιατί όπως είναι δέν νομίζω να υπερβαίνει τις 50 μοίρες...
Βέβαια, άν δέν κάνω λάθος, μεγαλύτερη κίνηση μόνο στην προσγείωση ακριβείας θα με ενδιαφέρει ή σε πτήσεις πλαγιάς όπου πρέπει να "κόψει ταχύτητα" για να προσγειωθείς σωστά, στη μίξη των φρένων δλδ που προανέφερα...   

Εκεί που δείχνεις την τρύπα άρθρωσης  της ντίζας με το χορν, είναι αιτία για χαλαρή κατάσταση στα φλαπς. Επιτρέπει την μετακίνηση των φλαπς επάνω - κάτω.

Η σωστή θέση πρέπει να σχηματίζει ορθή γωνία με μεντεσέ και κίνηση ντίζας, στο προκείμενο σχήμα ακριβώς κάτω και σε ευθεία με τον μεντεσέ.

Μμμμ... άρα κάτι δέν έχω κάνει σωστά. Χρειάζεται επανεκτίμηση το στήσιμο που έκανα στα Flaps.
Άν και στο σχήμα φαίνεται βέβαια αρκετά μακρυά απο την κάθετο στον μεντεσέ γραμμή και στην πραγματικότητα δέν είναι τόσο, αλλά πάλι δέν παύει να θέλει μου φαίνεται επανασχεδίαση και ανακατασκευή...  :(

Αγαπητέ Απόστολε, ποτέ δεν είναι αργά για διορθώσεις σε ένα νέο σχέδιο. Εδώ στα καλά πλαστικά ανεμόπτερα, που κοστίζουν μία περιουσία, συναντάς λάθη που σε κάνουν να αγανακτείς.

Η πιό συχνή ταλαιπωρία είναι να βάλεις στο φτερό που έχει μικρό βάθος (ιδίως η περιοχή των ailerons) τα προτεινόμενα σέρβο. Και μετά να περάσεις τις ντίζες σε πρωτότυπες γωνίες και τσακίσματα. Π.χ. συγκεκριμένο ανεμόπτερο από την Βουλγαρία χρειάζεται να αγοράσεις άλλα horn για τα πηδάλια, με έκκεντρη την τρύπα.
Το Supra δίνει θέση δέκτη στο φτερό. Αν θέλεις να αντικαταστήσεις το αρχικά μικρό και βαρύ stabilator με το μεγαλύτερο και ελαφρύτερο που παράγει, θα διαπιστώσεις ότι δεν ταιριάζουν και τα δύο στην ίδια βάση. Πρέπει να αντιστρέψεις το επάνω μέρος της βάσης τους και να ξαναφτιάξεις την ντίζα. 

εγω το δικο μου θα το ονομασω Savoir O' Gummy © (Αφού το διαβάσετε με Ελληνική προφορά)  ;D ;D ;D

Αγαπητέ jj606, ωραίο επίσης το όνομα που διάλεξες. Θα δούμε φωτογραφίες από την πρόοδο της κατασκευής;

Γειά σου βρέ jj... Ετοίμασε και 'σύ τον SavoirOgummy και έλα για αγώνες και Ανεμοπορία...  ;)

Κύριοι,
η μεγάλη Παρασκευή και το μεγάλο Σάββατο, ήταν για 'μένα αρκετά Μεγάλες μέρες φέτος, μιάς και "σετάραμε" το εν λόγω ανεμόπτερο με τον πολύ καλό μου φίλο και γνώστη Αλέξη Α. που εδώ και Πολύ καιρό θεωρούμε εδώ στα μέρη μας και Μισό Τρικαλινό...  :)

* Βάρος... : Κύριε Γιάννη, είχατε δίκιο ότι η MH-32 ήθελε κι' άλλη φόρτιση. Πόσο βέβαια δέν ξέρω για το συγκεκριμένο μοντέλο, αλλά προσθέσαμε 250 γραμμάρια, φθάνοντας το τελικό του βάρος περίπου στα 2 κιλά (1980 γρ.). Έφτιαξα μιά "μπάρα σοκολάτας" απο βαρίδια μολύβδου, τα οποία τοποθετήσαμε απο το κάτω μέρος του εμπρός μέρους της ατράκτου, που βοηθά γιατί είναι επίπεδο, και με μικρομετρικές ρυθμίσεις μετακινούσαμε, μέχρι να ρυθμίσουμε το...

* Κέντρο Βάρους... : Το μοντέλο ζυγίστηκε έτσι ώστε όταν μπεί σε βύθιση 30 και πλέον μοιρών, να ΜΗΝ κάνει τίποτα για να διορθώσει την πορεία του. Θεωρούμε ότι έτσι είναι Οριακά πισώβαρο και παίρνουμε όλα εκείνα να χαρακτηριστικά ανεμοπορίας που πρέπει να έχει ένα thermal μοντέλο για να είναι ικανό να "τσιμπήσει" την θερμική δραστηριότητα του λιβαδιού και να την εκμεταλλευτεί ανάλογα. Φυσικά, χρειάζεται συνεχώς το χέρι του χειριστή, δέν είναι easy glider, πρέπει να το ισορροπήσεις για να πετάξει ευθεία-οριζοντία, αλλά έπειτα πετάει μόνο του χωρίς καμιά ενόχληση με το Minimum Sink όπως ευελπιστούμε.

* WingLets... :  Φτιάξαμε απο εξάρι ντεπρονάκι και τρίψαμε για λίγη αεροδυναμική δυό λιλιπούτεια σταθεροποιητάκια στα ακροπτερύγια σε στύλ όπως έχουν κάτι σύγχρονα scale ανεμόπτερα. Όταν με το καλό έρθουν και οι φωτό θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται. Σκοπός είναι να κόψω απο μπλέ styrofom στο μηχάνημα δυό μικρές συμμετρικές αεροτομούλες και απο αυτά να φτιάξουμε δυό περισσότερο αεροδυναμικά wingletάκια...

* Differential... :  Το ποσοστό που μας άρεσε, και όπως το γράφει δηλαδή ο πομπός μου ο MC-24, είναι το -60%. Αυτό σημαίνει ότι το Aileron που βρίσκεται στο Εσωτερικό της στροφής, Ανεβαίνει Περισσότερο απο εκείνο που κατεβαίνει στο εξωτερικό της στροφής για να μήν φρενάρει το ανεμόπτερο. Στρίβει τώρα Θαυμάσια, χωρίς να Tip Stallάρει, καμιά σχέση με τις πρώτες πτήσεις.

 Θέλω προσωπικά να ευχαριστήσω τον Άλεξ και ανθρώπους σάν και εκείνον που μοιράζουν ελεύθερα τη γνώση, και να υποσχεθώ ότι και 'γώ αυτό θα κάνω στη ζωή μου μέχρι όποιο βαθμό δύναμαι... Η αποστολή στέφθηκε με επιτυχία θεωρώ και έχω πλέον ένα Άξιο προπονήσεων ανεμόπτερο για να έρθω στους αγώνες F5J-GR και να ευελπιστώ ότι δέν θα φύγω σάν βρεγμένη γάτα...  :laugh:

 Με Ανεμοπορικούς Χαιρετισμούς,
Απόστολος 

Αποστολε συγχαρητήρια για την πρόοδό σου. Δεν αμφέβαλλα φυσικά ότι θα το πάλευες μόλις εύρισκες χρόνο, για να το ετοιμάσεις για τους αγώνες.
Συμφωνώ με τις παραπάνω ρυθμίσεις, απλά θα αναλύσω την θέση του κέντρου βάρους όπως την επιλέγω εγώ. Το τεστ της βύθισης είναι αυτό που βοηθάει να αποκρυπτογραφήσεις πως αντιδρά το ανεμόπτερο. Οταν μετά την είσοδο σε βύθιση 30 μοιρών συνεχίζει στην ίδια τροχιά, έχει όπως και εσύ ανέφερες ουδέτερη ευστάθεια. Δεν επανέρχεται. Και όπως επίσης ανέφερες στην πράξη, χρειάζεται πάρα πολλές διορθώσεις για να κρατηθεί σε οριζόντια και ευθεία τροχιά.

Αυτές οι συνεχείς κινήσεις των πηδαλίων, φρενάρουν το αεροπλάνο, σε βαθμό που χάνει ύψος πιό γρήγορα απ' ότι του ορίζει η θεωρία.
Επι πλέον αν το ανεμόπτερο πετάξει μακρυά, δεν έχεις την δυνατότητα να δεις που πάει για να κάνει διορθώσεις, και είτε βυθίζει για περισσότερη ώρα, είτε στολάρει σε ταλάντωση. Το ίδιο θα διαπστώσεις σε καιρό με αναταράξεις.

Λοιπόν, σε αυτή την ουδέτερη κατάσταση, είναι ρυθμισμένο για μέγιστη απόσταση, και όχι για ελάχιστο βαθμό καθόδου. Το κέντρο βάρους για ελάχιστο βαθμό καθόδου πρέπει να πάει δύο-τρία χιλιοστά πιό μπροστά (περίπου).  Μία δοκιμή θα σε βοηθήσει να δεις την διαφορά.
Το συνολικό βάρος ακούγεται σωστό, απλά επειδή δεν γνωρίζω την επιφάνεια του φτερού, δώσε μας και το νούμερο της φόρτισης. Πρέπει να είναι στην περιοχή 29-30 γραμμάρια ανά τ.π.

Εαν μου επιτρέπεται μία παρατήρηση Απόστολε στα γραφομενά σου, εαν είναι σωστή ή λάθος, ο Κύριος Γιάννης ας με διορθώσει.

Στο σημείο που κανεις το τεστ βουτήγματος, για να καταλάβεις εαν είσαι μπροστόβαρος ή πισώβαρος και γενικά το offset της ουρας αεροδυναμικά, οταν βουτάς λοιπόν το ανεμόπτερο 30 40 μοιρες γωνία, και μετά αφήνεις τα στικ για να δεις πως θα συμπεριφερθει το μοντέλο, να πω κατα προσωπική αποψη οτι το καλλύτερο σημείο δεν ειναι αυτο που δεν κάνει τίποτα το μοντέλο, αλλα το καλλυτερο ειναι να ξεκινήσει πολυ λιγο ελαφρως την ανοδο απο μονο του, και αυτο γιατι το λεω, διοτι εαν εισαι τοσο αρκετα πισώβαρος μετα θα χαλάς ενεργεια στο ανεμοπτερο απο τις συνεχόμενες και αλλεπάληλες διορθώσεις που θα κάνεις για να πετα το μοντέλο ευθεία, και επίσης οταν θα εχει λιγο αερα και ειναι ο αερας στην ουρα του ανεμοπλάνου, για να γυρίσεις ξανα πρόσωπο στον αερα , παλι θα χάνεις αρκετή ενεργεια.

Ειναι ενα λεπτό σημείο αυτο ισσοροπιας του μοντέλου.
και οπως επίσης μια σημαντικη ρυθμιση ειναι το interferencial στα ailerons σε σχέση με την μιξη αιλερον rudder.

Και επίσης μια παρατήρηση για την  :laugh: βρεγμένη Γάτα , μην το λες αυτό, διοτι το κλίμα στους αγώνες, τουλαχιστον των Ανεμοπλάνων ειναι πολυ καλό, αυτο που εχω βιώσει εγω , ολοι γινόμαστε μιά Παρέα, και δεν φευγει κανένας σαν  :laugh: βρεγμένη γατα !!!!!  :thumbs up: :thumbs up:

Βαγγέλη, τα ίδια πράγματα λέμε. Απλά εγώ θεώρησα αυτονόητο (για κάποιον που γνωρίζει) ότι με το μπροστινό κατά 2-3 χιλιοστά Κ.Β. το ανεμόπτερο θα βγαίνει μαλακά από την βύθιση.

χαχαχαχαχα μα δεν προλαβα να δω την δική σου απάντηση Κ. Γιάννη, γραφαμε ταυτοχρονα, ναι εχεις δίκιο  ;D

Καλησπέρα Κύριοι και Ευχαριστώ για τη συμβολή σας.

* Δέν γνώριζα ότι με την ελαφρά άνοδο "απο μόνο του" θα πλησίαζα περισσότερο στο Minimum Sink. Τώρα δηλαδή μάλλον είμαστε πιό κοντά στο Καλύτερο L/D ? Νόμιζα ότι έτσι όπως το έχουμε είναι στο καλύτερο Minimum Sink...  :-\
Άλλωστε έτσι ζυγίζω και γώ τα διάφορα άλλα μοντέλα μου, πτέρυγες, εκπαιδευτικά κλπ... Τέλος πάντων, διαπίστωσα και στην πράξη ότι Δέν θέλει και Πολλές διορθώσεις για να ευθυγραμμίσει, δέν ξέρω πώς ακούγεται όταν το γράφω, αλλά γενικά δέν είχα πρόβλημα, απλά το ανέφερα για να δείξω την διαφορά σε σχέση με το "βγαίνει με ελαφρά άνοδο". Θα συνεχίσω να το πετάω έτσι και όταν συναντηθούμε σε κανά μήνα θα το "ψάξουμε" περαιτέρω...  ;)

* ΟΛΑ αυτά τα κάναμε για να ΜΗΝ πειράξουμε το Κέντρο του Οριζόντιου Σταθεροποιητικού πηδαλίου ή αλλιώς Elevator!

* Πτερυγική Επιφάνεια... :  Είναι 63,7 τετραγωνικές παλάμες.

* "Βρεγμένη Γάτα" σχήμα λόγου φυσικά, γιατί θα Σκίσω όταν έρθω...  ;D  Ξέχασα επίσης να αναφέρω και τα παρακάτω...

* Γωνία Φτερού... : Στο Πίσω μέρος εκεί που πατάει στην άτρακτο, κάτω απο το πίσω πλαστικό βιδάκι, προσθέσαμε 6 φύλλα συνολικά χαρτοταινίας, δηλαδή περίπου στο 0,5-0,6 χιλιοστά?

* Κάλυψη Κενών Μεντεσέδων... : Όλα τα κενά σε Ailerons, Flaps, Rudder & Elevator, καλύφθηκαν με ένα κολπάκι ψιλού και σκληρού ταυτόχρονα πλαστικού φίλμ, σάν εκείνο που έχουν για διαχωριστικό ανάμεσα στα θέματά τους κάποια τετράδια ή φάκελοι. Επίσης εδώ χρειάζεται φωτό...

Είμαι πολύ χαρούμενος και τρελαμένος. Αδημονώ να ανέβω στα 400 Watts και να βάλω πάνω και το ALTMR1 του Βασίλη για να κάνω Πραγματική προπόνηση...  :)

Σε μία από τις εκπαιδευτικές ταινίες του Radio Carbon Art, ο παρουσιαστής (γνωστός πρωταθλητής) αναφέρει τα εξής:
Στον παγκόσμιο αγώνα, ... πετούσα στο ίδιο γκρουπ με ένα Γερμανό, και είχαμε το ίδιο ανεμόπτερο. Αυτός με νίκησε με ενάμισυ λεπτό  Η διαφορά μας ήταν μόνο στο κέντρο βάρους. Το δικό μου ήταν στην ουδέτερη θέση, ενώ του Γερμανού πετούσε με την μύτη προς τα κάτω. Το δικό μου ήθελε συνεχώς διορθώσεις, και έχανα ύψος. Από την πτήση εκείνη αναθεώρησα την ουδέτερη θέση του κέντρου βάρους, και το βάζω πιό μπροστά.

Καλημέρα σας Κύριοι.

Τί να πώ... οι συμβουλές-γνώση που έχω λάβει ώς τώρα, οδηγούν στο Οριακά πισώβαρο για να έχουμε ακριβώς αυτή την ελαφρώς καλύτερη απόδοση στη λογική της Ελάχιστης Βύθισης ανά τη μονάδα του χρόνου. Για να το λέτε πάντως κάτι θα ξέρετε όλοι...  :)

 Έχω δυό μπαταρίες LiPo για προπόνηση, η μία κατά 15 γραμμάρια πιό βαριά απο την άλλη...(194 έναντι 179). Το "Καλό" το ζύγισμα το κάναμε με την ελαφριά μπαταρία. Θα πετάω λοιπόν και με εκείνη την ελαφρώς βαρύτερη, προσπαθώντας να καταλάβω διαφορές.
Άλλωστε θα μπορούσα φυσικά πάντα να έχω 15-20 γραμμαριάκια πρόχειρα μαζί μου και με λίγη ταινία να προσαρμόζονται εμπρός στη Μύτη όμορφα... Εκείνο που πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να γίνει τώρα, είναι θα στηθεί πλήρως το ανεμόπτερο πάνω στον πάγκο μας, και να βρεθεί ΕΠΙΜΕΛΩΣ το Κέντρο Βάρους, τουλάχιστον η ουδέτερη θέση όπως φαίνεται. Έτσι, θα έχουμε ένα Σημείο Αναφοράς για Οιαδήποτε αλλαγή-μπαταρία θελήσουμε να υιοθετήσουμε. Ευτυχώς ακόμη Καί γι'αυτό φρόντισε ο φιλαράκος μου, φέρνοντας στο εργαστήρι το C.G. Machine της Great Planes, οπότε την Κυριακή το απόγευμα ή απο Δευτέρα-Τρίτη θα βρεθεί Επακριβώς το ΚΒ στην κάτω επιφάνεια του φτερού κοντά στη ρίζα του...   

Αυτό που θα έκανα εγώ, αν ήμουν στη θέση σου, είναι το εξής:

Βρίσκω που είναι τώρα το Κ.Β. (στη ρίζα του φτερού) και αποφασίζω να το μεταφέρω τρία χιλιοστά πιό μπροστά - για αρχή.

Βγάζω τη χαρτοταινία που έχεις βάλει κάτω από το χείλος εκφυγής.

Προσθέτω στην ελαφρυά μπαταρία με σελλοτέιπ 15 γραμμάρια έρμα για να έχουν και οι δύο το ίδιο βάρος.

Ισορροπώ εκ νέου το μοντέλο στην νέα θέση, προφανώς ή θα μετακινήσω την βαρειά (πλέον μπαραρία πίσω, ή θα προσθέσω έρμα στην ουρά).

Κάνω το τέστ βύθισης και ανάλογα κρίνω αν μου αρέσει αυτή η θέση του Κ.Β.

Μερικά αριθμητικά στοιχεία:
Συνήθως για να μετακινηθεί προς τα εμπρός το Κ.Β. κατά ένα χιλιοστό από την τρέχουσα θέση προσθέτουμε (περίπου) 3,5-4 γραμμάρια στη μύτη
Για να μετακινηθεί προς τα πίσω κατά ένα χιλιοστό προσθέτουμε 1,5 γραμμάριο στην ουρά. Αντίστοιχα μπορούμε να το μετακινήσουμε αντίθετα αφαιρώντας τα παραπάνω βάρη.

Οταν το Κ.Β. προχωρεί πιό μπροστά, χρειάζεται μεγαλύτερη διαμήκης δίεδρος. Τα περισσότερα ανεμόπτερα με μοντέρνα αεροτομή έχουν 1,5 μοίρες.
Επίσης όταν το Κ.Β. προχωρεί πιό μπροστά χρειάζεται αυξηση της εκτροπής /κίνησης του elevator. Τα αντίθετα όταν το Κ.Β. μετακινείται προς τα πίσω.   

Προσοχή χρειάζεται το σέρβο του elevator. Κατ' αρχή πρέπει να έχει επαναλαμβανόμενο κεντράρισμα, αλλιώς δεν μπορείς να τριμάρεις. Η σχέση ανταπόκρισης του σέρβο με την κίνηση του στικ του πομπού πρέπει να καλύπτει όσα περισσότερα steps είναι δυνατόν.
Αρα γεωμετρικώς να κάνει την μικρότερη δυνατή διαδρομή, και αν αυτή δεν φθάνει να αυξήσουμε τα steps στο πρόγραμμα.
Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε ακρίβεια στην κίνηση του σέρβο του elevator, όταν επειδή κινείται πολύ, αναγκαζόμαστε να κατεβάσουμε την διαδρομή του ηλεκτρονικά στα 25 steps

Καλησπέρα Κύριοι, καλησπέρα Κύριε Γιάννη.

 Εφόσον είχαμε τελειώσει με το ζύγισμα, βλέπαμε ένα ελαφρύ Oscillation ακόμη, γι'αυτό αποφασίσαμε λίγο να πειράξουμε τη γωνία. Ξέρετε, χτιστό μοντέλο είναι, όχι απο καλούπια, ίσως να φύγει λίγο στο στήσιμο... Ωραία λοιπόν, πετάω σιγά-σιγά έτσι όπως το έχουμε στήσει τώρα, γιατί μ'αρέσει πολύ δέν ξέρω, δέν πειράζω τίποτα και εφόσον αρχίζω να αποκτώ εμπειρία αρχίζω να το... ψάχνω.

 Μου κάνει εντύπωση πώς ξέρετε ότι για να μετακινηθεί τόσο το ΚΒ βάζουμε τόσα γραμμάρια μπροστά ή πίσω... Δέν διαφέρει αυτό για κάθε μοντέλο, ή έστω για κάποιο συγκεκριμένο μοχλό ροπής?

 Διαμήκης δίεδρος είναι η γωνία χορδής φτερού και horizontal stabilizer? Το servo του elevator είναι digital αλλά λόγω του ότι έχει μεταλλικά γρανάζια μου "χάνει" 2-3 κλίκ στο τρίμ όταν το "επιστρέφω" προς αντίθετη κατεύθυνση απο εκεί που έχει "καθήσει". Η ντίζα μου όμως είναι πολύ καλή, κοντή, 1,5 χιλ. ατσαλάκι και χωρίς τζόγο. Σχετικά με τη ρύθμιση των steps δέν το κατάλαβα...  :(

Απόστολε Καλημέρα  ;)
Θα προσπαθήσω να απαντήσω στις απορίες σου, μιας και ο Γιάννης μάλλον έχει ξεσκονήσει τα Scale ανεμόπτερά του και έχει πάει ΚοπαΊδα :thumbs up:


Το ζύγισμα του μοντέλου δεν γίνεται στον πάγκο με το CG machine, γίνεται στον αέρα πετώντας και δοκιμάζοντας κάθε φορά τις εκάστοτε αλλαγές που έχεις κάνει την προηγούμενη, έως ότου το φέρεις σε ένα σημείο που για εσένα πετάει σύμφωνα με τα γούστα και τις ανάγκες σου.
Μην κολάς στο γεγονός ότι ο σχεδιαστής σου λέει το κέντρο βάρους εκεί. Συνήθως είναι πολύ συντηρητικός και το μοντέλο σου θα είναι εμπροσθόβαρο σε εκείνο το σημείο κατά πολύ.
Το κάνει μόνο και μόνο για να σιγουρέψει ότι θα πετάει με ευστάθεια, μιάς και απευθύνεται σε όλη την γκάμα εμπειρίας των μοντελιστών.
Ξεκινάς από εκείνο το σημείο που σου λέει και στην συνέχεια με τήσεις και μικροδιορθώσεις στο στήσιμο του μοντέλου , το φέρνεις στα μέτρα και τις απαιτήσεις σου.
Το σημαντικότερο εργαλείο που πρέπει να έχεις είναι το Incidence meter. Το βγάζουν διάφορες εταιρίες (Robart, Hangar 9, Great Planes, Multiplex κλπ).
Με αυτό το εργαλείο μετράς και ρυθμίζεις τις γωνίες του διαμήκη άξονα σε σχέση με τις επιφάνειές σου (Φτερό, Stabiliser). Ίσως το έχεις ακούσει και σαν Decalage.
Μιάς και μιλάμε για ανεμόπτερο, θα πρέπει να έχεις όσο το δυνατό αποδοτικότερη πτήση, με όσο το δυνατό μικρότερη οπισθέλκουσα.
Πάντα τα ανεμόπτερα τα στήνουμε σύμφωνα με το φτερό τους. Από εκεί ξεκινάμε όλες τις μετρήσεις μας.
Τοποθετείς λοιπόν στον πάγκο το ανεμόπτερο, το σταθεροποιείς καλά να μην  κουνιέται , και στην συνέχεια με το εργαλείο που σου λέω τοποθετημένο, μετράς την γωνία του Φτερού. Στην συνέχεια βάζεις το εργαλείο στην ουρά και μετράς την γωνία της.
Εδώ η διαφορά σου θα πρέπει να είναι το πολύ μισή μοίρα θετική, με κεντραρισμενο Elevator.
Πετάς το μοντέλο μια μέρα χωρίς πολύ αέρα ξεκινώντας απο το κέντρο βάρους που σου έχει ο σχεδιαστής του.
Τριμάρεις το elevetor για ευθεία οριζοντία πτήση και όπως είναι το βάζεις σε κάθοδο 30-40 μοιρών και αφήνεις τα χέρια σου απο τον πομπό.
Το μοντέλο θα πρέπει να βγεί μόνο του απο την βύθιση και να ισιώνει, μετά απο κάποια μέτρα.
Όσο πιό αργά βγεί, τόσο πιό πίσω είναι το κέντρο βάρους του (Σε σχέση με αυτό που σου δινει ο σχεδιαστής). Προσωπικά κανονίζω ΄και μετακινώ το κέντρο βάρους, ώστε το μοντέλο να αρχίσει να βγαίνει μετά απο 100 μέτρα βύθιση μόνο του. Εκεί θα είμαι λίγο μπροσθόβαρος, με αποτέλεσμα το μοντέλο να πετά με μία ευστάθεια μόνο του, χωρίς να το παλέβω με συνεχόμενες μικροδιορθώσεις. Λιγότερες κινήσεις, λιγότερος φόρτος εργασίας, λιγότερη οπισθέλκουσα, αποδοτικότερη πτήση  ;)


Είναι ο Γενικός κανόνας αυτός που σου λέει ο Γιάννης, με πολύ μικρές αλλαγές μιας και οι αναλογίες της ατράκτου είναι πάνω κάτω ίδιες. Δοκίμασέ το και θα πειστείς ;)


Το βασικότερα που πρέπει να έχεις είναι servo τα οποία έχουν μηδενικό ει δυνατόν τζόγο, και την καλύτερη δυνατή ανάλυση , άσχετα αν είναι αναλογικά ή ψηφιακά. Απο αυτά που γράφεις μάλλον η ανάλυση του servo σου δεν σε βοηθάει ώστε να έχεις καλό  κεντράρισμα και ανάλυση. Κανονικά με κάθε κλίκ στο τρίμ θα πρέπει να υπάρχει και κίνηση του elevator. Άλλαξε το σέρβο και προσπάθησε να έχεις την ίδια κίνηση χρησιμοποιώντας πιό μέσα τρύπα στο χόρν του σέβο, ώστε να αυξηθεί η ανάλυσή του. Ιδανικά θέλεις την τέρμα μέσα τρύπα του χόρν του σέρβο με το ανάλογο μήκος του χόρν στο elevetor ώστε να έχεις την ίδια κινηση συνολικά.

Ελπίζω να βοήθησα λίγο, πάω να κάνω καμμιά πτήση και στην διάθεσή σου αν κάτι δεν καταλαβαίνεις η σου δημιουργήθηκαν τυχόν απορίες  :)

Καλές πτήσεις και Καλή προπόνηση  :thumbs up:

Γειά σου Μπάμπη, σίγουρα ήμουνα Κωπαϊδα, αλλά στο Hobbybox, όπου προπονήθηκα στα F5J-GR.

Απόστολε, το θέμα με τον τζόγο του σέρβο είναι το πρώτο που πρέπει να διορθώσεις. Εκτός από ένα καλό σέρβο που δεν θα έχει τζόγους από τα γρανάζια, και θα μπορεί να κεντράρει και ηλεκτρονικά ακριβώς στο ίδιο σημείο, είτε επιστρέφει από το up είτε επιστρέφει από το down, πρέπει να βοηθήσεις την ανταπόκριση ρυθμίζοντας τα χορν για μικρή γεωμετρική κίνηση:
Στα δικά μου κάνω νέα τρύπα στο μπράτσο του σέρβο, όσο πιό κοντά στη βίδα είναι εφικτό. Με ball link που δεν χτυπάει στο μπράτσο η τρύπα γίντεται τόσο μέσα όσο να χωρέσει το παξιμάδι που το κρατάει. Αν βάλω klevis, το τρώω με τον τροχό για να κάνει εσοχή (στο ένα λαμάκι του, όχι αυτό που έχει και τον πύρο), για να μην μαγκώνει σε μεγάλη γωνία όταν τραβιέται.

Η επόμενη κίνηση είναι να βάλω όσο μακρύτερο χορν δέχεται το elevator / stabilator. Στα AVA προσθέτω λίγα χιλιοστά ακόμα βιδώνοντας στο υπάρχον καρβουνένιο χορν, προέκταση από πλαστικό χορν σέρβο. Ετσι το πηδάλιο θα κινείται το λιγότερο δυνατόν με την default κίνηση του σέρβο 100%. Αν αυτή είναι και πάλι μεγάλη, μειιώνω κι' άλλο την κίνηση % από τον πομπό. Ξεκινώντας οπως περιέγραψα, η ηλεκτρονική μείωση, δεν θα είναι μεγάλη, στοχεύω σε 70-60% κίνηση, ενώ χωρίς την προεργασία θα έπρεπε να κετέβω στο 15-20%. Μικρό ποσοστό σημαίνει λιγότερα βήματα ανταπόκρισης, άρα πιό τραχεία κίνηση.  

Καλημέρα Κύριοι και σας ευχαριστώ για τα Πολύ ενδιαφέροντα που γράφετε...

Κύριε Γιάννη, μιά-δυό φωτό θα μας βοηθούσανε νομίζω όλους πάρα πολύ για να δούμε το σημείο στήριξης της ντίζας στο Servo αλλά και τη διαμόρφωση του Horn...  :)

Οι φωτογραφίες είναι κατατοπιστικές. Στην κάτω δεξιά της τετράδας με τα horn, το βέλος δείχνει ότι πρέπιε να τροχιστεί και το στεφάνι από την εμπρός μεριά.

Αυτές από το AVA

Καλημέρα σας Κύριοι.

 Φίλε μου Baper, τί γίνεται το Windex που είχες πάρει κάποτε... ? Πετάει ακόμη?  :)
Το CG Machine, θα μας βοηθήσει ΜΕΤΑ τις πτήσεις "στησίματος" να οριοθετήσουμε ακριβώς το CG του και να ξέρουμε με ακρίβεια που βρίσκεται.

 Κύριε Γιάννη, όντως κατατοπιστικότατες οι φωτό...
Απο ότι κατάλαβα δηλαδή, θυσιάζουμε Όχι τη Ροπή αλλά τη διαδρομή των Servos, για αν έχουμε περισσότερα βήματα απόκρισης σε μικρή εμβέλεια κινήσεων, άρα μεγαλύτερη Ακρίβεια! Λογικό μου ακούγεται, άν κρίνουμε ότι δέν χρειάζεται και μεγάλη διαδρομή το πηδάλιο ενός τέτοιου ανεμοπτέρου. Η ακρίβειά του έχει μεγαλύτερη σημασία. Όταν ευχαιρέσω απο τις υπόλοιπες δουλειές μου, θα προσπαθήσω να το στήσω καλύτερα...
 

Αντιγράφω από τις γενικές πληροφορίες που δίνετε για το AeroGummy Electric Glider:
"Το μήκος της χορδής του φτερού στη ρίζα του (Root Chord) είναι 25 εκ., ενώ στο ακροπτερύγιο φθάνει στα 11 εκ."
Υπαρχει κάποιος τρόπος υπολογισμού της χορδής της αεροτομής σε σχέση με το εκπέτασμα;
Και ποιές άλλες παράμετροι εκτός από το εκπέτασμα παίζουν ρόλο στον υπολογισμό αυτόν;

 

Καλημέρα φίλε Πέστα...  :)

 Οι δικές μας γνώσεις δέν είναι αρκετές για να ξέρουμε να σχεδιάζουμε μέχρι Τόσο βάθος Όλες τις παραμέτρους του μοντέλου. Ότι σχεδιάζουμε και κατασκευάζουμε είναι εμπειρικό περισσότερο, λίγο διάβασμα, και φυσικά αντιγραφές-γνώμες απο άλλα σχέδια-Κίτ που κυκλοφορούν στην αγορά...

 Τώρα βέβαια, άν με ρωτάς πώς θα το επέλεγα, νομίζω ότι το πρώτο που θα κοίταγα είναι η συνολική πτερυγική επιφάνεια που θα ήθελα, πάντα σχετικά με το βάρος του μοντέλου, για να μου δώσει τον επιθυμητό πτερυγικό φόρτο...
Άν δηλαδή θέλεις να κρατηθείς στα 2 κιλά π.χ. με πτερυγικό φόρτο 30 γραμμάρια/τετραγωνική παλάμη, θα πρέπει να κάνεις ίση κατανομή αυτών των δύο κιλών σε επιφάνεια...  2000 γρ. / 30 = 66,66 τετρ. παλάμες ή 6.666 τετρ. εκατοστά.
Ας υποθέσουμε τώρα ότι το φτερό σου είναι Τραπεζίου σχήματος (κοιτώντας απο πάνω) και μάλιστα Ορθογωνίου τραπεζίου. Τότε ο τύπος για το εμβαδόν του είναι (Βάση μεγάλη + Βάση Μικρή) * Ύψος και όλο αυτό δια δύο. Εμείς δέν θα διαιρέσουμε διά δύο γιατί θέλουμε δύο τραπέζια (δύο μισά φτερά, αναφερόμαστε στο συνολικό εκπέτασμα), άρα δέν διαιρούμε δια δύο...
Ύψος σε μάς είναι το μισό εκπέτασμα, βάση μεγάλη είναι η ρίζα και βάση μικρή είναι η χορδή της αεροτομής στο ακροπτερύγιο... Άν λοιπόν στοχεύεις σε 3μετρο μοντέλο, το ύψος σου θα είναι 1,5 μέτρο ή 150 εκατοστά. Άν πείς ότι θα κάνεις τη ρίζα το διπλάσιο της άκρης, τότε ο τύπος γίνεται...
6666 = 150 * (2Β + Β) , συνεπάγεται  6666 = 150 * 3Β , συνεπάγεται  6666 = 450Β  =>  Β=6666/450 => Β=14,8 δηλαδή περίπου 15 εκατοστά θα είναι η μικρή Βάση (ένα Β) και 30 θα είναι η ρίζα (δύο Β).
Πώώώ... πήξαμε στα 6άρια να πάρει... τί νούμερα διάλεξα... ?   :devil:

Βέβαια τώρα, παίζουν και οι αριθμοί Reynolds, το πώς συμπεριφέρεται μιά συγκεκριμένη χορδή μιάς συγκεκριμένης αεροτομής και τα λοιπά, γι'αυτό λέω ότι περισσότερο εμπειρικά τα φτιάχνουμε και βάσει των πειραμάτων που έχουν κάνει άλλοι μοντελιστές πρίν απο 'μάς για 'μάς... :)

* Στο τέλος φυσικά της όλης "αντιγραφής", βάζουμε και την προσωπική μας "πινελιά", αλλάζοντας λίγο την χορδή εδώ, τεντώνοντας λίγο το εκπέτασμα εκεί, μεταμορφώνοντας ελαφρώς το ουραίο σύστημα και φτιάχνοντας εκείνη την μπούμα που είδαμε το βράδυ μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, μήπως και αλλάξουμε κάτι προς το καλύτερο και γράψει και για 'μάς καμιά σειρά το βιβλίο της αερομοντελιστικής Ιστορίας... :)
   

Απόστολε, υπάρχει πρόοδος στην πτητική αξιολόγιση του ανεμόπτερου αυτού;

Κύριε Γιάννη,
δυστυχώς απο τον Σεπτέμβρη που μένω στη Λάρισσα, το δικό μου AeroGummy δέν έχει "βάλει" πολλές πτήσεις, ειδικά πτήσεις για έρευνα όπως λέτε του ΚΒ και της συμπεριφοράς γενικότερα...
Φυσικά, πέταξε αρκετά σε πλαγιά στα Τρίκαλα μέσα στον Αύγουστο, καί το δικό μου, αλλά και του Μάκη του Κατασκευαστή. Σε γενικές γραμμές είμαστε πολύ ευχαριστημένοι, έχουμε βρεί πως το ΚΒ βρίσκεται κάπου στα 91 χιλ. απ'το χείλος προσβολής, ενώ έχουμε αλλάξει τη γωνία προσβολής του κυρίως φτερού σε -1 μοίρες σε σχέση με τη σέλα του στην άτρακτο...

Το δικό μου έσπασε ελαφρώς πρίν μιά βδομάδα όταν έχασα τον έλεγχο (δέκτης νέκρωσε), γύρισε inverted και προσγειώθηκε σε αυτή τη θέση μετά απο ανοιχτές στροφές με συνεχόμενη αλλά απαλή βύθιση... !!
Απο θαύμα έσπασε μόνο στην ουρά και το υπόλοιπο έμεινε άθικτο. Αυτή είναι και η μαγεία των μεγάλων, χωρίς πέτρες και εμπόδια, χορτάρινων λιβαδιών νομίζω, όπως είναι και το Φλαμούλι στα Τρίκαλα...
Δέν υπάρχει χειρότερο πράγμα να κάθομαι να βλέπω το καμάρι μου να πέφτει χωρίς να μπορώ να επέμβω...  :-[

Πάντως, θα προχωρήσει η επισκευή, το έχω φέρει εδώ στη Λάρισα στο μικρό νέο εργαστηριάκι μου και θα το φτιάξω φυσικά, γιατί έρχεται καλοκαίρι και το λατρεύω, αλλά και γιατί ψάχνω συνεχώς ευκαιρίες να προπονούμαι ώστε όταν μου δοθεί η ευκαιρία να έρθω επιτέλους σε καμιά συνάντηση, και να χάσουν όλοι το βραβείο απο χειροποίητο Τρικαλινό ανεμόπτερο...  :)
Σκεφτόμουνα, επί την ευκαιρία της επισκευής του ουραίου, να δοκιμάσω εκείνη τη μέθοδο που είχατε πεί για Τριγωνική μπούμα... ! Δέν σας κρύβω ότι αυτή η ιδέα μου άρεσε πολύ. Είναι απλή κατασκευαστικά και αξιόπιστη λύση, με υλικά που μπορώ να βρώ εύκολα. Ακόμα και κόντρα πλακέ 4άρι λεύκας θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω, και να πώ στον ρουτερά που έχω σχέσεις να μου κάνει και αδειάσματα πάνω της! Αυτή η πρότασή σας συνεχώς στριφογυρνάει στο μυαλό μου, και όχι μόνο για τον AeroGummy αλλά και για τον Κορμοράνο και λοιπές άλλες ιδιοκατασκευές...

Δυστυχώς, έχω μόνο μιά ζωή και 'γώ μπροστά μου όπως όλοι, και αυτή τη στιγμή έχω συγκεντρωθεί και ασχολούμαι κατ'αποκλειστικότητα με μιά Νέα πτέρυγα που με ενδιαφέρει πολύ να "φτάσει" σε ότι προσωπικά όρια μπορώ να θέσω για ευχάριστη και αποδοτική πτήση...

Έχουμε παρόλα αυτά του Μάκη να δοκιμάσουμε πάνω του, και ήδη δοκιμάζαμε εκείνη τη μέρα που "έπεσα" εγώ, μετατόπιση του ΚΒ και αλλαγές συμπεριφοράς. Το πάμε βήμα-βήμα για να βγάλουμε μιά άκρη και να πετύχουμε καλές επιδόσεις. Αν ξέραμε απο την αρχή ότι η MH-32 θέλει μεγαλύτερο πτερυγικό φόρτο, ίσως το έφτιαχνε ο Μάκης πιό στιβαρό, για να πετά και σε δυναμικό πιό εύκολα... είδωμεν όμως και επιφυλλασόμαστε για τα επόμενα...

Σας Ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον...  :)  

Καλησπέρα σας.

Τελικά, έκανα αυτό που μου είχε "καρφωθεί" στο μυαλό για το Τριγωνικό πίσω σχήμα. Αφιερώνω αυτή την μετατροπή στον Κο Γιάννη, μιάς και ήταν δική του ιδέα...  :)

...

Η "κορυφή" του τριγώνου (πάτος στη φωτό), είναι με μπάλσα 2,5 χιλ., ενώ τα πλαινά είναι με 2 χιλιοστών μπάλσα. Με ότι είχα δλδ, ρετάλια...

Είμαι πολύ ευχαριστημένος. Είναι Γερό και Ελαφρύ!!

...

Η πρώτη σύνδεση της μπούμας με το rudder, με εποξική. Μόλις στέγνωσε, μπήκαν δυό φρύδια δεξιά αριστερά απο καπλαμά για να δέσει, επίσης φυσικά με εποξική 5λεπτη...

Έπειτα η σύνδεση "αγκαλιάστηκε" με ταινία ίνας και μπήκε και ένα κομμάτι styro εμπρός για να σβήνει ωραία...

...

Το ντύσιμο έγινε με καλή, κλασσική ταινιούλα απ'το βιλιοπωλείο... !!

Άφησα ακάλυπτο το ξύλο λίγο εμπρός και πίσω απ'την ένωση για να γίνουν κολλήσεις κλπ, και έπειτα θα το καλύψω...

Τώρα μου μπαίνουν ιδέες για μεντεσέ απο την πάνω πλευρά, για να γίνει πτυσσόμενη η μπούμα και να μεταφέρεται πιό εύκολα...  :D

Καλησπέρα σε όλους.
 Είχα την τύχη και την χαρά να ξαναπετάξω το λατρεμένο ανεμόπτερο, δώρο των Τρικαλινών φίλων μου Μάκη & Απόστολου, αυτό το Σαββατοκύριακο, στα βουνά της Ηπείρου. Τέσσερα χρόνια είναι πάρα πολλά για ένα τέτοιο μοντέλο να μένει απέταχτο και αποφάσισα να το αλλάξω αυτό.
Την Κυριακή το πρωί ανέβηκα με την μικρή κορούλα μου ακόμη πιό πάνω απο το χωριό "Δαφνωτή", στη θέση "Αι-Λιά" όπως την λέν οι ντόπιοι, αφού εκεί έχουν φτιάξει μιά εκκλησιά και κάνουν το καλοκαιρινό τους πανηγύρι. Τελικά δέν έφτασα μέχρι πάνω γιατί είχαν μιά πορτούλα που ήταν κλειστή, είχα κουράσει ήδη τα λάστιχα και κατάλαβα πως τελικά η μέρα δέν το αξίζει με τόση συννεφιά ενώ η προσγείωση δέν ήταν και τόσο ευοίωνη... Παρκάραμε λίγο παρακάτω με τη Νεφέλη (φωτό 3 & 4), σε ένα πλατωματάκι όπου έλπιζα να προσγειωθώ αν όλα πήγαιναν καλά, έβγαλα έξω και πήγα να δέσω το αεροπλάνο, αλλά κάτι δέν μ'άρεσε στον καιρό. Γρήγορο τσέκ έδειξε υπήνεμο άνεμο, το ESC μου ζεσταινόταν περισσότερο απο ότι περίμενα ακόμα και εν αναμονή με τα servos Μόνο πάνω και το τελευταίο που ήθελα ήταν να σπάσω ή να χάσω τον Gummy εκεί πάνω στα απόκρημνα όρη... :(
Μιά γρήγορη αναδρομή στο παρελθόν και μερικές φωνούλες μέσα μου συμπεριλαμβανομένης και εκείνης του Αλέξη, φωνάζαν "μάθε να λές όχι, μάθε να λές όχι", και έτσι αποφάσισα να βάλω την ουρά μου κάτω απο τα σκέλια, να ξαναμαζέψω και να αποχωρήσω...
Κατεβαίνοντας στο χωριό, πήγα πρώτα και άφησα τη μικρή γιατί ήδη γρίνιαζε λίγο, και ξανανέβηκα λίγο παραπάνω και στάθηκα σε ένα "ξέφωτο" και ξαναέδεσα το σκάφος! Ήθελα τόσο να τον πετάξω που θα έσκαγα. Πάλι είδα όμως αρνητικό καιρό, υπήνεμο καθαρό και τσίνισα. Αποφάσισα να κάτσω λοιπόν οκλαδόν στην άσφαλτο δίπλα στον εργαλειοφόρο μου και να του βάλω εξωτερικό BEC για τα 5 Volts ώστε να είναι έτοιμος για την επομένη μέρα, τη Δευτέρα. Κατάφερα να σταθεροποιήσω την 2S 18650 στο πλάι, πάνω στο ΚΒ και λίγο πιό εμπρός το BEC ενώ μιά τρυπούλα στην πλαινή μπάλσα βοήθησε να περάσω άνετα το σερβοκαλωδιάκι προς τον δέκτη. Έβγαλα το κόκκινο καλωδιάκι απ'το ESC και... βουαλά! Πιό κρύο τώρα το σπικοντρολάκι!        

Την επομένη μου το έκανε το χατίρι.

Μετά απο δυό απανωτές ματαιώσεις της Κυριακής, ήρθε η ώρα μου την Δευτέρα. Ανεβαίνω ξανά στο πλατωματάκι (φωτό 1&2) και βλέπω ένα γλυκό προσήνεμο άνεμο, λίγο πλάγιο είναι η αλήθεια αλλά είχε ήλιο και κάτι γεράκια ή αετοί δέν ήξερα αλήθεια, πάνω απ'τον Άραχθο, κυκλώναν τις θερμικάρες σάν πασάδες...
Ώπα, δικέ μου, σήμερα είναι η μέρα του. Χωρίς πολλά πολλά, δίνω λίγα φλαπάκια απ'την MC, ανοίγω κινητήρα και βούρ... γλυκιά άνοδο, άνετη και διαπιστώνω ότι έχω δώσει πολύ Up. Μειώνω επιτόπου και ρυθμίζω γωνία μικρή αλλά σταθερή. Το κτηνάκι μου των 3,3 μέτρων άρχισε να εκτοξεύει πορωτικές δόσεις βουνίσιας πτήσης στον εγκέφαλό μου. Δόσεις που μόνο η πλαγιά μπορεί να μου δώσει...
Το άτιμο το ESC δέν έχει φρένο, αλλά δέν κατεβαίνω τώρα, ο κόσμος να χαλάσει... Βλέπω ότι στο υπήνεμο με stall είναι ο μόνος τρόπος να κλείσω κινητήρα, επικίνδυνη μανούβρα, ξέρω, αλλά ο μόνος τρόπος να τιμήσει ο folding το όνομά του. Μερικές φορές το πέτυχα, άλλες όχι. Είχα πλάγιο άνεμο εκεί ψηλά και έπρεπε να βάζω συνέχεια κινητήρα ρε γμτη.

Εκείνη τη μισή ώρα πτήσης θα τη θυμάμαι για καιρό. Έκανα δυό άκυρες προσγειώσεις, αλλά μόλις είδα πόσο Flap θέλει σε συνδυασμό με πόσο κινητήρα, κατάφερα και το έφερα πάνω στην άσφαλτο με ένα γλυκό ξύσιμο της κοιλιάς. Μαγεία._

Δείτε το άλμπουμ εδώ...
https://www.aeromodelling.gr/album/thumbnails.php?album=593

Μάκη & Απόστολε, ευχαριστώ ρε μάγκες για την τιμή που μου κάνετε. Το μόνο που θα πώ είναι πως το μέλλον μας θα φέρει κι άλλα... κι άλλες πτήσεις φοβερές.

 :)

 :thumbs up:

Τα winglets που εχει κανουν δουλεια;

Αποστολε καλημέρα
υπεροχη θεα στην κοιλαδα σε συνδυασμο με πτηση η απολυτη ευχαριστηση του ανεμοπτερα

Καλημέρα και από μένα Απόστολε.Δοκίμασε και την Κόντρα στο Γρίμποβο.Είναι περίπου 8 Km από την Φιλιππιάδα.

Καλησπέρα παιδιά.

Nikola, ναί, τα winglets το κάνουν λίγο πιό σταθερό κατά τον Yaw άξονα. Δέν έχω βέβαια γνώσεις να σου πώ αν θέλει μεγαλύτερα, μικρότερα ή άλλο σχήμα. Φαντάζομαι έχει να κάνει και με το στύλ πτήσης που έχει ο καθένας.

Alex, ευχαριστώ. Πράγματι, τη θέα του βουνού δέν μπορεί τίποτα να τη νικήσει, είτε βλέπει σε χαράδρα, είτε σε κάμπο, είτε σε θάλασσα. Ειδικά αν στο ridge περνάνε και 2-3 ανεμόπτερα, τότε η θέα είναι ακόμα καλύτερη...  ;)

Δημήτρη ναί, θέλω οπωσδήποτε να πάω στην πλαγιά αυτή. Χρόνια το λέω αλλά πλησιάζει η ώρα... θα σε πάρω και τηλέφωνο να βρεθούμε.