Aeromodelling GR

Καλημέρα,
Στα συστήματα πηδαλίων που χρησιμοποιούν συρματόσχοινα αντί για κλασσικές ντίζες ξέρει κανείς να μου πει πόσο "τεντωμένα" πρέπει να είναι τα συρματόσχοινα αυτά στη νορμάλ θέση και πόσο σε πλήρη εκτροπή του πηδαλίου? ???

Καλημέρα Περικλή

Τα συρματόσχοινα στο pull-pull θα πρέπει να είναι τόσο τεντωμένα, ώστε να βγάζουν μια μπάσα νότα όταν τα πειράξεις με το δάχτυλο σαν να ήταν χορδή.  Αυτό σημαίνει τεντωμένα, αλλά όχι υπερβολικά τεντωμένα.  Επίσης είναι πολύ σημαντικό να παραμένουν τεντωμένα σε όποια θέση και να βρίσκεται το πηδάλιο, αλλιώς θα έχεις flutter.  Γι' αυτό πρέπει να έχουν σωστή γεωμετρία.

Σεραφείμ

Αν κατάλαβα καλά το fluter είναι μια απότομη-στιγμιαία κίνηση που κάνουν τα πηδάλια σε πλήρη εκτροπη; ??? Ναι, αυτό μου συμβαίνει στο rudder.
Κάτι ακόμα, όταν το πηδάλιο εκτρέπεται προς οποιαδήποτε κατεύθυνση πρέπει να παραμένει τεντωμέμη και η χορδή που δεν τραβάει το πηδάλιο; ???

Το flutter είναι η γρήγορη κίνηση οποιουδήποτε πηδαλίου δεξιά-αριστερά (ή πάνω κάτω, ανάλογα με το πηδάλιο), η οποία μπορεί να προέρχεται από διάφορους λόγους, ο σημαντικότερος από τους οποίους είναι να έχει τζόγους το σύστημα που κινεί το πηδάλιο.  Γι' αυτό και πρέπει και τα δύο σύρματα να είναι τεντωμένα σε όποια θέση και να είναι το πηδάλιο, ώστε να μην αφήνουν περιθώρια στο πηδάλιο να κινείται προς καμία κατεύθυνση.

Σεραφείμ

ΟΚ :thumbs up:

Γεια σου Περικλή

Να προσθέσω ότι για να το πετύχεις αυτό πρέπει οι βραχίονες που κινούν τα σύρματα να είναι ίσοι με τους βραχίονες των horns στο πηδάλιο, δηλαδή το σύστημα να σχηματίζει ένα παραλληλόγραμμο.

Γιώργος

Γεια χαρα,

Σε αυτα που εγραψε ο Σεραφειμ θα ηθελα να προσθεσω και τα εξης. Το flutter ειναι το αποτελεσμα ενος φαινομενου συντονισμου, και  συμβαινει σε καποιες  ταχυτητες συνηθως υψηλες.

Για να αποφευχθει εκτος απο το να μην εχουν τζογους οι ντιζες πρεπει επισις:

- Να σφραγιστουν τα ανοιγματα των πηδαλιων, με διαφανη ταινεια η υλικο επικαλυψης.

- Να εχει το πηδαλιο "μηχανικο πλεονεκτημα" (mechanical advantage), δηλαδη το horn που πιανει η ντιζα στο πηδαλιο να ειναι τοσο μακρυ (αυξανει ετσι ο μοχλος της δυναμης που εξασκειται στο πηδαλιο και συνεπως η ροπη) ετσι ωστε να μην επιτρεπει αποκλιση σε υψηλες ταχυτητες. Αν το πηδαλιο ειναι μεγαλο και το horn κοντο, ακομμα και με μηδενικους τζογους το flutter ειναι πιθανο. Αυτη ειναι μια γενικοτερη παρατηρηση για αυτους που θελουν να σεταρουν μεγαλες κινησεις στα μοντελα τους μικραινοντας την αποσταση των horn.


Φιλικα,
Νικος

Με αυτόν τον τρόπο γλιτώνεις κυρίως την πρόωρη αποκόλληση οριακού στρώματος μέχρι την στιγμή που αυτό εγκαταλείπει το χείλος εκφυγής επειδή η καμπύλη της άνω μεριάς της πτέρυγας είναι συνεχείς χωρίς "χαρακώματα".

Η παραλληλία των συρμάτων του pull-pull δεν είναι προυπόθεση για να έχουμε τεντωμένα τα σύρματα σε όλη τη διαδρομή του πηδαλίου. Αυτό εξασφαλίζεται μόνο άν η γραμμή που συνδέει τις αρθρώσεις των συρμάτων στο πηδάλιο και στο servo συμπίπτουν με την hinge line ή ισαπέχουν από αυτήν όπως φαίνεται εδώ : http://www.centralhobbies.com/instructional/linkage2/link22.html
Προκειμένου να επιλέξουμε το μήκος του βραχίονα στο servo εκτιμούμε την επιθυμητή γωνία περιστροφής του πηδαλίου.
Άν η γωνία αυτή είναι μικρότερη της μέγιστης του servo (που συνήθως είναι) τότε επιλέγουμε και μικρότερο βραχίονα (αυτάκι) στο servo από αυτό του βραχίονα του πηδαλίου.Έτσι χρησιμοποιούμε και όλη την διαθέσιμη ακρίβεια του servo.
 

 :thumbs up:
Χρήσιμο link Σταύρο, ευχαριστούμε

A κατι που ξεχασα, τα συρματα δουλευουν καλυτερα αν ειναι διασταυρωμενα και οχι παραλληλα. Αρκει να εχει καποιος συρματοσχοινα με πλαστικη μονωση για αποφυγη πιθανου RF. Πολλοι μαλιστα πλεον χρησιμοποιουν kevlar και οχι συρματοσχοινο σε τετοιες περιπτωσεις.

Απ' ότι θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια, η αποκόληση του οριακού στρώματος έχει ήδη επέλθη κοντά στο παχύτερο σημείο της αεροτομής.

 

Aπ' ότι θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια, η αποκόληση του οριακού στρώματος έχει ήδη επέλθη κοντά στο παχύτερο σημείο της αεροτομής.
[/quote]

Έχεις δει ποτέ λερωμένο οπίσθιο τζάμι από παμπάλαιο CITROEN GSA? Σίγουρα όχι.
Είναι επειδή η ροή του ρευστού (αέρα) παραμένει προκολλημένο επάνω στην επιφάνεια του αμαξώματος. Ενώ σε αυτοκίνητα δύο όγκων (δηλαδή "κοφτά") είναι μόνιμα λερωμένα τα οπίσθια τζάμια λόγω απότομης αποκόλλησης του ορικού στρώματος = τυρβώδη ροή = παραγωγή στροβίλων = αύξηση αντίστασης ..........
Μπορούμε να βοηθήσουμε να παραμείνει το οριακό στρώμα πάνω στην επιφάνεια που μας ενδιαφέρει "βοηθώντας" το με γλυκές καμπύλες, λείες επιφάνειες (γιαυτό ταξιδεύω με πλυμένο και γυαλισμένο αυτοκίνητο  :)) και φυσικά να μην έχουμε εξωγκώματα ή βαθουλώματα πάνω σε αυτήν όπως στην περίπτωση στο σημείο ένωσης τον ailerons με την πτέρυγα.

Πολύ σωστά Νίκο,
με την διασταύρωση των συρμάτων έχουμε επίσης :
1. Έξοδο των συρμάτων πιό πίσω (κοντύτερα στο πηδάλιο) και
2. Μιεγαλύτερη γωνία εξόδου από την άτρακτο οπότε μικρότερη σχισμή στο πλαινό

Φίλε Κυρμπέση Νίκο.

Σωστή η αναφορά με το Citroen, αλλά ο Θείος έχει δίκιο.Η αεροτομή που κρατάει το στρώμα μέχρι το
χείλος εγφυγής, υπάρχει για αεροσκάφη που τρέχουν με Transonic και supersonic
ταχύτητες.

Κύριοι,

άλλο το οριακό στρώμα, και άλλο το υπόλοιπο της μάζας του αέρα, που φυσικά ρέει και ακολουθεί την καμπύλη της αεροτομής με τύρβεις.

Στα αργά μοντέλα δεν μπορούμε να έχουμε αεροτομές στρωτής ροής, όπως στα μεγάλα αεροπλάνα.

Το οριακό στρώμα αποκολλάται πολύ νωρίς. Αν η αεροτομή δεν έχει turbulators, αποκολλάται πριν το παχύτερο σημείο, και δεν αποδίδει.

Ετσι φροντίζουμε να βάλουμε turbulators, για να "τυρβοποιούμε" εμείς τη ροή, αρκετά νωρίς, ακόμα και πριν την είσοδο στο σημείο ανακοπής, για να αυξήσει την κινητική της ενέργεια, και να μπορέσει να επανακολληθεί στην επιφάνεια, για λίγο ακόμα μετά την πρώτη αποκόλλησή της.

Ο λόγος που σφραγίζουμε το ανοιγμα στην ευθεία γυγλισμού των πηδαλίων είναι για να μη περνάει αέρας από την μία επιφάνεια στην άλλη, αφ' ενός για να μην αλλάζει το τριμάρισμα του αεροπλάνου, αφ' ετέρου για να μην ενιχύεται η ταλάντωση των στροβίλων της περιοχής.

Το σημείο που το σφραγίζουμε είναι είτε ακριβώς στη μέση του γυγλισμού, είτε από επάνω (άσχημο) είτε από κάτω (δεν φαίνεται).
Και τα τρία έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.

Δεν μιλάμε για λείανση της καμπύλης της αεροτομής και κάλυψη του σκαλοπατιού που αφήνει η άρθρωση του πηδάλιου στο φτερό. Απλά για κλείσιμο του ανοίγματος.

Αν θέλουμε να αποφύγουμε την οιαδήποτε αύξηση της οπισθέλκουσας, πρέπει να ακολουθήσουμε άλλο είδος γυγλισμού, χωνεύοντας το πηδάλιο μέσα στο φτερό.

Αν θα παρατηρείστε τα μοντέλα των F3J ανεμόπτερων, τα μεν ailerons αρθρώνονται στην επάνω επιφάνεια, τα δε flaps στην κάτω.

Αυτό σημαίνει ότι δεν τους ενδιαφέρει το σκαλοπάτι που υπάρχει και που αυξάνει όταν εκτραπεί το πηδάλιο.

Το flutter των πηδαλίων έχει ήδη αναπτυχθεί σε άλλο ποστ, πριν από καιρό. Βάλτε τις λέξεις κλειδιά στο ψαχτήρι, και θα το βρείτε.

Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά εδώ δεν φαίνεται να αποκολλάται το οριακό στρώμα.

θέλω να προσθέσω,κάποτε τα παλιά τα χρόνια που λέμε, όταν στους ουρανούς πετούσαν μόνο freeflight
ανεμόπτερα, τοποθετούσαν στο κέντρο πίεσης και κατα το μήκος της πτέρυγας μια λεπτή πετονιά ή μεβράνη.
Αυτό και μόνο δείχνει την ανάγκη των αερομοντελιστών για περισσότερη διάρκεια πτήσης.Και κατ' επέκταση στα λόγια του jkon.