Aeromodelling GR

Καλησπερα και παλι. Πολα ρωταω αλλα μεσα απο σας θα μαθω.
Εχω το phoenix 2000 της sapac. Ηλεκτρικο, pusher, διεδρα στη πλατη 110cm, 550 γρ. Οταν πεταω με καποιο αερα (καμια σχεση με αρκετο αερα) το μοντελο βασικα προσπαθω περισσοτερο να το ισοροπω, παρα να το πιλοταρω. Συμβαινει σε ολα τα αντιστοιχα μοντελα ή κατι παει στραβα με το δικό μου;
Σε απνοια, πλεον, παει μια χαρα

Καλησπέρα. Είναι φυσιολογικό σε ένα τόσο ελαφρύ μοντέλο να μην προχωράει εύκολα κόντρα στον άνεμο. 550γρ είναι πολύ ελαφρύ.

Μηπως τελικα ειναι λαθος να ξεκινας με ενα τοσο ελαφρυ μοντελο, που θα πεταει σωστα μονο με απνοια η ελαχιστο αερα;
Ή μηπως όλα τα εκπαιδευτικα ηλεκτρικα εχουν πανω κατω το ιδιο 'κουσουρι';

Εντάξει λάθος δεν είναι....μάθε να πετάς με αυτό.....αλλά....θα πρέπει γρήγορα να μεταβείς σε κάτι μεγαλύτερο αν δε θέλεις να εξαρτιέσαι από τόσο λίγο αεράκι  :-X

δεν νομιζω οτι ειναι λαθος να ξεκινας με ενα ελαφρυ μοντελο γιατι ειδικα τα φελιζολενια ειναι φτηνα επισκευαζονται ευκολα και ακομα αν διαλυθουν το κοστος αγορας ειναι μικρο

ουτως ή αλλως ενας αρχαριος δεν περιμενει να εχει αερα για να πεταξει ψαχνει ακομα και την φορα του αερα ωστε να ειναι ακριβως παραλληλος με τον διαδρομο για να μην εχει προβληματα στην προσγειωση απογειωση


Μαθε λοιπον να πετας το ελφρυ μοντελο σου καλα , μαθε να το συναρμολογεις και οταν το μαθεις παρα πολυ καλα και νοιωθεις ανετα μαζι του αλλαξε και πηγαινε σε κατι παραπανω

Μία διευκρίνιση. Ότι το μοντέλο είναι 550 g δεν λέει πολλά.
Το "ελαφρύ" η βαρύ δεν αφορά το απόλυτο βάρος αλλά τον πτερυγικό φόρτο (βάρος / επιφάνεια πτερύγων). Τα εκπαιδευτικά έχουν χαμηλότερο φόρτο ώστε σε συνδυασμό με τις κατάλληλες αεροτομές, να κινούνται με χαμηλότερες ταχύτητες και να μην εμφανίζουν απότομη απώλεια στήριξης.
Επιπλέον τα εκπαιδευτικά έχουν συνήθως μοτερ με χαμηλή ισχύ.
Ο συνδυασμός των παραπάνω τα κάνει να μην αντέχουν πολύ αέρα.
Κατά τα άλλα, όπως σωστά ειπώθηκε, καλύτερα άπνοια και "ελαφρύ" όταν είσαι στην εκμάθηση. Η αποδοχή (ή και η αναζήτηση) του ανέμου έρχεται με την εμπειρία.

Σίγουρα η μάζα δεν τα λέει όλα...
Αλλά παίζει πάρα πολύ μεγάλη σημασία στον τρόπο που συμπεριφέρεται ένα μοντέλλο στον αέρα!
Όταν ένα αντικείμενο έχει μεγαλύτερη αδρανειακή μάζα,τότε χρειάζεται μεγαλύτερη ενέργεια για να κινηθεί!!
Ακόμα παίζει ρόλο η κατανομή του βάρους πάνω στο αεροπλάνο!

Να το θέσω και αλλιώς..Φαντάσου δυο ίδια αεροπλάνα,ίδιο setup,βαρος(πχ 4 κιλα) κτλ..
Βάζουμε και στα δυο απο 500 γρ βάρος..Στο ένα το βάζουμε όλο στο κέντρο!!
Στο άλλο βάζουμε απο 250γρ στα ακροπτέρυγα...Θα συνεχίσουν να πετουν το ίδιο?
Ποιό θα επηρεάζεται περισσότερο από τον αέρα?

Τέλος, δεν έιναι ο αερας που επηρεάζει τα αεροπλάνα,αλλά η μεταβολή αυτού...

Σίγουρα ακούστηκαν πολλές σωστές απαντήσεις,  αλλά θα μου επιτρέψετε να πω και εγώ δύο λόγια.

Εχετε ακούσει την έκφραση.. "φτερό στον άνεμο";

Σημαίνει ότι όταν φυσάει, ο άνεμος θα παρασύρει το φτερό, γιατί το φτερό δεν μπορεί να αντιδράσει.

Οταν ένας αερομοντελιστής φτιάχνει (ή αγοράζει) ένα μοντέλο, προσέχει να το κάνει όσο πιό ελαφρύ είναι εφικτό, χωρίς να απεμπολήσει την αντοχή του στις καταπονήσεις της πτήσης.
Το ελαφρύ μοντέλο εν γένει αποδίδει καλύτερα, αλλά προορίζεται να πετάξει σε ήπιο και στρωτό άνεμο, όχι σε δυνατό και τυρβώδη.

Σε πολλές αγωνιστικές κατηγορίες, ο αθλητής κατεβάζει δύο μοντέλα, ένα μεγάλο και ένα μικρότερο (ή ένα μοντέλο που το κάνει βαρύτερο με προσθήκη έρματος).
Μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί σε ποιές καιρικές συνθήκες θα χρησιμοποιήσει το καθένα.

Ενα ακόμα παράδειγμα είναι τα μοντέλα εσωτερικού χώρου, που απαιτούν πλήρη άπνοια, και δεν μπορούν να πετάξουν, σε εξωτερικό χώρο, έστω με ελαφρό αεράκι.

Μία πρόταση στον φίλο που έχει διαπιστώσει ότι το ελαφρύ μοντέλο του δεν μπορεί να κρατηθεί σταθερό όταν αυξηθεί η ένταση του ανέμου, είναι : - Πρόσθεσε λίγο ακόμα βάρος, 100 ή 150 γραμμάρια που θα στερεώσεις καλά εντός της ατράκτου, συμμετρικά στο κέντρο βάρους.

Πρέπει να γίνει καλός έλεγχος, ώστε το κέντρο βάρους να είναι εκεί που δείχνουν οι οδηγίες, ούτε πολύ πιό πίσω, ούτε πολύ πιό μπροστά.

Μία ακόμα συμβουλή, είναι να μικρύνεις την διάμετρο της έλικας κατά μία ίντσα, οι μεγάλες έλικες είναι αποσταθεροποιητικές παρουσία ανέμου (λογω των πλάγιων μετατοπίσεων), που χτυπάνε στον δίσκο της έλικας σαν να ήταν συμπαγές υλικό σε όλο τον καλυπτόμενο κύκλο.

Επίσης, αν ήθελε κάποιος να δοκιμάσει να πειραματιστεί, είναι να αφαιρέσει λίγη επιφάνεια από το φτερό, συμμετρικά στα δύο ακροπτερύγια, ώστε να καταστεί πιό σταθεροποιητική η ουρά, και να αυξήσει παράλληλα τον λόγο φόρτισης. 
 
Τέλος, όπως είπαν και οι περισσότεροι φίλοι που πρόστρεξαν σε βοήθειά σου, είναι στην επόμενη αγορά σου να διαλέξεις ένα μοντέλο, καταλληλότερο για να πετάει στις καιρικές συνθήκες που συναντάς.

Η βασική αποστολή των εκπαιδευτικών είναι να απλώς να πετούν και να στρίβουν και η κατανομή του βάρους τους είναι παρόμοια, άρα νομίζω ότι δεν αποτελεί μεταβλητή στη συζήτησή μας.
Πράγματι το σώμα με μεγαλύτερη αδράνεια χρειάζεται μεγαλύτερη δύναμη για να αλλάξει κινητική κατάσταση, αλλά για μοντέλα ίδιου βάρους και ίδιας ισχύος, από τι εξαρτάται αυτή η δύναμη (που προέρχεται από τον αέρα); Από την πίεση που ασκεί ο αέρας στο μοντέλο. Δηλαδή από την σχετική ταχύτητα του αέρα ως προς το μοντέλο και την επιφάνεια/γεωμετρία του μοντέλου. Αν η σχετική ταχύτητα είναι σταθερή (π.χ. μοντέλο που κινείται με full μοτερ με 25 km/h κόντρα σε αέρα 3 bft=20 km/h άρα 45 km/h), η μόνη μεταβλητή είναι η επιφάνεια/γεωμετρία, που είναι υπεύθυνη για την διαμόρφωση της άντωσης και της οπισθέλκουσας.
Στα 500 g συνολικό βάρος κόντρα σε 3 bft αέρα, αλλιώς θα συμπεριφεθεί ένα foam trainer με χαμηλό πτερυγικό φόρτο και μεγάλη μετωπική επιφάνεια, αλλίως ένα pylon με μεγαλύτερο πτερυγικό φόρτο και λεπτή άτρακτο/φτερά.

Το ότι τα ξύλινα και κατά κανόνα μεγαλύτερα trainers αντέχουν περισσότερο αέρα από τα φελιζολένια αντίστοιχα είναι γεγονός, αλλά γνώμη μου είναι ότι δεν οφείλεται στο βάρος αλλά στον μεγαλύτερο πτερυγικό φόρτο.
Καθώς τελείωνα, ήρθε και η απάντηση του κ. Κωσταντακάτου που προσθέτει και την πρακτική διάσταση του πράγματος.
Χαιρετισμούς σε όλους και καλό τριήμερο πτήσεων.
Κώστας

Αγαπητοί φίλοι,

Δεν έχω να προσθέσω κάτι στις εξηγήσεις που δώθηκαν μέχρι τώρα, θα πω όμως και κάτι άλλο που μπορεί να είναι σχετικό.
Η συμπεριφορά του μοντέλου επηρεάζεται μοιραία αν από τα φορτία που δέχεται στην πτήση αρχίσει να λυγίζει ή να κουνιούνται τα πηδάλια.
Μου έχει συμβεί σε 40'αρι μοντέλο να βελτιωθεί σημαντικά η συμπεριφορά του σε άνεμο όταν άλλαξα τις  :whatever: ντίζες που είχε με πιο στιβαρές.
Τα φελιζολένια μοντέλα είναι συνήθως επιρεπή σε ελαστικές παραμορφώσεις, τζόγους κλπ, οπότε και το πρόβλημα χειροτερεύει.
Ίσως ένας καλός έλεγχος για να μην έχουν τζόγους τα πηδάλια (αν έχουν τώρα) και στο μέλλον κάποιες λίγες ενισχύσεις στο φτερό και την ουρά να βοηθήσουν.
Βέβαια ποτέ δεν θα γίνει τόσο σταθερό όσο ένα μεγαλύτερο μοντέλο, αλλά πάντα κάνουμε ό,τι μπορούμε....

...ή τουλάχιστον τρωγόμαστε να πειράζουμε τα πάντα :buck2:

Γιώργος

Πολύ σωστός ο Γιώργος.

Οχι μόνο οι ντίζες, αλλά το σύνολο ντίζα, άρθρωση (μεντεσές), σέρβο είναι υπεύθυνα για την σταθερότητα του πηδάλιου στο κέντρο του.

   Να προσθέσω επίσης ότι οι τζόγοι στα πηδάλια πέραν της ασάφειας στον έλεγχο του μοντέλου μπορούν να οδηγήσουν ειδικά σε αεροπλάνα που πιάνουν ταχύτητες στο λεγόμενο flattering δηλαδή στο πλατάγισμα του πηδαλίου. Από τη στιγμή που ένα πηδάλιο θα πλαταγίσει είναι θέμα δευτερολέπτων το πότε θα ξηλώσει τους μεντεσέδες και θα αποκολληθεί και το αποτέλεσμα ειδικά στην περίπτωση του πηδαλίου ύψους βάθους είναι καταστροφικό.




Φιλικά Κώστας.

παιδια ευχαριστω πολυ για την πολυτιμη βοηθεια σας.

εγω παντως εχω ενα wilga της sapac παλι και με αντιστοιχο βαρος...αλλα εχω 1.16μετρα ανοιγμα φτερων...το πεταω χαλαρα με 4-5 και 6 μποφορ...και μπορω να πω οτι ειναι σταθερο...μονο οταν εχω τον αερα στο πλαι θελει προσοχη...προσπαθησε να το πετας πιο ψηλα που ο αερας δεν εχει στροβιλισμους...